IonasCa

IIII

domini. Et niniue erat ciuitas magna itinere dierum trium. Et cepitionas introire ciuitatē itinere diei§ chriſtus ſtās in templo clamat. qui ſitit veniat ad me et b. omnis vero ſermo chriſti quiade magnis agit clamor dicit̉vnius. et clamauit ⁊ dixit. Adhuc. xl. dies ⁊ niniue ſubuerteturPrepucium credit circumciſio infidelis manet.j qui veniunt in ꝑfectum virum in etatēchriſtiEt credideruntꝭ viri niniuite ī do.j. Saccus et ieiunium arma ſunt penitentiūmino. ⁊ p̨̄dicauerūt. ieiunium. etſ quia nullus ſine peccato. nec infās vniusveſtiti ſunt ſaccis a maiore vſqꝫdieiad minorem. Et ꝑuenit verbuꝫ adIhumiliauit ſe deponēs altitudinem potentie et eloquētieregem niniue. Et ſurrexitᶠ de ſolioſuo. ⁊ abiecit veſtimentum ſuuꝫ ajͣ. ſpenitētie pro p̄teritis malis.ſe. ⁊ indutus eſt ſacco. ⁊ ſedit inSordibus nō ſenſuum ſed verborumcinere et clamauit et dixitʸ in niniue ex ore regis ⁊ principum eiꝰ di¶ Rationales Stulti ſhomīes etiumenta ſaluabis dn̄e.Prudentescens Homines etᶠ iumenta. ⁊ boSimplices.ues ⁊ pecora nō guſtent quidquānec paſcantur. ⁊ aquam nō bibāt.Lugubri habitu merore et triſticia que metaphorice ſaccus dicitur⁊ oꝑīantur ſacͣcis homines et iumenta ⁊ clamēt ad dominū in for§ ad dominum.titudine. ⁊ conuertatur vir a viaſ que ex ſe.ſua mala. ⁊ ab iniquitate quę eſtNō tātum in cogitatōe. ſed et in operein manibus eorum. Quis ſcit ſiCconuerſisſſicconuertatur ⁊ ignoſcat deus. ⁊ reſ quē iā pene cepit effundereſ eo conuerſouertatur a furore irę ſuę. ⁊ nō ꝑibimus. Et vidit deus oꝑa eoruꝫ qͥa

conuerſi ſunt de via ſua mala. etſ afflictōnemmiſertus eſt deus ſuper maliciaꝫquam locutus fuerat vt faceret eiſ⁊ non fecit.¶ Ca. IIIIT afflictuſ eſtionas afflictione magna. ⁊ iratus eſt ⁊ orauit ad domiDicturus ſe iuſte voluiſſe effugere. quodꝫmodo in iuſticie arguit deū. querelas ergo ſuaſobſecratōis exordio temꝑat. ꝙ enim ait. Obſecro. blandientis affectu legendum eſt. ꝓ quo īhebreo legitur. anna que eſt interiectō blādientisnuꝫ ⁊ dixit Obſecro domine. nūquid non hoc eſt verbum meumcū adhuc eſſem in terra mea? Propter hoc p̄occupaui vt fugerem intharſis? Scio enim quia tu deusclemens ⁊ miſericors es. patiēs ⁊multę miſeratōnis. ⁊ ignoſcenſ ſuTriſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortem.Et iterū In manus tuas d. c. ſ. m.per malicia. Et nunc domīe tol¶ Uiuēs vnam gentem iſraelis ſaluare nonpotui. moriar et totus mūdus ſaluabitur.le queſo animam meam a me. qͥamelior eſt mihi mors qͣꝫ vita. Etdixit dominus. Putas ne bn̄ iraſceris tu? Et egreſſus eſt ionas deſmundi.ciuitate. ⁊ ſedit contra orienteꝫ ciſ ſquia tunc de niniuitis cū eo nullus habitare poteratuitatis Et fecit ſibim et vmbracuF¶ Sedet tanꝙͣ index. vel a ma ieſtate ſua contractuslum ibi. ⁊ ſedebat ſubter illud in§ more ſcripturc humanos deo iūgit affectvmbra. donec videret quid acci

¶ Et niniue erat. Tam ampla erat niniue vt vix poſſet circūiri itinere dieꝝ triū. At ille męmor p̨̄cepti ⁊ ſui naufragij iter triū dieꝝ. feſtinatōnevnius diei cōpleuit. Quidam vero dicūt ꝙ in tercia ꝑte ciuitatꝭ tm̄ p̨̄dicauerit. ⁊ ſtatim p̨̄dicatōnis ẜmo ad reliqͦs ꝑuenit.¶ Nō dixit tribꝰ diebus et noctibꝰ. ul̓ vnodie ⁊ nocte. ſꝫ abſolute diebꝰ ⁊ die. vt oſtēderet ī miſterio t̓ni tat̉⁊ ꝯfeſſione vnius deinihil eſſe tenebroſum.¶ Adhuc. xl. dies.Adhuc tres dies ⁊ niniue ſubuertet̉. ſcd̓mlxx. ſiue. ꝑ. xl. dieſ. ſiueꝑ triduū idēchriſtꝰ ſignificatꝰ ē ꝑ xl.ſ. qꝛ ꝑ.egit cū diſcipulis ſuispꝰ reſurrectōꝫ. xl. dieſet aſcēdit in cęlū. ꝑ triduū qꝛ t̓cia die reſurrexit.¶ Nō ē ꝓph̓ia deſcēdens de p̄ſcīa dei vbioīa ſic̄ ſūt ita ꝑmanētſꝫ eſt ꝯminatō ad correctōꝫ ꝓponēs iuſtamvſtionē ſcd̓m p̨̄ſentiapeccata niniuitarum.¶ Quadragenariusꝯuenit peccatoribusad penitentiā ⁊ ieiunium et orōem. ⁊ ſaccuꝫet lacrimas. ⁊ dep̨̄candi ꝑſeuerantiaꝫ. hͦ numero moyſes ⁊ heliaſ⁊ ipſe chriſtus ieiuna.uerūt. hic numerꝰ nob̓indicit̉ ad p̨̄ꝑandasaias noſtras ad eſumcorꝑis chriſti.¶ Pulcer ordo. Pręcipit deus ꝓph̓ę. propheta p̨̄dicat ciuitatipͥus viri credunt. illisp̨̄dicantibꝰ ieiunium.oīs ętas induit̉ ſacco.Ui ri nō ſaccuꝫ. ſꝫ ieiunium p̨̄dicat tm̄. ſꝫ illiqͥbus penitentia p̨̄cipitur. ieiunio ſaccumaddunt. ut inanis vēter et luctuoſus habitus deū fortiꝰ dep̨̄cēt̓.¶ Qui offenderāt deum luxu ⁊ ambitioneeoꝝ damnationē placant ꝑ q̨̄ pͥus offenderant. pͥus ieiuniuꝫ qd̓deo in occulto offert̉.deinde ſaccus qͥ exterius homībꝰ exhibetur.¶ Hiero. Niniue ſcꝫEuerſa eſt niniue q̨̄ mala erat ⁊ bona ędificata. q̨̄ nō erat ſtātibꝰ menibuſet domibꝰ. euerſa ē ciuitas ī ꝑditis moribꝰ. ⁊ qͣꝫuis nō ſit factū qd̓ illi hoīeſtimuerūt iona ꝓphetāte futuꝝ. factū ē tn̄ qd̓ fuerat deo p̨̄cipiente p̨̄dictū.¶ Et peruenit verbū. Electis ī firmis ⁊ ignobilibꝰ mūdi. tādē ad philoſophos ⁊ potētes qͥ mūdū regere videbāt̉ ꝑuenit ꝟbū chriſti. pͥus petrꝰpiſcator ītrat. deinde cypͥanus pͥus ydolatra. tādē credit ⁊ factꝰ aſſertor veritatis pꝰ auditū ẜmonē ionę carthaginenſes ad penitentiā vocat. ⁊ chriſtū publice p̨̄dicat. ecce rex niniue de ſolio ſurgit. purpurā ſacco. vnguentaluto. mūdicias ſordibꝰ ꝯmutat. difficile ē potētes ⁊ eloquētes in mudo adchriſti humilitatem conuerti.

¶ Et clamauit. Clamauit dicēs in niniue ꝙ erat ꝯſtitutū ex ore regis⁊ pͥncipū eius. Un̄. lxx. ⁊ p̨̄dicatū ē in niniue a rege ⁊ ab oībꝰ maioribꝰ eius.¶ Quis ſcit. Sub ambiguitate dicit vt dū hoīes dubij ſunt de ſalutefortius agāt penitentiam et deū magis ad miſericordiā ꝓuocent.¶ Et vidit deꝰ Ettūc niniuitis et qͦtidieppl̓is mūdi ꝯminat̉ deus vt agāt penitentiāQui ſi cōu̓ſi fuerit ip̄oqͦꝫ ſētētiā ꝯu̓tit ⁊ ppl̓icōuerſione mutatur.¶ Nō audiuit ꝟba q̨̄iſrl̓ ſepe ſolebat ꝓm ītere. faciemꝰ oīa q̨̄cūqꝫ dixerit nob̓ dn̄s. ſꝫoꝑa ꝯſpexit qͥ mauultvitā qͣꝫ mortē pccōrisUidens mutata oꝑalibēt̓ mutat ſententiāPotiꝰ dicamꝰ ꝙ ꝑſeuerauit ī ꝓpoſito ſuo.a pͥncipio volēs miſereri. Nō enim punirevolebat nec puniturerat qͥ ꝯminabatur.¶ Ca. .IIII¶ Et afflictꝰ eſt.Nō ꝯtriſtat̉ ꝙ gētiuꝫml̓titudo ſaluat̉. ſꝫ ꝙvidet gētē ſuā ꝑire. etſe de tāto numero prophetaꝝ electū qͥ ꝑ ſaluteꝫ alioꝝ ruinā ppl̓iſui nūciaret. iā qd̓am/mō d̓ ſalute deſperanſiſrl̓is. Sic dn̄s fleuitſuper hierl̓m. ⁊ noluitpanē filioꝝ mitte. caApl̓i qͦꝫ pͥmuꝫ p̨̄dicātiſrl̓i. Paulꝰ etiaꝫ optat anathema eſſe profratribus ſuis.¶ Pulcre ionas id ēdolēs triſtiſ ē vſqꝫ admortē. qꝛ ne ꝑiret ppl̓siudeoꝝ qͣntū ī ſe fuitml̓ta ꝑpeſſus fuit. laborioſus ꝓph̓a ꝑegrinatōe ⁊ naufragio p̨̄grauatus¶ Scio enim. q̄Sciebā te miſericordē⁊ hͦ eſſe factuꝝ. noluinūciare truculentuꝫ. ſꝫvolui fugere ī tharſis.i. vacare ꝯtēplatōni.⁊ ī mare huiꝰ ſęculi qͥete ⁊ ocio ꝑfrui. dimiſidomū meā egreſſus detuo ſinu. Si dicerē teignoſcentē ⁊ miſericordem: nullꝰ ageret penitentiā. Si crudeleꝫ iudicem. ſciebā hͦ nō eſſe tuę nature. In hͦ gͦ ambiguo malui fugere qͣꝫ vl̓ īpenitētes lenitate deciꝑe. l̓ de te p̨̄dicare qd̓ nō eras. Tolle gͦ animā meā.¶ Propheta triſtatꝰ vult mori. ne ꝯu̓ſa ml̓titudine gētiū iſrl̓ ꝑeat īęt̓uū.¶ Putas ne Nō ait male iratꝰ es. ne videat̉ rep̨̄hēdere ꝯtriſtatū. necait. bn̄ iratꝰ es. ne ſuę ſentētię cōtrairet. ſꝫ int̓rogat ip̄m iratū vt vl̓ cauſasirę reſpōdeat. vel ſi ille tacuerit veꝝ dei iudiciū ex eiꝰ ſilentio cōꝑbet¶ Et egreſſꝰ eſt. Ionas .i. columba vel dolēs egredit̉ de ciuitate quaꝫędificauit caīm ⁊ habitat contra orientē vnde ſol orit̉. ⁊ ibi eſt in tabernaculo ſuo. labentia qꝫ tꝑa expectat. cōtemplatus qͥd ciuitati mūdi eueniat.Anteqͣꝫ niniue ſaluaret̉ ꝑ euangeliū chriſti. ⁊ are. et cūcurbita ⁊ verꝰ oriēs