¶ Exodi.C.IX
IX
f Idoloſa ⁊ purulēta malicia j. ſ inflata ſuꝑbiaiumentisᶠ vlcera ⁊ veſicę turgēteſin vniuerſa terra ęgipti. Tulerūtqꝫcinerē de camino. ⁊ ſteterūt coramf ſqui erat in his que ad deum.pharaone: ⁊ ſparſit illūᶠ moyſes incęlum. Factaqꝫ ſunt vulnera veſi¶ Rationalibus ſicut videbatur.carū turgentiū in ſhominibus ⁊ inſ fatuis.iumētis: nec poterāt malefici ſtarecorā moyſe ꝓpter vulnera q̨̄ in illiſerāt ⁊ in om̄i terra ęgipti. Indurauitqꝫ dn̄s cor pharaonis. ⁊ nō audiuit eos: ſicut locutus eſt dn̄s admoyſen. Dixitqꝫ dn̄s ad moyſen.Mane cōſurge ⁊ ſta corā pharaōe⁊ dices ad eū: Hęc dicit dn̄s deuſhebręoꝝ. dimitte populū meū vtſacrificet michi. qꝛ in hac vice mittam omnes plagas meas ſuꝑ cortuū ⁊ ſuꝑ omnes ſeruos tuos ⁊ ſuper populū tuū: vt ſcias ꝙ non ſitſimilis mei in om̄i terra. Nunc em̄extendēs manum percutiā te ⁊ populum tuum peſte: peribiſqꝫ de terſ vaſis miſericordie.ra. Idcirco aūt poſui te vt oſtendā
f ſad admonitionē ⁊ correctionem bonorum.in te fortitudineꝫ meā: ⁊ᶠ narreturSolitanomen meū in omni terra. Adhucmalicia.retines ppl̓m meū ⁊ n̄ vis eū dimittere; En pluam cras hac ipſa horaper quā tenera adhuc vaſtātur naſcētia vicioꝝgrandinem multam nimis qualisnon fuit in ęgipto a die qua fundata eſt vſqꝫ in pręſens tempꝰ. Mitte ergo iam nunc. ⁊ congrega iumēta tua. ⁊ omnia quę habes in agrohomines eniꝫ ⁊ iumenta ⁊ vniuerſa quę inuenta fuerint foris nec cōIeccleſiā.Fagreſtiū moribus.gregata de agris: cecideritqꝫ ſuperduricia in fidelis cordis.ea grando morientur. Qui timuitſ vel domini.verbum dei de ſeruis pharaonis.fecit confugere ſeruos ſuos ⁊ iumenta in domos. Qui autem neglexit ſermonem domini: dimiſitſeruos ſuos ⁊ iumēta in agris. Etdixit dominus ad moyſen: Extenſ nō in terrā. ſicut ſuperius de fauilla.de manū tua in cęlū vt fiat gradoin vniuerſa terra ęgipti ſuꝑ hoīes⁊ ſuper iumēta: ⁊ ſuꝑ omnē herbaꝫagri ī t̓ra ęgipti. Extēditqꝫ moyſes
quę ad dominū iubent̓. fauillā iubetur ſpargere. Quid duo illa ſuꝑiora ſigna. vbi nec moyſes nec aarō aliqͥd manu oꝑant̉: qͥd ſibi vult ip̄a diu̓ſitasRab. Sextū pręceptū. nō occides. Sexta plaga puſtulę in corꝑe. veſicę bullientes ⁊ ſcatentes. incendia vulneꝝ. ⁊ fauillę fornacis. ardent em̄ homicidę ira. inſania. Si poſſes videre animas homicidaꝝ: plꝰ plangeres easqͣꝫ putreſcētia corpora vlceratorum.Ulcera et ueſicę ⁊cͣ. Oriḡ. Cuꝫ ferbura in ſexto verbere ꝓducuntur.In vlceribus doloſapurulētaqꝫ malicia arguitur ī veſicis tumēs⁊ inflata ſuperbia. Inferburis irę et furorisinſania.¶ Indurauitqꝫd. c. ⁊cͣ. Origꝭ. Notaqꝛ in ſexta plaga n̄ dicitur. Induratum eſtcor pharaonis: ſed aliquid terribilius additScriptū eſt em̄ qꝛ indurauit dn̄s cor pharaonis ⁊cͣ. Rurſus inſeptima cuꝫ grandoignis ęgiptū vaſtat. indurat̉ quidē cor pharaonis: ſed nō a domino In octaua ꝟo vbilocuſta ꝓducit̉: diciturdn̄s indurare cor pharaonis. Et in nona cūtenebrę palpabiles fiunt: tandē vero cuꝫ extinctiſ pͥmogenitis iſraelitę diſceſſiſſent. ita dicit̉: Et indurauit dn̄scor pharaonis regis ęgipti ⁊ ſeruoꝝ eiꝰ: ⁊ inſecutus eſt eos. Sꝫ etcū moyſes de terra madian ad ęgiptū mittit̉⁊ p̨̄cipit̉ ei facere prodigia. additur: facies eain cōſpectu pharaōisEgo aūt īdurabo corpharao nis ⁊cͣ. Hincprimū dictū eſt a dn̄oEgo īdurabo cor pharaonis ⁊cͣ. Secundoquoqꝫ enumeratis prīcipibꝰ iſrael dicit̉ Egoindurabo cor pharaonis ⁊cͣ Nō fruſtra facta eſt iſta varietaſ. vtnunc dicat̉ dn̄s induraſſe cor p. Nūc ſponte eſſe induratum. Video paulū tanqͣꝫ intelligentē. quid differat induratuꝫ eſſe cor pharaonis. ⁊induraſſe dn̄m cor pharaonis dicere alibi: An diuitias bonitatis eiꝰ ⁊ patientię ⁊ longanimitatis cōtemnis? ignoras qm̄ benignitas dei ad penitentiāte adducit ⁊cͣ. hic ſine dubio eū qui ſponte induratus eſt culpat. Alibi verovelut quęſtionē ſuꝑ hoc ꝓponēs dicit: Ergo cui vult miſeret̉. ⁊ quē vult indurat ⁊cͣ. Addit etiā his P homo tu qͥs es qui reſpondeas deo. ꝑ qd̓ de eoqui a dn̄o dicitur induratus. nō tam q̨̄ſtionis ſolutione qͣꝫ apoſtolica autoritate reſpōdit pro incapacitate auditoꝝ ſicut alibi ait ⁊ audiuit arcana verba. quę nō licet homini loqui. Un̄ in ſequentibꝰ eū qui nō tam ſtudioꝝ merito qͣꝫ ſciendi cupiditate ſecretioribꝰ ſe q̨̄ſtionibꝰ curioſus immergit deterretdicens: O homo tu quis es qui reſpondeas deo.¶ Rab. Septimū pręceptum. Nō furaberis. Septima plaga grando infructibꝰ. Nemo em̄ habet iniuſtū lucrum ſine iuſto damno. dum furaris: acquiris veſtem. amittis fidem. lucrū viſibile: damnū inuiſibile. lucruꝫ de tuacęcitate: damnuꝫ de dn̄i nube. Qui em̄ malo deſiderio forinſecus furanturdei iudicio intrinſecus grandinantur. ⁊ ager cordis eoꝝ deuaſtatur.¶ Idcirco aūt poſui ⁊cͣ. Augꝭ. Hęc verba apl̓s poſuit: vbi ⁊ hęc ait:
Si aūt volens deꝰ oſtendere irā ⁊ demonſtrare potentiā ſuam. ſuſtinuit inmulta patientia vaſa ire. parcēdo .ſ. his quos malos futuroſ eſſe pręſcierat.quę vaſa dicit ꝑfecta in perditionem: ⁊ vt nobis inquit notas faceret diuitias glorię ſuę: in vaſa miſericordię. qui dicunt deus meus miſericordia eiuspręueniet me. Nouit ergo deus bene vti malis. non tn̄ humanā naturā admaliciam creat: ſed ꝑfert eos patienter quōuſqꝫ ſcit oportere. nō inaniter: ſꝫad admonitionē vel exercitationē bonorū. Ecce em̄ vt annuncietur nomendomini ī vniuerſa terra: vaſis miſericordięꝓdeſt ad eoꝝ vtilitatēergo pharao eſt ſeruatus.¶ En pluā. Origꝭ.Huc vſqꝫ ꝑ errorumſuoꝝ figuras mundoſupplicia temꝑantur:poſt hęc veniunt verbera de ſupernis.¶ Mitte ergo iaꝫAugꝭ. Hoc nō tam indignāter qͣꝫ miſericorditer pręmonere videt̉deus. qui etiā iraſcenstemꝑat pęnam. Sedmouet quibꝰ nūc pecoribus cōſulatur: ſi oīamortua fuerant ſuperiori plaga. vbi ſcriptuꝫeſt: ꝙ diſcreuit deus inter pecora hebręoꝝ ⁊ęgiptioꝝ: vt omīa ſcꝫmorerentur pecora ęgiptiorū. nullū vero hebręorū An eo ſoluiturquęſtio. ꝙ prędixeratmoritura quę in campo fuiſſent: vt hęc accipiantur om̄ia. Intelligantur autē euaſiſſe q̨̄in domibꝰ erant: q̨̄ collegerūt ⁊ tenuerunt qͥdubitabāt ne forte verum eſſet qd̓ moyſes p̨̄dixerat dominū facturum. ⁊ ex his eſſe ī campis iteꝝ poterāt: q̨̄ modo iubentur cōgregariin domos: ne grādinepereant. cum ſcripturadicit. Qui timuit verbum dn̄i d̓ ſeruis pharaonis ⁊cͣ. Hoc ergofieri potuit. quoniammortē pecoꝝ minatuseſt deus: qͣꝫuis id ſcriptura tacuerit.¶ Extenditqꝫ moyſes ⁊cͣ. Oriḡ. Illud quoqꝫ notandum ꝙ quędāverbera inferre dicit̉ aaron pharaoni vel ęgipto quędam moyſes. quędaꝫvero ipſe dn̄s. In prima em̄ plaga vbi aquas vertit in ſanguinē. eleuat aaron virgam. ⁊ percutit aquā. In ſecunda ꝑcutit aquas: ⁊ educit ranas. Intercia extendit manū. ⁊ ꝑcutit virga puluerem terrę: ⁊ fiunt cyniphes. In qͣrta dicit̉ dn̄s feciſſe: vt veniret cynomia. In quinta quoqꝫ cū extinguunt̉ pecora: dicit̉ feciſſe verbū hoc. In ſexta vero moyſes aſpergit fauillam: ⁊ fiuntvlcera ⁊ veſicę. In ſeptima eleuat manum in cęlum. ⁊ fiunt voces ⁊ grādoſcilicet ⁊cͣ. In octaua ſimiliter extendit manus in cęlum. ⁊ dominus inducitventum. ⁊ adducit locuſtas. Sed ⁊ in nona extendit marꝰ in cęlum ⁊ fiunttenebrę ⁊ caligo. In decima vero finis ⁊ ꝑfectio totius oꝑis miniſtrat̉ a domino. Sicut em̄ dicit̉: ⁊ dn̄s ꝑcuſſit om̄e primogenitū in terra ęgipti.¶ O rig. Eſt alia obſeruanda differentia. In prima em̄ plaga cuꝫ aquavertitur in ſanguineꝫ. nōdum dicitur moyſi vt intraret ad pharaonem: ſedvade in occurſum eius ⁊cͣ. In ſecunda vero conſtanter ⁊ fideliter miniſtrata prima dicitur ad eum: Intra ad pharaonem ⁊cͣ. In tercia vero cynipheſinferuūtur. magi cedunt confitentes: qꝛ digitus dei eſt hic. In quarta vero