Leuitici.C. XXVII.

Animal aūt qd̓ immolari pōt dn̄of 5. i. nō debemꝰ penitere ſi obtulerimꝰſi qͥs vouerit ſanctu erit. ⁊ʳ mutariminus bono.nō poterit .i. nec melius malo: nec§ minus bonum. 5. i. voluntatē mutandi hapeius bono. Ꝙ ſi mutauerit. ⁊ ip̄ꝫbuerit. f§ qd̓ prius erat datum.qd̓ mutatū eſt: ⁊ illud ꝓᶠ quo mutatum eſt ꝯſecratū erit dn̄o. Animalſ hoc ad litterā ſtare nō poteſt.immundū qd̓ immolari dn̄o nō p̄tſi quiſ vouerit: adducet̉ ante ſacerdotem. qui diiudicās vtrū bonuꝫvel maluꝫ ſit ſtatuet p̄cium. Qd̓ ſidare noluerit is qui offert. addetFmentis ſapientiamſupra eſtimationē quintam ꝑtem.Homo ſi vouerit domū ſuā ⁊ ſanctificauerit eā dn̄o: cōſiderabit ſacerdos vtrū bona ſit an mala. ⁊ iuxta precium qd̓ ab eo fuerit cōſtitu§ tunc.tum venundabitur. Sin aūt ille qͥvouerat voluerit redimere eaꝫ: dabit quintam partem eſtimationisſqꝛ ſanctificatio domꝰ ipſi aſcribitur.ſupra. ⁊ habebit domū. Ꝙ ſi agrūſvt ſanctꝰ incipiat eē.poſſeſſionis ſuę vouerit ⁊ cōſecrafdeputando ſacerdoti jͣ. ſ doctrinā verbi quaeruditus eſt lege ſpirituali.ueritᶠ dn̄o iuxta menſurā ſementiſeſtimabit̉ preciū. Si triginta modijs ordei ſerit̉ ager. quinqͣginta ſi

clis venundet̉ argenti. Si ſtatimab anno incipiētis iubilei voueritagrum: quāto valere poteſt. tantoeſtimabit̉. Sin aūt poſt aliqͣꝫtuluꝫtꝑis: ſupputabit ſacerdos pecuniam iuxta annoꝝ qͥ reliqui ſunt numerū vſqꝫ ad iubileum. ⁊ detrahetur ex precio. Ꝙ ſi voluerit redimere agrū ille qui vouerat. addet quītam partē eſtimatę pecunię. ⁊ poſf 5. i. ꝑ propriū intellectū ſeip̄m regere.ſidebit euꝫ. Sin aūtᶠ redimere noſ doctori.luerit ſed alteri cuilibet fuerit veF precio doctrine .ſ. vt doceatur.nundatus: vltra eū qui vouerat reτ5. .i. tꝑe remiſſionis tranſeūte .ſ. tꝑe p̄ſentis vite.dimere nō poterit. qꝛ cū iubilei venerit dies: ſanctificatus erit dn̄o. ⁊poſſeſſio ꝯſecrata ad ius pertinetf qui illū ꝯtinuo docuerunt .j. ſ virtus vel vitapatris quā ipſe negligēdo perdiditſacerdotū. Si ager emptus ⁊ nōF Sacerdotibꝰ oblatꝰ vt peccatoris ſancta efficiatur cōuerſatio. ¶ Exhortando: arguēdo ne terrade poſſeſſione maioꝝ ſanctificatuſperdatur ex toto.fuerit dn̄o. ſupputabit ſacerdoſ iuxta annoꝝ numeꝝ vſqꝫ ad iubileūpreciū. ⁊ dabit ille qͥ vouerat eumdn̄o. In iubileo autem reuerteturad priorē dn̄m qui vendiderat eū⁊ habuerat ī ſortē poſſeſſionis ſuę

Animal aūt ⁊cͣ. Quia differētias oblationū q̨̄ ex nob̓ ip̄is ſūt ⁊ gradꝰexpoſuit. iā eoꝝ q̨̄ nobis tāqͣꝫ pecora ſb̓diti ſūt: qn̄ ſit oblatio ſc̄a exponitSanctu erit ⁊c̄. Scd̓m legē immaculatū .ſ. ⁊ mundū. veluti ſi filiumdiſcipulū ſeruū vel quēlibet nobis ſubditū deo obtulerimus.Ꝙ ſi mutauerit ⁊cͣ. Ut ſit duplex oblatio. ⁊ inimicus erubeſcat quioblationem mutare ſuggerebat¶ Animal immundū ⁊cͣ. Eſi. Quę nō ſimul ⁊ vngulā findūt ⁊ ruminant immunda ſunt.vngulā findūt qͥ lr̄am⁊ ſpūm diſtīgu ūt. Rumināt aūt qͥ meditando leges ꝯtinuā habētintentionē. Qui gͦ filium talē vel ſeruuꝫ veldiſcipulū deo offert. qͥnō ex malicia ſꝫ ex infirmitate nec ruminat nͨvngulā findit. adducat eū ad ſacerdotē qͥdiiudicās vtrū bonuꝫan malū ſit ſtatu. p̄ciū.i. moderatū imponetiugū .i. mediocrē conuerſationē. ut declinet.ſ. a malo ⁊ prouehat̉ad meliora. inter deteriꝰ .ſ. ⁊ meliꝰ ẜm ſymachū vt poſſit dominoofferri.¶ Sciendū eſt ꝙ alid̓eſt ſanctificari: alid̓ eſtſāctū eſſe Qd̓ em̄ ſanctificat̉ ⁊ offert̉ ſanctūincipit eſſe qd̓ nō erat⁊ paulatiꝫ augmentat̉Qd̓ ſanctum eſt ⁊ deieſt. nō eget augmentoquia ꝑfectum eſt. Bonum eſt ergo alioꝝ doctrina ⁊ auxilio ſanctificari. ſꝫ meliꝰ eſt talemeſſe qui ſeipſuꝫ ⁊ aliospoſſit ſāctificare quodpaucorum eſt. Sanctificat ergo coram dn̄oqui familiā ſuam ⁊ cognationē tā ſenſibileꝫqͣꝫ intelligibilem pure⁊ ſanctę vult cōuerſarivt ſit eccleſia dei. Siaūt ꝑ ſe non eſt ydoneus hoc facere: ſacerdoſdebet cōſiderare vtrūbona an mala ſit. Exdiuerſis em̄ cōſtat ꝑſonis. ⁊ ẜm qd̓ poſſunt debet iniungere eis.¶ Quintā parte ⁊cͣ. Mentem .ſ. quę regit quinqꝫ ſenſus. ſine qua virnes fatuę ad nuptias non ſuſcipiuntur.Homo ſi vo. ⁊cͣ. In ſequentibꝰ dicet. Om̄e qd̓ dn̄o ꝯſecrat̉ ſiue hōſiue animal ſiue ager redimi nō poterit. hic aūt domū ⁊ agꝝ redimi pręcipitSꝫ forſan hͦ ſecundū diuerſas intentiones offerentium decernit. tanqͣꝫ ibinō habeat voluntatē vlterius habendi qd̓ penitus cōſecrauit.¶ Sin aūt ille ⁊cͣ. Redimere eſt ꝑ doctrinam. ⁊ formulā vitę familiaꝫliberare. ⁊ quidqͥd ſanctimonię obuiat diluere. adijciet vero admonitioni ⁊edificationi ſacerdotis intelligentiā ⁊ frequentē cōmemorationem.Ꝙ ſi agrū ⁊cͣ. Id eſt ſcripturā diuinā cuiꝰ vitis xp̄s. pater agricola. Inhoc abſconditur theſaurꝰ .i. ſalutaris prędicatio. in hoc diuerſa eſt cuiuſqꝫpoſſeſſio. modus .ſ. ſciendi quē ſibi quiſqꝫ obtinere potuit.Si. xxx. modiis ⁊cͣ. In triginta modijs ordei vetꝰ teſtamentū. In quīquaginta ſiclis vel didragmis iuxta. lxxͣ. ſpiritualē ⁊ ꝑfectā doctrinā intellige. Sed qn̄ hęc regula vel ꝑfecte danda vel minuenda ſit. ꝑ ſequētia intellige. Si ſtatim ab anno incipientis iubilei ⁊c̄.¶ Si ſtatim ab an. ⁊cͣ. Id eſt ſi gratię viā quā elegit vult ꝑ ſacerdotēgubernari ⁊ produci: hoc exigat ſacerdos Qd̓ cū doceret̉ ꝑfecta ⁊ ſpirituali

doctrina percepit. non condeſcendens ei. quia non eſt neceſſe ei. qui donumreuocationis accepit. ſꝫ in doctrina faciat eum permanere quā tradidit. Siaūt diminutum eſt aliquid de dono qd̓ p̄cepit. ⁊ ab eo in cōuerſatione decidit. hoc eſt em̄ poſt aliqͣꝫtulum iubilei agrum cōſecrari. Sacerdos aūt reputat argentum in annos reliquos vſqꝫ ad iubileū. vt .ſ. pęnitentię diffiniat tempus reliquū. ⁊ detrahit̉ de p̄cio. Ꝙ enim minus fecit ⁊ deterius vixitdiminuit de dono. ⁊ factus eſt infirmior ⁊ abiectior. hic tn̄ poteſt redimereagrum adijci ens quintam partē argenti adprecium ſuum .ſ. doctrinę ſacerdotis propriūintellectū. vt ſui ipſiusgub̓nator ⁊ doctor efficiatur. Sic enim agerquem conſecrauit offerens ſacerdoti ab ip̄opoſſidebitur.Addet quintā. p.⁊c̄. Doctrinę ſacerdotis propriuꝫ intellectūdoctrina enim ⁊ inſtructione ſacerdotis priꝰgubernamur. ſed poſtea proficere. ⁊ intellectum noſtrum adijceredebemus.¶ Sin aūt ⁊cͣ. Illeconſecrat agrum ⁊ redemit agrum qui conuerſationem ſuam alijgubernandaꝫ permiſitſed eo iuuante prouectus intellectuꝫ proprium addit. vt ſe ipſumregere poſſit. Qui vero alio docente nichilproficit. nec intellectūaddit. cui eſt ſemꝑ noceſſe doceri. ⁊ ſępe pranis doctoribus acquieſcit. non poteſt quęrere mercedem virtutisqua agrum redimeretveniente iubileo. id ē.tꝑe remiſſionis tranſeunte ſcilicet preſentisvitę tempore erit poſſeſſio ſanctificata domino. Conuerſatio eīquā ſemel vel alio gubernante cōſecutus eſtſanctus erit domino.Sed quem admodū poſſeſſio conſecrata ad ius pertinet ſacerdotum. eiusem̄ lucrum eſt qui continue gubernat.¶ Et nō de poſ. Quia neqꝫ de cuſtodia maiorum ſuorum. neqꝫ ipſiusemptoris fuerat.¶ Suꝑputabit ſacerdos ⁊cͣ. Recte ſacerdos cum eo qui fratrem adpęnitentiam monuit veram redemptionem ſupputat qualiter ſcilicet penitere debeat. ille enim diſtrictę eius actionem ⁊ conuerſationē nouit. qui correxit. hic autē vt ſacerdos perfectam redemptionem.Iuxta annorū numerum ⁊cͣ. Ex his ſcilicet quę de pęnitētia prędicat. ſcriptura em̄ eſtimatione iubilei vel remiſſionis.Et dabit ille qui vouerat eū domīo. Non dicit dabunt. ſꝫ dabit. Et ſi enim cōmuni conſilio ſacerdotis. ⁊ eius qui ad pęnitentiaꝫ monuit. extimationis diffinitio datur. ille tamen offeret eum qui ad pęnitendumexcitauit. huic enim obediet qui et ipſe penitenti obligatur. vt qd̓ cęperitperficiat.¶ In iubileo aūt reuertetur ⁊cͣ. Quia non ſtatim cum penitentiadatur vel diffinitur penitus mundatur. ſed ea peracta. ideo recte ait. Iniubileo autem ⁊cͣ. peracta em̄ penitentia ⁊ remiſſione ſuſcepta conuerſationis ſuę agmen ſuſcipiet.3