XXXVIII

Delectabilis plane puteus affectus ē ſpōſe: in quem eterni candoris radij ac ſi quidam de libano riuuli ⁊ colligunt̉ ⁊ effunduntur: vt flores ⁊ ortos irrigent ſponſi:Bonus ergo libanus in quē nihil inquinatum incurrit. ⁊ magnus impetꝰ qͥ nullo compeſci obice poteſt. Deniqꝫ illi aquecum impetu fluūt quē nec perſecutio: necnuditas: nec gladius ſeparare poteſt a caritate dei. Tot credētibꝰ populis obiectiſunt obices ſcandaloruꝫ. tot oppoſite moles tormentorū: ⁊ tamē ſemper fluūt aquede libano. Aque enim populi ſunt. Magni obices ſed maior impetus. Si coneris compeſcere: plus increſcit ⁊ prorūpitobſtantia. Repulſus exurgit in cumuluꝫ⁊ impedimenta lucra conquirēs: ſe diffūdit vberius. Puto amori etiam ipſi obices cooperātur in bonum: ⁊ incremēta capit vexata virtus in iniurijs. Nonne meſilente iſta poſſunt percutere conſcientiaseorum quoꝝ amor in certis locis ⁊ horisfluit. qui quidē ad tempus diligūt: ⁊ ī tēpore tribulationis recedunt? Quid dicotribulationis? Etiā exigue ⁊ dubie tentationis: nunqͣꝫ molē ſed obicē paſſi: facilecompeſcunt̉/ ⁊ reflexo propoſito impetuirreuocabili ad ſecularia ruunt. Si inclamaueris iuxta prophetā. State/ ſtate nōeſt qui reuertat̉. Nulla illos perſuaſio reuocat: nec perſecutio pia magiſtri. non infelicitas/ que frequenter ⁊ fere ſemper eſt īvijs eorum. Iluunt ⁊ ruūt ⁊ corruunt: vtbibant in via de torrente voluptatis quenon exaltabit ſed conquaſſabit in terra capita eoruꝫ. Beati quidē immaculati ī viaqui ambulant in lege charitatis/ qui ambulant in impetu vbicunqꝫ fuerit impetꝰſpiritus/ ⁊ non reuertunt̉: nec aliquo ſeparātur obſtaculo a charitate dei/ que eſt inchriſto Ieſu domino noſtro Qui viuit ⁊regnat per omnia ſecula ſeculorū Amen.¶ Sermo. xxxviij.Fectiones dulces ⁊ ſancte ſunt ſponſe aromata. Nam ipſa eſt ortus. Auſtroflante iſta fluunt in delicias ſponſi: ſed aqͥlonis hec iterum inclementia ſiſtit. Frigidus eſt enim ventus aquilo: ⁊ ad flatū eiꝰaromata congelātur. qͣꝫdiu domīe aduer-

ſitatis aquilo regiones matris premet? qͣꝫdiu incumbet ortulis noſtris? qͣꝫdiu Ih̓ubone conſtringet aromata noſtra rigor aqͥlonis. Parce domine/ parce ab aquiloneſponſe tue. Diu eſt ꝙ vrget ꝙ premit ꝙ īcumbit ſpiritus hic durus ⁊ vehemens.Cumulata nos vndiqꝫ premit aduerſitaſDic ei domine vt ſurgat. vt cedat. vt ſinatlocum eſſe reſpirandi infortunij. Paupertas ſterilis eſt ⁊ graueſ vndiqꝫ parturit caſus. Res infirme facile leduntur/ ⁊ infelicitatis abyſſus aliam inuocat in voce catharactarum tuarum. Occulte aduerſumnos vocas aduerſa. ⁊ quomodo ſi dicasaquiloni. inſurge/ preme/ poſſide? Fumꝰ(inquit Iſaias) ab aquilonē veniet. Nobis autem nō tam fumus qͣꝫ flamina iamīminet olle ſuccenſe a facie aquilonis. Abaquilone frigus: ⁊ ab aquilone flammaIta eſt domine. In duricia manꝰ tue aduerſaris mihi: miſericordie tue venas reſtringis. ideo exeſtuat animus meus: ⁊ inmeditatione mea exardeſcet ignis. Brauis iſte anxie ſolitudinis ignis eſt: ⁊ calore eius aromata non fluunt. ſed magisſi qua ſinis fluere: ſiccātur fluenta: preſertim vbi magis magiſqꝫ aduerſitatū aperire ſe videtur occaſio. Domine dolor meus in conſpectu tuo eſt: ⁊ gemitus meusa te non eſt abſconditus. Solicitudinismee ratio nota eſt tibi. ſed meroris magiſdicere debueraꝫ. ſolicitudo enim in merorem iam cepit tota tranſire. Ubi conſilijnon fulget occaſio vbi bone ſpei ſe vl̓ vmbra non offert ibi nō ſolicitudinis ſꝫ meroris ſunt partes Multi gemitus mei: et Scor meum merens. Paruuli petunt panem ⁊ non eſt qui frangat eis. De eſt enimqui frangat. Non dico de verbi pane: ſedhoc quotidiano corporis alimento Nonpoteſt tamen celeſtis illius panis pinguedine repleri anima mea: dum quotidianihuius panis inopia materiam quandammeroris inducit. A voce gemitus iſtiꝰ oblitus ſum comedere panem illum celeſteꝫDurus aquilo exterior aduerſitas ſꝫ multo durior mentis āxietas. Altera fratresvos vrget/ me premit vtraqꝫ. Ego cōmuni attritione laboro in vobis: ⁊ domeſticaquadam pre vobis quia pro vobis. Hīcinfortunij caſus. Hinc forenſes inſur-