Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

C. XXI.Iohannes

XXI.

Dic̄ eis ihūs. Uenite prādete: EtItanta erat euidētia veritatiſ ꝙ hieſus erat. vt nulIneo audebat diſcūbētium īterrolus eorū auderet. n̄ ſolū negare. ſed nec dubitare. etgare. Tu qͥs es? ſcientes qꝛ dn̄s ēio n̄ interrogare.Et veīt ihūs ⁊ accepit paneꝫ ⁊ dabat eis ⁊ piſcē ſimiliter. Hoc iā terqͣꝫtū ad dies. n̄ ad apparitōnū numerumcio maīfeſtatus ē ihūs diſcipulisſuis cū ſurrexiſſet a mortuis. Cuꝫergo prādidiſſent dixit ſymoni petro ihūs. Symō iohannis diligisme plus his? Dicit ei. etiā dn̄e tuon̄dit dn̄m ſcientē īterrogaſſeſcis: quia amo te. Dicit ei. Paſceagnos meos. Dic̄ ei iterū. Symōiohānis diligis me? Ait illi. Etiamdn̄e tu ſciſ: qꝛ amo te. Dic̄ ei iterū.paſce agnos meos. Dic̄ ei tercio:Symō iohānis amas me? Contriſtatꝰ ē petrꝰ: qꝛ dixit ei tercio. amaſme. ⁊ dicit ei. Dn̄e tu oīa noſti: tuf ꝓ qͥbus pones animā. qd̓ ē cōfirmatō dilectōisſciſ qꝛ amo te. Dicit ei Paſce oueſmeas. Am̄ am̄ dico tibi: cū eēs iunior cingebas te ⁊ ābulabas vbiolebas: Cuꝫ aūt ſenueris extēdesſvinculis.manus tuas ⁊ aliꝰ te cinget ⁊ du-

Uenite. Hic d̓r maͣducaſſe ihūs cuꝫ piſcepane̓. In alio euangolio cū piſce fauū mellisPiſcis aſſus xp̄s paſſus. Piſcis. qꝛ latuit īaquis humani generꝭcaptus laqueo mortisIn fauo mellis notat̉dulcedo diuinitatis. l̓vtraqꝫ natura chriſti.qꝛ fauus ē mel in cera.id ē. diuinitas ī humanitate. Idē ſignificatpanis. Vn̄. Ego ſuꝫpanis qui de cęlo deſcendi. Chriſtus ergopiſcis aſſus ī paſſiōeFauus vel panis īreſurrectōe. Comedit ātpiſcē aſſum vel paneꝫvt ſuo cibo nobiſ oſtēderet. qꝛ ⁊ paſſionē exnoſtra humanitate ꝑtulit. ⁊ reſurrectōnemnoſtrā ex ſua diuinitate ꝓcurauit. Hic vltimū cōuiuiū cū ſeptemdiſcipulis habuit. innuens illos ſolos ſecūfuturos in ęterna refectōe qui ſeptiformi ſpirituſancto pleni ī amorē eius anhelāt. Prandiū fecit illisſeptē d̓ piſce quē viderunt ſuper prunas. etde pane addens et depiſcibꝰ quos eo iubēteattulerunt. Piſcis aſſus: chriſtus ē paſſusIp̄e etiā panis qui decęlo deſcendit. Huic ꝯparatur ęccīa ad ꝑticipandā btītudineꝫ q̨̄ ꝑ piſcesdeſignatur. Eadeꝫ etiā ꝑ ſepteꝫ diſcipulos ſignatur: q̨̄ cū eo ī ęt̓nū epulat̉. Hoc iā ter. Non ꝙ ter tm̄ manifeſtatus ſit: ſed ad dies refert. primodie qͦ reſurrexit. poſt octo dies hoc die qn̄ hͦ fecit de piſcibus. Scd̓um diesgͦ manifeſtatōnes numerant̉. prima quotiēſcūqꝫ ſit facta vno die reſurrectōnis. ſcd̓a poſt octo dies. ⁊ hͨ ē tercia. In hac tercia manifeſtatōe hͦ euāgeliū terminatur Cū ergo pra. Hieſus ſcit qd̓ interrogat: an plus diligat. Petrus qd̓̇ d̓ ſe nouit dicit .i. ꝙ amat. Et quia d̓ alijs qͣꝫtum diligātneſcit. iō vtrū plus illis diligat: tacet. Ecce docet nō temere diffinire de occl̓tis. ⁊ priori periculo negatōnis cautius d̓ ſe rn̄dit. Paſce ag. Si mediligis paſce agnos meos: nō vt tuos. gloriā meā in eis ꝗre: nō tua. mea lucra: nō tua: qꝛ dilectō dei ꝓbatur ī dilectōne proximi. Qui ꝟo opus pietatis negat ꝓximis: minus deū diligit. Hęc aūt charitas ex diuina datur gr̄aQd̓ tacite innuit ioh̓es dū īterrogās de amore dicit hic qd̓ n̄ alibi. Symōiohānis .i. obediēs dei gratia. quia ꝙ ardentius cęteris diligit ⁊ obedit: nōeſt niſi dei gratia. Dicit ei ter. Interrogat qd̓ ſciebat n̄ ſemel ſꝫ iterumet tercio. ⁊ tercio audit a petro ſe diligi. ⁊ tercio iubet paſcere oues. Trinęnegatōni redditur trina cōfeſſio: ne minus amori lingua ſeruiat qͣꝫ timori.Et ſicut fuit indicium timoris negare paſtorē. ſic officiū amoris paſcere domini gregem. Cōtriſtatus ē p. Augꝭ. Etiā remiſſis peccatis tolerathō miſeriā in quā tn̄ ex peccato venit. Productōr em̄ pęna ē qͣꝫ culpa. necparua videretur culpa ſi cū illa auferret̉ pēa. Et iō vel ad demōſtratōnemdebitę miſerię. vel ad emēdatōnē labilis vitę. vl̓ ad exercitatōnē neceſſariępatiētię tꝑaliter tenet hominē pęna etiā quē iā reū n̄ tenet culpa. ⁊ h̓ ē horū dierū flēda ſꝫ n̄ rep̨̄hēdēda cōditō. Paſce o. Paſcere oues ē credētes ne deficiāt ꝯfortare. terrena ſb̓ſidia ſi neceſſe ē ſubditꝭ ꝓuidere. exēplaꝟtutū p̨̄bere. aduerſarijs obſiſtere. peccātes corrigere. Cū aūt ſe. Paſſurū p̨̄dicit qͥ negatuꝝ p̄dixerat. hoc iā poterat reſurrectōe firmatꝰ qd̓ īmature pollicebat̉ īfirmꝰ. Iā n̄ metuit huiꝰ vitę īteritū. qꝛ reſurgēte dn̄o vitę alteriꝰ pręceſſit exēplū. Extēdes m. t. Hoc ē crucifigerꝭ. ⁊ qūo hͦ fiet ſubdit. ⁊ alius te cin. ⁊ du. q. n̄ v. qꝛ ad illā moleſtiā nolēs ē ductꝰ. nolēs ad eāveīt: ſꝫ volēs eā vicit. ⁊ reliquit affectū īfirmitatꝭ. qͦ nemo vult mori qͥ adeo

5 ad mortem I5 qꝛ hac morte on̄dit qͣꝫtū colēdꝰ et amādꝰ ſit deus.cet quo tu n̄ viſ. Hoc āt dixit ſignificas qua morte ſclarifif § quaſi ne timeas mori ꝓ me. cū ego prius pro tecaturꝰ eſſet deū. Et cū hoc dixiſſet: dic̄ ei. Seq̄re me. Cōſ cōmēdat priuilegiū amoris ſui.uerſus petrꝰ vidit illuꝫ diſcipuluꝫ quem diligebat hieſusf cōmēd at veritatē euangelijſequētē. qͥ ⁊ recubuit ī cēa ſuꝑ pectꝰ eiꝰ. ⁊ dixit. Domīequis ē qͥ te tradet. Hūc ergo cum vidiſſꝫ petrꝰ: dixit ihūſpēaliter enī dn̄o eū viſitāte placidā accepit caDn̄e. hic āt qͥd. Dic̄ ei ihūſ. Sic eū volo manere donec venis abſolutōnē Iin crucis paſſione. j. Fex predictis hoc intellexerūt. et ꝙ n̄ eēt itaniā. qͥd ad te? Tu me ſeq̨̄re. Exijt ergo ẜmo inter frēs: qꝛtelligendū. ip̄e iohannes admonet.diſcipulꝰ ille nō morit̉. Et n̄ dixit ei ihūs. n̄ morit̉. ſꝫ ſic eīvolo manere donec veniā qͥd ad te. hic ē diſcipulus illeteſtimōiū ꝑhibꝫ d̓ his: ⁊ ſcripſit hęc. Et ſcimꝰ qꝛ verū ē teſtimōium eiꝰ. Sūt āt ⁊ alia ml̓ia q̨̄ fec̄ ihūs: q̨̄ ſi ſcribāt̉ ꝑſqͣꝫtum ad intelligentiam.ſingula: nec ip̄ꝫ arbitror mūdū capere poſſe eos qui ſcribēdi ſunt libros. Euāgeliū Iohānis explicit.eſt naturalis. vt eū nec ſenectus abſtulit petro. Un̄ ⁊ dn̄s. trāſeat a me calix iſte. Sꝫ quātūcūqꝫ ſit moleſtia mortis vincat eā vis amoris. ſi nulla eētvl̓ parua moleſtia mortis: n̄ eēt tā magͣ gl̓a martiruꝫ Sꝫ ſi paſtor īmolatiꝰē vt ouis: qͥ d̓ ouibꝰ fiūt paſtores n̄ metuāt īmolari. Et cū hoc d. Hisdictis cępit ihūs abire. ⁊ nōdū ītellecto qd̓ audiuit ſequere me: cepit petruīceſſu pedū ſequi. ſecutus ē ⁊ ioh̓es qͥ ſciebat ſe diligi. Quēdi. Diligebat ⁊ alios ſed faīliariuſ iſtū donauit potiore dulcedīe ſui amoris. qꝛ ꝟgoelectus ab ipſo virgo ꝑmanſit. vn̄ ⁊ matrē ei ꝯmēdauit. Augu. Tacito noīe diſcernit̉ iohānes a cęteris. nō ꝙ ſolū eū. ſed plus cęteris diligereteū. Huiꝰ maioris dilectōnis ē indicinꝫ ꝙ ſolus ſupra pectus ihū recubuit.Porro petrus plus dilexit xp̄m vt ipſe ſcieus īterrrogat qͥ dicit. diligis meplus his. Videtur ergo melior qͥ plus qͣꝫ qͥ minus diligit xp̄m. Item videtur melior qͥ plus qͣꝫ qui minus diligitur a xp̄o. ⁊ anteponitur iohānes petro. Ꝙ ſi ꝯferendo ad iuuicē q̨̄rit̓ qͥs de duobus melior eſt. An qui minusdiligit xp̄m ⁊ ab eo plus diligitur. an quē minus diligit xp̄s cū ipſe plꝰ eūdiligat. Dubia ē rn̄ſio. Uidetur quidē qui pluſ diligit xp̄ūꝫ: melior. Quēpiꝰ diligit xpūs: felicior. ⁊ ē maīfeſta mīa ſꝫ occl̓ta iuſticia minꝰ diligētis eūa qͦ plus diligit̉. ⁊ plꝰ eū a qͦ minꝰ diligit̉. Sꝫ ꝑ iſtos duos ꝯm̄dat duas vitas eccīę: d̓ qͥbꝰ miſtice loquit̉. Una ē per fidē. altera ꝑ ſpem Hęc agit̉ ī corpore ⁊ peregrinatōne vbi beatitudo ē tm̄ ī ſpe. ſed miſeria p̨̄ſto ē de aduerſis ⁊ d̓ peccatꝭ. Illa ē ī īmortalitate: vbi nihil mali ſed perfectō boni. Prior actīa ſignificat̉ ꝑ petrū qͥ ē general̓ perſona ī petra chriſto fūdata. huicd̓r. Tu m. ſeq̨̄. ꝑ imitatōꝫ ꝑferēdi tꝑalia mala q̨̄ termīabunt̉ cū ſęculo. Hicmagis diligit xp̄ūꝫ vt amādo ⁊ ſequēdo liberet̉ a malo. ſꝫ ipſe minꝰ hāc diligit qual̓ nūc ē: ⁊ liberat ne ſꝑ tal̓ ſit. ⁊ ob aliud n̄ diligit niſi vt ſaluꝫ ⁊ hīctrāſferat. Altera ꝯtēplatiua ſignificat̉ per iohānē. cui d̓r. Sic e. v. m. n̄ dic̄remanere l̓ ꝑmanere. ſed expectare. qꝛ n̄ mō ſꝫ cū venerit chriſtus implebiturQuaſi īchoata ꝯtēplatō maneat donec veniā: perficiēda cū venero vt fitmaīfeſta pleītudo ſcīę. hāc āt plene diligit xp̄s ⁊ ſeruat ī ęternū. In illa veroexpectatōe. qꝛ nōdū nouit futurā veritateꝫ hō minus diligit. ⁊ plus dilgecū eū videbit ſicuti ē. Quia ꝟo vniuerſę vię dn̄i ſunt mīa ⁊ veritas. iuſtꝰ īhac vita expertus vndiqꝫ maīa. plꝰ diligit ex neceſſitate qua vrget̉ qͣꝫ mīaqͣ ē liberādꝰ a malis. ⁊ quotidie poſcit et hꝫ. ⁊ minꝰ diligit̉ a miẜicorde quimīꝰ diligit miſeꝝ qͣꝫ btm̄. h̓ ē petrꝰ plꝰ amās ⁊ mīꝰ amatur. Quia ꝟo iuſtꝰꝯtēplatōꝫ veritatis q̨̄ ē futura nōdū nouit minus diligit eā qͣꝫ petrus miſemīam. ⁊ ī ip̄a ꝟitate btūs plene diliget̉ a xp̄o. ⁊ h̓ ē iohānes minus amāsqͣꝫ petrus plus amatus. Et ſi hi duo apl̓i ſinguli has duas vitas ſignificātvtraqꝫ tn̄ vtriqꝫ ꝯueīt ſicut ⁊ om̄ibꝰ ſctīs. Ad huius aūt vitę ꝓcelloſę gub̓naculū dantur claueſ ad ligāda ⁊ ſoluēda pctā. Propt̓ āt illā qͥctā requiēſuꝑ pectꝰ ihū diſcumbitur vn̄ bibit̉ veritas. Qui ꝟgo ē iohānes ꝯueīt futurę vitę vbi neqꝫ nu bēt neqꝫ nubentur Supra P. In pectore ihū ſūtoēs theſauri ſapīę ⁊ ſcīę abſcōditi: ſupͣ qḋ recubuit quē maiori cęteris ſapię⁊ ſcīę ſimgl̓aris munere donat. ī qͦ figurabatur qͣꝫta archana diuītatꝭ pͦcęteris eēt ſcripturus. Domine hic̄. Quia audierat petrꝰ ſe crucifigēd̓.voluit etiā frīs ꝯgnoſcere exitu. Sic eū. Nolo eū ꝑ martiriū ꝯſūmareſꝫ expectare eū placidā carnis ſuę abſolutōꝫ qn̄ ego veīens recipiā eū ī ętenā btītudinē. Et nō dixit. Nō ē ītelligēd̓ ꝙ iohānes n̄ ſit mortuus incarne: ſꝫ qͥdqͥd an̄ paſſus ꝙ vltimū ī pace ſeniū finiret. n̄ em̄ magnū erat dire dilecto nō mori. cū diſſolui ⁊ eē cū xp̄o ſit multo melius. Hic ē diHic aꝑte ſuā d̓ſigͣt ꝑſonā ex offō qd̓ noluit d̓ſigͣre ex vocabulo ¶Nec ip.Nō dicit ſpacio n̄ poſſe capi: ſꝫ capacitate. legētiū qͣꝫuis ſalua fide rerumpleꝝqꝫ ꝟba videant̉ excedere fidē ꝑ hyperbolem.