¶Sermo

hic ꝑ īoꝑantē gr̄am. Et bona gr̄a q̄ ſic virtutū ꝓfectꝰ oꝑat̉: vt quendā ꝑfectōnis ſaporē nob̓ viciſſim aſpiret: ⁊ eructet abſcōdita mūdo: abſcōdita in deo/ vbi vita nr̄aabſcōdita eſt cū xp̄o. Et ve ml̓titudo dulcedinis tue dn̄e quā abſcōdiſti: ſꝫ timentibus te nō amātibꝰ Iō nec ſpōſe forte hecfutura dulcedo. Illa ip̄a occulta ſūt ſponſe/ de qͥbꝰ dic̄. ita gene tue abſqꝫ ocultꝭ tuiſIō nō ꝓpter illā tm̄ hec vox facta eſt: ſꝫ ꝓpter circūſtātes: magꝭ ꝟ̓o ꝓpt̓ lōge ſtātes⁊ ꝓpter reſiſtētes. ꝓpt̓ illos qͥ ſe timide retrahūt a ſancta ꝯuerſatōe: ⁊ ꝓpter illos qͥinuide detrahūt Quoꝝ alij vitā ſecretamvitā ſanctoꝝ vacuā putant ⁊ ſine honoreAlij quidē ⁊ ſi nō vacuā: tn̄ totū eiꝰ excurſum cū ſummo horrore. Nā exitū ſine honore ſuſpicari n̄ audēt. Alij vanā: alij amaram religionē putāt. Illi nō venerāt̉ ⁊ iſtiverent̉ accedere. Iō de occultis ſpōſe curauit tenuiter īnuere. quaſi ex obliqͦ illostangēs: ⁊ iſtos trahēs. dū ſic latēter de intimis eiꝰ amonuit delicijs. Sic (inquitgene tue abſqꝫ occultis tuis. Ac ſi dicat. ſicognouiſſent ⁊ alij qͥbꝰ abſcōditis adimpletꝰ eſt vēter a ſpōſa: qͣꝫ facile om̄ia detrimētū facerēt vt illa lucrarent̉: qͣꝫ libenter⁊ bona ꝑderēt ⁊ mala ꝑferrēt: vt abſcōdite dulcedinis ꝑticipes efficerent̉. Nūc autem abſcōdita eſt ab oculis eoꝝ q̄ ſanctisaīabꝰ in occulto ꝑ vices alludit. Grata tn̄viciſſitudo q̄ multoꝝ moleſtias vincat tēpoꝝ. Nec exiles delicie q̄ in futura tꝑa abundāt. Quid egeſtatē in illa veremī? Delitie in occultiſ eius: ⁊ abūdantes delicie.Abūdantia eī in turribꝰ tuis o ſpōſa. Deniqꝫ ſic̄ turris dauid collū tuū: ⁊ ſi latentdelicie/ ſꝫ ꝟ̓tus eminet. Quō nō eminensturri collata? Sꝫ differamus hūc ī craſtinū ſermonē. Dicturi de hac turre: qd̓ ipſidauid dederit actor eiꝰ ⁊ tutor Ieſus xp̄sQui viuit ⁊ regnat ꝑ om̄ia ſecula ſeculorum Amen.Sermo. xxvi.46AIm fortia adſpōſam ⁊ d̓ ſpōſa loqͥt̉ (Nā deliFcata ī ſuꝑioribꝰ) ibi ſic ait. Collū tuū ſic̄ monilia. ⁊ ſil̓e qͥd habes in pſalmo: dn̄s decorē īduit: īduit fortitudinemBona hͨͦ indum̄ta: qͦꝝ vnū ornat: alteꝝ armat. Primū illd̓ poſuit qd̓ magꝭ ꝓpriuꝫ

ſpōſe videt̉. nūc ſe ad eiꝰ qͣndā fortitudīcꝫꝯuertit. Uirtꝰ fortitudīs tāto ī ſpōſa p̄cioſior/ qͣnto rarior. Rara plane. Mulierē eīfortē qͥs inueniet? Et ſi pōt: tu tn̄ ieſu bone/ nō tā inuenis q̄ talis ſit/ qͣꝫ p̄uenis vtſit. Nō ſeip̄am turris edificat ſꝫ ip̄e ſine qinuanū laborāt edificātes. Et videqͣꝫ fortem velit ītelligi: quā turri dauid aſſimilat. Sic̄ turris (inqͥt) dauid collū tuū. Noli in hͦ collo inflexibilitatē ⁊ duriciā accipere. Hec enī nō pn̄t ad laudē reflecti: ſedad maledictōis ſnīam ꝓuocant. Maledictus (inqͥt) furor eoꝝ/ qꝛ ꝑtinax. ⁊ obſtinatio/ qꝛ dura. Neruꝰ (inqͥt) ferreꝰ ceruix tuaAd ꝯdēnationē intorta ſunt iſta: nō ad cōmendatōꝫ ꝓlata. Rigida ꝑuicacitas ſoletlibertatē mētiri/ quā in his v̓bis accipioSic̄ turris dauid collū tuū. Libera plāeceruix/ ⁊ ſeruilis ꝯditiōis ignara/ tam erecta/ tā munita vt turrꝭ dauid. Nō puto ꝙaliqͦ abiecte ſeruitutꝭ iugo collū iſtd̓ atteratur. Graue iugū ſuꝑ filios adā adienatiuitatꝭ eoꝝ. Sꝫ hͦ iā nō videt̉ de filiabuſadā Iā veterē natiuitatē regeneratōis nouitate mutauit: carnalē neſciēs adam exqͦtrāſiuit ad xp̄m. exqͦ ſecūdo adheſit vnusſpūs effecta cū illo. Iō libera. qm̄ vbi ſpiritus dn̄i: ibi libertaſ. qͥ nos xp̄s liberauitlibertas data/ nō innata. Nā a natiuitateeoꝝ graue iugū ſuꝑ filios adā. Uere gͣueꝙ mulierē illā euāgelicā ānis decē ⁊ octoincuruauerat: ne ſineret ſurſum reſpicere.Multū diſſil̓em ab iſta: q̄ ceruicē ī turrismodū ſuſtulit in celū. Graue plane iuguꝫqd̓ totū humanū genꝰ ī hac īclita muliereexcutere nō poterat nec deponere. ⁊ nō deſinebat ab onere. ⁊ iniqͥtatē addere ſuꝑ iniquitatē. ⁊ infirmitatē ſuꝑ infirmitatem. etvtrūqꝫ ſuꝑ alteꝝ: fecunda ſatis/ ſꝫ infelicinimis fructificatōe. Uis audire apponē h̓tem iugū ſuꝑ iugū? Audi qͣli ſe excuſatōevnꝰ d̓ inuitatꝭ ab euāgelica ſubduxerat cena. Iuga boū emi qͥnqꝫ. O ſtolida aīmaaīa tā īualida ceruice ⁊ attrito collo/ vnūilld̓ excutere n̄ poteras qd̓ tibi corrupta īpoſuit natiuitaſ. ⁊ pl̓a ꝯꝑas. Nō indigesemere qd̓ gͣtꝭ īnaſcit̉. Alia adijcꝭ emere/ etab hͦ coopͥmerꝭ/ collū eximere n̄ poteſ. Inga (inqͥt) boū emi qͥnqꝫ/ ⁊ vnū hͦ tā gͣue/ tagenerale gͣtꝭ excutere n̄ potes. Nec tibi tamen precium ſuꝑpetit/ vnde te redimas.eſcis qͣꝫ graui iugo tenerꝭ? niſi ſanguie