Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Numeri.C. .XV.

.XV.

odorem ſuauitais domino. Qn̄ſ predicatoribus.vero de bobꝰ feceris holocauſtuꝫſ al̓. hoſtiam.aut victimam: vt impleas votumvel pacificas victimas dabis perſ legis ſcīam. operationēſingulos boues ſimilę tres deciet doctrinam. caritate.mas cōſperſę oleo qd̓ habeat meſ ſpiritalē gratiam.dium mēſurę hin. ⁊ vinū ad libafundenda eiuſdem menſurę ī oblationē ſuauiſſimi odoris domīopredicatores.Sic facietis per ſingulos bouesſ eccleſie duces. j.ſ mītes et ſimplices.§ penitētes⁊ arietes. ⁊ agnos. ſ⁊ hedos.ſ ī eccleſia nati. ſ de gētibꝰ l̓ iudeis veniētesTam indigenę qͣꝫ ꝑegrini eodemritu offerent ſacrificia. vnū pręceptum erit atqꝫ iudiciū tam vobisqͣꝫ aduenis terrę. Locutus eſt dominus ad moyſen dicenſ: Loquere filijs iſrael ⁊ dices ad eos: Cuꝫſ ꝑ fidem. ſ eccleſiam.veneritis in terram quā dabo vobis. ⁊ comederitis de panibus regionis illius: ſeꝑabitis primitiasſ domeſticis diſcipliniſ qͦs ī ſe quiſqꝫ exercetdomimoʳ de cibis veſtris. Sicut§ primordia pii laboris circa alios.de areis primitias ſeparabitiſ: ita⁊ de pulmētis dabitis primitiua5 vel nō ſponte. alia littera.domino. ꝙ ſi per ignorantiaꝫ pręterieritis quicqͣꝫ horū quę locutꝰeſt dominus ad moyſen ⁊ māda-

uit per euꝫ ad vos a die qua cępitiubere ⁊ vltra. oblitaqꝫ fuerit faceſ chriſtumre multitudo: vitulum offeret deſ patriarcharū ſtirpe.armento holocauſtuꝫ in odoremſ panē et vinū in memoria paſſionis chriſtiſuauiſſimū dn̄o. ⁊ ſacrificia eiꝰ acliba. vt cerimonię eius poſtulantchriſtum in ſimilitudine carnis peccati.humani generis.Ihyrcūqꝫ pro peccato. ⁊ rogabitxp̄s aduocatus noſter.ſacerdos pro omni multitudīe filioruꝫ iſrael. ⁊ dimittetur eis qm̄non ſponte peccauerūt. Nichiloſ oratōem cum ieiunio. et elemoſina.minus offerentesʳ incenſū dn̄o ꝓſe. ⁊ pro peccato atqꝫ errore ſuo. ⁊dimittetur vniuerſę plebi filioruꝫiſrael. ⁊ aduenis qui ꝑegrinanturinter eos. qm̄ culpa eſt omnis populi ꝑ ignorantiam. ꝙ ſi anīa vnaſ penitentiāneſciens peccauerit: offeret capraſcꝫ ſtudioſe agens: et oīno a peccato recedens.anniculaꝫ ꝓ peccato ſuo. ⁊ deprevel ꝓ peccato. ſ chriſtus .ſ.cabitur pro ea ſacerdos: ꝙ inſciapeccauerit coraꝫ dn̄o: impetrabitqꝫ ei veniam ⁊ dimittetur illi. Tāindigenis qͣꝫ aduenis vna lex eritomniū qͥ peccauerint ignorātes.ſ contemnēs preceptū dn̄i.Anima vero quę per ſuperbiam.aliqͥd peccati cōmiſerit. ſiue ciuisſit ille ſiue ꝑegrinus: qm̄ aduerſū

⁊ operatione tenens: rectoris officio delegatur. Olei vero atqꝫ vini terciapars hin exhibetur: qn̄ ab eo caritas. ⁊ miſericordia. ⁊ gratia ſpiritual̓ doctrinę circa ſubiectos impenditur.Quādo uero de bobus. Raba. In bouis oblatōe: tres decimę ſimilę: ⁊ medietas hin in oleo vel vino. Bos vero prędicatores ſignificatqui agrū dominicū colunt. ⁊ vomere euangelico extirpant vicioꝝ ſpinas⁊ multiplicant ſegetem virtutū. Hi cū tribus decimis ſimile offeruntur.qꝛ decalogū legis ſcientiā doctrina ⁊ oꝑetenentes: fidei ſanctętrinitatis veri ſunt aſſertores. Hi caritatēdebent habere: ⁊ ꝓximis ꝑ miſericordiamconſulendo exemplūprębere: ⁊ ī gratia diuina quantū poſſuntꝓficere: vt ad vitę ꝑfectionē ⁊ ſanctitatēperueniāt. ſcd̓m illudSācti eſtote: qꝛ egoſanctus ſum. Ꝙ aūtī hac via deeſt: in cęleſti beatitudine pedei gratiam in ſe ꝑficiendū ſperent.Cum ueneritiſī ter. ⁊cͣ. Ra. Cumqͥlibet pręſentē eccleſiam ꝑ fidem intrat:neceſſe eſt vt terramcarnis ſuę .i. corꝑalēvitam diligēter ī deitimore exerceat. ⁊ frugem virtutū producat in refectionē ęternam. Iubemur ergonon ſolum de areis:ſed ⁊ de pulmētis primitias cōſecrare deoid ē. non ſolū de prędicationis officio laboris primordia dn̄oꝯſecrare: ſed ⁊ de domeſticis diſciplīs qͣsin ſe quiſqꝫ ſollerterexercet: inchoationeꝫbonę voluntatis domino dedicare Siueenī in ſeipſo aliquisvirtutibus ſtudeat:ſiue alijs pium laborem īpendat: nō ſibiſed diuinę gratię imputet: vt ei conſecret̉omnis boni initiuꝫ: aquo ſperatur ꝑfectionis ſupplementū. Ꝙ ſi per ignorantiam. Augꝭ. Dpręcipit qūo peccataexpientur q̨̄ nō ſpōtecōmittuntur: merito quęritur quę ſint ipſa peccata nolentium? vtrū quę aneſcientibus cōmittuntur? an quę facere cōpelluntur? Nam ⁊ hęc contravolūtatem dici ſolent. Sed vult quis ꝓpter quod facit: cum vult viuereſiquis niſi fecerit mortem minet̉. vult ergo facere: qꝛ vult viuere. Et ideonon ꝑ ſeipſum appetendo vt falſum iuret: ſed vt falſū iurando uiuat. Siita eſt: neſcio vtrū poſſint dici iſta peccata nolentium qualia hic dicūturexpianda. Nam ſi diligenter cōſideretur: forte ip̄m peccare nemo velit: ſꝫꝓpter aliud fit qd̓ vult qui peccat. Omnes enī qui ſcientes faciunt qd̓ nōlicet: vellent licere. vſqꝫ adeo ipſum peccare nemo appetit ꝓpter hoc ipſuꝫ:ſed ꝓpter illud qd̓ ex eo cōſequitur. Si hęc ita ſe habent: n̄ ſūt peccata nolentium niſi neſcientiū: quę diſcernunt̉ a peccatis volentium.

Uitulum offeret. Raba. Miſtice. Filij iſrael vitulum de armento offerunt in holocauſtū: cum fideles populi plena fide corpus chriſti proſalutē humani generis in ara crucis īmolatum credunt ⁊ cōfitentur. Offerunt ſacrificium eius ac liba vt cerimonię poſtulant: cum in ſacramēto panem ⁊ vinum ī memoriā paſſionis eius offerūt. ⁊ ꝑticipantes corpus ⁊ ſanguinem eius veraciter ſe ꝑcepiſſe confidunt. Hyrcum vero ꝓ peccato: cuꝫhumanitatē ⁊ ſimilitudinē carnis peccati eum ſuſcepiſſe: ⁊ ꝓ peccatis obtuliſſe credunt. Rogat ipſe ſacerdos patrem ꝓ peccatis ppl̓i:⁊ dimittuntur ei. qꝛ īdiebuſ carnis ſuę preces ⁊ ſupplicatōes d̓oofferens: exauditus ēꝓ ſua reuerētia. Sacerdos.Chriſtus qui ꝑ proprium ſanguinē ītroiuit ſemel ī ſācta. ęterna redemptōe īuentaAnima ueroquę. Augꝭ. Alia lit̓.Anima quęcūqꝫ peccauerit in manu ſuꝑbię ex indigenis autꝓſelitis deum exacerbat exterminabit̉ aīailla de ppl̓o ſuo: qm̄verbum dei cōtēpſit⁊ mandata eius diſꝑdit. cōtritōe conteret̉anima illa: pcc̄m eiꝰin illa. Quę ſunt peccata quę fiunt in manū ſuperbię expoſuitdicens? Qm̄ verbuꝫdei cōtempſit. Aliudeſt ergo pręcepta deicōtemere. aliud magnipendere. Sꝫ aūtignarū contra facere.aut inuituꝫ. quę duofortaſſe pertinent adpeccata quę a nolentibus fiunt. de quibꝰſupra qūo deo ꝓpiciato expiarētur admonuit. Dein̄ ſubiecitpeccatū ſuperbię. cuꝫquiſqꝫ ſuꝑbiendo .i.pręceptū cōtemnēdoꝑperam facit. qd̓ genus peccati nō dixitvllo genere ſacrificijpurgari oportere: tanquā inſanabile iudicans illa curatōe quęꝑ illa ſacrificia gerebatur: qualia illa hicfacienda pręcipiunt̉.Quę ſi ꝑ ſeipſa attēdantur nulli peccatopoſſunt mederi. Si autē res quoꝝ hęc ſacramenta ſunt inquirant̉: in eisinueniri poteſt purgatio peccatoꝝ. Ꝙ ergo ſcriptū eſt: Peccator cum venerit in ꝓfundum malorū cōtemnit: ille ſignificatus eſt: quē ſcriptura hicdicit in manu ſuꝑbię delinquere. Hoc ergo ſine pęna cōmittentis nō pōtaboleri. ⁊ ideo nō poteſt eſſe impunitū. ⁊ pęnitēdo ſanatur. Ipſa enī afflictio pęnitentis pęna peccati eſt qͣꝫuis medicinalis ⁊ ſalubris. Merito eniꝫmagnum iudicatur peccatū: cum ſuꝑbia contemnit pręceptū. Sed econtrario vt ſanari poſſit cor cōtritū ⁊ humiliatū deus non ſpernit. ſed quiaſine pęna non fit: talia hic dicta ſunt. Deum enī inquit hic exacerbat. qꝛdeus ſuꝑbis reſiſtit. Et exterminabit̉ anīa illa de ppl̓o ſuo. qꝛ talis oīnoin numero eoꝝ qui ad deum ꝑtinent non eſt. qꝛ verbum dn̄i contempſit