Marcus

f B. ut ita baptiſmum penitētie quo peccata ſoluūtur ſuo baptiſmate quo peccata ſolui n̄poſſent precurreret.ſerto baptizans ⁊ᶠ prędicans baptiſmum pęnitentię in remiſſionem¶ Et ideo.peccatoꝝ. Et egrediebat̉ ad illumomnis iudęę regio et hieroſolimitę vniuerſi ⁊ baptizabātur ab illofſ Aliter non ualet baptiſmusin iordane fluīeᶠ ꝯfitentes peccaMerito egrediebātur ⁊ bapti zabātur aIohāne qꝛ iohēs erat veſtitus ⁊cͣ. ꝯueīens ueſtis predicatori.ta ſua. Et erat iohannes veſtitusdiuites gentiū pauperes.pilis cameli. et zona pellicea circaf Habitatores ſolitudīs nō decet ciboꝝ delicias querere: ſed tm̄ neceſſitatem ſupplereSapientes fideles.lumbos eius. ⁊ᶠ locuſtas ⁊ mel ſilueſtre edebat. ⁊ prędicabat dicēsMiſericordia. Igr̄aſper gr̄amUenit fortior me poſt me. cuiꝰ nōremiſſionis¶ Explicareſum dignus procumbens ſolueer

¶ Initium euan. ⁊cͣ I. Euangelum bona ānunciatio. quod ꝓprie ad regnū dei ⁊ remiſſionē peccatoꝝ ꝑtinet. vn̄. Pęnitemini ⁊ credite euāgelio.et appropinquabit regnum cęloꝝ.¶ Hiero. Quattuor enangelia vnū ſunt ⁊ vnū quattuor. Itaqꝫ ⁊ marci dicitur liber euangl̓m. ⁊ ſil̓r alioꝝ. qꝛ vnum omnia. ⁊ omnia vnum¶ Iheſu chriſti. Hieꝝ. Ibeſus hebraice. ſother gręce. ſaluator latine.Xp̄s gręce. meſſias hebraice. vnctꝰ latīe .i. rex ſacerdos: d̓r de genere dauidregis. ⁊ leuitico.¶ Filii dei ⁊cͣ. B.Matthęus dicit. filijdauid f. a. Marcꝰ dicit. filij dei: vt paulatim a minoribꝰ ad maiora ſurgamꝰ. Et matthęꝰ qui humanā generationē ſcribit: conuenienter eum filiumhominis dixit. Marcus aūt qui ſuū libruꝫab initio euangelicę p̨̄dicationis inchoat cōuenienter eum filiumdei appellat. Euangelium enim ſolius dei ēVbi notandum ꝙ euāgeliſtę vno ſpirituſcripſerunt. ſed diuerſuꝫ ſibi ſcribendi ⁊ initiuꝫ ⁊ finem ſtatuerūtMatthęuſ a natiuitate incipit. in reſurrectione finit. Marcus abinitio p̨̄dicationis xp̄ivſqꝫ ad aſcenſionē etdiſcipuloꝝ p̨̄dicatōeꝫperuenit. Lucas a natiuitate ioh̓is vſqꝫ adaſcenſionem dn̄i cumdiſcipuli in hierl̓m expectāt aduentum .ſ.ſ.Ioh̓es ab ęternitateverbi dei inchoat in reſurre ctōe dn̄i conſummat.¶ Sicut ſcriptū. ⁊cͣ. Marcus prophetaꝝ teſtimonia pręmittit. quibushęc vetera et nō noua: ſed a ꝓphetis pręſcita et prędicta aſſerit. In quo etiudęos qui legē ⁊ ꝓph̓as ſuſceperāt ad euangeliū inuitat. ⁊ gentiles qͥ euāgelium tenebant ad venerationē legis ⁊ ꝓph̓aꝝ ꝓuocat. ne quis iuxta hęreticos alterum ſine altero ſuſcipiat.¶ Ecce mit. B. Angelꝰ d̓r ioh̓s non ſocietate naturę. vt mentit̉ Origenes. ſed officij dignitate. Sicut ⁊ ſacerdotes. de quibꝰ d̓r. Labia ſacerdoicuſtodiunt .ſ. ⁊ legem exquirūt ex ore eius. qꝛ angelꝰ dn̄i exercituū eſt.¶ B. Nota ꝙ hoc teſtimoniū. Ecce ego mit. an. m. ⁊cͣ. malachię ē. vtrūqꝫtn̄ dicit yſaię eſſe: qꝛ ⁊ſi non verba: ſenſus tn̄ inuenit̉ in yſaia. ⁊ manifeſtiusin hoc verſu. Vox clamātis in deſerto. Angelus enī qui mittit̉ an̄. f. d. eſtvox clamantꝭ in deſerto. pręparat aūt viā dicēs. Parate viam d. ⁊cͣ. Potuit aūt ꝓ malachia yſaię nomē diuinitꝰ occurrere. nec voluit marcꝰ emendare: qꝛ omēs ꝓph̓ę vno ſpū locuti ſunt quaſi vno ore.¶ Clamātis. I. Ad iudęos ſurdos ꝓpter pcā longe poſitos indignationis clamore dignos.¶ In deſer. I. In deſerto fit vox ⁊ clamor. qꝛ deſerta domus iudęa vacans ſcopata ſine ſpū dei. ꝓpheta. rege. ſacerdote. Un̄ ih̓s ⁊ ioh̓s quęruntquod in deſerto amiſſum eſt. Vbi vicit dyabolus ibi vincit̉. vbi cecidit homo ibi reſurgit.¶ Parate. I. Pnīam agite ⁊ prędicate. Vnde paraſceue an̄ ſabbatūdicit̉. id eſt. pnīa an̄ requiē. Hinc ⁊ initium p̨̄dicationis ioh̓is ⁊ xp̄i. pnīaꝫa. a. e. r. c. qꝛ in die ſeptima requieuit deus ab omnibꝰ oꝑbꝰ ſuis. Neceſſe ēenī nob̓ ſeptē vicia tanqͣꝫ ſeptē gētes delere per pnīam vt poſſideamꝰ quieti terram deſiderabilem.¶ Uiam domini. Hieꝝ. Via dn̄i qua ad hoīes ingredit̉ pnīa eſt perquā ad nos deus deſcendit. ⁊ nos ad illum aſcendimuſ. Vnde angeli aſcēdentes deſcēdenteſqꝫ memorantur ſuper filium hominis.¶ Rectas fa. I. Pręcipit vt regia via euntes. ꝓximos diligamus vtnos. ⁊ nos vt proximos. Qui ſe diligit ⁊ nō proximū: ad dexterā declinat.Qui ꝓximū nō ſe ad ſiniſtrā. Multi bn̄ agunt. ⁊ nō corrigunt vt heli. Alij

corrigūt ſed non bene agūt. vt ſcribę et phariſęi qui ſedebant ſuper cathedram moyſi. Hinc os turturꝭ ad aſcellas in lege retorqueri iubet̉: vt non ſeparetur os ab opere. nec opus ab ore.¶ Semitę poſt viam: qꝛ mādata moralia poſt pnīaꝫ ſcd̓m marcū vel matthęū explanātur. parat̉ via per fidem ⁊ baptiſmū ⁊ pnīam. Recte ſemite rauſtera indicia veſtis. zonę. cibi. potus. vocis hūilimę. Vn̄. fuit io. ⁊cͣ.¶ Iohannes. I. Gratia dei. A gratia dei incipit. vn̄ ſequit̉ baptizāsper baptiſmuꝫ pcā dimittūtur. Vn̄. quodgratꝭ accepiſtis gratisdate. Et apoſtolus.Grā ſaluati eſtis.¶ Baptizans ⁊cͣ.Baptiſmum pnīę dedit. baptiſmū in remiſionem peccatoꝝ p̨̄dicauit: tamē non deditSicut prędicatōe ſuaxp̄i prędicationē pręcucurrit: ſic baptiſmopnīę baptiſmū remiſſionis.¶ Quod ꝯſummat̉per ſponſum initiaturper paranimphū Vn̄cathecumini .i. inſtructi incipiunt per ſacerdoteꝫ. criſmantur perepiſcopum. Nunc peramicum ſponſi inducitur ſponſa. vt rebeccayſaac: per puerum pallio albo velata.¶ Inior ſ. Hiex.Iordanis aliena deſcēſio. vbi peccata abſoluūtur. Archa enī ꝑeum in terram alienaꝫtranſiuit et media ꝑtein mari fluente. alteraad montiſ formam erigitur. Sic nos olim alienati a deo per baptiſmū humiſiati erigimur ad alta. Quia qui ſe hūiliat exaltabit̉. Pars quę fluit in mare amaricat̉. qꝛ archa dei .i. corpus chriſti non mundatis non proficit: ſed in deterius mutat.¶ Confitentes pcā ſua. Hieꝝ. Confeſſio ⁊ pulcritudo in ꝯſpe. e. id ēſponſi. Un̄ deſilit ſponſa de camelo cū ſe hūiliat ecc̄ia xp̄o. Qui figuratꝑ yſaac. in cuiꝰ natiuitate riſuꝫ fecit deꝰ ſarę. Sicut ad mariā d̓r. q̨̄ eſt princeps cū deo. Bn̄dicta tu in ml̓ieribꝰ.¶ B. Confitētes pcā ſua baptizantur. Dn̄t enī melioris vitę nouitatemittere. qui baptiſmū deſiderāt acciꝑe. Unde prędicāte paulo d̓r. Mitiveniebant ꝯfitētes ⁊ annūciātes actus ſuos. Et petro d̓r. Macta ⁊ manduca. quaſi. occide mala quę in eis erant. ⁊ ſic mūdatos chriſtianā religioneꝫpromittentes in eccleſię mēbra commuta.¶ Et erat iohā. Hie. Veſtis ꝓphetę ⁊ cibus ⁊ potus. totā auſterā vitaprędicātium ſignificāt. ⁊ gentes ad gratiā dei quę eſt iohānes intꝰ ⁊ foriseſſe iūgendas. Pili cameli: diuites gentiuꝫ. Zona pellicea: pauperes mido mortui. Locuſtę: ſapientes huiꝰ mūdi qui ſtipulas aridas relinquetesiudęis. frumēta myſtica trahunt. ⁊ in calore fidei ſaltus inhabitāt. Meliſilueſtri fideles de inculta ſilua pręparati ꝯparātur. qꝛ omīa a gr̄a euangilij dei. in qua non eſt diſtinctio iudęi. ⁊ gręci.¶ B. Moraliter. Veſtitus pi. ca. Quia peccata non fouit: ſed alpere increpauit dicēs. Genimina viperaꝝ ⁊cͣ. Zona pellicea. c. lumbos. qꝛ carnieꝫſuam crucifixerunt cum vicijs ⁊cͣ. Locuſtas ⁊ in .ſ. e. qꝛ p̨̄dicatio eius adeddulcis fuit vt etiā xp̄s putaret̉. Sed cito hęc opinio decidit. qꝛ eū nō xp̄iſed chriſti p̨̄curſorem eſſe innotuit. In melle enī dulcedo. in locuſta alacetvolatus: ſed cito deciduus.¶ Fortior me. Hieꝝ. Quis fortior eſt grā qua abluuntur peccata?le qui ſepties ⁊ vſqꝫ ſeptuagieſſeptieſ pcā dimittit. Grā quidē prior eſt: ſedſemel remittit pcā ꝑ baptiſmū. miſcd̓ia vero in miſeros ab adam viqꝫ adchriſtū. per ſeptuagintaſeptem generationes. ⁊ vſqꝫ ad centū quadragit?¶ Sol. cor. cal. B. Modus fuit apud veteres vtſi quis eam qpe ſblquattuor milia peruenit.