XXVII.

F vel didragma.Omnis eſtimatio ſiclo ſanctuarijponderabit̉. Siclꝰ viginti oboloshabet. Primogenita q̨̄ ad dn̄m ꝑtinent nemo ſanctificare poterit etf Studioſus in oꝑatione mandatorum dei.¶ Simplicitate placens.vouere. ſiueʳ bos. ſiueᵏ ouis fueritdn̄i ſunt. Ꝙ ſi immundū animal ēredimet qui obtulerit iuxta eſtimationem ſuā. ⁊ addet quintā parteꝫſ admonitione ſenſatum facere.precij. Si redimere noluerit vendetur alteri. quātūcunqꝫ fuerit ante eſtimatum. Om̄e qd̓ dn̄o conſef § ſue poteſtatis .ſ. j. ſ alijs ſubditus.cratur ſiueʳ homo fuerit ſiueq aīalcuiuſlibet conuerſatio.ſiue ager: nō veniet nec redimi poomnino alienatum a mundo.terit. Quidqͥd ſemel fuerit cōſecraſ qꝛ ſanctūſanctorū tota poſſibilitate ſua imitat̉.tum ſanctūſanctorum erit dn̄o. Etomnis cōſecratio quę offertur abvt dicat. viuo āt iā n̄ ego. viuit vero ī me xp̄s.homine non redimeturʸ ſed morte

Fa peccato.morietur. Omnes decimę terrę. ſiue de frugibus. ſiue de pomis arborum dn̄i ſunt: ⁊ illi ſanctificāturſ vt ſibi proſint.Si quis aūt voluerit redimere deI intelligentiā.cimas ſuas: addet quinta partemearū. Omnium decimaꝝ q̨̄ ſub paſtoris virga tranſeūt: quidquid decimum venerit ſanctificabitur doqꝛ in his difficilis eſt diſcretiomino. Nō eligetur nec bonum necmalū. nec altero cōmutabitur. Siquis mutauerit ⁊ qd̓ mutatū eſt. ⁊ꝓ quo mutatū eſt ſanctificabit̉ doqꝛ nichil deeſt.mino: ⁊ nō redimetur. Hęc ſunt p̨̄f 5 qui poterat intelligere myſteria ⁊ preceptacepta quę mandauit dn̄sʸ moyſi. ⁊¶ Qui infirmi ⁊ nō capaces myſterij.ad filios iſrael in monte ſynai.

¶ Om̄is eſtimatio ⁊c̄. Ut om̄is diffinitio ſanctis fiat ponderibꝰ .i. deſacra ſcriptura venientibꝰ. exteriora em̄ pondera vt phyloſophoꝝ vel hereticoꝝ. quibꝰ vitas ⁊ ꝑfectiones hominū penſant. nec ſancta nec iuſta ſunt.Siclus viginti ⁊cͣ. Id eſt decem mandata. ſecundū litteram ⁊ ẜmſpūm intellecta. Quicūqꝫ aūt aut legem aut euangelium rēnuit non habetdidragma. nec eius pondera ſunt ſancta.Primogenita quę ⁊cͣ. Primogenita tanqͣꝫ pecora noſtra ſunt qͥnobis obediūt filij ſerui ⁊ diſcipuli. Sꝫ hoꝝprimogenita qͥ ſic obediunt: vt alijs p̨̄beantexemplū ⁊ magiſteriū.De quibꝰ alibi dicit̉.Om̄e maſculinū adaperiēſ vuluā .ſ. do. vo.Aꝑit em̄ vuluā generandoꝝ filioꝝ. qui ẜmdeum incipit obedire.Unde paulꝰ de timotheo ait. qui eſt filiusmeus dilectꝰ in domino ipſe nos cōmouerefaciat vias meas ⁊cͣ.¶ Nemo ſanctificare. p. ⁊cͣ. Non qꝛſanctificatōe indignaſint. ſꝫ qꝛ ſancta ſuntnec egent ſanctificarivt filius qui ſic patreꝫ⁊ matrem honorat. vtetiā exemplū alijs fiattanqͣꝫ deo offerens honorem qui hoc p̨̄cepit.Seruus quoqꝫ qͥ etiādominꝰ carnalibꝰ ī ſimplicitate cordis nō adoculum ſeruit. ipſi deoſeruitutē impenditꝘ ſi immundū⁊cͣ. Peccator qui neclegem ſuſcipit. et ſicutoportet meditatur. necdiſtinguere conatur.Quicūqꝫ ergo vehemēter obediens eſt patri. dn̄o. aut magiſtro. nec tn̄ legēmeditat̉. aut diſtinguit. primogenitꝰ quidē in pecoribꝰ ſꝫ immundꝰ eſt.¶ Addet quintam par. ⁊cͣ. Doctrinam ei cū intellectu offerēs. ⁊ ſapenter regens. Inſenſati em̄ patris dn̄i aut magiſtri eſt: obedientiā qui ad ſepertinent ſubditos nō docere. ⁊ eoꝝ vitā vt oꝑentur ẜm legem nō diſponere. Addat igit̉ ſubiectioni ⁊ doctrinę intellectū. Ipſe em̄ ſolꝰ in p̨̄ſenti munus eſt. Ideo ait: addet quintā partē precij. ideo nō dixit extimabit eum ſacerdos ſicut ſupra.Om̄e qd̓ dn̄o cōſecrat̉ ⁊cͣ. Anathematizare aliud eſt. aliud eſt ſanctificare. Qd̓ em̄ anathematizatū eſt in nullius humanū vſum nec ſacerdotis quidē reuerti poteſt. Ideo qui de iericho aliquid furatꝰ eſt. qꝛ anathematizata erant perijt Quęcūqꝫ aūt ab inimicis iure belli cū quibꝰ nō debeantamicicia iungi. filij iſrael rapuerūt. p̨̄cipiente dn̄o anathema fecerūt. Nosergo ſi pugnantes a demonibꝰ ſpolia belli acquiſierimus conſecrare deo debemus. vt nichil in eis ꝓprie voluntatis habeamꝰ ſiue homo ſit .i. ſuę poteſtatis. ⁊ nobis cōuerſatione ęqualis. ſiue pecus .i. ſubiectus. ſiue ager. i. conuerſatio noſtrę ſortis.Quidquid ſemel ⁊cͣ. Iure belli acquiſitū nō poteſt aliquis inimicūexpoliare. niſi ꝑfecte ſubiecerit. Alligato em̄ forti: vaſa eiꝰ diripiunt̉. Dyabolo ergo alligato auferentes ſpolia eius conſecramus dn̄o. cū inſidijs eiuspreuenti. caput cōtriuerimꝰ ſerpentis. Mundi calcatis deſiderijs virtutibꝰacquiſitis. hac victoria ditati q̨̄ diripuimꝰ recte deo offerimus. Sancta ergo ſunt ⁊ perfecta. nec noſtra. nec alioꝝ diſciplina egentia. nec augmentumnec profectum ſuſcipiunt.¶ Domini ſunt ⁊cͣ. Eius .ſ. qui mandata legis operatur. ſed terrenamremunerationem pręſtolat̉. ideo agit de frugibꝰ terrę. decima quidē .i. oꝑatio mandati ſancta eſt. ſed non multum valet. Sed vt valeat: quintā ꝑteꝫaddat .i. intelligentiā. vt quę ſurſum ſunt ſapiat ⁊ querat. vt ſic ſibi decimaproficiat. Eius em̄ qui terrena ſapit. decima quidē ſancta eſt ſꝫ non ipſi. qꝛquā retributionem expectare debeat neſcit.

Si quis aūt ⁊cͣ. Secundū litterā multa obſcura ⁊ inſolubilia legiſlator interpoſuit. vt de anguſtijs litterę ad latitudinē ſpiritus curramus. ḡͦtunc bona eſt cū accipit̉. quaſi inſtrumentū ad ſpirituale edificiū. Differentiam ergo diſcipulorū ꝓponit ſicut in primogenitis mundis vel immundis.quidā cū obedientia legis meditationem ⁊ ſcientiā acquirūt. quidaꝫ ſolamobedientiam habent. Sic quidā operantes mandata ſapientiā terrenamhabent. ⁊ redemptione egent. Quidā nec redēptione egent. nec mutari debent tanqͣꝫ ꝑfecti ⁊ conſummati. fruges quoqꝫ meſſem de ſemīe dicit. ⁊ poma arboꝝ ſecūdum tempus ſuum.Sub paſtorisvirga ⁊cͣ. Virga crucis .ſ. quibꝰ fides ⁊ amicicia dei donat vt remunerent̉ ⁊ amici deiinueniant̉. Vnde: credidit abraā deo. ⁊ reputatū eſt ei ad iuſticiam. ⁊ amicus dei appellatus eſt. de quibꝰ ſcriptum eſt. Dinumerabo eos ⁊ ſuꝑ harenammul. hi terrenā nō habent ſapientiā. nec inhis quę agūt corruptibilem quęrunt retributionē. Ideo nō ſpeciale aliquid eoꝝ. ſed qd̓cūqꝫ egerint ſanctū eſtdomino. nec eligereturinter bonum ⁊ malū. i.deterius ⁊ meliuſ. Nōem̄ facilis eſt eorū diſcretio. Quia ⁊ ſi alterutrū ſuperant ſicut ſtellam ſtella: om̄es tn̄ incęlo ſunt. ſicut qui celeſtia ſequūt̉. ⁊ ab illo ſolo qui ſanctos diſcernit cognoſcuntur.Nō eligetur ⁊cͣQuia nullus eſt qui reſpui poſſit. ⁊ qd̓ magis eligendum eſt. vel ſic non eſtveſtrę diſcretionis.Si quis mutauerit ⁊cͣ. Eſi. Paulus ⁊ barnabas aliquando diſſenſerunt. Barnabas eī dicebat aſſumendū marcū. paulꝰ aūt eū qui ſemelreceſſiſſet nō debere aſſumi. Paulꝰ ergo aſſumpſit ſilā. quaſi deteriore meliorem. Sed vtrūqꝫ ſanctificatū eſt domino. Barnabas quippe aſſumptomarco nauigauit cyprum. qui ſecū p̨̄dicauit. Qui intantū claruit vt fieretvnus de quattuor euāgeliſtis. Ꝙ paulus retractans ⁊ cognoſcēs. qꝛ nulluſſanctoruꝫ repudiandus eſt. nec facile diſcerni poteſt inter ſanctos quis bonus quis melior. marcū reuocauit. ſcribens ad thimotheum ait. aſſumensmarcū deduc tecū. eſt em̄ michi vtilis in miniſterium.Sanctificabitur domino ⁊c̄. Cū oīm curſus diuinus ſit ⁊ altus⁊ ſupernę conuerſationi proximus fruſtra conaris hunc ſubducere. illuꝫ inducere. ⁊ deo quaſi meliorem conſecrare.Hęc ſunt precepta ⁊c̄. Diſcipuli noſtri qui ſunt perfecti. nichil noſtri egent magiſterij. ideo ait: immundoꝝ primogenita eſſe redimēda. mūdorum vero nequaqͣꝫ. ſꝫ nec dn̄o cōſecrata. nec ea q̨̄ nouiſſime ſunt dicta. ꝑfecta em̄ demōſtrata ſunt. qꝛ intentōeꝫ diuinā cęleſtemqꝫ gerunt.