ParaboleCa. X

ſ qui cōdelectātur eiconuiue eius. Qui em̄ applicabit̉Iecontrailli deſcendet ad inferos. nam quiabſceſſerit ab ea ſaluabitur.Parabole ſalomōiſ filii dauid regis hieruſalemFEa.X6Iliꝰ ſapiensdelętificat patrem. filiusſ eccleſievero ſtultꝰ meſticia eſt matris ſuęQuod putatur.Nil proderunt theſauri impietaſ vtraqꝫ aliquādo. ſemper ab eternatis. iuſticia vero liberabit a morteſet ſi corpusNon affliget dominus fame aīamiuſti. ⁊ inſidias impiorum ſubuer¶ Ueri boni vel verbi diuinitet. Egeſtatem oꝑata eſt manus reſ eternasmiſſa. manus aūt fortium diuitiaſparat. Qui aūt nititur mendacijshic paſcit ventos: idem auteꝫ ipſeſ chriſequitur aues volantes. Qui conſto fideles Fſ meſſiſ quidē ml̓ta. operarii paucigregat in meſſe filius ſapiens eſt.Torꝑet a bono opere. jtēpore accep. e. tconfundetur in die iuqui aūt ſtertit ęſtate. filius confu¶ Uenite benedicti patris meidicii.ſionis eſt. Benedictio domini ſu¶ Uorax. loqu ax.per caput iuſti. Os aūt impiorum§ aggere pene.operit iniquitas. Memoria iuſticum laudibus. et nomen impiorūſ inferni ſuppliciis.putreſcet. Sapiens corde p̨̄ceptaſquaſi flagellis. j. ſdocētis vl̓ ſui ipſiusſuſcipiet. ſtultus ceditur labiis.Qui ambulat ſimpliciter. ambulat confidenter. qui aūt deprauatvias ſuas manifeſtꝰ erit. Qui annuit oculo dabit dolorē. et ſtultus

ſ flumia de vētre eius fluēt aque viuelabiis verberabitur Uena vitę osſ excuſatiuſti. os aūt impiorum oꝑit iniquitatem Odium ſuſcitat rixas. ⁊ vniIcaritas operit multitudinē peccatorumuerſa delicta oꝑit caritaſ. In labiiſſapientis inuenit̉ ſapientia. et vir§. i. ſapīaga in dorſo eius qui īdiget corde.f¶ Scientes. qꝛ tēpus tacēdi et tēpus loquēdiIn labiis ſapiētis inuenitur ſapiētia. tamēſapi. ſobmutui dū cōſiſteret. p. aduer. mSapientes abſcondunt ſcientiaſ quia l̓ inordinate bona. vl̓ aperte loquiturmala.os aūt ſtulti confuſioni ꝓximū eſt.¶ Diuites confidunt in dinitiis. quaſi in vrbemunita. pauperes iō pauent ne deficiāt. quiaSubſtantia diuitis vrbs fortituſe norunt egenosdinis eius. pauor paupeꝝ: ęgeſtaeterna ſeorum. Opus iuſti ad vitam. fruluptas.Eſt.ctus aūt impij ad peccatū. Uia vitę cuſtodienti diſciplinam. qui aūtincrepatōnes relinquit errat. Abſcondunt odium labia mendacia.qui ꝓfert contumeliā inſipiens eſtIn multiloquio non deerit peccatum. qui aūt moderatur labia ſuaSine menda.prudentiſſimus eſt. Argentum electum. lingua iuſti. cor impioruꝫ ꝓvanumnihilo. Labia iuſti erudiunt plurimos. qͥ autem indocti ſunt. in corHic virtutibusdis ęgeſtate morient̉. Benedictōin futuro omnibus bonis.domini diuites facit. nec ſociabit̉§ gaudēdo.eis afflictō. Quaſi per riſum ſtultꝰoperatur ſcelus. ſapīa aūt eſt viroſprouidere. jſ diſtrictio iudicii. ſ ſcientereccās.purdentia. Quod timet impiuscupio diſſolui. et eſſe cum chriſto.veniet ſuper eum deſiderium ſuū

domos ſuas habitant ⁊ ꝙ in ꝓfundis inferni penas luāt ęternas. ipſi acibus luxurioſoꝝ. ipſi hęreticoꝝ dogmatibus quaſi ꝯuiuijs delectant̉ optimis. At cum rite in eccleſia chriſti ſacramenta celebrant̉. et chriſti verbumaudit̉. ⁊ ꝯſeruat̉. qd̓ eſt et ſapīa dei. ꝯſtat ꝙ angelicę virtutes ibi ſunt etin excelſis cęloꝝ ꝯuiuę fideliū. Panē em̄ cęli dedit eis. Panē angelorummanducauit homo.¶ Parabole ſa.Nouū ponit titulumqꝛ nouū genus locutōnis incipit. vt nō ſicutprius de ſingul̓ bonorum maloꝝ ue ꝑtibusdiutius diſputet. ſedalternis verſibꝰ actusvtrorūqꝫ deſcribat.Ca.x.¶ Filius ſa. ⁊cͣ.Qui accepta fidei miſteria bn̄ ſeruat. lętificat deū patrem. Quiꝟo hęc actōe mala vl̓hęreſi ꝯmaculat matrem ꝯtriſtat ecc̄iam¶ Nil proderūt.⁊cͣ. Et a tranſitoriamorte ſepius vt danielem. et tres pueros. ⁊a ꝑpetua ſemꝑ iuſticia liberat. At ꝟo theſauri ꝑ impietatē congregati. et ſi aliquādoa temporali morte videntur eriꝑe. plus tn̄mali pro īpietate quaacqͥſiti ſūt qͣꝫ cōmodiin eo ꝙ pro vita ſuntdati conferunt.¶¶ Nō affliget Etſi aliquando iuſtū impij fame affligunt. veletiā necāt. n̄ ſedūt animam eius quā dominus in futuro ſuę gloria viſionis cōſolabitur. qui et eaſdem impiorum inſidias in ipſos iuſte vindicandoretorquet̉Egeſtatem ⁊cͣ.Qui negligēter viuitī hoc ſęculo egebit bonis in futuro. At qͥ fortiter domino militātdiuitijs ęternę beatitudinis remunerant̉¶ Qui cōgregat⁊cͣ. Qui ꝯgregat chriſto animas fidelium.filius ſapiēs eſt. Et qͥdem hęc meſſis multaeſt. operarij vero pauci. Qui vero hoc tempore acceptabili a ſuaſalute curando torpeſcit. ꝯfundet̉ in die tribulatōis.¶ Os aūt impio.Qd̓ cōmeſatōni ebrietati ⁊ colloquijs malis ſeruiebat ꝓpter iniquitatē quā ꝯgeſſit ꝯdemnabitur. Deniqꝫ os illius iniquitas oꝑit. qd̓ in tormētis in lingua ſibi in qͣ obplura ſcelera plus punitus eſt: refrigeriū queſiuitMemoria. In hac vita boni bonos. ſiue viuos ſiue defunctos. laudibus efferūt. impioꝝ aūt ⁊ actus deteſtant̓ et nomē. et in vita futura iu-

ni in oēi laudībꝰ viuūt reꝓboꝝ aūt honor nomēqꝫ ⁊ laudes putribus gehenne ſupplicijs mutant̉ vbi vermis eoꝝ nō moriet̉ ⁊ ignis eoꝝ n̄ extīguet̉Stultꝰ cedit̉. Stultꝰ labijs. vl̓ ſuis qͥbꝰ dānari meruit. qꝛ mors ⁊ vita in manibꝰ liguę. vl̓ eoꝝ a qͥbꝰ qꝛ corrigi n̄ potuit. ſententiā damnatōniſaccepit. Un̄. dn̄e libera animā meā a labijs iniquis.¶ Quiam. Qui ſimplicit̓ ſe viuere nouit.facilius cuncta ſpreuitadu̓ſa. Quia ſe ꝑ hęcad gaudia ventuꝝ eēcōfidit dicēs. Dn̄s ꝓtector vitę meę a quotre. At qͥ prauis īceditvijs (nolēs licet) paueſcit ac digna factis recipit. Nihil em̄ occultū qḋ nō reuelet̉Qui annuit.Qui nutibꝰ oculoꝝ irriſerit aliquē. nō euadet ſine dolore tormēta penitudinis de qͥbꝰQui oderūt me gratiſet annuūt oculis. Velcerte dabit dolorē. qꝛfiliꝰ ſtultꝰ meſtitia eſtmatris ſuę.¶ Os autem im.Qui ſua vl̓ alioꝝ peccata defendūt. UndeUt n̄ declines cor m.in ꝟba m. ad excu. excuſa in peccatis¶ Uirga ⁊cͣ. Bindc̄a ī ſeq̄nti vita quāplaga illa qͣ philiſtęi īnatibꝰ feriebant̉ ſignificat. Qui gͦ non vultdānari. portꝫ ī labijsſapīam. vt loqͣt̉ laudes chriſti. ⁊ p̨̄cepta p̨̄dicet. Sed qꝛ ſꝑ dn̄mlaudare. nō aūt ſꝑ docere. nec omīa q̨̄ nouitom̄s docere. ſapiēti cōuenit. recte ſubdit̉ Sapiētes abſcondūt ⁊cͣ.¶ Sapiētes ab.Nihil iudicaui me ſcire int̓ voſ niſi ieſū chriſtū et hūc crucifixū.Subſtātia di.All̓. Spūalit̓ qͥ in deūdiues ē ꝑ bona oꝑa ꝯfidit ī illo. qͣi qͥ ī vrbeī expugnabili. q̨̄ a nll̓ohoſte poſſit ſuꝑari Atqͥ ꝟtutū inopia cōanguſtant̉. iō cęleſtibusegēt diuitijs. qꝛ noxiopauore timēt duros ꝓdn̄o tolerare labores¶ Abſcondūt ⁊cͣSi gͦ verax ⁊ ſapienseſſe deſideras. odiumneqꝫ in abſcōdito cordis ꝯteges. neqꝫ ꝑ oriſum cor dilectione et os veritate repleatur.ꝯtumeliā ꝓferas. ſꝫ tu¶ Quaſi per ri. Prudentia a ꝓuidēdo nomē accepit. Stultꝰ ē igiturq̄ gaudet in ſcelere. Sapiētis aūt ē. et eius qͥ viri noīe dignus ſit. p̨̄uidereqꝛ riſus dolore miſcebit̉. ⁊ gaudia peccādi pena ſequet̉ vltionis.¶ Qd̓ timet im. ⁊cͣ. De illo quoqꝫ impio dicit. qͥ ſciēs peccat. Ti met