Sermo

ſubſtantie in illo ſunt virtutes: ad verbi ꝑtranſiſti delicias: tūc iure ⁊ excellēter dicere potes. Paululū quom ꝑtranſiſſeꝫ illosinueni quē diligit anima mea. Sed quomodo aptabimꝰ illud quod ponit̉ ſcilicetpaululū? Inextimabiliter p̄rogat om̄i creature diuina maieſtas: ⁊ qͣſi vicina ⁊ familiaris ſit: dicis/ quom pertranſiſſem illospaululū: inueni queꝫ diligit anima meaꝫDeniqꝫ chaos magnū firmatū eſt int̓ noſtrā ⁊ ipſiꝰ naturā. Quale queris chaos:Utiqꝫ inanitatis noſtre. Om̄es gētes (aitꝓpheta) quaſi nō ſint: ſic ſunt corā eo: ⁊ qͣſi nihil ⁊ inane reputate ſunt ei. Iure inanis reputat̉ noſtra ſubſtātia. in cuiꝰ aſſūptione exinaniſſe ſe dicitur illa plenitudoQue ergo poterit aſſignari cōuenientia ⁊vicinitas inanis cū ſolido. nihili cum immenſo? Qua gͦ rōne dicit paululuꝫ quomꝑtranſiſſem ilios: inueni quē diligit aīmamea. An forte pennigera eſt charitas. ⁊ p̄peti volatu ardentis deſiderij interiacenſhoc d̓ quo loquimur preteruolat vacuū?Utiqꝫ ſic aſſentior. Nam amare iā tenereeſt/ ⁊ iam aſſimilari ⁊ vniri eſt. Quid ni?quom deus charitas ſit. Sed aliā h̓ egoparo rōnem. Poſt rationalis cōtemplationem nature ſurſum aſcēdenti/ pͥmo ſe ſtatim gradu diuina offert ⁊ occurrit naturanulliuſqꝫ alteriꝰ preſtātioris nature interponitur diſtinctio. Nō enim inter imaginem ⁊ veritatē mediū aſſignari qͥd poteſtſuperiꝰ vno inferiꝰ altero? Quod enī veritas nō eſt: quomō ꝓximius accedit ad eāqͣꝫ vt ipſiꝰ ſimulachrū ⁊ caracͣter ſit? In qͦergo attenditur in rationali ſpiritu ea quead diuinā eſt naturā imago? Primo quidem loco/ quia ē veritatis ⁊ iuſticie capaxSecundo ſi capiat illas: ⁊ fiet verus ⁊ iuſtus ꝑ gratiā quod deus eſt per naturamTria hic mihi diſtincta ſunt id eſt. capacem eſſe boni ſummi. ip̄um habere/ ⁊ eſſeipſum. Imago attendit̉ in primo/ ſimilitudo in ſecūdo veritas in tertio. Primuꝫcōmune eſt omniū intellectualiū ſpirituūSecundū electoꝝ tm̄. Tertiū ſolius īcreati ſpūs. In primo prope accedimꝰ. Inſecundo ꝓxime. Tertiū ipſe eſt. Prope accedimus ꝑ aptitudinē. proxime ꝑ coaptationem. Prope ꝑ nature primeua. proxime ꝑ virtutis priuilegia. Prope quia capaces: proxime quia capientes. Quonaꝫ

enim modo nō de vicino accedit immortalitas ad immortalitatē: incōparabilitaſad ſimplicitatē: illocalitas ad immenſitatem: ratio ad veritatē: virtus ad bonitatēEt vt expreſſius loquar: quid eſſe viciniꝰ⁊ ſimilius poteſt qͣꝫ ſapiētia ſapientie? iuſticia iuſticie? qͣꝫ illuminata illumināti; iuſtificanti iuſtificata? Quid ſimiliꝰ alij qͣꝫcauſatiuū cauſe? formatū forme? Nam informato fere nihil alid̓ attendit̉ qͣꝫ formaDeniqꝫ ⁊ quod dulce eſt ſuꝑ om̄ia ſimile kvidetur dulcedini: ⁊ quod lucidū eſt luci.Itaqꝫ ꝓximū nō iniuſte videt̉ qd̓ illi tanta emulatione cōponit̉: ꝓxime qꝛ nihil interponit̉. Nā ⁊ ſi finitū noſtꝝ incōꝑabiliter excedit dies īmenſitatꝭ. infinitas imaginis. tn̄ ad veritatē nōnulla dinſocit̉ eſſeaffinitaſ. Iure ergo dicit. Paululū quompertrāſiſſem illos inueni quē diligit aīmamea. O qͣꝫ felix qͣꝫ letus ꝓuectus tā longicircuitus. Beati gradus illi ꝑ quos in talem euadit̉ terminuꝫ. Queſiuit in lectulo:circuiuit ciuitatē: interrogauit cuſtodes.Primo loco querit ꝑ ſe ⁊ penes ſe. Tertiovero nec ꝑ ſe nec penes ſe. Et hoc loco qnto humilius queris: tanto quidē efficacius: quātoqꝫ a ſui cōfidentia longius receſſit/ tanto repperit citius. Inueni (inquit)inueni illū: qui me prior quaſi ouē errātē⁊ quaſi dragmā perditā p̄uenit nihil meritam: inuenit errantē: p̄uenit deſperanteꝫinuenit differētem: preuenit diffidentē: inuenit qualis eſſem mihi indicans: preuenit ad ſua me reuocans/ vagā inuenit ī erroribus/ vacuā gratie. Preuenit muneribus/ inuenit vt non ego ipſum ſed ip̄e meeligeret. preuenit vt prior diligeret. Sicergo electa ⁊ dilecta queſita ⁊ acquiſita: inuenta ⁊ preuenta. Quomodo nō ẜm vires conatu illū ⁊ diligam ⁊ queram? Queram querā donec voti compos vocem leticie proferā. Inueni quē diligit aīa mea.Ego inuentioneꝫ hic ad veritatis et gratie non refero initiuꝫ ſed augmentū. Pergens enim ⁊ proficiēs anima de virtute īvirtutē: de veritate in veritatē dum vbiqꝫnouis informatū myſterijs ⁊ infunditurgaudijs per ſingulos profectuum gradꝰdicere poteſt. Inueni quem diligit aīmamea. Uerbum patris Chriſtum iheſumqui eſt ſuper omnia benedictus in ſecula