Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

IX

Igaudensſingulos dies ludenſ corā eo om̄itempore. ludens in orbem terraꝝ.ſunt. Quia deſiderat in noſtro amore qeſcere. et nos bonorū grā meritorum ad ſe videndum perducere.et delicię meę eē cū ſilijs hominū. QuiaNunc ergo filij audite me. Beatiqui cuſtodiunt vias meas. Audiſ et ſic.te diſciplinam ⁊ eſtote ſapienteſI tantum⁊ nolite abijcere eam. Beatus homo qui audit me. qui vigilat ad fores meas tota die. ⁊ obſeruat adf Ad poſtes vt me inueniat. qui enī īuenerit.poſtes hoſtij mei Qui me inueneſ ego ſum via ve. et vita. ſcopioſe 5 Torrit inuenietꝭ vitam. ⁊ hauriet ſalurente voluptatis. t. po. eos.tem a domino. Qui aūt in me peccauerit lędet animam ſuam. Om̄eſqui ſum vita.qui me oderunt diligunt mortem Ca.IX. Uerbum deiApientia edi§carnem.ficauit ſibi domum ex§eccleſias ſeptiformi ſpū illuſtratas.F ſuis paſſionibus eccleſias conſecrauit. velcidit columnas ſeptem Immolavitam predicantiū mactari in perſecutiōe permiſit. ſ diuinitatis ſue archana capere nonuit victimas ſuas./ʸ miſcuit vinuꝫvalentibus aſſumpte humanitatis ſacramētapatefecit. et ſcripture ſacre pabula nobis aperiendo preparauitet propoſuit menſam ſuam. MiſitCeli.ancillas ſuas vt vocarent ad arcēſedificia ſhieruſalē. Iſ dicēs ꝑ ācillaset ad menia ciuitatis: Si quis ēſhumiliſ. ſnihil habentibus de faſtū humane ſapientie. tales aduocat. vt eos ſua doctriparuulus veniat ad me. Et inſipi.na ſapientes reddat et aꝑtosentibus locuta eſt. Uenite comeſ diuina eloquia.dite panem meum. et bibite vinuꝫ

Bibite et relinquite.quod miſcui vobis Relinquite īſ vere. de virtute in virtutemfantiam. ⁊ viuite ⁊ᵏ ambulate per§opera bonaParuulos īuito. qui enīvias prudentię. Qui erudit deriſoerudit.ſ qꝛ dat ſanctum canibusrem. ipſe ſibi iniuriam facit. et quiſ margaritas ꝓiiciens porcis.arguit impium ſibi maculam geneErgorat. Noli arguere deriſoreꝫ ne odeſ ſed. Paruulum. In profectu .i.amatorē ſapīe. nā perfecte ſapiens non habetopus arguirit te Argue ſapientem. ⁊ diliget te Argue et ſicDa ſapienti occaſionem. et addet̉ei ſapientia Doce iuſtum. ⁊ feſtinaQuaſi doce iuſtum et primuꝫbit accipere. Principium ſapiētistimere dominū. qꝛ principiū ſa. ti. do.timor domini. et ſcientia ſanctorūſeſt. ſ vera ſ quaſi ego ſuꝫ ſanctorū principium. per me eum mul.prudentia. Per me em̄ multiplicavirtutes.ſ eternitabuntur dies tui. ⁊ addent̉ tibi an Unuſ quiſqꝫ onus ſuū portabit.tis.ni vitę. Si ſapiens fueris: tibimetipſi eris. Si aūt illuſor. ſolus porSapientia miſit ancillattabis malum. Mulier ſtulta ⁊ claſuas vt vo. ad ar. et ad me. ci. mulier aūt ſtul.moſa plēaqꝫ illecebris. et nihil omnino ſciens. ſedit in foribus domꝰſ cathedrā peſtilētie. Iſin ſupercilio elatōiſſuę ſuper ſellam in excelſo vrbisf¶ Uocaret. Uocat hereſis ad perfidiam ſepecatholicos quos iter rectū agere. et viā huiusſeculi tranſire citius velle atqꝫ ad eternam patriam feſtinare cōſpicit. Icatholicos.loco. vt vocaretꝭ tranſeuntes perhuius ſeculi. ſſ ad patriam eternamviam. ⁊ pergentes in itinere ſuo.Qui eſt paruulus declinet ad me.ſ ſapiēti nō audet Hoc .ſ.Et vecordi locuta ē. Aquę furtiuędulciores ſunt ⁊ panis abſcōditꝰſuauior. Et ignorauit ꝙ ibi ſintdemones. F penis deputati eternis.gigantes et in profundis inferni

Dn̄s crequit me principiū viaꝝ ſuaꝝ in oꝑa ſua. Qd̓ de incarnatōne dn̄ilegit̉. Creauit me dn̄s ſcd̓m carnē. caro deū agnoſcit. gl̓a patrē ſignificat.creatura dn̄m ꝯfitēt̉. caritas patrē nouit principiū Uel in principio viaꝝſuaꝝ vt ip̄e ait. Ego ſū via q̨̄ ducit ecc̄iam ad vitā. in oꝑa ſua .ſ. redimenda. De ꝟgine creatus eſt. caro em̄ eius ꝓpter oꝑa: diuītas an̄ oꝑaLudes in or. t.Quia cum tꝑa et creaturę orbis terrę cepiſſent. ipſe qd̓ erat ī patre filiꝰ manebat. hocideo ne quis eum cumcreaturis ⁊ temporibꝰeſſe ꝑhiberet Ad fores ⁊cͣ.Scripturas vl̓ doctores. ijdem et poſtes. ſine quibus ad vitamquā pollicet̉ non valemus ingrediIX. Ca.Sapīa edifi.Quia d̓ ęternitate diuinitatis chriſti ſufficienter dixerat addit etde aſſumpta humanitate. Sapientia ędificauit ſibi domum. qꝛhominē filius dei quēin vnitatem ſuę ꝑſonę ſuſciperet ipſuꝫ creauit. Uel ſapientię domus eccleſia chriſti. columnę doctores ſāctęeccleſię ſeptiformi ſpiritu pleni. quales fuere iacobus cephas etiohannes. quas ſapiētia excidit. qꝛ ab amore ſęculi diſiunctos adportandam eccleſię fabricam erexit Columnas ſeptemſcꝫ eccleſias ꝑ orbeꝫ ſeptiformi gratia ſpiritus erexit. quę donuꝫid eſt miſterium incarnatōnis eius. ne perfidorū improbitate memoria tolleret̉. credendo. colendo. et p̨̄dicādo quaſi ſuſtentādocontinerent. Immolauit v.His victimis. meretricis contrarię ſūt victimę. ad quas ſtultos īuitat vt ſupra dicensUictimas pro ſalutedeuoui ho. red. v. m.Miſit ancillas.Elegit prędicatores īfirmos ac deſpicabiles qui fideles ad ſuꝑna cęleſtis patrię edificia colligerent Uęnite comedite. In vnā chriſti ꝑſonā iunctā diuinitatē ⁊ hūanitatem. BTl̓ in pane corpus. in vino ſanguīs eiꝰ quo ī altari ſatiamur. Relinquite. Poſt oblatas epulas addit ⁊ vitę monita. vt quos ꝑcepti s ſuę incarnatōnis miſterijs reficit. doctrinę ꝑiter inſtruat verbis Qui erudit ⁊cͣ. Quaſi interrogares cur ſapīa ꝑuulos ꝑ cęteris ⁊ mſipiētes ad ſuas inuitaret epulas. Iō inquit feci. qꝛ fruſtra laborat qͥ verbum ſapiētię inculcare nitit̉ ei qͥ audire ꝯtemnit. ſapientiorem ſe doctore-

maiorem credens.Noli argu. Non eſt timendū ne tibi deriſor cū arguit̉ ꝯtumelias inferat. ſꝫ hoc potius ꝓuidendū ne tractus ad odiū inde fiat peior. iō tibi aliquotiens ab eiꝰ correctōe nō tuę timiditatis. ſꝫ dilectōis eiꝰ grā ceſſandum Si ſapiēs. Voneo te ad ſapīam qd̓ tn̄ tibi ꝓdeſt nō mihi. Siem̄ ſapiēs f. ⁊cͣ Mulier ſtulta.Suꝑius ꝯmēdauit ſapiētiā ꝑ diuinitatē ethūauitatē. nūc ꝑ ꝯtrariū illā eandē ꝯmēdabiliorē on̄dit. vbi mulier ſtulta ⁊cͣ q̄ eſt ei cōtraria ſedit ⁊cͣ Mulier ⁊cͣ. Mulier hͨ hereſis ē ꝯtrariaſapīę q̨̄ ſua ſuꝑius ſacramēta cecinit. ſedetaūt in foribꝰ domꝰ ſuę.i. in doctoribꝰ falſitatis. qͥ etiā ī pene traliaꝑfidie miſeros fallendos ītroducūt. ſupraſellā aūt. qꝛ cathedraꝫſibi p̨̄dicatōnis vſurpat. hͨ eſt em̄ cathedrapeſtilētię. ī excelſo vrbis loco dic̄ ſapīa. qꝛ īſūmis ⁊ excelſis verticibus dat vocē ſuam. ſꝫilla ī ſublimitate ꝟtutum hęc ī ſuꝑcilio mōtis attollitur Qui ē paruulꝰSapīa ꝑuulos atqꝫ īſipiētes ad ꝯuiuiū pene ijſdē ꝟbis videt̉ īuitare. ſꝫ diſtat qꝛ illaſimpl̓r ad ſe veīre vocat. hͨ aūt qͦſ vocat̉: adſe declinare ſuadet. qꝛilla ad rectū actōis iterqͦs errātes cernit accerſit hͨ recte gͣdientes abitinere ſuo deuiare docet et ad ſe diuertere Aque fur. Sapientia palā mēſā oībuſꝓpoſuit. ⁊ miſcuit vinū ſuū. At ſtulta mulier nil meracū hn̄s. adaqͣs furtiuas ⁊ abſcōditū panē. qͦſcūqꝫ valet agregat. qꝛ catholica ecc̄ia palā mūdo diuinoꝝ eloqͥoꝝ ꝯuiuiapādit dū diuītatis ethūaitatis chriſti miſteria cęlebrāda pręcipitUl̓ certe ī vino mixtohiſtoricā ſil̓ ⁊ allegoricā auditoribꝰ ſuis ſcīaꝫꝓpinat. vt ꝓ ſuo quēqꝫ captu vitę pocul̓ reficiat. At hęreticorumdoctrina publice fidei ⁊ ꝓfeſſiōi: ſua ſecretoꝝ decreta ꝓponit. et cū nihil ſpirituale habeat. ſuauiorē ſe catholicis paſtoribꝰ ſcīam iactat docere. vt .ſ. libentiꝰ audiant̉. ⁊ agant̉ q̨̄ palā in ecc̄ia dici. erudiriqꝫ ꝓhibent̉. ⁊ dulciushauriat̉ inſipiētia q̄ putat̉ ſcīa: quā ꝓhibita furat̉ audiētia. Pōt ī aquisfurtiuis ⁊ pane abſcōdito eorūdē ſacrificiū deſignari. At iuxta lrām. Vulier ī aqͥs furtiuis ⁊ pane ꝓhibito ⁊ illicita ꝯnubia dulciora eſſe aſſeuerat. Et igno. ⁊cͣ. Neſcit mulier adultera. neſcit hęreticus. qꝛ īmundi ſpūs