Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Leuitici.C.I.

f ſxp̄s ad ſanctificationeꝫ noſtrā aſperſione proprij ſanguinis ſeip̄m ſacrificiū obtulit. j priꝰquia ſummus. ſ predicta.ſaſperſit ſuꝑ raaron et veſtimentaſpoſt.I quotquot baptieiuſ: ⁊ ſuper filios illius ac veſtesſati ſumus xp̄m induimus.Cunqꝫ ſanctificaſſet eos in veſtituf ſoīa oꝑa noſtra igne charitatis debēt excoquiſuo. p̨̄cepit ei dicens: Coquite carin eccleſia q̄ introitus celi eſt. nō extra ne ſāctapublicentur ꝓphanis ſceli in quo habitat deusnes ante fores tabernaculi: et ibif 5 verbi dei. j. Niſi enī xp̄s rogatꝰ ore ſacercomedite eas. Panes quoqꝫ cōdotū aduenerit: ⁊ cenā ſanctificauerit nullatenusfit ſacrificiū domini.ſecrationis edite. qui poſiti ſunt incaniſtro: ſicut pręcepit michi deusdicens: aaron ⁊ filij eius comedētquaſi quidquid humana mens de diuinis māeos. Quidquid aūt reliquū fueritdatis caꝑe nō poteſt ſpūiſancto relinquat.de carne ⁊ panibus ignis abſumetF§ ibi .ſ. eritDe oſtio quoqꝫ tabernaculiʸ nō exhabitatio veſtraſpentecoſtesibitis ſeptem diebus: vſqꝫ ad dieꝫSpūſſancti infuſionisquo implebitur tempus ꝯſecrationis veſtrę. Septē em̄ diebus finit̉cōſecratio ſicut ⁊ in p̨̄ſentiaꝝ factūeſt: vt ritus ſacrificij compleretur.§ proſperitate. ⁊ aduerſitate. ſin ſeruitio dn̄i.Die ac nocte manebitis in taber-

naculo obſeruantes cuſtodias dn̄ine moriamini. Sic em̄ michi p̨̄ceptum eſt. Fecerūt aaron ⁊ filij eiuſcuncta quę locutus eſt dn̄s ꝑ manum moyſi.C. IX.Acto autemoctauo die vocauit moyſes aarō ⁊ filios eius ac maioresnatu iſrael. dixitqꝫ ad aaron: Tolſpatriarchaꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ. Ichriſtum.le de ſarmento vituluꝫ ꝓ peccatoIde quo d̓r. dux michi eris: ⁊ enutries me.⁊ arietem in holocauſtuꝫ. vtrunqꝫſqui peccatū n̄ fecit. nec inuentꝰ eſt dolꝰ in. o. e.immaculatū: ⁊ offer illos cora doFC maiores natu preſbiteri .ſ. doctores qui inſtruunt vitam in eccleſia cōuenientiū.mino. ⁊ ad filios iſrael loqueris.f Sacrificiū ꝓ penitētia ſ xp̄m qui peccata noſtra tulit. .j. hec offert ſacerdos qn̄ fortia ⁊ inTolliteʳ hyrcū pro peccato. ⁊ vitunocentie opera deo immolat f ſqui tollit peccata mūdi . ſꝑfectā ⁊ cōſummatā vitā: ꝑ hecholocauſta conſummantur. Shoc ad oīa referturlum atqꝫ agnū anniculos. ⁊ᶠ ſinef FMediocrem conuerſationem que tamē ſaluare poſſit offerentes intelligit.macula in holocauſtū: Bouem ⁊arietē ꝓ pacificis ⁊ immolate eos

Aſperſit ſuper altare ⁊cͣ. Quęcunqꝫ in nobis ſunt bona. ad eū tanqͣꝫ caput noſtrum reducenda ſunt. Unde pro eis ego ſanctifico meipſuꝫ: utſint ⁊ ipſi ſanctificati in veritate. Aꝑte igit̉ ſanctificationē paſſionē ſuā dixit. quę ſanctificatio datur nobis.Et ſuper filios ⁊cͣ. Augꝭ. Non apparebat quis filiorum ſummo ſacerdoti ſuccederet? non em̄ primogenitum vel maiorem diffinit ſcriptura. niſi aliquo diuino indicio fiebat. qͣꝫuis ex contentione veniſſe videatur: vtpoſtea plures fierēt ſacerdotes ſummi. qꝛ cōtendentibꝰ excellentioribꝰ litis finiendę cauſa pluribuſ honor ipſetribuebatur.Ibi comediteeaſ. panes ⁊cͣ. Carnes cū panibus comedi pręcepit: vt intelligamus corpus chriſtiqui caro eſt ⁊ panis qͥde cęlo deſcendit hoc īeccleſia tantuꝫ deberecelebrari. Quidquid aūt.⁊cͣ. Hoc videmꝰ in eccleſia fieri. ⁊ quę in cōſumpta remāſerint ignibus tradi. Nō dicitautem quotquot diebus inconſumpta remanſerint. vt ſemꝑ ſiremanſerint tradāturigni. innuens ut ſi a comeſtione ſacrificij deficimus. nec perſcrutarivalemus. vtrū ea quęvidemus ipſum corpꝰdomini ſunt: nō tamērelinquamus: ſed ignitradamus ut comedatſpirituſſanctus qd̓ nōpoſſumꝰ. Comedit autem cum cogitamus eipoſſibilia eſſe quę nonpoſſumus.De oſtio. Moī.Significat quia tototempore pręſentis vitęnon eſt d̓ tabernaculorecedendum: ſed dei ſeruitio inſiſtendum.¶Aug. Ad oſtium tabernaculi teſtimonij ſedebitis ſeptem diebus die acnocte ne moriamini. Notanda eſt locutio ſcripturarum quę ſeſſionem prohabitatione ⁊ commoratione ponit. Non enim quia dictuꝫ eſt de ſemei qꝛſederit in hieruſalem annos tres. Ideo putandum eſt per totum illud tempus in ſella ſediſſe ⁊ non ſurrexiſſe. hinc ⁊ ſedes dicuntur vbi commorationem habent homines. habitatio quippe hoc nomen accepit.Septē em̄ diebus ⁊cͣ. Efici. Quinquageſima ſeptenario in ſe multiplicato vno adiecto perficitur. Vnde lucas ait: Quibꝰ ⁊ prębuit ſeipſumviuum poſt paſſionem ſuam in multis argumentis apparens eis ⁊ loquensde regno dei: ⁊ conueſcens pręcepit eis ab hieroſolimis ne diſcederēt ⁊cͣ. vide quomodo conſecrabat vel perficiebat eos apparens ⁊ docens de regnodei ⁊ conueſcens. Dicens aūt ab hieroſolimis non diſcedere. non ꝑmittitianuam tabernaculi egredi. non permittit prędicare. donec accipiant ꝓmiſſionem ſanctiſpiritus quinquageſimo die. Quo impleto petrus mox prędicauit. ⁊ adduntur fidei animę circiter tria milia. Illi aūt ꝑ ſingula mandatum cuſtodierūt: ⁊ qd̓ ſequit̉ cōpleuerunt obſeruātes cuſtodias domini ⁊cͣ. Fecerūtqꝫ aaron ⁊ filii ⁊cͣ. Aaron coniungitur filijs: nec exit d̓ ianua tabernaculi. Ipſe em̄ erat prędicandus. ⁊ in eis prędicaturus: ſicut ip̄econſecrat. ⁊ in membris conſecratur.C.IX.Acto aūt ⁊cͣ. Octaua dies poſt dedicationem ſignificat diempentecoſtes quo ſpirituſſanctus aduenit. Septem vero a dedicatione dies innuunt ſepties ſeptem dies qui fuerunt a reſurrectionevſqꝫ ad pentecoſten .ſ. xlix. addito quaſi octauo ipſo die pentecoſtes. Pertecoſte quę contigit die reſurrectōis. q̨̄ gerit figurā futuri ⁊ ꝯſum-

mationis ſęculi p̨̄ſentis. qui ſeptē voluitur diebꝰ. oportebat em̄ vt eadē dieadueniret ſpiritus. quo reſurrexit xp̄s. tunc ait vocari aaron ⁊ filios eius. ⁊maiores natu. tunc em̄ cōuocatum eſt eccleſię ſpectaculum. in qua eſt aaron.i. chriſtus. ⁊ filij eius qui altę ſunt cōuerſationis. ⁊ ideo ſacerdotij miniſtri⁊ maiores natu .i. p̨̄ſbiteri. ex his em̄ corpꝰ eccleſię conſiſtit.Tolle de armento vitulū ⁊cͣ. Accipit aaron vitulū in holocauſtū⁊ arietem. ⁊ offert dn̄o. tūc em̄ xp̄s ſacrificiū ſuū notificauit. cū ſpūs adueniens parthos medos elamitas ⁊ oīm gentiūprimitias ad apoſtolorū cęnaculū collegit.Vitulū offert aarō⁊ arietem. qn̄ doctoreseccleſię myſteria paſſionis annunciāt. ⁊ proſalute humani generiſcelebrata inſinuāt. Tollite hyrcū.Hyrcū obtulerūt apoſtoli die pētecoſtes. qn̄petrꝰ pęnitentiā annūcians inquit conuertimini ⁊ agite pęnitētiā. Aug. Accipite hyrcum ex capris vnum ꝓpeccato. ⁊ arietem ⁊ vitulū ⁊ agnū anniculuꝫī holocarpoſiꝫ ſine macula. ⁊ vitulū a bobus⁊ arietem in ſacrificiūſalutaris āte dominū⁊ ſimilam conſperſamoleo: quoniā hodie videbitur dominꝰ in vobis. Quattuor generaſacrificiorū de animalibus ſupra cōmendauit. holocauſtum. propeccato. ſalutaris. ⁊ cōſummationis: ſed conſummationis ſacrificium ad ſanctificationēſacerdotis pertinet. reliqua tria hic p̨̄cipiuntur offerri. Et dicit̉ hͦſenioribus iſrael: vt ꝑtineant ad vniuerſumpopulum. Sed ſacrificium pro peccato habet hic tria pecora. hircum. arietem. ⁊ vitulum. Ad holocauſtum pertinet agnus. Ad ſacrificium ſalutaris vitulus ⁊ aries. Noneſt igitur ſic diſtinguendum. vt pro peccato non intelligatur niſi hyrcus.Tria vero in holocauſtum. aries. vitulus. ⁊ agnus: ſed potius tria prima ꝓpeccato. hircus aries vitulus. ⁊ agnus in holocauſtum: quia ſuperius ꝓ peccato principis hyrcum iuſſit offerri. ⁊ pro peccato cuiuſqꝫ proprio cū peccatante dominum faciendo vnum ex his quę non oportet fieri arieteꝫ: pro peccato vniuerſę ſynagogę vitulum. Oportet ergo vt cum ſenatui loquat̉ qͥdvniuerſus populus offerre debeat. ⁊ hyrcus iubeatur offerri: propter principes. ⁊ aries propter proprium cuiuſqꝫ peccatum. ⁊ vitulus propter peccatuꝫſynagogę vniuerſę: qd̓ fit ſcilicet cōmuni voluntate omnium. Ꝙ vero in ſacrificio ſalutaris vitulum ⁊ arietem. offerri iubet quę pręcipua ſunt. Pręcipiens autem de ſacrificijs ſalutaris vnde libet iuſſit offerri ſiue maſculuꝫ ſiue fęminam. dum tamen nō niſi d̓ ouibus ⁊ capris offerentur. Si quęriturquare duo p̨̄cepit. vitulum ⁊ arietem? difficile eſt inuenire. niſi forte vituluꝫvoluit ſacrificium ſalutaris vniuerſi populi: arietem vero pro vno quoqꝫ.tanqͣꝫ ꝓ ſingulis quibuſqꝫ. Videt̉ ſuperiꝰ duo genera ſalutaris ſacrificij p̨̄cepiſſe. vnum qd̓ velut vniuerſoꝝ nomine appellauit ſalutaris ſacrificium.Alterum vbi dixit: ſi quiſqꝫ obtulerit ſacrificium ſalutaris ſui. Vbi differētiam reperimus. qꝛ in illo qd̓ appellauit ſalutaris. nō dixit adipeꝫ pectuſculiofferendā dn̄o. pectuſculū quoqꝫ ⁊ brachiū dextruꝫ danda ſacerdoti: ſicutin illo qd̓ dixit ſalutaris ſui. qꝛ pro populo vniuerſo obtulit ſacrificium ſalutaris. Nec dc̄m eſt ſalutaris ſui. qd̓ forte intelligit̉ priuatū ſinguloꝝ: nonpublicū vniuerſoꝝ. Moyſes em̄ obtulit ſacrificiū ſalutaris. nec dictū eſt ſalutaris ſui: qꝛ ꝓ ppl̓o vniuſo obtulit. Vbi āt vniu̓ſi. ibi ⁊ ſingl̓i: ſꝫ n̄ ꝯyertit̉