Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

NaumCa.III.

ad aꝑtionem pandent̉ portę terręſ quibus claudebantur portetuę. deuorabit ignisᶠ vectes tuosergo.ſneAquam propter obſidionem haudeſit potus obſeſſis.Imuri. turresri tibi. extrue munitōes tuas. In§ lateres confice vt inter rupta murorum ſtruastra in lutum ⁊ calca. ſubigens teſ et cum hec omīa feceris. ſicut humus a brune laterem Ibi comedet te ignis.co. ita tu a gladio furentis exercitus deuoraborisꝑibis gladio. deuorabit te vt bruſſicut.cus. Congregare ergo vt brucus.multiplicare vt locuſta. Pluresfeciſti negociatōnes tuas. qͣꝫ ſtelſ et. ſſicut. ad volandū natꝭalilę ſint cęli. Bruchus expanſus eſtita.⁊ aduolauit Cuſtodes tui quaſi locuſtę. ⁊ ꝑuuli tui quaſi locuſtę loIco ꝙ auolare nequeunt̉.cuſtarum. quę conſident in ſepibꝰſ ſed cumin die frigoris Sol ortus eſt. ⁊ anon meminerunt ſepis in qua tempore fri§ calefactegoris ſederant§ ad alias regionesuolauerūtꝭ. ⁊ nō eſt cognitꝰ locuſItorpore ignauieearuꝫ vbi fuerint. Dormitauerūt§ reges qui tibi ſeruierunt ex alijs gentibusſ et interfectispaſtores tui rex aſſur. ſepelienturprincipibꝰ qui reſiſtere poterant populus ī belprincipes tui. Latitauit populuslis diſperſus eſt et nullꝰ de ducibus potuit eostuus in montibus.; ⁊ non eſt qͥ cōcōgregare. et iterum in bellum reduceregreget. Non eſt obſcura contritio§ qꝛ manu medici non poteſt curaritua. peſſima eſt plaga tua. Omēsqui audierunt auditōnem tuam.compreſſerunt manum ſuper te.§nullus tuo vulneri donabit lacrimas. quianullus eſt ſuper quem non fuerat tua maliciaque non eſt manens. ſed tranſitoriaQuia ſuꝑ quem non tranſijt malicia tua ſemper.

Incipit prologus in abacuch prophetam.Uattuorprophetę ī duodecim ꝓphetarum volumineſunt. e quibusliDtres in princiApio lemna id eſtpondus titulū habent. naum abacuch ⁊ malachias. Porro zacharias in medio ⁊ circa finem duoshuiuſmodi ponit titulos. e quibꝰvnus eſt. onus verbi domini ī terra adrach ⁊ damaſci requiei eius.alter in fine. onus verbi dominiſuꝑ iſrael. De naum orōnibus tuis iam liber vnus editus eſt. Dezacharia ⁊ malachia ſi vita comēsfuerit diſſeret̉. Nunc abacuch habemus in manibus. qui vel ex eoꝙ amabilis domini eſt vocat̉ amplexatio. vel ꝙ in certamen et luctam (⁊ vt ita dicam) amplexum cūdeo congreditur amplexantis id ēluctantis ſortitus eſt nomen Nullus enim tam diu audaci voce auſus eſt deum ad diſceptatōneꝫ iuſticię prouocare. ⁊ dicere ei. Cur īrebus humanis ⁊ mundi iſtiꝰ pōpa tanta rerum verſatur iniquitaſUociferabor ad te vim patiens.⁊ non ſaluabis?; Quare oſtendiſti michi iniquitatem ⁊ laborē videre; Lacerata eſt lex ⁊ non peruenit vſqꝫ ad finem iudicium. qͥa impius p̨̄ualet aduerſus iuſtum. ⁊ iōegrędietur iudicium ꝑuerſum. Uides qͣꝫ temeraria vox ſit. ⁊ quodāmodo blaſphemantis creatoremſuum ad iudiciū prouocare. ⁊ vasfragile aduerſus figulum. cur talevel tale factum ſit diſputare. Necnon et hoc animaduertendum ꝙaſſumptio vel pondus quę grauiaiam eſſe diximus. prophetę viſio ē⁊ aduerſum montani dogma peruerſum intelligit quod videt̉. necamens loquitur. nec more inſaniētium feminarū dat ſine mēte ſonūUnde et apoſtolus iubet vt ſi pro

riaaditeriora prumpat Sequit̉ Intra in lutū .i. q̄ diuerſis malis te īxſtit: patienter tolera iniurias temptatōis. alioqͥn ꝑibis ⁊ omne natul. bonū tuū amittes. contra hͦ multiplicare tāto numero virtutū. qͣntusſſt numerus brucoꝝEcce popu. tual̓. O niniue ppl̓s tuꝰideſt omēs ſęcularesita vicijs ſunt eneruaſint nichil virile habeant. Unde inimici .ſ.demones. vel vicia ꝑiptos corporeoſ ſenintrogreſſi ſunt. qͥ etiāſicut ignis deuorāt naturalem virtutem coęnoſcendi deum quportas ſenſuum obfirmare debuiſſet. Contra hęc mala hauri.a. aſperge te ẜmone etrōne exerce te ad ꝯgnitōem dei ꝑ virtutes tibi inſitas. ⁊ de hoc ꝙcoruiſti age penitentiam. Hoc eſt ꝙ dicit.Intra in lutum patiēter tolera iniuriam.neceſſitatem corꝑis qͦinuoluta es. ⁊ ſubigē.i. in ſeruitutē redigēslaterē .i. corpꝰ. calca ettene. ne tibi dominet̉.qͥa ſi ibi .i. in corꝑe remanſeriſ: uiuax flamavel h̓ vicioꝝ. vel in futuro gehenne te cōſumet. ⁊ ꝑibis gladio .i.violenta dyaboli inpugnatōne. Et ſilitudine locuſtarū qͥdqͥdin te virens videbat̉⁊naturę bonuꝫ ſpōtegerminās a bruco comedēte conſumit̉. Sꝫne hͦ fiat multiplicarein virtutibꝰ tā īnumerabilibꝰ vt bruci ſuntQuę oēs penas iō ꝑpeſſa es. qꝛ p. f. n. t. q.ſſ. c. qͥa diuitias ꝑituras ꝑ nefas et fas tibicongregaſti. vel diuerſa dogmata clarioraſtellis putaſti. et ꝑ latam viā gradiēs. leuitate ſentētię huc illucqꝫ diſcurrens ad ſb̓limia te erexiſti. et cuſtodes .i. p̨̄poſiti tui fuer̄tqſi locuſtę erigentes ſead uolatū h̓eſis. ſꝫ citodecidētes. ⁊ ꝑuuli tui.i. geniti a locuſtis fuerūt quaſi athelabꝰ parum a terra ſe ſubleuātes. vt tandē creſcāt īlocuſtā. Qui carentescalore veri ſolis ſedētnrpiuolis ſedibus id eſt horridis phyloſophorum ſententijs. Sed cumment oītus ſolis .i. iudiciū verę cognitōnis. relinquūt ſpinas ſuas et trāint in purum et liberum volatum.Coſigregare. Et cum multiplicata fueris vt brucus et vt locuſta īramt congregata. ⁊ congregaueris diuitias ſicut aſtra cęli. ſicut locuſta ⁊

brucus et athelabus qui eſt fętus locuſtę caleſcēte ſole auolant nec reꝑiūt̉ſic tu diſpergeris. et fugies. Natura locuſtarū eſt. ut in frigore torpeant in calore volitent Porro athelabuſmodicis pennis potireptās qͣꝫ uolans. ubicūqꝫ orit̉ vſqꝫ ad puluerem cuncta ꝯſumit.qꝛ donec creſcant pennę: abire non poteſt. Dormitauerūt.Quia ppl̓s tuꝰ vt mulieres. ⁊ portę inimicisaꝑtę. et omīs multitudo ſuꝑ murum ſedēsſicut locuſtę. quę quaſi illuceſcēte ſole adueniente nabuchodonoſor fugit de ꝓpugnaculis. et non reuerſa ēad locum ſuum. q̨̄ oīatibi intulit deus iratꝰꝓ va ſtatōe popl̓i ſui.ideo deſtructa eſt ciuitas tua. Dormitauerūt.Cum hucuſqꝫ de mūdi ruina dictuꝫ ſit. ī fine de vulnere ip̄iꝰ diaboli d̓r qͥ pͥnceps fuitmūdi. et ī illo ſe gl̓abatur dn̄ari. ad queꝫ ſicfit apoſtropha. O lucifer ꝯtrituſ es. deſtructa ē niniue ciuitas tuaſpecioſa ⁊ potēs. in qͣetiaꝫ filio dei aduerſabaris. paſtores qͥ nutriebāt ppl̓m nō in ſalutem. ſꝫ vt eos deuorares defecerūt. Turbappl̓i q̨̄ te colebat. te etvrbem tuaꝫ deſerensad latibula montium.i. apl̓oꝝ ꝯfugit ⁊ nll̓sē tuoꝝ ducū. qͥ turbaꝫolī tuaꝫ ad ſe reuocetPlaga tua toto orbeꝑſonuit. Omnes inſultant tibi tua ſupplantatōne prius decepti.Quia vel nullus velrarus eſt quē tu aliqn̄non deceperis. Ille inquo non ſtat ſed tranſit malicia dyaboli poteſt ei inſultare ⁊ hoīsoperibus quaſi directis manibus ſuꝑ euꝫconcrepare Omnes qui audierūt auditōeꝫ.Gentes a te oppreſſęaudita morte ſuperbiaſſirij. et deſtructōnepotentis vrbis. p̨̄ ammiratōne inſperati nuncij compinent manus. vel exgaudio inſultantes tibi plaudent manibus.