Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ſꝫ metuēdꝰ ē lapſus. Suſpecta mihi ſuntlucra: quoꝝ incertꝰ eſt ꝓuētꝰ: vicinū ꝓprieꝑiculū ſalutꝭ/ certū interne ſuauitatꝭ damnū. Quid miꝝ ſi moret̉ venire cū et moleſtū ſit de libano diſcedere ⁊ metuēduꝫ ſitad mōtes: ad mōtes illos barbaros ⁊ beſtiales accedere? Et forſitā ſpōſe mora/ feſtinatōꝫ nr̄am ſuggillat ⁊ arguit: qͥ nimisꝓmpti ⁊ paꝝ ꝓuidi vires nr̄as minꝰ penſantes: feſtinamꝰ īgredi ī labores p̄latōisin ſollicitudinū moleſtias: ⁊ materiā lapſus: nec expectātes vel ſel̓ vocari: vltro nobis ip̄i honorē ſuminꝰ. vocatōꝫ vel p̄uenientes. vl̓ arte ꝓcurātes. Nō dꝫ eē tāti munerꝭ īprouida p̄ſumptio. ſꝫ nec ꝑtinax metus. Deniqꝫ p̄ſumēdū eſt: vbi xp̄us iubetvbi ſpōſus vocat. ⁊ ꝓuētꝰ vberes pollicet̉ſicut in hͦ loco. Ueni (inqͥt) coronaberꝭ. decapite ſarmana. de vertice ſeir ⁊ hermon.de cubilibꝰ leonū. de mōtibꝰ pardoꝝ. Cūin ſubiectꝭ mutat̉ moꝝ barbaries. cū d̓ cubilibꝰ ⁊ īpudicitijs: ad florida ⁊ honeſtatrāſferūt̉ cubilia: ⁊ ī ortos aromatū ad cubilia qͥbꝰ nō eſt fremitꝰ. ſꝫ fletꝰ ad cubilia īqͥbꝰ cōpunctio ē cordis: nō pugna cogitationū. Sꝫ cū aufert̉ maculoſe veritatꝭ velamē. ⁊ nuda ſuccedit ſimplicitas: moribꝰmīſterio ſuo ī melius cōmutatꝭ: coronariſpōſa ſatꝭ aꝑte accipit̉. Bn̄ qͥdē d̓ talibuscoronat̉. cū iā vertūt̉ in ornatū: qͦꝝ anteamores horrebat. Cū ordīe qͦdā caritatisſibi herēt ī vnū: qͥ ferinis pͥꝰ affectibꝰ diſſidebāt. Grata plane ſpōſo ē hec vnitatꝭ coherētia. Iō forſitā ſeqͥt̉. ⁊ vulneratū ſe dic̄in vno oculoꝝ/ ī vno crine ocl̓i eiꝰ .i. ſpōſeCapituli hꝰ rō ī alid̓ differēda ē tempus.Hoc āt ī fine admonuiſſe ſufficiat/ ſi quēalieni cā ꝓfectꝰ ad gradū altiorē ſollicitat.nō diſſuadeo nec ſuadeo plane. Unū aūthortor/ quiſqͥs es. Emulare ⁊ cūctā actionē ⁊ cādorē ſpōſe: q̄ nō eſt ꝯtēta ſel̓ vocarinec digna penitꝰ niſi de qͦdā pure ⁊ dealbate ꝯſcīe libano. Nō enī niſi d̓ libano dilectā vocat ad coronā ſpōſus eiꝰ. qͥ eſt deꝰbn̄dictꝰ in ſecula ſeculoꝝ Amen.¶Sermo. xxx.Cor durum etmale duꝝ/ in qͦ v̓ba iſta vulnera nō generāt. ꝯtupidū planeeſt cor qd̓ verboꝝ iſtoꝝ v̓tutē non ꝑſentitqd̓ nō ſtupet ad dignatōem tantā. Quid

dignationē dico: etiā plus eſt/ ⁊ quātū eētſi vel dignatio eſſꝫ. Magna enī res ⁊ om̄iadmiratōe digna: ſi vl̓ dignat̉ tāta maie.ſtas: humanā infirmitatē: ſororꝭ ⁊ ſponſeimpartiri vocabulo. Nūc aūtio eſt qͣꝫ deuotio. Uultispenſi affectꝰ argumētū atſti (inqͥt) cor meū: ſoror nraſti cor meū. Cordis vultdeſignat amoris. O ꝟe dulce cor qd̓ nr̄ismouet̉ affectibꝰ ad rependēdā viciſſitudinē dilectōis. Et neceſſitudo hec ⁊ viciſſitudo. neceſſitudo in ſororis ⁊ ſpōſe noīneviciſſitudo deſignat̉ in vulnere. Magnaneceſſitudo ſororꝭ. ſpōſe maior. illa cognationis. iſta dilectōis. Ibi ſignificat̉ qꝛ devno ſunt. hic vnū ſoror eſt. qꝛ diuīe ꝯſorsnature. Spōſa ꝟ̓o qꝛ ī ſingularitatē aſſūpta ꝑſone. exp̄ſſa plāe neceſſitudinis hecvocabula ſunt: que vel veꝝ vel gratiaꝫ ſonant. Quantū amare oportet q̄ tātis affinitatibꝰ federatā xp̄o ſe nouit. quātūcūqꝫamat. nō amat ſꝫ reamat. Ip̄e enī pͥor dilexit nos. Amor ad illū noſter quātūcūqꝫꝓpenſus fuerit nō impendit̉ ſꝫ repēditur.debitꝰ eſt nō gratuitꝰ: equari ⁊ qͥ iam īpenſus eſt amori nō poteſt. Et quonā mō mereri poteſt? quō obligare poteſt: qͥ ne plāequidē ſoluere ſufficit? Non potes ſponſaamatori tuo viciſſitudinē plenā repēdereIp̄e tamē nō deſinit ſuꝑimpēdere. Quiimpendit tibi: nondū plane ſolutum eſt ⁊tamen obligatū ſe putat. Quicquid illi rependis amoris: non accipit quaſi debitūſed quaſi gratuitū. Quaſi ꝓuocatū ad dilectiōem ſe ꝑſentit: dum cor ſuū vulneratum fatetur. Quid eſt hoc miraculi frēs?Nonne beatā hanc reputatis animā: queipſum cor domini noſtri ieſu chriſti pijsaffectibus tranſfigit ⁊ penetrat. Acutꝰ etiam efficax ⁊ vere violentus affectꝰ ille eſtqui tuū Ieſu bone meretur affectū. Magna ⁊ violenta eſt vis charitatis: ip̄m affectum dei attingens ⁊ penetrans: ⁊ velutſagitta iecur eius tranſfigens. Quid mirum ſi regnū celorum vim patitur? Ipſedominus violenti amoris vulnus ſuſtinet. Sed vide quibus iaculis vulneret.Uulneraſti (inqͥt) cor meū in vno oculoꝝtuorum: ⁊ in vno crine colli tui. Nūc parcas ſponſa: talibꝰ ſponſum telis appetereAſpectibꝰ pijs qͣſi ſpicul̓ vtere. Noli in hͦ