¶ Leuitici.C.V.
loco vbi ſolet mactari holocauſtūin conſpectu domini peccatū neceſſe eſt cōfiterivnde: delictū meū cognitū tibi feci.coraꝫ domino. qꝛ pro peccato eſt:ſ Iopus paſſionis implēs ꝑ quā penitētia ꝓfecitItinget ſacerdos digitū in ſanguīeChriſtus.I ſchriſti ꝓ nobis immolati. Crucē. vn̄ cornua in manibꝰ eiꝰ. vel angelicas virtutes humanis altiores.Ihoſtię ꝓ peccato. tangēsꝭ cornuadominici corporis.altaris holocauſti. ⁊ reliquum funf ſhomines expiandos j. ſvt om̄e deſideriū penitentis ſurſum aſpiciat. tūc enī penitētia offerentis in ſacrificio pacificorū pōt reputari ſ reliquūvero remanebit ſacerdotibꝰ ad edendum.dens adbaſim eius: ⁊ adipem vef 5Eſi. Quecūqꝫ in vtroqꝫ ſacrificio cōmunia ſūtcōmuniter intelligēda ſunt.ro adolebit ſupra ſicut in victimisf Sacerdos .ſ. § nō enī ſumus ydonei dimittere peccata nobiſmet ipſis chriſtus enī nobis ꝓpiciationem acquirit.pacificoruꝫ fieri ſolet. RogabitqꝫfFfinalē cām ſupponit eoꝝ .ſ. que ſupradicta ſūtpro eo ⁊ ꝓ peccato eius etᶠ dimitf ſvna. ſque nō occupat̉ in meditatōe legistet̉ ei. Ꝙ ſi peccaueritᶠ aīa ꝑ ignofF nō dicit ꝙ ſi preuaricauerit in vno omniū reꝰrantiam de populo terrę: vtᶠ faciatefficitur vel ſitquicqͣꝫ d̓ his quę domini lege prohibentur atqꝫ delinquat. ⁊ cognochimarram.uerit peccatū ſuum. offeret capraꝫ§ mediocrē penitētiam. § vt a peccato abſtineatdū peccatū mundat.§ i. oꝑationē adimmaculatam: ponetqꝫ manū ſuꝑdat. ſtatim prime cogitationi penitentie.caput hoſtię quę pro peccato eſt: ⁊vt ſuſcipiatur quaſi in holocauſtūimmolabit eam in loco holocauſtiTolletqꝫ ſacerdos de ſanguine indigito ſuo. ⁊ tangens cornua altaris holocauſti: reliquuꝫ fundet adbaſim eius. Omnē aūt adipē aufe
rens ſicut auferri ſolet de victimispacificorum: adolebit ſuꝑ altare infſhis oblatis penitētia noſtra ⁊ oblatio nō ſufficit niſi ſacerdos magnꝰ oret pro nobis.odore ſuauitatis dn̄o. Rogabitqꝫꝓ eo: ⁊ dimittet̉ ei. Si aūt de pecoribus obtulerit victimā ꝓ peccatof 5 qui ſimplex in populo eſt. ſ qꝛ per ſimplicitatem peccauit. vt penitētia ſit munda.Touem ſcꝫ ⁊ immaculatam: ponetI expoſita ne exponaſ. grandis enī tibi reſtat viamanū ſuper caput eius: ⁊ immolaibt eam in loco vbi ſolent cędi holocauſtorum hoſtię. Sumetqꝫ ſacerdos de ſanguine eius digito ſuo⁊ tangēs cornua altaris holocauſti: reliquuꝫ fundet ad baſim eiusOmnē quoqꝫ auferēs adipē ſicutauſerri ſolet adeps qͥ immolat̉ propacificis: cremabit ſuper altare incenſum dn̄i. Rogabitqꝫ pro eo etpro peccato eius: ⁊ dimittet̉ ei.C.V.IpeccaueritIquelibet non de populo terrevt ſupra. Ihic pro peccato ſacrificiū nō precipit̉ offerri. Iſ falſūſanima. ⁊ audierit vocē iurantisFrei que iuratur.teſtiſqꝫ fuerit ꝙ aut ipſe vidit. autSacerdoti vel ei qui ꝓſit nō obſit.conſcius eſt. niſi indicauerit: portabit iniquitatem ſuam. AnimaFimitando. j. § qd̓ procedit de corde coinquinat hominem. peccatū alterius.Itetigerit aliquid immundū. ſiue
neceſſariū alioꝝ auxiliū. vt pęnitētia ſuſcipiat̉: nec ſacerdos occidere p̨̄cipitait em̄: Cūqꝫ immolauerit eū ⁊cͣ. nec addit qui immolare debeat. licet em̄ inſacrificio pęnitētię alterius vti adintorijs. vt iacobus orate pro inuicem vtſaluemini.Ubi ſolet ⁊cͣ. Quia ſimiliter placent deo digna peccatoꝝ pęnitentia⁊ fortiā iuſtorum opera.¶ Cornua ⁊cͣ. Suꝑ crucē offerunt̉ primitię ſanguinis qui pro peccato offertur: qꝛ opus crucis⁊ effectus. peccatoꝝ noſtroꝝ perfecta remiſſioeſt.Et reliquū fun.Omnē .ſ. pęnitentiameuangelicę p̄dicationitribuēs. cuiꝰ intentio ēvt ſe corrigat ⁊ ſaluet̉qui pęnitet. Vnde inprincipio euāgelij dominus inquit prouidēter: pęnitentiam agiteappropinquabit em̄ regnum cęloꝝ.Qd̓ ſi peccauerit⁊cͣ. Origꝭ. Faciēs vnūab omnibꝰ mandatisdn̄i: qd̓ non fiet: Diume in hoc ſermone ſtupor attonitum tenuit.Non em̄ cōſequenterdictū video. Ꝙ ſi peccauerit anima. ⁊ fecerit vnum ex mandatisdn̄i: qd̓ nō fiet. Si eīꝫmandatū dn̄i eſt. quomodo fieri nō debuit:cuꝫ mandata vt fiantſint data. video tamēom̄es interp̄tes ſimiliter protuliſſe. Non eſtergo error interp̄tationis ſꝫ ſenſus profundꝰMandata em̄ dn̄i q̨̄dam data ſunt vt fiātquędā vt nō fiāt: ſꝫ q̨̄fieri debent neceſſitaspopoſcit humana. vt illis inſerta eſſent q̨̄ fieri nō debent. Agnꝰ immolari in paſcha iubet̉nō vt agni hoſtiā perſingulos annos reqͥreret deus: ſꝫ vt deſignaret agnū debere immolari: qui tollit peccatamundi. Hoc ergo voluit: illud noluit. Un̄Quo michi multitudinem ſacrificiorū veſtroꝝ ⁊cͣ. Mandauit tn̄ quomodo hęc fieri deberēt. Qui hęc carnaliter obtulerit: anima eſt de populo terrę: quę peccat nolens. faciendo vnū de mandatis dn̄i qd̓ nō fiet. Et cū notū fit ei peccatū. munꝰ adducit ante dominūcū cognouerit ꝙ deꝰ non q̨̄rit tale ſacrificiū. qꝛ ſacrificiū deo ſpiritus contribulatus. ⁊ mauult deus miſericordiā qͣꝫ ſacrificiū. Adducit munus ſuū cuꝫagnoſcit immolare ſacrificiū laudis.De populo terrę ⁊cͣ. Origꝭ. Ad diſtinctionē eius qui nō eſt de terraNeqꝫ em̄ poteſt hoc cōuenire illi qui dicebat: noſtra conuerſatio in cęlis eſt⁊cͣ. Anima em̄ nō eſt de ppl̓o terrę: q̨̄ nichil habet cū terra. q̨̄ in cęlis conuerſatur. vbi xp̄s eſt in dextera dei ſedēs. q̨̄ cupit diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o: ſꝫ manere in carne propter nos neceſſarium ducit.Si aut de peco. ⁊cͣ. Eſi. Oblationi caprę quā offerunt qͥ de populoſunt. ouē coniunxit. In populo em̄ poſſunt eſſe ſimplices aliqui. quibꝰ conueniat ſacrificiū ouis. qd̓ in holocauſti ſacrificijs ⁊ pacificoꝝ demonſtraturNō em̄ ſolū princeps .i. ſcientia ſublimior. vel popularis: Sꝫ ſi quis eſt in
populo ſimplex. ſi forte peccauerit: pęnitere debet ad redemptioneꝫ peccati.Ideo aūt nō arietem. ſꝫ fęminā offerri p̨̄cepit: qꝛ popularibꝰ ſacrificiū fęmīarum deputauit. In his euidenter cōteſtans: vt princeps qͥ ſcientia p̨̄minetnō ſolū exhibeat ſimplicitatē columbę. ſꝫ ⁊ ſerpentis aſtutiā. Qui ꝟo in populo eſt qͣꝫuis ſimplex. ſi forte peccet: nō ignoſcit̉ ei niſi ꝑ oblationē pęnitētię peccatum diluerit. Cętera expoſitione non indigent. Cum em̄ pro peccato ſacrificiū fit: de capra ⁊ oue ſimilia p̨̄cipit.¶ Si peccaueritanima ⁊cͣ. Auḡ. Videt̉ dicere: peccare hominē. qͥ audit aliqueꝫfalſum iurare: ⁊ ſcit eūfalſum iurare. ⁊ tacet.Tunc aūt ſcit: ſi rei dequa iuratur teſtis fuitaut vidit .ſ. aut ꝯſciusfuit .i. aliquo modo cognouit. aut oculis conſpexerit. aut qͥ iurat indicauit illi. Ita em̄ cōſcius eſſe potuit Sꝫ inter timorē huiꝰ peccati⁊ ꝓditionis nō paruaextat plerūqꝫ tentatiopoſſumꝰ em̄ ꝑatuꝫ adꝑiuriū admonēdo velprohibēdo a tā grauipeccato reuocare. Sꝫſi nō audierit. ⁊ coramnobis falſuꝫ iuraueritvtrū ꝓdendus ſit etiāſi proditꝰ incurrat periculū mortis: difficillima quęſtio eſt? Sꝫ qꝛnon expreſſit cui indicandū ſit. aut cui iurat̉an ſacerdoti. an cuipiam qui nō ſolū nō poteſt eū ꝑſequi irrogando ſuppliciuꝫ: ſꝫ ꝓ illopoteſt orare. Videturmichi ꝙ ſe a tali peccato exuit: qͥ talibꝰ indicat. qui magis ꝑiuro ꝓdeſſe qͣꝫ obeſſe po¬ſſunt. corrigendo .ſ. velorando: ſi ipſe cōfeſſionis ſibi adhibeat medicinam. Notandum tn̄ꝙ pro hoc peccato ſacrificiū nō iuſſit offerriſed ſtatim ſubiunxit.anima q̨̄ terigerit aliquid immundū ⁊cͣ.Eſi. Si peccauerit.⁊cͣ. Nō repetit q̨̄ ſuperius dixit. generalit̓ deom̄i peccato agēs: ⁊ q̨̄debeant offerre p̨̄cipiens. Cū em̄ dixit: Si peccauerit anima de populo terrę ⁊cͣ. Carnalē iſrael oſtendit: qui cognoſcēs mandata legis dei. nō debuitquippiā tranſgredi. tranſgreſſus aūt debuit pęnitere. Nūc aūt dicēs. ſi peccauerit aīa: nō addit de populo terrę. Ait enim de peccatis quibꝰ ſit neceſſeetiā gentes abſtinere .i. ydolotitis ſuffocatis ſanguine ⁊ fornicatōe. ſicut ⁊in ſequentibꝰ inuenies. Suꝑius quoqꝫ peccatū ꝑ ſemetipſum deliquentishic aūt alienis peccatis contaminatū demonſtrat. hoc em̄ innuit tactus immundi morticinij ⁊ a beſtia capti. apertiſſime oſtendens: qꝛ alterius peccatiſvel errori non debemus conſentire: ſꝫ arguere.¶ Anima quę tetigerit ⁊cͣ. Eſi. Moꝝ. Nō corꝑis: ſꝫ rei immūdas tactiones oſtendit: Un̄ qd̓ intrat in os nō inquinat hominē: ſꝫ q̨̄ exeūt a corde prauę cogitationes. ſcꝫ. homicidia. adulteria. ⁊ huiuſmodi. hęc ſunt quęcoinquinant hominē. ideo immunda dicunt̉. Morticinū eniꝫ hoīem in peccato mortuū ſignificat. Unde dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos. Abeſtia captus eſt: qui a dyabolo ad peccandū illectus eſt. Lxxͣ. addiderunt