Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Sapientie

Ut caro obediat ſpūi.Non ſolum facite.Iligite iuſtiquibus data eſt poteſtas iudicandiciam. qui iudicatisvt obediat caro ſpiritui.ſ hoc eſt. ſcripturam pie leterram. Sentite degite et intelligitedn̄o ī bonitate ⁊ ī ſimplicitate cordis querite illum: qm̄ inuenit̉ abſ nō temptabis dn̄m deū tuū Iſ iuſtiſhis qui non temptāt illum. ſappaſcꝫ. quia iuſtus ex fide viuitret aūt eis qui fidem habēt in illū Que ſocietas lucis ad tenebras. aut que conuentio chriſti ad belial.Peruerſę em̄ cogitatōnes ſeꝑantvera.ſomnem inſipientiaꝫa deo. probata aut virtus corripitF5 vbi zelus et contentio ibi inconſtātia et omne opus prauūinfipientes. Quoniā ī maliuolaꝫſ non ſpūm. ſ q̄ de ſurſum eſt. pudica. pacifica. modeſta.animā nō intrabit/ ſapiētia. nec haſqui peccatis ſubiacꝫ. corpꝰ n̄ ſpūs ēbitabit ī corpore ſubdito peccatis Qui docet omnē diſciplinam.Spūs em̄ ſanctus diſcipline effuſ qui aliud dicit et aliud facit. cogigiet fictum. ⁊ auferet ſe ra cogitatitationes hominum vane ſunt.onibus quę ſunt ſine intellectu. et§. fictus cum retributōis dies venerit ꝓ iniquitate puniet̉ fſopprimente.corripiet̉ a ſuꝑueniente īiquitate.Benignus eſt em̄ ſpūs ſapientię. ⁊ſiō. ſ vel et tamennō liberabit maledictū a labijs ſuſdelectationū. quarū ſedes eſt in renibꝰis: qm̄ renum illius teſtis eſt deuscogitationum que in corde ſunt⁊ cordis illiꝰ ſcrutator eſt verus. ⁊

Incipit ꝓlogus in libꝝ ſapiētisIber ſapientieapud hebręos nuſqͣꝫ eſt.Unde ⁊ ipſe titulꝰ al̓s ſtilus grecam magis eloquentiā redolet Hunc iudęi filonis eſſe affirmant. Qui proinde ſapientię nominat̉. qꝛ in eo chriſti aduentus. qͥeſt ſapientia patris. ⁊ paſſio eiꝰ euidenter exprimitur.

linguę eius auditor Qm̄ ſpūs dn̄iIdonis grē Ieccīam ꝑ oēs terras dilatatamrepleuit orbem terraꝝ. ⁊ hoc quodAlij. ꝑ ſpūm datur ſermo ſapientie. alij ſermocōtinet omnia ſcīam habet vocis.ſcientie. alij fides. alij gratia ſanitatum.Propter hoc qui loquit̉ iniqua n̄poteſt latere. nec p̨̄teriet illuꝫ corripiens iudicium. In cogitationibꝰfſ dominus interrogat iuſtū et impiū. Clamor ſodomorum et amorreorū aſcendit ad doem̄ impij īterrogatō erit. Sermominum. et iuſta vltione puniuit eos Nurmuranum aūt illiꝰ auditō ad deum venitiones quoqꝫ filiorum iſrael iuſto iudicio dei ꝑet. ⁊ ad correptōeꝫ īiquitatum illiꝰcuſſit.Qm̄ auris zeli audit omnia. ⁊ tumultus murmuratōnū nō abſcon Ut non peccetis. qꝛ turpe eſt doctori cumdet̉. Cuſtodite ergo vos a murmūculpa redarguit ipſum.ratōne quę nihil prodeſt. ⁊ a detractione parcite linguę. Quia ſermoCoccultus. F omne verbum ocioſum quod locuti fuerint homines rationē in die iudicij redobſcurus in vacuuꝫ non ibit. Osdent de eo.ſ mucrone pctī. Iſmētiēt).aūt qd̓ mentit̉ occidit anima. Nolite zelare mortem ī errore vitę veſtrę. neqꝫ adquiratis ꝑditōnem inoꝑbus manuū veſtraꝝ. Qm̄ deꝰnon fecit mortē. nec lętat̉ in ꝑditione viuoꝝ. Creauit enim deus vtſ nō vt ꝑierent ſnō egrotatiuas. fſ vl̓ voluit eſſe. jͣ. ſomēs .ſ vel generatōeſeſſent omnia. ⁊ ſanabiles fecit na.j. ſin natura eorum.tiones orbis terraꝝ Nō eſt in illiſſꝑ antiphraſim .i. peccatum quod non ſanat.ſed a deo extermīatꝭ. ſnihil homini nocuiſſetdyabolus niſi homo acquieuiſſetmedicamentū exterminij. nec infeſ 5. i. a ꝑpetua morte liberat.rorum regnū in terra. Iuſticia ꝑpetua eſt ⁊ immortalis. iniuſticia5 .i. morte punit̉ eterna.aūt mortis acquiſitō. Impij autē§ factis .ſ. et dictismanibus ⁊ verbis accerſierūt illā§ qꝛ putabāt ſe īpune peccare. I ſ in mortē eter⁊ extimantes illam amicaꝫ. deflunamne ſeꝑentur.xerunt. ⁊ ſponſiones poſuerūt adillam. quoniā morte digni qui ſūtex ꝑte illius.

appareas qͥ ſunt montes aromatū. qꝛ deſpectiſ cupiditatibꝰ. ⁊ purgatis vicijs. amore cęleſtiū tenent̓. ⁊ ꝟtutuꝫodore flagrāt. ⁊ bonuſodor chriſti ſunt. Ca. I. Diligite iuſticiam Rabanꝰ. Hunclibꝝ hieronimꝰ aſſeritnō a ſalomone vt putat̉. ſꝫ a filone doctiſſimo qͦdaꝫ iudęo fuiſſeꝯſcriptū. quē pſeudographū .i. falſo inſcriptū appellat. qꝛ nomēalienum ſibi vſurpatcuius expoſitionē preſbiter bellator octo voluminibꝰ ꝯprehendit.Dicit tn̄ hieronimushūc libꝝ apud iudęoſvl̓ hebręos nō haberiſꝫ grę cā magis redoſere ęloquētiā nec int̓ canonicas recipi ſcriptu Ut ad verā iuſticiāras.nos reduceret ⁊ inuitaret. primo ꝯmēdat nobis iuſticiā. ꝑ quā venit̉ ad ſapīam. dicensDiligite iuſticiā ⁊cͣ Terram. carnē .ſ.diſcrete repͥmitiſ. ne ſuꝑbiat ꝯtra ſpūꝫ Quaſi. Primuꝫ querite regnū dei ⁊cͣ.In ſimplicitate.id ē. volūtati illiꝰ vosſubijcite. ⁊ mādata cuſtodite. Q. d. Qui n̄ ītelligitꝭ nolite rep̄hēdere. qꝛ ſecreta dei n̄ pn̄thumana rōe ꝯp̄hendiqꝛ incōp̄hēſibilia ſuntiudicia eiꝰ. ⁊ inueſtigabiles vie eiuſ Qm̄ in mali. ⁊ͣid ē. in aīali homīe iuxta illud. Animal̓ hōnō ꝑcipit ⁊cͣ. Et iō nōdixit. ſpūm .i. animamſpūalem. Rabanꝰ Qm̄ ī maliuolā animā. Fruſtraſibi blandiunt̉ ph̓i. ethęretici. ⁊ falſi chriſtiani. Soli em̄ mūdo corde ſapīaꝫ dei poſſuntaccipere. Benignꝰ Rab̓.Cōtra illos īuehit̉. qͥcogitatōeſ bōas ⁊ maſas dicūt a deo īmitti. cū deꝰ velit oēs ſaluos fieri hoīes. ⁊ ad ꝯgnitōꝫ ꝟitatis venire. Ip̄e em̄ neminē tēptat. vt decipiat. ſꝫ vt ꝓbet. Un̄. Temptauitdeꝰ abraā. Et alibi Proba me ⁊ tēpta me Unꝰ qͥſqꝫ aūt tēptat̉ aꝯcupiſcētia ſua. ⁊ iuſto dei iudicō permittitur cadere. qui ſpūi veritatis noluit obedire. Qd̓ cōtinet omnia .i. ſpūs qͥ oīa gubernat ⁊ regit. l̓ qͥ attīgit a finevſqꝫ ad finē: ſcīam habet vocis .i. ītelligētiā ſcripturaꝝ p̨̄ſtat homībus .ſUl̓ qd̓ ꝯtinet omīa. id eſt hō qͥ ꝯueniētiā hꝫ cum om̄i creat̉a. Un̄ dicitur

Ite p̨̄dicate euāgeliuꝫom̄i creat̉ę. Sōaꝫ hꝫvocis .i. diu̓ſaꝝ līguarum a ſpūſcō. qͥ deditapl̓is loqͥ diu̓ſis līguiſmagnalia d̓i. Ul̓ qd̓ ꝯtinet oīa .i. ſpūs ſcūs qͥoīa repſet ſua eſſentiaſcīam hꝫ vocis .i. ꝟbidei .i. eꝰdē ſcīę cū ꝟbo.Ul̓ hͦ qd̓ ꝯtinet oīa .i.ecc̄iaꝫ. qꝛ alij dat̉ ⁊cͣ. Rab̓. Qui ī pͥncipioferebat̉ ſuꝑ aqͣs. ⁊ maieſtate ſua omnē creaturā īplet ⁊ cōtinet. Propt̓ hoc Rabanꝰ Sic̄ ęlecti donuꝫſcīę ⁊ pietatꝭ ꝑ ſpūꝫ accipiūt. ſic reꝓbi ſuꝑbiaſua inflati: ⁊ in alignoſpū īſtigati. errorē ſuūīprudent̓ ꝓferunt. qm̄ſpūm dei zelare n̄ pn̄tnec iuſtā penā euadūtqꝛ ſic̄ oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos. ⁊ aures eiꝰ ī p̨̄ceseoꝝ. ita vultꝰ dn̄i ſuꝑfaciētes mala Cuſtodite er.Rab̓. Pernicōſę ſuntmurmura tōeſ. ⁊ detractōes. Suſurrōes eī ⁊detractores deo ſuntodibiles. Un̄ ſalomōQui detͣhit alicui reiin futuꝝ ſe obligat Os qd̓ men. ⁊ͣRab̓. Eſt mēdaciū leuiorꝭ culpę cū qͥs mentit̉ p̨̄ſtās bn̄ficiū. Qd̓aūt ſcriptū ē deū bn̄feciſſe obſtetricibꝰ hebręoꝝ ⁊ raab meretrici nideo factū ē. qꝛ mētitęſunt. ſꝫ qꝛ miſericordesfuerūt. nec remūerataē fallacia. ſꝫ beniuolentia. Sic̄ em̄ abſurdū n̄eſſꝫ ſi deꝰ alio tꝑe commiſſa ꝓpter poſteriorabona vellet ignoſcere.ita cōueniēs ē ꝙ deusvnū idēqꝫ factū ꝓpterbonū. malū ꝯdonat. ⁊ipſū bonū remunerat Nolite zela. Enumerauit q̨̄ ſunt hoī noxia .ſ. m̄muratōes. detractōes ⁊ mēdaciumnē̄ idē alijs ꝟbis explicat. vt .ſ. fugiamus ea.Morti eī ſūt obnoriaNō eī placꝫ mors nrādeo. Qui ait. Quaremoriemī domꝰ iſrael?qꝛ nolo mortē pccōrꝭ l̓ moriētꝭ dic̄ dn̄s. Deꝰ eī autor ē ſalutꝭ n̄ ꝑditōis qͥ fec̄oīa bōa valde Stipēdiū quidē pctōris mors. grā aūt dei vita ęt̓na Rab̓. Itē ſignificat ꝙ deꝰ ē autor bonoꝝ n̄ maloꝝ. ⁊ iō iuſtꝰ iudex. Nōem̄ neceſſitate peccamꝰ. ſꝫ ꝑu̓ſa volūtate q̨̄ ex liberi arbitrij qͣlitate ꝓcedit. adeo n̄ ē qͥdqͥd cōtra naturā ē. pctm̄ aūt ꝯtra naturā ē de quo mors ⁊ oīa q̄mortis ſunt oriunt̉. Id ē ex eo ꝙ factꝰ ē d̓ t̓ra. n̄ regnū īferoꝝ .i. dyabl̓i ⁊ ſuoꝝ ſꝫ potiꝰ ex vicio Et ſpōſiones po. In yſaia. Percuſſimus fedus cum morte. et cum