C I.

Tfactūeſt poſtqͣꝫ percuſſit alexander philippirex macędo qͥprimus regnauit ī gręcia: ęgreſſusde terra cethim: dariū regē perſaꝝet medoꝝ: conſtituit p̨̄lia multa. etomniū obtinuit munitiones: et int̓fęcit reges terrę. et pertranſijt uſqꝫad fines terrę: et accepit ſpolia mul

titudinis gentium: et ſiluit terra incōſpectu eius. Et congregauit uirtutē et exercitū fortē nimis: et exaltatū eſt et eleuatū cor eius. et obtinuit regiones gentiū et tirannos.et facti ſunt illi in tributū. Et poſthęc decidit in lectū. et cognouit qͥamoreretur. Et vocauit pueros ſuos nobiles qui ſecū erant nutriti aiuuentute ſua. et diuiſit illis regnūſuū cū adhuc viueret. Et regnauitalexander annis duodecim et mor

philippi rex macedo. qͥ primus regnauit in gręcia. egreſſus de terra cethimdariū ꝑſarū regem ⁊ me doꝝ. Itaqꝫ alexandrū philippi ⁊ olimpiadis filiuꝫdariū regeꝫ perſarū atqꝫ medoꝝ occidiſſe oībus manifeſtū eſt. Qd̓ ⁊ daniel in uiſione ſua qua hyrcū caprarum arietem ventilantē cornibus ꝯtriuiſſe deſcribit: euidenter expreſſit. Sed querit̉ quomodo dicat̉ alexander pͥmus regnaſſe in gręcia cum multi ibidem in diuerſis locis ante regnaſſe reperiant̉. Multo enim ante argiuis: athenienſibus: lacedemonijs: corinthiis ⁊ liddis. reges p̨̄fuerūt. nec nō in macedonia. nō pͥmus rex alexander eſſe inueniturſꝫviceſimus qͣrtus. Primus enim rex macedonū caranus erat: eo tēpore qͦ hebręoruꝫ iudaazarias qͥ et ozias rexfuit. ⁊ hebręoruꝫ iſraelrex ieroboā. latinoruꝫquoqꝫ procax ſiluius.⁊ lacedemonioꝝ calcamenes. chorinthioꝝqꝫalexander ⁊ athenienſium theſpicꝰ. Sꝫ ideopͥmus regnaſſe diciturin gręcia alexāder qͥacęteris regibꝰ in ſingulis partibus antea regnantibus: primus ipſe ⁊ ſolus ī tota gręciaregnauit. Naꝫ ſubuerſis thebis. ī perſas arma corripiens. apd̓ gāgicū fluuiū inito certamine darij duces ſuperauit. ⁊ ad extremum ipſum percuſſit arietē. ⁊ duo eius cornua confregit.medos atqꝫ perſas. miſitqꝫ eum ſub pedibus ſuis. ⁊ utrūqꝫ cornu ſuo ſubiugauit imperio. Quod auteꝫ dicitur. egreſſus de cethim. de ipſa gręcia ſignat. Cethim enim fuit de poſteris noe. hoc eſt de filiis iauan: filij iaphethfilij noe. Et ſcitimā inſulam habuit. que nunc dicitur cyprus. ut ioſephusteſtis eſt. ⁊ ab ea omnes inſulę ⁊ maritima loca cethim hebrayce nominantur. Legamꝰ varronis de antiquitatibus libros ⁊ ſiſinnij capitonis ⁊ gręcum flegonta. cęteroſqꝫ eruditiſſimos viros. ⁊ vi debimus omnes pene inſulas. ⁊ totius orbis litora. ⁊ terras mari vicinas. a gręcis accol̓ occupatas. qui ab amano ⁊ tauro montibus omīa maritima locauſqꝫ ad occeanū poſſidere britānicū. Conſtituit inquit pręlia multa: ⁊ oīm obtinuit munitiones. ⁊ interfecit reges terrę. ⁊ accepit ſpolia multitudinis gentiū. ⁊ ſiluit terra in ꝯſpectu eius. Igit̉ alexander magnus ſicut tradunt hyſtorię poſtdarij mortem hyrcanos ac girodomānos ſubegit. Poſt hęc parthoꝝ pugnam aggreſſus eſt. quos diu renitentes deleuit. ꝓpe moduꝫ anteqͣꝫ uicit.Inde traces euertit: aſpera pamenos ac ſopios. cęteroſqꝫ ppl̓os. qui in cancaſi radice morabant̉ ſubegit. vrbe ibi alexandria ſuꝑ amnem tanaim conſtituta. Sed humani ſanguinis īexſaturabilis. ſiue hoſtiū ſiue etiā ſocioꝝrecentem tn̄ ſemꝑ ſitiebat cruorem. Itaqꝫ ꝑtinaci impetu in bella ꝓcurrēs.choro aſmos ⁊ aciatas. indomitā gentē in deditōem accepit. Calliſten philoſophū ſibiqꝫ apud ariſtotelem condiſcipuſū cū plurimis alijs pͥncipibꝰcū eū depoſito ſalutandi more. ut deū non adoraret occidit. Poſt hęc indiam petit ut occeano ultimoqꝫ oriente finiret imperiuꝫ. Niſan urbem adiit.dedalos montes regnaqꝫ theophil̓ regine expugnauit. Que cuꝫ ſe dediſſetcōcubitui regio regnū redemit. Peragrata ꝑdomitaqꝫ alexand̓ india cuꝫad ſaxū mire aſperitatis ⁊ altitudinis in quo multi populi loci eo confugerant perueniſſet. cognouit herculem ab impugnatōe eiuſdem ſaxi terrę motu prohibitū. Emulatione ꝑmotus ut herculis acta ſuꝑaret cū ſūmo labore ac periculo ſaxo potitus. omēs loci eius gentes in deditionē accepit. Cūporo fortiſſimo indoꝝ rege cruentiſſimū bellū geſſit. Poſtea cuꝫ orientalespopulos ſingularū ꝓuintiaꝝ nō ſine cruenta victoria cepiſſet cōſcenſis nauibus. cū occeani littora ꝑagraret ad urbem quandā cui ambira rex p̨̄eratperuenit. Sed in expugnatione ciuitatis magnā parteꝫ exercitus ſagittishoſtiū veneno illitis amiſit. Ac poſt herba que per ſomnū ſibi oſtenſa eſt inpotū ſaucijs data cū reliqͥs ſubuēiret̉ urbē expugnauit ⁊ cepit. Poſt quācircūactam ad occeanū ⁊ indum flumē ingreſſus babiloniā celeriter redijt.vbi eū cū exterritarū totius orbis ꝓuintiarū legati expectarent. hoc eſt cartaginēſiū. ⁊ totius affricę ciuitatū. ſꝫ ⁊ hyſpanoꝝ. galloꝝ. ſicilię. ſardinięqꝫplurimę pręterea partes italię. tantus timor in ſūmo oriēte ꝯſtituti ducis

populos vltim ī occidentis inuaſerat. ut inde peregrinā cerneres toto mundo legationem quo vix crederes perueniſſe rumorē. Un̄ bene ſcriptum eſt.Et ſiluit terra in conſpectu eius. quia nullus ei rebellare audebat.¶ Et poſt hęc decidit ⁊cͣ. Deuictis vbiqꝫ gentibꝰ vndiqꝫ theſauros⁊ opes eaꝝ alexāder abſtulit. Unde eo mortuo ſatellites atqꝫ milites eiusppter opum magnitudinē quas cōgregatas habebat ac potentiā regni. abinuicem diſſentiebant ſicut pompeius trogus eiuſqꝫ breuiator iuſtinus inlibris hyſtoriaruꝫ ſuarum oſtendūt. ſcribentes ꝙ defuncto alexandro: in theſauris eiusqͥnquaginta milia talenta auri reperta ſūt.⁊ in annuo vectigalistributo tricena milia.Deniqꝫ alexāder īterpericula p̨̄lioꝝ dei nutu ẜuatus ad extremūcū in babilōe vrbe moraret̉ ꝑ inſidias ſuorūinterfectuſ eſt. ⁊ maxīefactōne antipr̄is duciſeius qui ꝑ caſſandruꝫfiliū ſuū eū veneno extīxit. ſicut p̨̄dictus pōpeius trogꝰ narrat dicens. Quia cū babylonem reuertens: multisdiebus ocio datis int̓miſſū olim cōuiuiū ſolerter alexāder inſtitueret. totuſqꝫ in lętitiaꝫeffuſus. cū diei nocteꝫꝑuigileꝫ iunxiſſet. recedentem iam a conuiuio medicus theſſalus inſtaurata cōmeſatione ⁊ ipſūac ſodales eius inuitauit. vbi accepto poculo: media potōe repente veluttelo ꝯfixus ingemuit. elatuſqꝫ a cōuiuio ſemianimis ita cruciatus eſt ut ferrū in remedia poſceret. tactūqꝫ hominū velut vulnera indoleſceret. Reuera autem inſidie fuerunt. Nā memoratus antipater cū cariſſimos amicoſſuos interfectos videret ab alexandro. ſeqꝫ magnis rebus in gręcia geſtiſnon tam gratū apud regē qͣꝫ inuidioſū eſſe. a mr̄e quoqꝫ eiꝰ olimpiade varijs ſe criminationibus vexatū. ad occupandū regē caſſandrū filium datoveneno ſubornat. qui cū fratribꝰ philippo ⁊ iolla miniſtrare regi ſolebat.cuius veneni tantauis fuit: ut nō ere. nō ferro. non teſta cōtineret̉. nec alit̓ferri niſi in vngula equi potuerit. p̨̄monito filio ne alij qͣꝫ theſſalo ⁊ fratribus crederet. Hac igit̉ cauſa apud theſſalū paratū repetitūqꝫ conuiuiumeſt. Philippus ⁊ iollas preguſtare ac temptare potū regis ſoliti: in aqͣ frigida venenū habueruūt. quā pręguſtate iam potioni ſuꝑmiſerunt. Quartadie alexander indubitatā mortē ſentiēs agnoſcere ſe fatū domus maioruꝫſuoꝝ ait. Nā pleroſqꝫ e acidarū intra triceſimū annū defunctos. Tumultuātes deinde milites inſidijſqꝫ perire regem ſuſpicāt es ipſe ſedauit. eoſqꝫomnes cū prolatus in editiſſimū locū vrbis eſſet ad conſpectū ſuū admiſitoſculandāqꝫ dexterā ſuā flentibus porrexit. Cū lacrimarent̉ omēs. ipſe vero ſine lacrimis tm̄. veꝝ ſine ullo triſtioris mentis argumento fuit. ut qͦſdāimꝑatientius dolentes conſolatus ſit. quibus mandata ad parentes eoꝝdedit. adeo ſicuti in hoſte. ita ⁊ in morte inuictus ei animus fuit. Cū deficere eū amici viderent. q̨̄rūt quē imperij faciāt hęredem: Rn̄dit. DigniſſimūTanta illi magnitudo animi fuit. ut cū herculē filiū cū fratrē arideum cumroxanem vxore pręgnantē relinqueret. oblitus neceſſitudinū digniſſimuꝫnuncupauit hęredem. prorſus quaſi nephas eſſet viro forti. aliū qͣꝫ uiꝝ fortem ſuccedere. aut tanti regni opes alijs qͣꝫ probatis relinqͥ. hac voce veluti bellicū inter amicos ceciniſſet. aut malum diſcordię miſiſſet. ita omnes inemulationem cōſurgunt. ⁊ ambitione vulgi tacitū ſermonē ⁊ fauoreꝫ militū querūt. Sexta die ꝑcluſa voce exemptū digito anulū perdice tradidit.Quę res gliſcentē amicoꝝ diſſenſionē ſedauit. Nam ⁊ ſi nō voce nūcupatus eſt hęres indicio tn̄ electus videbat̉. Deceſſit alexāder menſe vno ⁊ annos tres. ⁊ triceſimo natus. Hęc autē. qͥa in hyſtoria machabęorum regnialexandri mentio eſt facta. ideo ex libris gentiliū interpoſui. ut lector agnoſceret nō fruſtra virtutē alexandri enarrari. ſꝫ magnanimitate atqꝫ actōneipſum eſſe pręcipuū. Qd̓ aūt alexander dicit̉ diuiſiſſe regnū ſuū cū adhucviueret pueris ſuis qui ſecū erant a iuuentute nutriti. non tam ipſe hoc diuiſit. qͣꝫ illis diuidendū reliquit. Igit̉ alexāder per duodecim annos tremētem ſub ſe orbeꝫ oppreſſit. principes vero eius quattuordecim annis dn̄ati