Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

nos mortalitatis ⁊ afflictōis illata ſententia ſꝫ nō erat iniuſticia reuocata. Tu qͥdeꝫiudiciaria ſnīa ligatꝰ ſꝫ tuꝰ nō erat reſolutus reatꝰ/ ⁊ pena erat/ ⁊ pax nō erat. O gͣuis miſeria ⁊ grauis diſciplina ſuꝑ filiosadam: cōteris ⁊ nō ꝓtegis: punis ⁊ n̄ purgas: ꝯſumis ⁊ nō ꝯcilias: cōſumis/ ſꝫ carnis ſub̓am/ non culpā. Quid tibi ⁊ paci?Qn̄ pacē ꝯferes/ cui eſt cū pctō ꝯmerciū?na pacis noſtre ſuꝑ euꝫ qui nobis attulitD fructꝰ pacatos iuſticie. Dictꝰ eſt ille ſolusSalomon nr̄ verꝰ pacificus/ ꝙ in diebuteius orta nob̓ ſit iuſticia ⁊ abūdātia pacꝭAbundās vere pax que nō modo p̄teritaſuffecerit repropiciare delicta: ſꝫ om̄e etiāabūdet in ſeculū. Abūdat enī donec auferatur luna: donec auferat̉ labor mutabilitatis nr̄e. labor mortalitatis nr̄e: alternantium labor defectuū. Uere abundās paxque nō eſt data ad menſurā meriti. Nonenī meritū inuenit ſed ꝯtulit. Quomodonō abundās pax q̄ ⁊ remiſit offenſam: ⁊ pͥorem emulauit gr̄am? Erat hoī pͥmo ī paradiſo pax: vt non poſſet inuitus abduciſꝫ non erat v̓tus ꝑ quā vellet reduci. Eratgr̄a vt poſſet nō exire: ſꝫ non erat vt poſſetquom vellet redire. Modo pax vberior īgr̄a xp̄i: q̄ poſt iteratos exceſſus vltro offertur: ⁊ penitētes nō repudiat: ſꝫ reuocatBn̄ pax abundās q̄ nulla poteſt exhauriti iniuria: paratior ad veniā qͣꝫ ad vīdictāPax ⁊ a remiſſione pctōꝝ incipiens vſqꝫad diuine participium abūdauit nature.Qui enī adheret deo vnꝰ ſpūs eſt. Uidesquāta repropiciatōis abūdātia vt nō iaꝫpax cum deo: ſꝫ magꝭ vnitas cum eo dicipoſſit. O beatū ꝯfiniū: vbi ſublatꝰ eſt inimicitiaꝝ paries mediꝰ. Beatū quidē ꝯfinium: ſꝫ nondū tutū. Adhuc hoſtꝭ noſterhos tēptat ꝑuadere terminos: fines ꝯuellere. Eſt nobis in xp̄o pax cū deo pr̄e: ſecnondū pax ab hoſte cōmuni. Abūdabitaūt pax hec donec deſtruat̉ nouiſſimꝰ inimicus/ mors. Interim ⁊ ſi non eſt pax abip̄o: ꝓfectō tn̄ eſt ꝯtra ip̄um. Erit ip̄e paxnr̄a: quom aſſiriꝰ venerit in terra noſtra: etcalcauerit in finibꝰ nr̄is. Proximos ſibipōt Aſſiriꝰ fines infeſtare ſpūales interiores nō pōt: calcare poteſt: ſꝫ ſtare nō pōtin finibꝰ nr̄is aſſitiꝰ. Erit ei chriſtus pax

quom calcauerit in finibꝰ nr̄is Aſſirius.Habemꝰ ꝯfiniū ⁊ ꝯfiniū: ꝯfiniū cū deoꝝꝯfiniū cū mūdo/ cōfiniū cū ſpū/ ⁊ ꝯfiniūcū carne Et ſi quibuſdā dictū eſt. vos nōeſtis in carne ſꝫ in ſpū: ꝯfines tn̄ ſunt carni. vel ꝓpter ſubſtātie naturā. vel ꝓpt̓ carnis curaꝫ. Hoſtꝭ gͦ carne nr̄a quaſi caſtro Fvtēs/ regiones ſpūs de vicino infeſtat: etde cōtermino p̄ſidio inſidias machinat̉.Sꝫ erit iſte .i. xp̄s pax Aſſiriꝰ quom calcauerit fines noſtros. Ille Salomon noſter/ pacificꝰ noſter. qͥ p̄ſtat nobis pacē ſuper pacē̓: pacē cū patre: pacē ab hoſte: ip̄eponet fines noſtros pacē. O cōfinium ⁊ꝯfiniū quantū diſcrepatis ab inuicē. qͣntis tu abūdas gaudijs: ⁊ quātis vicinꝰ ⁊obnoxiꝰ ſcandalis. O finis ⁊ finis tu qͣꝫlete teneris: ⁊ tu qͣꝫ laborioſe regerꝭ. Utrobiqꝫ xp̄s limes eſt mediꝰ: iſtinc ſeparās: ⁊illinc federās. iſtinc inchoās. illincꝯſummans. Sapiētia eī attingit ab hͦ fine fortiter vſqꝫ ad finē illū diſponēs in illo finecūcta ſuauiter: fines ille lectulꝰ eſt. Ideode muliere forti d̓r. Procul ⁊ de vltimis finibꝰ p̄ciū eiꝰ eſt: ꝓpter qd̓ ip̄a ſe intēdit: qſe eſtimat quo eiꝰ explet̉ auiditas. Quidid aliud eſt niſi ſpōſi amplexꝰ ⁊ lectulus?Ultimꝰ finis ē/ vltra quē ſe nō pōt auiditas extēdere: nec facultas cōp̄hendere ſufficit. Finis eſt vbi ip̄e a te deficis: vbi exhauriris: vbi eſſe alius incipis: totꝰ ī xp̄o⁊ ſolꝰ in te xp̄s. O ꝟ̓a pax/ ⁊ plena pax/ qn̄de regno dei tollent̉ ſcandala. quādo nonerit timor in finibꝰ nr̄is: qn̄ nō erit finis ⁊finis: ſꝫ vnus tm̄ finis ⁊ ſupradictꝰ finisFinis deo federans ⁊ ꝯformans tm̄. Finis lectuli gaudijs fruēſ: nō gladijs agēsNūc vero vt quieta ſint quatulacūqꝫ ſūtlectuli gaudia: neceſſaria quideꝫ eſt cuſtodia fortis. Ideo lectulū Salomonis ſexaginta ambiūt ex fortiſſimis iſrael. Et leuangelio habes. Cum fortis armatꝰ cuſtodit atriū ſuū in pace ſunt que poſſidetUberior hic ꝯmemorat̉ cuſtodia. qꝛ vberior eſt gratia lectuli qͣꝫ atrij: ⁊ ſpōſe ſollicitudo maior qͣꝫ poſſeſſionis ⁊ ad porta paradiſi angelicā cuſtodiā cuꝫ gladio flammeo poſitā lego. An nō quidā paradiſus ꝓlectulus Salomonis. Lectulꝰ (inqͥtꝭ noridus. Deniqꝫ ip̄e flos campi: ip̄e lignumvite. Bene paradiſus deliciaꝝ lectulꝰ tal̓.Uides quomodo ample delicie arta cin-