XXXI
vbera que paululū ſuꝑeminent ⁊ tumentmodico/ nec elata nimis nec tamen equara carni relique quaſi rep̄ſſa. ſed nō depreſſa: leuiter reſtricta/ n̄ fluitātia licēter. Hocquidē exemplo qͥ vbera bona vbera ſpiritualia debet ꝓferre/ mulierū imitetur ⁊ ſtudia ⁊ induſtriā. Caſtigato vtat̉ ſermoneverboꝝ: nō fluitēt vbera nō ſine lege ferātur nō pectus ⁊ quoddā ſecretariū mētismagis occupēt qͣꝫ ornent: nō habeāt plusmaterie qͣꝫ gratie. nō plus carnis qͣꝫ lactꝭ.Purus ⁊ prudēs ſit ſermo ꝓ temꝑe. Accedat huc pietaſ/ ⁊ pulcritudinis numerosteneat. Nō habeat plꝰ oris qͣꝫ pectorꝭ: neclactis fluxū patiat̉. Ex pectore debēt vbera ꝓdire/ ⁊ inherere illi: nō ip̄m conuerti īilla. Ex abūdantia cordis os loquat̉ ex illa nō totū effundat. Reſtringēda ſūt vbera ne nimis exuberēt. Uideas aliqͦs dumverba ꝯſolatoria plꝰ equo ſectant̉ in vanadeuolui. ⁊ dū auditores lōgo perteſos ſilentio ⁊ quaſi quadā ſubtriſtes accidia exhilarare volunt: petulātis laſciuia linguepoſt vtilia ꝓfluunt ad ſcurrilia: ⁊ modicofrumēto multū zizanioruꝫ aut p̄ſeminantaut ſuꝑſemināt: loquunt̉ placentia/ ⁊ doctrine panē in riſum faciūt/ ſicut ſcriptumeſt. ſed paulo poſt riſum ſine pane/ ſine pane verbi ſalutaris. Nō eſt adulterandumverbū dei/ nec admixtione corrumpendūperegrina. Suis ſit ꝯtentū vberibꝰ: vberibꝰ vtriuſqꝫ teſtamēti. Hec tibi memoriter in pectore hereāt. hec tibi cōſolatoriuꝫ⁊ quaſi lacteū ſermonē miniſtrēt. ita ſuggerant ꝙ alij ſugāt. De pectore tuo erum/pant radicitꝰ/ vt nō ſint affectata que dicꝭſed d̓ puro ⁊ p̄cordiali ꝓlata affectu iuxtaillud. Si vis me flere plorandū eſt pͥmotibijpſi. Cōpaſſionis ⁊ gratulatiōis affectus ītus naſcat̉ tibi. ſed ꝑ ſcripture ſacreverba/ ac ſi vbera quedā ad educationemaudientiū ꝓfluat. Pudice quideꝫ vt in reſeria ⁊ petulātia abſit ⁊ ſerenitas adſit. Adpulcritudinē eī māmaꝝ accedit/ ſi ſe paululum attollāt ⁊ tumeāt modice: tamen vthabeāt auctoritatis quantū ſat eſt: auſteritatis nihil. Ideo ⁊ vino meliora dicūturvbera. Sic enī in laude eoꝝ ſtatim ſequitur. Heliora ſunt vbera tua vino. Ubera gratie/ vbera ꝯſolatiōis/ auſteritatis etduricie vino meliora ſunt ac efficaciora etaccomodata magꝭ ad cōmutandū triſtes
⁊ exaſperatos affectus/ ⁊ ad cōfouenduꝫimbecilles ⁊ teneros facilius mouēt/ et fouent ſuauiꝰ. Uerbū enī dulce ⁊ mitigat īimicos ⁊ amicos multiplicat. Dulce euāgelij verbū. durū legis. Et vide quō verbum dulce effera gentiū corda cōuertit/ etquaſi marinos ⁊ ſalſos fluctus in lactꝭ ſaporem. Inundationē (inquit) maris quaſi lacͣ ſuget. De apoſtolis hoc dictū ē. ſubtypo zabulon ⁊ iſachar. Hodie ſi qͥs amarus ⁊ turbidus fluit nō deſperes. Adhibe vbera inſtilla lac: forte ⁊ ip̄e cras lacteꝰfluet. Quis ſcit ſi nō modica ſtilla totammaſſam ꝯuertat. Pabit enī dn̄s v̓bū euāgeliſantibꝰ v̓tute multa. Sterilis ⁊ infirma eſt ſeueritas legis. ⁊ ſine gratia p̄cipit:⁊ ſine venia punit. vtroqꝫ vbere caret. īdevel p̄ſignatione vel p̄figuratione hec cōtinet. ſed in actu nō exhibet. Memēto nonlegis ſed euāgelij miniſtrū te eſſe: miniſtꝝIeſu: qui in paſſione acetū: ⁊ in cena viniveteris reprobauit actorē. Nouacianꝰ nōhabet mammā venie: nec pelagius gratieIlle nature inueterate ⁊ corrupte bona p̄dicat: ⁊ ad iuſticiā ſufficere dicit. hic diuine nature bonitatē tollit/ dū penitentiā negat. Ille (vt ſic dicā) reuocat petētes. h̓ nōſuſcipit penitētes. Uetuſtatē ille ꝓpinat:hic auſteritatē. Non habet eius doctrinagratie lacteā nouitatē: nec hmōi dulcedinem. Paraſti (inquit pſalmꝰ) in dulcedīetua pauꝑi deꝰ. Pelagiꝰ diues eſt/ nō egēthac dulcedine: innaſcit̉ ei nō parat̉. Pelagius dicit nō indigeo. ⁊ Nouacianus nōindulgeo. Alter p̄durus eſt. alter p̄diues.Para dn̄e: para in dulcedine tua pauperituo deꝰ. Tu para. tu reꝑa: ⁊ nō niſi in dulcedine tua. Magna multitudo dulcedīsque de vberibꝰ tuis deſugit̉. Quotiēs pꝰgraues exceſſus ad iſta acceſſi. preſſi inſtātius/ quantū lactis expreſſi copiā: tu dn̄enoſti. Ubi abundauit delictū/ abūdauit⁊ gratia. Sufficiebat mihi vt diuitie cōputarent̉. ſi vel mererer veniā. ⁊ ecce abundauit ⁊ gratia. Mammarū preſſi vuam:⁊ vtraqꝫ influxit vbertim. Ideo ſpōſa tuagratie lacte potata/ ⁊ ſatiata ab vberibusconſolatiōis: didicit ⁊ ip̄a vbera magis p̄bere qͣꝫ vinuꝫ. Meliora enī ſunt vbera eiꝰvino. Uinū vetuſtate aceſcit: vbera totuꝫnouū dulce totum effundūt. Deniqꝫ ⁊ timor foras mittit̉/ ⁊ charitas nūqͣꝫ excidit