RuthC.II
ad meridiē. nūc ſtat in agro ⁊ necantique ſuꝑſtitōnisad momentū quidē domū reuerſaē. Et ait booꝫ ad ruth audi filia nevadas in alterū agrū ad colligēdūne recedas ab hoc loco ſed iūgerepuellis meis ⁊ vbi meſſuerint ſeq̨̄re. mādaui en ī pueris meis vt nemo moleſtus ſit tibi. Si etiā ſitieris: vade ad ſarcinulaſ ⁊ bibe aqͣsde qͥbꝰ ⁊ pueri mei bibūt. Quę cadens in faciē ſuā ⁊ adorās ſuꝑ terrā: dixit ad eū. vn̄ mihi hoc vt īuenirē gratiā an̄ oculoſ tuos. ⁊ noſſeme dignareris ꝑegrinam mulierē:Cui ille rn̄dit. Nunciata mihi oīaſunt q̨̄ feceris ſocrui tuę. poſt mortē viri tui ⁊ qd̓ reliq̄ris ꝑntes tuoſ⁊ terrā in qua nata es ⁊ veneris adpopulū quē antea neſciebas. Reddat tibi dn̄s ꝓ oꝑe tuo. ⁊ plenamſ fide .ſ. vnde hoc ē opuſ dei vt credatis in eū quēmercedem recipies a dn̄o deo iſrl̓.miſit illerduo teſt. quibꝰ deꝰ ꝓtegit fugierad quē veniſti. ⁊ ſub cuiꝰᶠ ꝯfugiſtites ad ſe. vnde in vmbra alarū tuaꝝ ſperaboalas. Quę ait. inueni gratia coraꝫoculis tuis dn̄e mi qͥ ꝯſolatꝰ es me⁊ locutus es ad cor ancillę tue q̨̄ n̄ſum ſil̓is vniꝰ puellaꝝ tuaꝝ. Dixitqꝫ ad eam booꝫ. Qn̄ hora veſcēdivenerit: veni huc ⁊ comede paneꝫ⁊ intinge buccellam tuā in aceto:ſqꝛ ecclīa gētilis ſctīs p̄dicatoribꝰ ſe iūgit ꝑ fidē.Sedit itaqꝫ ad latus meſſoꝝ ⁊ cōſ qꝛ ſcīa diuine legis deuotā refecit mentēgeſſit pollenta ſibi comeditqꝫ ⁊ ſa⁊ qꝛˡ ſīgl̓a verba q̄ audiuit ſubtili diſcretōe rūiauitturata ē. Et tulit reliqͥas atqꝫ inde§ qꝛ in corde verba audita retinuit ⁊ vt maiora ꝑſurrexit vt ſpicas ex more colligecipiat inſtāter meditādo laborauitret. Pręcepit aūt booꝫ pueris ſuis dicēs. Etiā ſi vobiſcū metere voluerit ne ꝓhibeatis eam. ⁊ de vr̄isquoqꝫ manipulis ꝓijcite de induſtria ⁊ remanere permittite. vt abſqꝫ rubore colligat. ⁊ colligentē nemo corripiat. Collegit ergo ī agro
rqꝛ ſancta eccleſia virga diſcretionis. ſpūalem ſenvſqꝫ ad veſꝑam. ⁊ q̨̄ collegeratᶠ virſum elicit de littera legisga cedēs ⁊ excutiēs: inuenit ordeiquaſi ephimenſurā .i. tres modioſQuoſ portās reuerſa ē in ciuitatē⁊ oſtēdit ſocrui ſuę. Inſuꝑ ꝓtulit⁊ dedit ei reliqͥas cibi ſui quo ſaturata ē. Dixitqꝫ ei ſocruſ. vbi hodiecollegiſti. ⁊ vbi opus feciſti: Sitbenedictus qͥ miſertus ē tui. Indicauitqꝫ ei apud quē eſſet oꝑata etnomē dixit viri ꝙ booꝫ vocaret̉.Cui rn̄dit noemi. B n̄dictus ſit aFlargitatisdn̄o qm̄ eādē gratiā quā p̨̄bueratIiudeis cū eiꝰ fruerent̉ beneficiis τgentilibꝰ quiin peccatis ſepulti erātTviuis ſeruauit ⁊ᶠ mortuis. RurſūIſinagoge ſecundū carnē ecclīe ſecundū ſpiritusvnionē chriſtusqꝫ ꝓpinquus nr̄ eſtᶠ homo. ⁊ ruthhoc quoqꝫ inqͥt p̨̄cepit mihi vt tādiu meſſoribus eius iungerer donec omēs ſegēteſ meterent̉. Cui dixit ſocrus melius ē filia mi vt cumFanimabus ſanctispuellis eius exeas ad metēdū neThereticoꝝ ſſciſmaticoꝝ doctrīa vt rixe ⁊ ꝯtētōsin alieno agro qͣſpiāᶠ reſiſtat tibi.Iuncta ē itaqꝫ puellis booꝫ. ⁊ tāgratiā no. t. q̄ rōnabilibus ad refectionē collata īquo offertur caro ⁊ ſanguis chriſti de quo d̓r niſigranū frum ēti cadēs in terrā moriuū fuerit ipſūſolum manetdiu cū eis meſſuit donecꝭ triticū etIlegis littera q̄ iudeiſ tāqͣꝫ iumētis ad paſtū dataordeum in horreis conderent̉.ſC.III.Oſtquā auteꝫreuerſa ad ſocꝝ ſuā: audifꝯſulit primitiua eccleſia gentili qūo ꝑueniat acuit ab ea. ſfilia mi quera tibi requiꝯſortium chriſtiem̄ ⁊ ꝓuidebo vt bene ſit tibi. Booꝫ iſte cuius puellis in agro iūctaes propīquus noſter ē ⁊ in hac noFaqua bapi vel pnīe lacrīscte areā ordei vetilat. lauare igit̉ etſcriſmate vel ſpūſſancti vnctione ſornatu virtutumungere ⁊ īduere cultioribus veſtimentis ⁊ aſcēde in aream. Non tevideat homo donec eſum potūqꝫIhic .ſ. chriſtꝰ ꝯuerſat̉ ⁊ ad ſe reuocat genꝰ hūanufinierit. Quando autem ierit ad
meſſis intelligētia ſpiritualiſ. meſſores. p̨̄dicatores. ſpice remanētesſentētię ſcripturarū q̨̄multū ꝑ myſterium occultate qͣſi plenioresremanēt ad exercitiuꝫmeditātis. plebs ergogētilis eccleſiaſticā diſciplinā ardēter appetit vt ad meditationēdiuinę legis ⁊ ſanctoruꝫ ſocietatē admittat̉⁊ ſanctoꝝ documentisvel exēplis reficiat̉.¶ Ne vadas ī alterū agrū. Quaſine recedas a ſtatu fidei. ne ſeqͣris erroresbereticoꝝ vel ſciſmaticoꝝ ſed magiſ iungereanīabꝰ ſanctis vt metas ſcripturas ſanctasmeditādo. ⁊ oꝑe īplendo ⁊ hauſtū diuinę ſapiētię de libris duorūteſtamentoꝝ. ⁊ vn̄ pueri .i. ſancti bibunt ⁊ ipſa bibas.¶ Quę cadēs infacīe. Gratias referteccleſia gentiū ſaluatori qͥ eā reſpicere dignatus eſt. Cui il le. rn̄ditplacere ſibi ꝙ mortuouiro ſuo .i. dyabolo parētes idolatras reliqͥt⁊ terram natiuitatis .i.carnali a d̓ſideria ⁊ populo ſanctoꝝ ſe ſociauit qͥ ſibi antea igno tꝰfuit cū ſequeret̉ cupiditatē veteris hoīs¶ Inueni ⁊cͣ. Nota hūilitatē gentilis eccleſię q̨̄ ſe cognoſcit imparem. tāte gratię necaudet ſe equiꝑare primitiue eccl̓ię. vn̄ ⁊ dicit. Nā ⁊ catelli eduntde micis quę cadūt demēſa dn̄oꝝ ſuoꝝ ⁊ alibi. Dn̄e nō ſuꝫ dignꝰvt intreſ ſub t. m. ſꝫ tm̄dic ꝟbo ⁊ ſa. p. m. ⁊cͣ.¶ Quando hora⁊cͣ. Hora veſcēdi fuitqn̄ dictū ē apl̓is ite docete oēs. g. baptizāteseos. In noīe p. ⁊ f. ⁊ ſ.ſ. A dn̄o enī dictū eſtī uiā gēciū ne abieritis¶ Intinge buc.tua ⁊cͣ. Lege .ſ. q̨̄ diumeditata ꝑſeuerās inpriorē populū phariſęoꝝ ꝯditionibꝰ vel traditionibꝰ corrupta natiuū ſaporē ꝑdidit. Inhac tingit eccleſia buccellā .i. myſteriū īcarnatōis xp̄i diſcit eſſe in teſtamento veteri ⁊ ideo firmiꝰ credit qꝛ ante longe p̨̄figuratū cognoſcit.¶ De veſtris quoqꝫ ma. Nota humilitatē pr̄is familias. qͥ nō ſoluꝫſpicas relictas teſtimonioꝝ colligi ꝑmittit. ſꝫ etiā manipulos ſcīe vltronea
largitate imꝑtit.¶ De vr̄is mani. ⁊cͣ.Quia gētilis ppl̓i īfirmitatē nō deſpicit necpriſtinos errores imꝓꝑat ſꝫ ſtudij ſagacitatead ędificatōꝫ ꝑducit.¶ Quaſi ephi mēſu. Cum in lectiōe ꝑſancte trinitatis cōfeſſionē diſcit catholicaꝫfidē. In efi mēſura q̨̄tres modios cōtinet ſignat̉ vna diuītatis ſb̓ſtātia ⁊ triū ꝑſonaruꝫꝓprietas.¶ Quos portāsre. ⁊cͣ. Quia fidē ſuāmatri eccl̓ię on̄dit veſeccl̓ia ſinagoge gratiāquā ſponſi ſui munereꝑcepit on̄dit vt eam ꝓuocaret ad ſe.¶ Dedit ei re. Eructauit cor meū ꝟbū bonū .ſ. de plenitudīe cordis cibū p̨̄dicationis.¶ Benedictꝰ ⁊cͣ.omē gr. Sin agoga p̨̄dicāte. eccl̓ia gētium bonitatē ⁊ potētiādn̄i cognoſcit. ⁊ fortitudinē ſui ꝓtectoris ettandē veritate cogētenomē domini bn̄dicitꝙ ſeruauit gratiā mortuis quā p̄buit viuis.¶ Propinquusno. e ho. Cognoſcitpropiquū mater ecclīaꝑ gratuita bn̄ficia populo gentiū collata. ⁊audito noīe recordat̉beneficioꝝ antiquoꝝ.vnde memor fui dierūantiquoꝝ i .ſ. ī o. o. t.¶ Pręcepit mihivtta diu. ⁊cͣ. Quiachriſtus oībꝰ ad ſe veniētibꝰ p̨̄cipit vt magꝭcū fidelibꝰ ſuis iungātur ad meſſem ſpūalisſegetis qͣꝫ cum alieniscui ꝑſuaſioni ꝯſentitſocrus dicēs. Meliusē filia mi ⁊cͣ. hoc vt bonum ⁊ vtile nō poteſtnegare ſinagoga.Donec ordeū.Hoc ē tā diu adheretdoctoribꝰ in meditatōne ſcripturaruꝫ. donecveteris ⁊ no. t. noticiāin cellaria cordis recōderet. vn̄. paſtū anīeſufficientē haberet.In hac nocteaream ventilat.Arcam ſinagogam iudęoꝝ vbi legis ꝯditū ē. hāc chriſtus vētilat qn̄ in area ęuangeliū p̨̄dicansſinguloꝝ ꝯſilia ⁊ volūtates erga ſe triturat. vn̄. iheſus aūt nō credebat ſemetip̄ꝫ eis. eo ꝙ ip̄e noſſꝫ oēs ⁊ n̄ erat opꝰ ei vt qͥs teſtīoniū ꝑhiberet d̓ hoīe¶ Non te videat ho. do. ⁊cͣ. quia fides gentiū eccleſię nō an̄ apparuit