Ad Roma.

X.

⁊qꝛ ſcogitare⁊ verba apoſtoli. quibuſ aꝑit ſenſūpremiſſoꝝ verboꝝ moyſi. j. quantū ad tein cęlum. ſid eſt chriſtumˣ deducere. Aut quis deſcēdet in abiſſum:ſverba apoſtoliHoc eſt chriſtum ex mortuis reuoIhoc ne dixeris. ſed potius hoc crede verbo quoddicit ſcriptura in deuteronomiocare. Sed quid dicitꝭ ſcriptura:fvtile quia iuſtificat ⁊ ſaluat ⁊ chriſtus vel eiuspredicatio ſchriſtus qui eſt verbū in principio apud patrem ad ꝯfitendūPrope ēᶠ verbum in fore tuo ⁊ inFad credendū ⁊exponit ſcripturā moyſi jͣ. quo ⁊baptiſma conſecraturIcorde tuo. HHoc eſt verbum fif ꝓpe debet eſſe cū aliquis impugnatdei qd̓ prędicamus: ſquia ſiſ cōfiternon oꝑa legis ſreſurrexiſſe. vel ꝙ ipſe ē dominꝰ⁊ hieſus .i. ſaluatoraris in ore tuoʳ dominum hieſum:⁊ in corde tuo credideris ꝙ deusſ vel ſuſcitauitillum excitauit a mortuis: ſaluusTcredere dat ſalutē: qꝛ iuſticiā que ē cauſa ſalutis§. i. ꝑ fidem cordis iuſtificatur aliquis .i. de īpiofit piuseris. Corde enī creditur ad iuſticipoſt cordis fidē aliter non valet que ſuꝑaddit̉fidei vt in martiribus jͣ. nō modo ad iuſticiāam: ſore autē confeſſio fit ad ſalu⁊ vere corde cre. ad iuſt. per ilayamy nō tātū iudeus ſed ⁊ gentilistem. Dicit enīꝭ ſcriptura. Omīsferubeſcet in futuro. ⁊ ſi hic confundi videaturqui credit in illum: nō confundet̉.T omnis ſ ſed in omni gente qui timet deumhic acceptus ē illi quiaNonſ eniꝫ ē diſtinctio iudęi ⁊ gręInon ē diſtinctio ſcreatorci. Nam idem dominus omniumſufficiēs ditare omnes inuocāt fide ⁊ operealijs nō diuesIdiues in omnes qui ſiuocantꝭ illūrab auctoritate iſa ye ꝓbat ad dixerat ⁊ iudeusvel gentilis jͣ. bene ſe ſubiiciēdoOmnis enimᶠ quicūqꝫʳ inuocauerin eterna beatitudine ⁊ ſed hoc nō poteſt auerſꝰrit nome dominiᶠ ſaluꝰ erit.Quoſuel aūt Ꝙ. nō inuocabūt niſi credētmodo ergo inuocabunt in quemnō creditur illi. cui obediētia negatur nec olimaliquis credidit: qui nō aliquo mō audiuit nōcredent niſi audiatnon crediderūt. Auī quomo īcre-

rnō audiēt niſi predicetur eisdent ei. queꝫ non audierūt? Quojqui predicanti reſiſtit. auctorē nō recipit nonpredicabunt niſi mittātur ſnō ſunt veri apoſtoliniſi miſſimō aūt audiēt ſine p̨̄dicāte Quomodo vero prędicabunt niſi mittāfī iſaya vel in naum ꝓpheta ſ ſed miſſi. quiatur. Sicut ſcriptum ē. Qua ſpeciFaduētus apoſtoloꝝ qui illumināt mundum Tannunciantiū recōciliationēoſiᶠ pedesʳ ęuangelizantium pacēIbene nūciat qui qd̓ ore predicat. oꝑe īplet futuraj. Q. omnes audierūt ꝑ apoſtolos I cū enimex gratia auditꝰ. neceſſaria ē ⁊ alia gratia. que cormoueat.Ięuangelizantiū bona. Sed nōomnes obediunt euangelio. E ſayTaliquos obedire nō omnesj.Ꝙ aliquiſ nō ombus Ihis que a nobis audiūt. vel q̄ nos audimꝰa te.as em̄ dicit Domineʳ quis crediI qꝛ aliquis credit ex auditu ⁊ ſi nō omnis aliqn̄⁊ ſi non vbiqꝫ.dit auditui noſtro. Ergo fides ex§ nō noſtra meritaauditu: auditus autem per verbūτal. chriſti τexauditu crediderūt. ſed qui nō crediderunt. nūquid nō audi. q. ꝑ hoc excuſabilesIdei. Sed dico: nunquid non auFid ē. nō modo ꝓximi. ſed ⁊ ultimi audierūtdierunt? Et quidem in omnem ter§famaIex oī ꝑteram exiuit ſonus eoruꝫ: ⁊ in finesripſa Iomēs audierūt. Sed de iudeis ſpecialiterdico. Nunquid ⁊cͣ.orbis terręᶠ verba eoꝝ. Sed dircognouit vtiqꝫ qꝛ moīſes qui primus .i. maximꝰ⁊ alij poſt eumco numquid iſrael non cognouit?Primus moyſes dicit: Ego adFad inuidiā de cōuerſione gentiū ſꝑmittā adducⁱ. i. gentiles. qui priꝰ nō gens. vel modo nō gensſęmulationem vosq adducāʸ in nōque deū nō noueratgentem. in gentem inſipientem. in⁊ꝑmittam ī vos iraſci ⁊ ꝑſequi. ⁊ cū hoc factumvideant. attēdāt ꝙ venerit ⁊ſi preuideret penaꝫimminere. tamē audet NNon tantū moīſes hoc dicit. ſed ⁊ iſaiasfiram uos mittam. Eſayas auteꝫuidia iudrorrex ꝑſona chriſti ſponte me obtuli ⁊ inde inaudet ⁊ʳ dicit: Inuētus ſum a n̄

in te ſt. chriſtum de cęlo ad terram deducit. Similiter cum et tu audis prędicari ꝙ chriſtus ad infernū deſcēdit. Noli dicere mendaciū ē. Quis enimdeſcendit in abiſſum. Ideo ne hoc dicas. quia hoc dicere ē chriſtum reuocare ex mortuis quantū in te eſt.¶ Id eſt. chriſtū dedu. Id eſt. negare chriſtum aſcendiſſe.¶ Prope ē verbū .i. vtile ē. vel nō ē aliqͥd incōueniēs. vel dicere. vl̓ crederePrope non longe a natura animoꝝ. ⁊ loquendi ratione: quod nobis dicit̉ vt credamus.Hoc ē uerbum.De quo dominus aitNam vos mūdi eſtisꝓpter verbuꝫ qd̓ locutus ſum vobis. Nonait ꝑ baptiſmū. Quare? niſi qꝛ ⁊ ī aqua verbum mundat. detraheverbum. ⁊ quid eſt aqͣniſi aqͣ. Accedit uerbūad elementum ⁊ fit ſacramentum. vnde eſtiſta tanta virtus aquęvt corpus tangat ⁊ corabluat. niſi faciēte verbo. non quia dicit̉. ſedquia credit̉. Nam ⁊ inipſo verbo aliud ē ſonus tranſiens. aliud ēvirtus remanens.¶ Quia ſi cōfitea.⁊cͣ. Ecce laus fidei. etmerces. Laus fidei eſtSi credideris qꝛ dominus eſt hieſus .i. ſaluator ⁊ quia reſurrexitVerces vero ſalus ęterna.¶ Corde creditur.Cętera poteſt nolens.ſed credere non poteſtniſi volens.¶ Confeſſio. Confiteri ē dicere quid ſit incorde aliter loqui eſt. n̄confiteri. Quod eſt incorde debet eſſe in orequia in fronte .i. in ſede pudoris: non ſinecauſa fit ſignum cruciſne chriſti opprobriachriſtianus erubeſcat.Fpeccatū fuit petro. orenegare. cū crederet corat̄ qd̓ dixeratiiciēdoquicūqꝫ inuocarde. Cum enī la crimisdiluit qd̓ ore ne gauevoc nō poteſt anrat. ſi ſaluti faciebaterit. Oqd̓ corde tenebat. veriſi credēttas eī ⁊ credēda ē ⁊ loquemec olimquenda.¶ Qui inuocantit ſ nōOrans inuocat. ſed hͦZ91vere nō poteſt niſi prius credat.¶ Qui ergo inuocantnon modo credunt. ſꝫetiam orant. vt poſtqͣꝫ crediderit alicuiꝰ animus nō deſinat id poſtulare qd̓ꝓmiſit deus toto corde vigilantibus. quia credere dat remiſſionē. p. Inuocare impetrat ꝓmiſſa dei.¶ Quomodo īuo. ⁊cͣ. Probato qꝛ de vtroqꝫ aſſumunt̉ populo. oſtendit ꝑ quid ſcꝫ ꝑ remiſſionē vtriſqꝫ factam. quā qui nō receꝑit inexcuſabilis¶ Quomodo ergo ⁊cͣ. Inuocatio ſaluat. ergo oportet credere. quiaquomodo inuocabūt ⁊cͣ. Credere eſt ex auditu. audire ex prędicatione. prędicare ex miſſione dei: vt ita totū deſcendat ex fonte gratię. Prędicatio exmiſſione. quia ⁊ pſeudo bene nunciantes deus mittit: qui in bonum malo

nouit vti. Aliquando ⁊ malos malis. mittit ex ira. vt viciſſim per ſe ſicut iuſtum eſt pereant.¶ Quomō uero prędi n. mit. Ecce apparet. ꝙ ⁊ ad gentes miſſi ſuntprędicatores. ⁊ ſic refellit eos apoſtolus qui putabant iudęis tantū predicādum eſſe ęuangelium.¶ Qua ſpecio. pedes. Quia mundum illumiant in quo apparet a deomiſſos alioquin. hoc non poterāt.¶ Pacem. Reconciliationeꝫ inter populum ⁊ populum diruta maceria legalis ritꝰin iudęis. ⁊ idolatrię īgentibus Et inter deūimpios ꝑ fidem iuſtificantem ⁊ homines ineum credētes.¶ Euange. bona.Pacem ſuꝑ pacē. qͥa⁊ regnuꝫ dei pax ē.¶ Eſayę enim. d.do. q. c. Pręſciꝰ deus prędixit infidelitatem iudęoꝝ. ſed non fecit. neqꝫ pręſciſſet mala eorum. niſi ea haberent. Sic etiaꝫ excęcatquod ē deſerendo: nōfaciendo. ⁊ hoc meruitvolūtas. Si dicit̉ nōpoſſunt iudęi credere.qꝛ iſayas p̨̄dixit. diconō poſſunt: qꝛ noluntqd̓ deus p̨̄ſciuit p̨̄dixit ſed non fecit. Nonpoſſunt. dū ſuꝑbi. dūtales. vt ſcꝫ omīa ſuisviribus attribuerent.vt negaret ſibi neceſſariū eſſe diuinū auxiliūad bene oꝑandum.FFides ex audi.Etſi deus intus doceat. tamen p̨̄co exteriusannunciat.¶ Per uerbū ⁊cͣ.Id ē. ꝑ gratiā chriſtidoctores verbi euāgelici nobis mittētis. Niſi enim dicat̉ aliquidnec audiri poteſt neccredi.¶ Et quidē. Bel. eqͥdem .i. certe. ⁊ ita inex-cuſabiles. ſicut in psͣ.Fꝑmittam īoſtēdit dauid dicens:videant. aimmineiIn o t. exiuit ⁊cͣ.cit. ſed¶ In omnē ter. ⁊cͣ.TirarNec hoc tꝑe apoſtoliuidia iudrorfex ꝑſīpletū ē. Sed ſpūſanaudet ⁊ᶠ diccto reuelāte. videt implendū ī poſteris. Locutus eſt igit̉ p̨̄teritiueꝓpter certitudinē prophetię. Dicendo igiteoꝝ nō ſolū de apoſtolis. ſed ⁊ de eoꝝ poſteris intelligi voluit. Sic ⁊ illudTeſtes mihi eritis vſqꝫ ad vltimū terrę.cognouiſſe.Sꝫ dico. Nun. Quia poſſent ⁊ audiſſe ⁊ nō cognouiſſe affirmat eos ⁊¶ Cognouit. Quia ꝯtradicere nō potuit ratiōe vel autoritate. ſed nō vere cognouit vt mēti eoꝝ bene ſederet.¶ AAd ęmulationem. Inuidiā iudęis. dū gētes eoꝝ deum ſuū dicūt. ⁊ꝓmiſſiones ⁊ legem eoꝝ ⁊ ꝓphetas ad ſe ꝑtinere.nō qͣles genitiIn nō gen. Gētiles nō priꝰ dicebant̉ gens ſancta. vel mō nō gēs. qꝛ¶ An gen. iuſi. In. i. contra. Gentem inſipientē .i. ꝯtra gētiles. quę deum