¶ Geneſis.C. VIII.

Cunqꝫ tranſiſſent. xl. dies. aꝑienſnōe fęneſtrā arcę quā fecerat: emif I in hebreo. egreſſus eſt. exiens ⁊ reuertensdonec ſiccarentur aque.ſit coruum. Qui egrediebatur. ⁊non reuertebatur: donec ſiccarentur aquę ſuper terraꝫ. Emiſit quoqꝫ columbam poſt eum: vt videret ſi iam ceſſaſſent aquę ſuper faciem terrę. Quę cum non inueniſſet vbi requieſceret pes eius: reuerſa eſt ad eum in arcam. Aquęem̄ erāt ſuper vniuerſam terram.extenditqꝫ manum ſuam: ⁊ apprehendens eam intulit in arcā. Expectatis autē vltra ſeptem diebꝰalijs: rurſus dimiſit columbaꝫ exarca. At illa venit ad eum ad veſperum: portans ramum oliuę virentibus folijs in ore ſuo. Intellexit ergo noe ꝙ ceſſaſſent aquęſuper terraꝫ. Expectauitqꝫ nihilominus ſeptem alios dies. ⁊ emiſit columbam: quę nō eſt vltra reuerſa ad eum. Igitur ſexcēteſimoprimo anno. primo menſe. primadie menſis. imminutę ſunt aquęſuper terram. et aperiens noe tectum arcę aſpexit: viditqꝫ ꝙ exic-

cata eſſet ſuperficies terrę. Menſe ſcd̓o. ſeptīa ⁊ viceſima die mēſis. arefacta eſt terra. Locutus eſtf Fconiuncti exeunt viri ⁊ femine qui diſiunctiaut deꝰ ad noe dicens. Egredereintrauerunt.de arca tu ⁊ vxor tua: filij tui. etvxores filiorum tuorum tecum.Cunctaqꝫ animātia q̨̄ ſunt apudte ex omni carne. tam in volatilibus qͣꝫ in beſtijs. ⁊ vniuerſis reptilibus quę reptant ſuper terrā.educ tecum: et ingredimini ſuper§ quia his replendus erat mundus. redditurterram. Creſcite ⁊ multiplicaminiprime creature benedictio.ſuper terrā Egreſſus eſt ergo noe⁊ filij eius: vxor eius ⁊ uxores filiorum eius cum eo. Sed ⁊ om̄iaanimantia iumēta ⁊ reptilia quęrepunt ſuper terram ſecundū genus ſuum. de arca egreſſa ſunt.Edificauit autem noe altare dn̄o⁊ tollens de cunctis pecoribus ⁊volucribus mundis: obtulit holocauſta ſuper altare. Odoratuseſt dominus odorem ſuauitatis⁊ ait ad eum: Nequaqͣꝫ vltra maledicam terrę propter homines.Senſus em̄ ⁊ cogitatio humanicordis in malum prona ſunt abadoleſcentia ſua. Non igit̉ vltra

quietis ⁊ gloria reſurrectionis quā neſciuit ſapientia ſuꝑborum: intellexiteminentia ſanctorū ꝑ impletionē pręceptoꝝ. Unde a mandatis tuis intellexi. Et alibi. Abſcondiſti hęc a ſapientibꝰ ⁊ pruden. ⁊ reue. e. p.Ęgrediebatur et nō re. Iſi. Ꝙ poſt. xl. dies coruꝰ nō redijt. aut aqͥsinterceptus. aut cadauere natante illectus: figurat immundicia cupiditatis teterrimos. ⁊ ideohis quę foris ſunt inmundo nimis intentos. aut rebaptizariaūt ab his quos p̨̄terarcam .i. eccleliā baptiſmus occidit: ſeduci ⁊ teneri.Aug. Quęriturvtrū coruus mortuꝰſit. an aliquo modoviuere potuerit? Siem̄ fuit terra vbi requieſceret: ſimilit̓ columba requiem inueniſſet. Un̄ conijciturꝙ cadau̓i potuit coruus inſidere: qd̓ naturaliter refugit colūba.Emiſit quoqꝫ. c.Iſi. Emiſſa colūba.nec inuenta requie. reuerſa: ſignificat ꝑ nouum. t. requiem ſanctis in hͦ mundo noneſſe ꝓmiſſam. poſt. xl.enim dies emiſſa eſt:quo numero vita q̨̄ īmundo agit̉ deſignatur.¶ Strabus. Arcacontinet coruū ⁊ colūbam. ⁊ eccleſia bonoſ⁊ malos. Coruꝰ emiſſus nō reuertit̉: qꝛ reprobi illecebriſ ſęculiinhęrentes pereunt.Columba redijt: portans ramū oliuę virētibꝰ folijs in ore ſuo.qꝛ ſancti ſimplicitategaudentes. munꝰ pacis in ore portant: dicenteſ. cū his qui oderunt pacē erā pacifici. cū. l. i. ⁊cͣ.Reuerſa eſt. a. e.Quęſtio eſt. quomōcolumba nō inuenerit vbi reſideret: cumiam nudata eſſent cacumina montiū. ſecūdum narrationis ordinem qd̓ recapitulatione poteſt ſolui. vtpoſterius narrata intelligant̉ q̨̄ facta ſūt prius aut potius. nōdum ſiccata fuerant.Expectatis ⁊cͣ. Poſt ſeptem dies alios dimiſſa columba ꝓpter ſeptenariam oꝑationē ſpūalem: oliuę fructuoſum ſurculū retulit. ſignans multos extra eccleſiā baptizatos. ſi pinguēdo charitatis nō defuerit: poſteriore temꝑe in ore columbę tanqͣꝫ ī oſculo pacis ad vnitatis ſocietatē reduciPortans ramū. Alc. Columba ramū oliuę. expulſo teterrimo alite.ad nōe poſt diluuiū portat. qꝛ columba ſpirituſſancti ad chriſtum poſt baptiſmum veniens. ramo refectionis ⁊ luminis. pacem enunciat.Expectauitqꝫ nichilominus ⁊cͣ. Iſi. Poſt alios ſeptem dies dimiſſa columba. nec reuerſa. ſignificat finem ſęculi: quando requies ſanctoerit. nō in ſacramēto ſpei. quo nūc eccleſia ꝯſociat̉. qͣꝫdiu bibit̉ qd̓ de late-

re chriſti manauit. ſed in ꝑfectione ſalutis: cū tradet̉ regnū deo ⁊ patri. vtin illa ꝑſpicua ꝯtemplatione veritatis: nullis egeamꝰ miniſterijs.Sex centeſimo. p. Iſi. Uitę noe .i. ꝑactis ſexcētis annis. aperit̓ arcętectū: qꝛ finita ſexta ętate ſęculi. reuelatur ſacramentū. Viceſima ſeptimadie ſecūdi menſis. dicit̉ ſiccata terra: tāqͣꝫ finita ſit baptizandi neceſſitasMenſe ſecūdo.Strab̓ .i. maio. Nōeannū fecit in arca: etipſa die qua ingreſſus fuerat egreſſus ēIngreſſus eſt em̄. ſeptimadecima die mēſis ſecundi. Nunc dicit. qꝛ egreſſus eſt ſeptima ⁊ viceſima dieeiuſdē menſis. Sedſciendū eſt. qꝛ ſi p̨̄ſenti diei addāt̉. xi. qͣlisluna hodie eſt tal̓ eritpoſt annum ip̄a die.Qn̄ ergo noe ingreſſus ē ſeptimadecimaluna. vl̓ ſeptimadecima dies menſis ſecūdi fuit. Ideo poſt annum. xi. additis. fuitviceſimaſeptima dieſ. ⁊ viceſimaſeptimaluna.Miſti. Mēſe ſecūdo ⁊cͣ. Sicut ſupradictū eſt decimaſeptima die ſexcenteſimianni aqͥs diluuij terra madefacta eſt: ſedviceſimaſeptima ſcd̓imenſis arefacta ē. qn̄p̨̄ceptū eſt. ut de arcaegrederent̉. ⁊ pactuꝫacciperent: ne vltraaqͥs diluuij perirent.In qͦ intelligi poteſtqꝛ ꝑ. x. ⁊ .vij. ſicut ſupra ſtatuſ inchoantiūſignificari p̄t: qn̄ viciis abrenunciat̉. ꝑ. xxvij. ꝓmotio ꝑfectoꝝin ꝯſūmatōe virtutūSi em̄ decē ⁊ ſepteꝫdecē addas. fiunt vigintiſeptē. Si em̄. x.p̨̄ceptis quibꝰ peccato renunciat̉: euāgelicā ꝑfectionē adijciasqua p̨̄cipit̉ ne ſolū n̄iraſci. ſꝫ etiā inimicosdiligere. ⁊ ſimilia. adillā ętateꝫ ꝑfectionisꝑueniſti. in qua necſacramētis prędictisegeas: ⁊ de arca exiēſid eſt. de ſpe ad ſpemperueniens. requiem in ſacramentis promiſſam inuenies.¶ Egredere de arca. ⁊cͣ. Iſi. Iuncti exeunt: qui diſiuncti intraueruntqꝛ nūc caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpiritū. ⁊ ſpiritus aduerſus carnem. Sꝫ inreſurrectione iuſtoꝝ ꝑfecta pace ſpiritui corpꝰ adhęrebit. nulla mutabilitatis indigentia vel concupiſcentia reſiſtente.Et tol. ⁊cͣ. Auḡ. Ingreſſa ſūt ī arcā mūda ⁊ immūda aīalia: ſꝫ pꝰ egreſſūnō offerūt̉ deo niſi mūda. Ꝙ ꝟo ait: nō ꝑcutiā oēm aīam. v. ſic̄ feci. ⁊ addidit. q̨̄ largitate bonitas donat īdignis. forte noui. t. indulgētia figurataeſt: vt p̨̄terita vltio ad legis ꝑtineat ſeueritatē. hoc ad gratię bonitatē.¶ Senſus enim ⁊cͣ. Grego. in moꝝ. li. xxxviij. Nemo ſibi attribuat: ſicogitationes vicerit. quia corruptionis malū qd̓ quiſqꝫ ab ortu carnaliuꝫ

b2