Rarcus
VII.
ad eum phariſęi et quidam de ſcriFaperitbis veniētes ab hieroſolimis. Etquare ueniſſent.cum vidiſſent quoſdam ex diſcipulis eius ꝯmunibus manibꝰ. id eſt.non lotiſ manducare panem: vituIdeo.perauerūt. Phariſęi enī ⁊ oēs iudęi niſi crebro lauent manus non¶ Panem.manducant tenentes traditionesnon dei. 5redeuntes Lauentur ſfruſtra baptiſantur ſic: dum in nomine ſaluatorisſenioꝝ. Et a foro niſi baptiſenturnon abluuntur.non comedunt. et alia multa ſuntquę tradita ſūt illis ſeruare baptiſmata calicum ⁊ vrceorū. et ęramētorū ⁊ lectorū. Et interrogabāt eūphariſęi ⁊ ſcribę: Quare diſcipulitui non ambulant iuxta traditōeꝫ¶ Immundisſeniorum: ſed ꝯmunibꝰ manibusmanducant panem; At ille reſpōdens dixit eis. Bene prophetauityſaias de vobis hypocritis ſicut¶ Extrinſecuſcriptum eſt. Populus hic labiis¶ Et qꝛ lonme honorat: cor aūt eorum longege eſt cor:inuanum ⁊cͣ.eſt a me: Inuanum aūt me coluntQuia.docētes doctrinas et pręcepta hoNon dei.Neceſſaria.minū derelinquētes mandata deiſuanas.Non deitenentes traditiones hominū. baſſcꝫ.Superſticioſaptiſmata vrceorū ⁊ calicū. ⁊ alia ſimilia his facitiſ multa. ⁊ dicit illiſ⁊ inutilia facitisFuel. ebat.Bene irritum facitis pręceptū deivt traditionē veſtrā ſeruetiſ. Mfſ non tm̄ ſalutatione ⁊ officio deferendo: ſedmunere. ſicut illud eſt honora viduas. id eſt. triyſes enim dixit. Ho nora patreꝫ
bue neceſſaria.tuum ⁊ matrem tuaꝫ. Et qui maledixerit patri vel matri morte mori5. q. bene pōt dr̄eatur. Uos aut dicitis. Si dixeritſ filius.homo patri vel matri corban: qd̓¶ Quod deo vouieſt donum quodcūqꝫ ex me: tibi ꝓFal̓s profuerit ſ ⁊ ſic.derit. et vltra non dimittitis eumBoni Qui debet ſuſtentari neceſſaritſhuius vite.quicqͣꝫ facere patri ſuo aut matriIquaſi in hoc reſcinditis ſde parentibusreſcindentes verbum dei per traſ veſtre auaricieNon deusditionem veſtram quam tradidiContra mandatum deiſtis. ⁊ ſimilia huiuſmodi multa faConfutatis ſuperbis. humiles aduocatet docet.citis. Et aduocās iterū turbas dicebat illis: Audite me omnes ⁊ intelligite. Nichil eſt extra homineꝫintroiens in eum quod poſſit eum5 de corde hoīscoinquinare: ſed quę de hominef F uel communicant. cōe enim dicūt iudei improcedunt illa ſunt quęᶠ coinquimundum.Attentos facituant hominē. Si quis habet aures audiendi audiat. Et cuꝫ introFrelicta.iſſet in domum a turba: interroga¶ Exponerebant euꝫ diſcipuli eius parabolā.Et ait illis: Sic ⁊ vos imprudentes eſtis? Non intelligitis: qꝛ omne extrinſecuſ introiens in hoīemſvel coinquinarenon poteſt eum communicare: qꝛnon introiuit in cor eiꝰ: ſed in ventrem. ⁊ in ſeceſſuꝫ exit purgās oēseſcas? Dicebat autem qm̄ quę deſ vel enim.ſ vel communicant.hoīe exeūt illa coinquinat hoīem¶ In quo eſt ſedes anime.Ab intꝰ enī de corde hoīm cogitationes male procedūt. Adulteria.
¶ Cōmunibus. Hieron̄. Immundis. vel ꝯmunibꝰ manibꝰ ꝯmunionem gentium ſignificat. Mundicia phariſęoꝝ ſterilis eſt. cōio apoſtoloꝝnon lota extendit palmites ſuos vſqꝫ ad mare.¶Non lotis. De non lotis corporis manibꝰ vituperant: cum in eorumoperibꝰ nichil immūdicię inueniatur. Ipſi aqua exterius loti ꝯſciētię liuore intus ſuntpollutiPhariſęi .n. ⁊c̄.B. Superſticioſa hominū traditio crebriuſlauari ob manducandum ⁊ hmōi. Sed neceſſaria doctrina veritatis eoſ iubet qui panem vite qͥ de cęlo deſcendit manducare deſiderant: crebro elemoſinarū aliorumqꝫ iuſticię fructuum lomentoſua opera purgare.¶Baptiſmata calicum. Fruſtra vaſorum baptiſmata ſeruant: qui cordium ſuorum ⁊ corporuꝫ ſordesnegligunt. Non enimhoc de materialibusmanibꝰ dictuꝫ eſt: ſedpro mentium emundatione ⁊ operuꝫ caſtigatione ⁊ animaꝝ ſanctimonia ⁊ ſalute.Quare diſcipuli. Mira ſtulticiafilium dei arguunt: qꝛnō ſeruat pręcepta hominū. Manus autemid eſt. opera non corporis ſed animę lauādeſunt vt fiat in illis verbum dei.¶ Bene prophetauit. Hiero. Latratum phariſęoꝝ reprimit furca ratōnis. id ēmoyſi ⁊ yſaię increpatōe: vt ⁊ nos hęreticoſverbis ſcripturę vincere poſſimus.¶ Bene irritum.Falſam calumniā vera ratōne confutat qͣſivos propter traditionem hominum pręcepta dei contempnitis.⁊ negligitis: quare ergo meos diſcipl̓os arguitis qui iuſſa ſenioꝝparuipendūt vt cuſtodiant mādata dei?¶ Uos aūt di. ⁊c̄.Dodo: ſedBe. Conſulens domiid eſt. trira patreꝫnus imbecillitati. velętatuꝫ vel pęnurię parentum. pręcepit vt filij honorarent patresetiam ī neceſſarijs huius vitę. Hanc aūt legem ſcribę ⁊ phariſęi ſubuertentes vt impietatem ſub nomīe pietatis inducerent docuerunt filios ſuosvt ſi quis ea quę parentibus offerenda ſunt deo vouere voluerit: qui verꝰpater eſt. oblatio domini pręponatur.¶ Libi proderit ⁊c̄. I. in tuos vſus conſumitur. quod ſacrilegium eſt.
Uel interrogatiue. quaſi proderit tibi? nō debet. hoc metuentes patres afficiebantur inedia.¶ Nichil eſt ex. B. Nec ydoloticum inquantum cibꝰ eſt. inquantumdei creatura eſt. ſed dęmonioꝝ inuocatio hoc facit immundū. Unde. Nōpoteſtis bibere calicemdomini ⁊ calicē dęmoniorum.¶ Iudęi ſe partē deiiactant ꝯmunes cibosvocāt quibꝰ omēs homines vtūt̉. vt oſtrealepores. ⁊ hmōi animalia quę vugulam nonfindunt nec ruminantnec ſquamoſa in piſcibus ſunt.¶ Et nos impru.Corripiuntur: qꝛ quęper ſe patent. myſticaputant. Exquo aduertimus vicioſuꝫ eſſe auditorem qͥ obſcura manifeſte. aut manifeſtedicta obſcure vult intelligere.¶ Et in ſeceſſum.B. Hinc calumniantur quidam hęretici ꝙdn̄s ph̓icę ignarus putet omnes cihos in vētrem ire et in ſeceſſū digeri: cum ſtatim infuięeſcę per artus ⁊ venas⁊ medullas neruos qͣꝫfundant̉. Un̄ et multos qͥ vicio ſtomachiꝑpetē vomitū ſuſtinētpoſt cęnas et prandiaſtatim euomere dicūt.⁊ tn̄ corpulentos eſſe:qꝛ ad primū tactum liquidior cibꝰ ⁊ potꝰ permēbra funditur. Sedqͣꝫuis tenuiſſimus humor ⁊ liquēs eſca cumin veniſ ⁊ artubꝰ coctafuerit ⁊ digeſta. per occultos meatus (quosgręci poroſ vocant) adinferiora dilabit̉. et inſeceſſum vadit.¶ Aug. Quędaꝫ ſicaccedunt vt etiam mutent ⁊ mutētur. ſicut etipſe cibꝰ amittēs ſpēmſuam in corpuſ noſtrūvertitur ⁊ nos refecti īrobur mutamur.¶ De corde hoīmB. Animę locus principalis non iuxta platōnem in cerebro: ſediuxta chriſtum in corde eſt. Arguuntur etiāex hac ſentētia qͥ cogitatōnes a dyabolo immitti putant. non ex ꝓpria naſci voluntate.Dyabolus incentor ⁊ adiutor malaꝝ cogitationū eſſe poteſt: auctor eē nōpoteſt. Si aūt in inſidijs ſemꝑ poſitus leuem cogitationū noſtraꝝ ſcintillāſuis fomitibꝰ inflamauerit: n̄ debemꝰ opinari eū quoqꝫ cordis occulta rimari: ſed ex corporis habitu ⁊ geſtibꝰ extimare qͥd ꝟſemꝰ intrinſecꝰ. vt ſi pulcrā mulierē nos crebro viderit inſpicere: intelligit nos amare.