RegumC
fFleta. I corporeū. ⁊ alibi. potum meū cūfletu miſcebam.ſcapiebatr cibum. Dixit ergo eihelchana vir ſuuſ: Anna cur fles⁊ quare nō comedis; ⁊ quāobreꝫaffligitur cor tuuꝫ? Nunqͥd nonego melior ſum tibi qͣꝫ decē filij;Surrexit autem anna poſtqͣꝫ cof 5 hic maximus ſacerdos erat: ⁊ poſt ſanſoneꝫpopulū iſrael rexit annis. xl. ſed iuxta lxx. xx.mederat in ſylo ⁊ biberat. lheli ſaf ſ vt ingredientibus ⁊ egredientibus templuꝫverbū dei miniſtraret. ſacerdotes enim ſcientieclaues habent.cerdoteʸ ſedēte ſuper ſellam antepoſtes tēpli domini. cū eſſet ānaf qui deridetur ab amico. ait iob: ſicut ego rogabit dominū: ⁊ ipſe exaudiet eum.amaro auimoʳ orauit dn̄m flenslargiter. ⁊ votū vouit dicens: Domine exercituū ſi reſpiciens videris afflictōem famulę tuę. ⁊ recordatus mei fueris nec oblitꝰ ācillętuę. dederiſqꝫ ſeruę tuę ſexū virilēdabo euꝫ domino oībus diebusvitę eiuſ: ⁊ nouacula nō aſcendetſuper caput eius. Factū eſt auteꝫcum illa multiplicaret p̄ces corādomīo: vt heli obſeruaret os eiuſf § qꝛ deus nō voce tantū inuenitur. ſed cordevnde deſideriū pauperū e. d. ⁊ p. c. ⁊cͣ.Porro anaʳ loquebat̉ ī corde ſuotantūqꝫ labia illius mouebantur⁊ vox penitus nō audiebat̉. Eſtif F temulentam a temeto. quod antiqui vinumdicebantmauit ergo eam heli⁊ temulentaꝫſ digere .i. dodixitqꝫ ei: vſqꝫ quo ebria eris; Dimiendo excoquegere pauliſper vinū quo mades.Reſpondēs anna: nequaqͣꝫ inqͥtdomine mi: Nam mulier infęlixnimis ego ſum. vinumqꝫ ⁊ om̄ehodie ſcꝫ.qd̓ inebriare poteſt non bibi: ſed
effudi animā meā in cōſpectu dn̄iNe reputes ancillam tuaꝫ quaſi§ abſqꝫ iugo: et notandū hic ꝙ ebrioſi filij belial vocantur.vnam de filiabus belial: quia exml̓titudīe doloris ⁊ meroris me.locuta ſum vſqꝫ ī pręſens. Tuncheli ait ei. vade ī pace: ⁊ deus iſrl̓det tibi petitionē quā rogaſti eū.Et illa dixit: Utinam inueniat ancilla tua gratiā in oculis tuis. Etabijt mulier in viam ſuaꝫ ⁊ comef ſ qꝛ in incepto ſcꝫ voto firmiter ꝑſeuerauit:ſic et nos perſeuerare debemus: ſi exaudiri a domino volumusdit:ſ vultuſqꝫ illius nō ſūt āpliuſī diuerſa mutati. Et ſurrexer̄t mane ⁊ adorauerūt coram domino:reuerſiqꝫ ſunt ⁊ venerūt in domūſuam ramatha. Cognouit aūt helchana annā vxorem ſuā: ⁊ recordatus eſt eiuſ dominus. Et factūFanni reditumeſt poſt circulum dierū: concepitāna ⁊ peperit filiū. vocauitqꝫ noI poſtulatio vel nomen eius deusmen eius ſamuel: eo ꝙ a dominopoſtulaſſet eū. Aſcēdit aūt vir eiꝰhelchana ⁊ omnis domus eius.vt immolaret dn̄o hoſtiam ſolēnem ⁊ votū ſuum: ⁊ anna non aſcendit. Dixit eniꝫ viro ſuo: Nonvadam donec ablactetur infans⁊ ducam eum: vt appareat āte cōſpectum domini: et maneat ibi iugiter. Et ait ei helchana vir ſuus:Fac quod bonum tibi videtur: etmane donec ablactes eum. Pręcorqꝫ vt impleat dn̄s verbū ſuū.
dedit eis regiones gentiū: ⁊ qꝛ primū credita ſunt illis eloquia dei. Annęid ē. eccleſię gentiū dedit ꝑtē vnā .ſ. ingeniū. Bene ait triſtis: qꝛ ꝯcluſeratdn̄s vuluā eius. nondū enī aduenerat tēpus miſerendi eiꝰ: vtſpūali gr̄a fęcūdaret̉.Sic̄ fenenna annā:ita ſynagoga gentilitatem deſpiciebat.Multi ex gentilibusredēptoris aduentū.vt in iob reperimusexpectauerūt. ⁊ quiain prece perſeuerauerūt: tandē redemptorflenti. ⁊ non capienticibum annę conſolationem adhibuit dicens: Anna cur fles⁊cͣ. Melior eſt eccleſię vir ſuus .i. chriſtqͣꝫ decē filij quos deoſynagoga edebat. ꝙchriſtum plus nonnunqͣꝫ diligit. id eſt.gratiam eius: qͣꝫ illoſquos carnaliter pariebat.¶ TropologiceHelchana prędicator quē dn̄s poſſidetFenēna ⁊ anna actiua ⁊ contemplatiuavita. Fenenna fęcunda in filijs ⁊ filiabusactiua fortia gignēsopera ⁊ infirma. Fenenna interpretat̉ cōuerſio: qꝛ actiua adactiones quibus ꝓſitꝓximis. neceſſe eſt vtſollicite conuertaturActiua enim vita eſtpanē corporaleꝫ veldoctrinę eſurienti tribuere. errantē corrigere: ad humilitatisviam ſuperbuꝫ reuocare: infirmantis curaꝫ gerere: quę ſingulis expediant diſpenſare. Anna īterpretatur gratia: quia contemplatio habetur ꝑgratiam. hęc eſt ſterilis: quia cum eaꝫ nullus prout ē penetrarevaleat: nulluſqꝫ qd̓in ea ſentit prędicareſufficiat. cōtingit: vteā prędicādo nemoplures filios gignatCōtemplatiua vitaē charitatē dei ⁊ ꝓximi tota mente retinere: ab exteriori actōequieſcere: ſoli deſiderio conditoris inhęrere: vt nihil iam agerelibeat. Qui vult effici poſſeſſio dei: has duas ducat vxores. Actiuaꝫ primum: contemplatiuam deinceps. pręcipue doctor ex amplexibus fenennętranſeat ad complexus annę: vtriqꝫ partes tribuat virtutes virtutibusſubnectens.
¶ Uſqꝫ quo ebria ⁊cͣ. Homo videt in facie. deus in corde. Heli eſtimabat ebriam: qui tantum os intuebatur. Dominus autem reſpexit adorationem eius: quividebat cor eiꝰ. Hicauteꝫ traditur nobisforma orandi: vt nōin multiloquio. ſed īcōpunctione cordis:⁊ effuſione lacrimaꝝoremus. quia ſacrificium deo ſpūs cōtribu. cor cōtri. ⁊cͣ.¶ Uultuſqꝫ illiꝰno ſunt in diuerſa m. Raba. Aliatranſlatio. facies nōconcidit amplius: qꝛcertiſſime ſe crediditexauditam.¶ Ra. Nequaqͣꝫ eīeccleſia a fide ⁊ dilectōe redēptoris in diuerſa declinādo mutata eſt.¶ Et recordatuseſt e. ¶. Ra. Quiaanna dominū deuote poſtulauit: cōcepit⁊ peꝑit. Sic eccleſiaper naturalem intellectum orans myſteriūincarnationis cordeconcepit: ore confeſſionis genuit.¶ Uoca. no. eiusſamuel. Idē. deuſAnnę primogenitꝰ.propheta. Quis eſthic niſi dominicꝰ hōRa. Samuel poſtulatio dei. vel nom̄eius deus: quia actorſcꝫ natiuitatis eiꝰ. qꝛſterili oranti cōceſſitfilium: qui cunctis diebus ſibi ī templo deſeruiret.¶ Anna pe. fi. Idē. eccleſia ex natioībꝰprius lacte nutriuit filium: quē cōcepit perfidē .i. ſimplici intellectu ī ſuis auditoribꝰTreſ vituli tria tēpora ſignificāt: quibuschriſtum expectabateccleſia. Tres modijfarinę. fides ſpes charitas. quas obtulit eccleſia. ſeu treſ filij noeex quibus plures eccleſia ꝑ fideꝫ deo obtulit. hęc dona ꝓ puero offert eccleſia gentium: vt oſtendat ſepuerū genuiſſe. id eſtfidem chriſti percepiſſe ⁊ operibus demōſtrare velle. ⁊ adduxit eum in ſylo in domum domini: cum perfecta fide incarnatōis iunxit ſeprimitiuę eccleſię ex iudęis.Pręcorqꝫ vt impleat dn̄s uerbū ſuum. Qd̓ voluiſti. velſuū qd̓ promiſit per hely: cum ait. det tibi deus petitionem ⁊cͣ.