Sermo

legis virtutes. quom chriſti te fide memoriter veſtieris: ⁊ ꝯtemplāde veritatis īuiſceraueris affectū: omīa tibi coactentur ⁊cohereant: ⁊ ꝯſtricta ſint. nihilqꝫ cōtra tevagari ⁊ fluctuare poſſit: ⁊ temptationisvel diſſolutiōis vento follicare. qui ſe talivirtutis veſtierit habitu vt ei in naturamverſa videant̉: nō ego hūc tam tenere qͣꝫ teneri dixerim. Tenuiſti (inquit) manuꝫ dexteram meā: ⁊ ī volūtate tua deduxiſti meTenuiſti me pergentē in defectū: deduxiſti in multiplicē ꝓfectū. In voluntate tuadeduxiſti me. id eſt. in volūtate que a te eſt⁊ que ẜm te eſt. In voluntate que magistrahens qͣꝫ tracta eſt. Nā ⁊ bonā voluntatem cū multo labore nonūqͣꝫ attrahere nitimur: ⁊ magis ꝓſequimur quaſi fugientēqͣꝫ ſequimur ducentē. Sic enim legit̉ Cōcupiui deſiderare. Bona talis voluntas.ſed nondū placēs. Iuſta: ſed nondū iocūda. In volūtate tua deduxiſti me. In illaque blando ꝯſtat boni ipſius guſtū. Nectm̄ (vt ſic dicā) pigra nititur rōe qͣꝫ pia boni ipſius oblectatiōe. Tenui nec dimittāillum: donec introduca illū in domū matris mee: ⁊ in cubiculum genitricis mee.Multo planior videt̉ ſenſus ſi ita dixiſſꝫNon dimittā illū quom introduxero ī domum matris mee: ſcꝫ que ſurſum eſt hieruſalem celeſtis/ que eſt mater omniuꝫ noſtrum. Nā ante illud tempꝰ omnia hic incerta ſunt: ⁊ inter ſpem ⁊ metū fluctuant ⁊pendulo nitunt̉ gradu Et que erit certitudo de gratia dū mutabilis eſt natura? Deniqꝫ ⁊ ille ait. Ego dixi in abundātia meanon mouebor in eternū. Auertiſti faciē tuam a me ⁊ factus ſum ꝯturbatus. An nōtibi ſimilia dixiſſe vidētur pſalmiſta ⁊ ſpōſa? Quid enī aliud eſt nō mouebor in eternum: qͣꝫ quod hic ponit̉. Non dimittā illum? Sed ibi quidē manifeſta p̄ſumptōquia vicina vltio. Auertiſti (inquit) facieꝫtuā a me ⁊ factus ſum cōturbatꝰ. Quomſit in hac carne facilis caſus ⁊ frequēs impulſus. citus lapſus ⁊ certus labor: quomodo nō videbūtur p̄ſumptionis/ et nimis promptule deuotionis eſſe hec ſponſe verba non dimittā illum? Quis enī hicin eodē ſtatu permanere poterit preſertimillo ſubtiliſſimo cōtemplationis: qui vixattingi poteſt tenuiſſimo mētis ictu?. Forte ergo verba hec non ſecuritatē: ſed ſolli-

citudinem ſonāt. Nec enim ſecuritas eſſepoteſt donec introduxit dilectū in domūmatris ſue: ⁊ in cubiculum genitricis ſue.Non erit tunc retinēdi ſollicitudo. qꝛ eritcertitudo manendi in illo felicitatis ſtatuabſqꝫ ſtudij noſtri vſu. ⁊ diſcipline cuſtodia vltro nobis affluent immo intrinſecde quodā inexhauſto anime ventre flumina fluent aque viue ⁊ indefeſſe delectationis. Nulla tūc erit neceſſitas in altū fodere. nullus labor vel purgare puteos quoſphyliſtei repleuerūt: vel propugnare ne repleant. Hic ille labor exigitur: nā inde excluditur: Quod ergo dicit: non dimittaꝫillum/ ſtudiū polliceri videt̉ et diligentiāvt ſemꝑ ſollicita ſit/ quoaduſqꝫ plene poſſit eſſe ſecura ne ſibi elabatur d̓ reliquo dilectus ſuꝰ dominꝰ Ieſus qui viuit ⁊ regͣtin ſecula ſeculoꝝ Amin.Sermo. x.Ue infirmitatis exempla ſunt aptauimusſponſe p̄terito ſermone: hodierno que ſunt virtutis aptemus de ſcripturis ſacris. De Anna legitur: quom intente profuſo exoraret affectu: ꝙ non ſūt vultus eius amplius ī diuerſa mutati. Uultus animi interpres eſt: ⁊ ab intimo affectu habitum trahit. Ideo ab eius cōſtantia interioris que in anima eſt: perſeuerantie dicit̉ argumētum. Non ſunt vultꝰ eiuſin diuerſa mutati. quia nihil imminutuꝫ.eſt deſiderij ſemel concepti Et quid aliudſonat quod dicit. Non dimittā illum: niſi non mutabo in diuerſa vultū: ⁊ intuitūmentis alio diuertā ab ip̄o? Sed ⁊ apoſtolus ſimile quid hortat̉. Sine intermiſſione orate. Et itē. Gratias agēs ſemꝑ illud quoqꝫ. Gaudete in dn̄o ſemꝑ. Continua ⁊ nō interrupta hec vult eſſe apoſtolꝰorationē. gratiarūactionē. ⁊ gaudiū ī domino. Sed quis iſta ipſo mentis habitu⁊ affectu animi indefeſſo explere ſufficiatꝭniſi cui dicere ꝑmiſſum eſt. Quis nos ſeparabit a ꝯtemplatōne chriſti? Apl̓s dic.Quis nos ſeꝑabit a charitate xp̄i? A contemplatiōe enī dicere non poterat. Nā aliquando a ꝯtemplatiōe ſegregari xp̄i illuꝫcompellebat charitas. Siue inqͥt) menteexcedimꝰ deo. ſiue ſobrij ſumꝰ vob̓. charitas enī xp̄i vrget nos. Charitas gͦ qͣ̄dam