Sermo

ſunt: qͦs qͥ tāgit/ tāgit pupillā oculi domini. crines ꝟo plebs credentiū. Utriſqꝫ eſtſpōſo gͣta vnitas. In hͦ (inqͥt) cognoſcentom̄s qꝛ mei eſtꝭ diſcipuli ſi dilectōꝫ habubueritꝭ ad inuicē. Cōſenſus duoꝝ vel trium p̄ces impetrabiles fac̄. qͣꝫto magis totiꝰ eccl̓ie in xp̄o ſenſus? Quō nō impetratvnitas/ que ip̄m cor dn̄i penetrat? Uulneraſti (inqͥt) cor meū ſoror mea ſpōſa: vulnecaſti cor meū in vno oculoꝝ tuoꝝ: ⁊ ī vnocrine colli tui. Quid enī in toto muliebriornatu plꝰ allicit̓ ⁊ afficit amātis affectuꝫqͣꝫ crines ꝯpoſiti. Sꝫ qͥd conamur laudibus emulare crines ſpōſe: ambitioſe comptoſ ⁊ collectoſ ornatu? Magꝭ ſubeſt plāgendi copia qͣꝫ applaudēdi. His diebuscernimꝰ diuulſos miſere ⁊ laceros ſponſecrines: ⁊ int̓ ſe pugnare eccl̓ie plebes ꝓ eccleſia. Cernis hͦ ⁊ tu Ieſu bone: ⁊ nihil temouet iſta diuulſio: nō te ſpōſe tue vulnꝰtā graue vulnerat? Si vnitas ad gͣtulatōnēcor tuū vulnerat: diſſidiū ad ꝯpaſſiōeꝫvulnerare te dꝫ. mouet te vnitatꝭ diſpoſitōmoueat te eoꝝ q̄ vnita fuerint diſſipatio.Diuiſi ſunt crines tui ⁊ deſperati ab inuicē īmo ⁊ ꝯͣ inuicē. Utriqꝫ a ſpōſe collo pēdere ſe iactāt. ⁊ de ꝓprietate gloriātes a ſediuellere tēptāt. Nouit dn̄s qͥ ſunt eius: ⁊diſcedat ab iniqͥtate oīs qͥ noīat nomē domini. Geminū hͦ hn̄s ſignaculū vt paulꝰloquit̉. Immobil̓ manet ſpōſa ip̄iꝰ int̓ impias manꝰ vndiqꝫ ꝯuellentiū illā ⁊ lacerātiū. Reges terre ⁊ pͥncipes conuenerūt invnū aduerſus xp̄m dn̄i ⁊ aduerſus ſponſam eiꝰ. Sꝫ ſpōſa ſpōſum nouit vt nō ſequat̉ alienū ſꝫ ip̄m. Nō ignorat ſeip̄aꝫ: nōignorat cuiꝰ ſpōſa ſit. Iō non vult egredinec abire pꝰ greges ſodaliū. Et ſi ſodalesfuerūt: iā quidē nō ſunt. Exierūt a nob̓: ſꝫnō ſunt ex nob̓. Quō ſodales ſunt qͥ amici nō ſūt? Amicꝰ eī ſpōſi ſtat ⁊ audit/ ⁊ gaudio gaudet ꝓpt̓ vocē eiꝰ. Iſti ꝟo non audiunt nec gaudēt ad vocē ſpōſi: ſꝫ magisad vocē imꝑatorꝭ romani. Niſi (qd̓ verifatemur) nō tā gaudēt qͣꝫ timēt ad rugitūeiꝰ. Sꝫ nouit dn̄s qͥ ſunt eiꝰ: nō qͥ ſunt imperatorꝭ. Iō moueri nō pn̄t ad fremitumleonis. qꝛ īmobili diuīe noticie ꝯtinent̉ ſignaculo. Bonū enī ſignaculū noticia deiNoticia q̄ ẜm ꝓpoſitum eſt: ẜm ꝙ vocatiſunt ſancti. Firmū eſt ſignaculū hoc noticie eiꝰ. qꝛ nihil ei deperit. Nō tm̄ nō depe-

rit ei nihil. ſꝫ ip̄a ſaluandos parit. ip̄a p̄deſtinat. ip̄a ſignat quos ſuos eſſe velit. Geminū ſignaculū diuinū ꝓpoſitū ⁊ humanum ſtudiū. diuina ꝓuidentia ⁊ humanadiligētia Nā de diligētia ſubdit apl̓s. Etdiſcedat ab iniqͥtate om̄is qͥ noīat nomēdn̄i. Uide duas huiꝰ ſignaculi ꝑtes: vnādiuine tm̄ gr̄e. alterā et libertatis ⁊ gratienoſtre. Illā ꝓpoſiti: hāc adiutorij. Seda hec ꝑs libertatꝭ noſtre infirmū arbum dirigit. Nā pͥma p̄deſtinatio diſponitIn pͥma qͥ ſunt eiꝰ dn̄s p̄uidendo nouit.In ſecunda nobis innoteſcit. Illa cauſa:hec eſt illiꝰ effectꝰ. Illud ſignaculū ē: iſtd̓ſignaculi ſignū. Illa radix eſt. hic fructꝰ.⁊ a fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eoſ: vt rructūhūc plurimū afferat. Ideo dic̄. Diſcedat Rab iniqͥtate qͥ nominat nomē dn̄i. qui eiuſeſſe ſe dicit diſcedat ab iniqͥtate. Nec diſcedere poteſt quiſqͣꝫ illoꝝ/ quoſ diuīa formauit ⁊ firmauit noticia. Deniqꝫ ⁊ capillusde capite eccl̓ie nō peribit. Capilli enī eiꝰom̄es numerati ſunt. om̄es ſignati ſignaculo p̄deſtinatōis noticie. ſine penitētia ēiſta noticia. Iō firmū ſtat fundamētū domini hn̄s ſignaculū/ ⁊ diuini ꝓpoſiti adiutoriū. ⁊ arbitrij noſtri conatu. Iſto qͥ ligant̉ crines ſignaculo: nō poterit eos qͥſqͣꝫ raꝑe de capite ſpōſe. In manu tua diom̄es crines ſpōſe: ⁊ nō rapiet eos quiſede manu tua. Tene Ieſu bone qͦs tenes.⁊ recollige qͦs noſti: ⁊ qui tuū ſe nouit/ quidicit. dn̄i ego ſum. qͥ noīat nomēdn̄i diſcedat ab iniqͥtate. accedat ad vnitatē eccl̓ie.ad vnitatē capitis ⁊ corꝑis .i. ſit crinis colli / ⁊ crinis vnꝰ Nihil ſic ſpōſi cor vulneratnihil ꝓmouet ad effectū ⁊ aīum penetrat:quō vnitas ſpōſe. ⁊ eaip̄a intꝰ diripientiūſeruata ⁊ qͣſi ſolidata conatꝰ. Ep̄i religioſiꝓprias deſerūt ſedes: de ciuitate in ciuitatem fugiūt a facie perſequentis. Deo d̓uoti ⁊ clerici ⁊ monachi tribulationibꝰ ⁊ contumelijs affecti rapinam bonoꝝ ſuorumcum gaudio ſuſtinent: cognoſcētes ſe mēliorem habere ⁊ manentē ſubſtantiam/ invnitate ſuperne ⁊ eccleſiaſtice charitatis.Si enim omnem ſubſtantiam ſuam dederit homo pro charitate/ quaſi nihil deſpiciet eam. Quidam quidem libertatē eccleſiaſtice communionis muneribuſredimunt. Bona redemptio/ ſed venditio turpis. Quid vendis quod ipſe