ſepius euenit: qui ſolet vel varijs tēptam̄tis: vel quodā tedio laborare. qn̄ eos autcarnis deſideria coartant: aut virtutū nōexhilarat oblectatio. Et beatꝰ qui non eſtſcandalizatꝰ in iſtis: qui nō offendit̉. quinō ꝑdit ieſum. ſꝫ magis querit per vicostales qͥ in anguſtia querūt. Nō ſic de quibuſdā dicit̉. In anguſtia queſierūt te. Intribulatōne murmuris doctrina tua eis:īmo ⁊ exercitia virtutis ⁊ doctrinā patrꝭintelligit in anguſtijs illis. ⁊ ꝓtendit a fine vſqꝫ ad fineꝫ fortiter: donec de vicis adplateas vadat: ⁊ qui ꝑfectiores ſūt. ⁊ plateis aſſueti: aliquotiēs ad anguſtias vicorum ſubito ſinunt̉ relabi. Et quis ꝑfectior illa que ſponſa dicit̉? Ecce ⁊ ipſa ꝑ vicos ⁊ artos quoſdā meatꝰ querit dilectū.Non eſt ocioſa difficultas iſta querendi.Per hanc enī ⁊ exercet̉ eius humilitas: etdeſideriū excitatur. Quotiēs inextricabilibus me ſenſi quaſi vicis errantē ⁊ anguſtijs animi concluſum. cū ſubito vicinasplateas euaſi. ⁊ eduxit me ī latitudinē bonus dn̄s in vicis expirauifere. ſed in plateis reſpiraui ſtatim. Latitudo quedā etlibertas īoccupate ⁊ expedite mētis ī plaK teis tibi cōmendatior. Sed ꝯſidera ne ſibertatē iſtā des in occaſionē carnis. ne coacerues lutū in platea tua. lutū illicite cōgitationis. Alioqͥn ſicut lutū plateaꝝ delebit te dn̄s. Lubricauerūt (ait ꝓpheta) īplateis veſtigia noſtra. lutoſas volens intelligi eas in qͥbꝰ ſit lubricus īceſſus. Nōluto ſꝫ auro ſternant̉ platee tue. Nō ibi ſitlutū: nec tn̄ ſiccitas ⁊ ariditas quedaꝫ ſitibi. ſed fluāt flumina ibi aque viue: ſpiritualis quedā fluēta meditatiōis. In plateis aquas iſtas diuide in latitudine libere mētis. Sapiētia quaſi platanꝰ. inquitexaltata ſum iuxta aquas ī plateis. Nō inplateis ſolū: nec ſolū iuxta aquas. ſꝫ iuxtaaquas ⁊ in plateis exaltata ſum. inqͥt. Utleta ꝓdeant germina ſapiētie: quantū putas cooperat̉ ⁊ ociuꝫ libeꝝ ⁊ irrigatio crebra ſancte meditatōnis. Iure quaſi platanus exaltat̉ q̄ ſic plantat̉. O beatas vereplateas in quibꝰ ſapiētia ſic creſcit: ſic exaltatur ⁊ ſuꝑeminet perſpicuā ſe on̄dens etnō īdigēs queri. Et vide quō ſecl̓ari prudentie aliqui totā ſui cordis latitudinē exponat quantū diſtentāt aīm ⁊ dilatent inplateā: vt plantēt ibi plantatōꝫ infidelē: hͦ
eſt. germē alienū. quō ⁊ ꝯtinuis exercitijs⁊ meditatiōe frequēti ⁊ doctrina illam irrigent. Ideo cernas in illis letā ⁊ vberem ⁊exaltatā ſeculi ſapīam ⁊ fructificantē huius mūdi ſenſum. ſapīam vero que ex d̓oeſt humilē ⁊ obſcurā ⁊ inueniri non poſſepenes illos. Exi in plateas ⁊ vicos ciuitatis: ocia diſcute: ſcrutare negocia eorū qͥiudicijs vacāt. qui tenēt cathedrā. qui ſedent in tribunalibꝰ: ꝯtemplare qͥd agāt īpublico: qͥd in cubiculo Nūqͥd apd̓ illospura ⁊ ꝟa ⁊ celeſtis eminet ſapiētia? Nunquid exp̄ſſa eſt in moribꝰ que in ẜmone v̓ſatur? Nunqͥd in ꝓſpectu inuenies illaꝫ?Nunqͥd exaltatā ſicut cedrū in libano ⁊ ſicut cypreſſum in mōte ſyon. Nā ī his mōtibꝰ exaltatā ſe gloriat̉ Nomina ip̄a myſte Lrium cōtinēt: nec ocioſus eſt etiā ordo verborum. Precedat libanꝰ in laude ſapiētieſyon ſubnectit̉: poſt cordis mundi cādorem ad ꝯtemplāde veritatis fulgorē aſcēdens. Mūdicia meret̉ noticiā: nō hāc litteratoriā tm̄. ſed quandā dulcē ⁊ intimā ⁊ipſiꝰ anime medullis infuſam. Deniqꝫ puritas veritatis ſocia eſt: ⁊ comes eſt: et prima eſt. Idcirco montes iſtos libanū ⁊ ſyon in laude ſua ſapiētia copulat. Mōtesiſtos apud quos illoꝝ aſſignare poteris:qui litibus aut exercēdis aut dirimendiſvacant? Nō poteſt apud illos inueniri ſapientia: in ouibꝰ nō inuenit̉ locus ſapientie. Amat libanū. amat ſyon. amat plateas: libertate gaudet ⁊ ſublimitate. Quanta ꝑuerſitas: ſi ſapiētia que litibus vacat:que lucra ſectat̉: ſupereminet: ⁊ diuina latet? Suꝑeminet litigioſa. ⁊ ea que pudica eſt. quę pacifica. que bonis cōſentiens.cōtenta deliteſcit velut in obſcuro. Illa excolit̉. iſta negligit̉ ac ſi ſterilis ⁊ paruꝫ lucroſa. Neglecta plantatio in altū non creſcit. Raris in plateis quaſi platanū exaltatā inuenies. Nō eſt obuia. nō eſt freq̄nsideo dicit. Queſiui ⁊ nō inueni illū. Ubiqꝫ teritur: vbiqꝫ vertit̉ in queſtione. vbiqꝫvenerabile eſt nomen Ieſu. Et vtinaꝫ qd̓vox ſonat: vita depromat: exprimat imitatio: emineat ⁊ eluceat in moribus. Qui penes te ſapientiam querit: aſſidentem inueniet illam ī ipſis foribus tuis. in ip̄is ſenſibus. in modeſtia ⁊ compoſitione hominis exterioris. Nam quaſi fores ſunt perquas interioris ꝓdeūt habitatorꝭ īdicia.