Prefatioin Epiſtolas pauli.

¶ Pręfatio ſancti Hieronimi in omēs epiſtolas ſancti Pauli Incipit.Rimum querit̉quare poſt euāgelia q̨̄ ſupplementū legis ſunt ⁊ ī quibus nobis exēpla ⁊ p̨̄ceptaVviuendi pleniſſime digeſtaſunt. voluerit apoſtolꝰ hasepiſtolas ad ſingulas eccleſias deſtinare?Hac aūt cauſa factum videt̉. vt .ſ. initia naſcentis eccleſię nouis cauſis exiſtētibus p̨̄ueniret. ⁊ vt p̨̄ſentia atqꝫ orientia reſecaretvicia. ⁊ poſt futuras excluderet q̨̄ſtiones. exemplo prophetarū: qui poſt editam legemmoyſi in qua omnia dei mandata legebant̉nihilominus tn̄ doctrina ſua rediuiua ſemꝑpopuli cōpreſſere peccata. ⁊ propter exemplum viuēdi libros ad noſtra etiam memoriam tranſmiſerūt. Deinde quęrit̉. Cur nonamplius qͣꝫ decē epiſtolas ad eccleſias ſcripſerit; Decem ſunt enim cū ea quę dicit̉ adhebręos. Nam reliquę quattuor ad diſcipulos ſpecialiter ſunt porrectę. Ut oſtenderet nouū nō diſcrepare a veteri teſtamento.⁊ ſe ꝯtra legem nō facere moyſi ad numerūprimoꝝ decalogi mandatoꝝ ſuas epiſtolaſdeſtinauit. ⁊ quot ille p̨̄ceptis a pharaonē īſtituit liberatos: totide hic epiſtolis a diaboli ⁊ idolatrię ſeruitute edocet acquiſitos.Nam ⁊ duas tabulas lapideas duoꝝ teſtamentorum figurā habuiſſe viri eruditiſſimitradiderunt. Epiſtolam ſane q̨̄ ad hebręosſcribit̉ quidā pauli non eſſe ꝯtendunt. eo ꝙnon ſit eius nomīe titulata. ⁊ propter ſermonis ſtiliqꝫ diſtantiā: ſed aut barnabę iuxtatertullianū. aut luce iuxta quoſdā. vel certeclementis diſcipuli apoſtoloꝝ ⁊ epiſcopi romanę eccleſię poſt apoſtolos ordīati. Quibus reſpondendū ē. ſi propterea pauli nonerit. quia eius nō habet nomē. ergo nec alicuius erit: quia nulliꝰ nomine titulat̉. Qd̓ſi incōueniens abſurdūqꝫ eſt: ipſius magiseſſe credenda ē quę tāto doctrinę ſuę fulgeteloquio. Sed quoniā apud hebreoꝝ eccleſias quaſi deſtructor legis falſa ſuſpitionehabebat̉. voluit tacito nomīe de figuris legis ⁊ veritate chriſti reddere ratione: ne odium nominis in fronte p̨̄titulati vtilitate excluderet lectionis. Non eſt ſane mirū ſi eloquētior videat̉ in proprio .i. hebręo qͣꝫ in ꝑegrino .i. in gręco quo cęterę epiſtolę ſūt ſcriptę ſermone. Mouet etiā quoſdā quare romanoꝝ epiſtola in primo ſit poſita: cū eamnon primo ſcriptam ratio manifeſtet. Namhanc ſe proficiſcentē hieroſolimaꝫ ſcripſiſſeteſtatur cum corinthios ⁊ alios iam ante vtminiſteriū qd̓ ſecuꝫ portaturus erat colligerent. litteris adhortatus ſit. Unde ⁊ intelligi quidā volunt ita omnes epiſtolas ordinatas: vt prima poneret̉ qͣꝫuis poſterior fuerit deſtinata vt ꝑ ſingulas epiſtolas gradibus ad ꝑfectiora veniret̉. Romanoꝝ nāqꝫ

pleriqꝫ tam rudes erant: vt nō intelligerentdei ſe gratia ⁊ nō ſuis meritis eſſe ſaluatos.⁊ ob hoc duo inter ſe populi ꝯflictarēt. Idcirco illos indigere aſſerit corrigi: vitia gentilitatis priora ꝯmemorans. Corinthijs autem iam dicit ſcientię gratiā eſſe cōceſſam. ⁊nō tam omnes increꝑat qͣꝫ cur peccātes nōincrepauerūt. reprehendit. ſicut ait. Audit̉inter vos fornicatio. Et iterū: Congregatisvobis cum meo ſpiritu tradere huiuſmodiſathanę. In ſecūda vero laudant̉. ⁊ vt magis ac magis proficiāt ꝯmonentur. Galathę vero iam nullius criminis arguunt̉. niſi hoc tatū ꝙ callidiſſimis pſeudo apoſtoliscrediderunt. Epheſij ſane nulla reprehēſione. ſed multa laude ſunt digni: quia fidemapoſtolicam ſeruauerūt. Philippēſes etiaꝫmulto magis collaudant̉. qui nec audire qͥdem falſos apoſtolos voluerūt. Theſſalonicenſes nihilominus in duabus epiſtolisomni laude proſequit̉: eo ꝙ nō ſolum fideꝫincōcuſſam ſeruauerint veritatis: ſed etiamin ꝑſecutione ciuiū fuerint cōſtantes īuentiColoſſenſes autē tales erant. vt cū ab apoſtolo viſi corporaliter nō fuiſſent hac laudedigni haberent̉. Et ſi corpore īquit abſensſum: ſed ſpiritu vobiſcum ſum gaudēs ⁊ videns ordinem veſtrū. De hebręis vero qͥddicendū eſt: quoꝝ theſſalonicēſes qui plurimum laudati ſunt imitatores facti eſſe dicūtur. Sicut ipſe ait: Et vos fratres imitatores facti eſtis eccleſiarū dei quę ſunt in iudęa. Eadem enim paſſi eſtis ⁊ vos a ꝯtribulibus veſtris: quę ⁊ illi a iudęis. Apud ipſos quoqꝫ hebręos eadē ꝯmemorat dices:Nam ⁊ vinctis cōpaſſi eſtis: ⁊ rapinā bonorum veſtroꝝ cuꝫ gaudio ſuſcepiſtis. cognoſcentes vos habere meliorē ⁊ manentē ſubſtantiam.¶ Prologus ſpecialis in epiſtolā ad Romanos Incipit.Omani ſunt qui exiudęis ⁊ gētibus crediderūt. Hiſuꝑba ꝯtentione volebant ſe alterutrū ſupponere. Nam iudęi dicebāt: Nosſumus populus dei quos ab initio dilexit⁊ fouit: nos circūciſi ex genere abraam ſancta deſcendimꝰ ex ſtirpe. ⁊ notus retro apd̓iudęam tantū deus. Nos de ęgipto ſignisdei ⁊ virtutibus liberati. mare ſicco ꝑtranſiuimꝰ pede: cū inimicos noſtros grauiſſimifluctus inuoluerent: Nobis pluit mannadominus in deſerto. ⁊ quaſi filijs ſuis cęleſte pabulū miniſtrauit. Nos die noctuqꝫ incolumna nubis igniſqꝫ p̨̄ceſſit. vt nobis ininuio iter oſtēderet. Atqꝫ vt cętera eius circa nos immenſa beneficia taceamꝰ. nos ſolidigni fuimus dei legem acciꝑe. ⁊ vocem deloquētis audire eiuſqꝫ cognoſcere voluntatem. In qua lege nobis ꝓmiſſus eſt chriſtꝰad quos etiā ipſe ſe veniſſe teſtatus ē dicesnō veni niſi ad oues q̨̄ ꝑierant domꝰ iſrael.cū vos canes potiusqͣꝫ hoīes appellauerit