II

hora/ multū aīe caſus imminēs multumcauſa latēs. Gloria nr̄a hec eſt. inqͥt paulꝰteſtimoniū ꝯſcientie noſtre. Suaui certeſe collocauerat in lectulo. Nihil ait/ mihiꝯſcius ſum ¶Sed quantū illud dilatat etextēdit; magis iſtud artat ⁊ ꝯtrahit): ſed īhoc (inquit) iuſtificatus nō ſum. Qui autem iudicat me dn̄s eſt. Uides quō paulus audet ⁊ dicit. Cor noſtꝝ dilatatuꝫ eſt.Uides quō teſtimoniū ꝯſcientie: diuinecoartat reſpectꝰ ſentētie? Bene gͦ lectulusmens ſecura ſed mīme ſuꝑba que qͥeta nōelata: bona de ſe ſentiēs: ſed alta nō ſapiēsmagis aūt ſuſpectā ſemꝑ habēs īcerti noctem iudicij. In lectulo (inqͥt) per noctes.K Multe noctes/ ſꝫ vnꝰ lectulꝰ. Multe enītribulatiōes iuſtoꝝ. ſꝫ tamē qͣſi nō ſentiētes nec reſpiciētes/ vno dormiūt ⁊ requieſcunt in lectulo. In ea ī qua vocati ſumꝰvna ſpe vocationis noſtre. Tranſit nox ⁊nox. ſꝫ illi nō deſerūt trāqͥllitatis ſue lectulum: donec tota trāſeat iniqͥtas. Pl̓te noctes ⁊ alte tenebre. ſed tn̄ ab altitudine noctis nō timēt nec turbant̉. quia ſperant indn̄o/ nō timēt a noctibꝰ: ſꝫ huiꝰ ſpei lectulo requieſcunt. Nā ⁊ ip̄e nouit dare carmina in nocte tribulatiōis ⁊ in nocte mādatcanticū eius. Accepiſtis qͣre ſpōſa dic̄ noctes ⁊ quare plures: quare lectulꝰ dicatur⁊ quare vnꝰ. Nūc accipite qͣre dicat ſponſa in meo. In lectulo ſuo ⁊ quaſi ſingulariter ſuo eſt qͣꝫdiu ſingulariter in ſpe ē. Cūvero ad ſpem res acceſſerit vel magis ſucceſſerit ſpei: quom iā ex parte tenuerit dilectum: nō iā ſuus erat hic lectulꝰ. ſpōſe: ſedmagis cōmunis ſpōſi ⁊ ſpōſe. Suus eſtquom qͣſi ſola ſine dilecto qͥeſcit. Cōis eſtquom ip̄e adeſt. Suꝰ eſt ſponſe quom qͥetis ⁊ pacatis ⁊ cōpoſitꝭ moribꝰ intra ſe collecta quieſcit. Cōmunis eſt quom iā incipit oblectari ſpōſo. Forte eſt ⁊ aliqͥs ꝓprius ſpōſi: qn̄ ſui oblita pēitꝰ ⁊ ſe exuta totatrāſit in ip̄m. ⁊ quaſi induit̉ ipſo: dilectaipſi. In lectulo ſuo nec effluit extra ſe. necturbat̉ in ſe. In lectulo cōmuni affluuntilli delitie quedā de p̄ſentia ſponſi. In illoqui ſolus eſt ſpōſi amātis exagitata incendio ebullit ⁊ excreſcit effuſa ⁊ effluēs totatranſfundit̉ in ip̄m ⁊ in ſimilē abſorbeturqualitatē. In pͥmo penes ſe eſt: in ſecūdopenes illā ſpōſus. In tertio penitꝰ eſt ip̄apenes ip̄m. ⁊ ſi dici poteſt non eſt niſi ipſe

In primo querit. in ſecūdo adheret. ī tertio vnitur illi. In primo tranquillitatē ꝓpriam poſſidet. in ſecūdo quandā meret̉cōmunitatē cū dilecto. in tertio aſſumitur⁊ abſorbet̉ in quandā charitatiſ ⁊ gr̄e vnitatem. Melior hic lectulꝰ tertius qͣꝫ ſecūdus: quāto expreſſior eſt vnitas qͣꝫ charitas. Bonꝰ tamē pͥmus ꝑ quē ad iſtos paratur acceſſus. Ꝙ ſi ad carnalis infirmi­ Ltatꝭ illecebras lectuli ſenſum deflectere velis: nec erras nec laboras ſic aſſignando:Solius enī ſponſe ſub hoc intellectu lectulus eſt: nec cōmunicat̉ ſponſo. Nam ⁊ſi nouimꝰ chriſtū: ẜm carnis ꝯcupiſcētiātamen nō nouimꝰ Cōmunis qͥdē carnisnatura: ſed nō eſt cōmunis illi carnis illecebra. Nō refutauit lectū doloris nr̄i. ſednō ſe reclinauit vſqꝫ ad ſenſum delectationis noſtre. Ideo qn̄ iſtū deſignat: in lectulo meo dicit. nō cōiter in noſtro. Alibi ſiqͥdem legit̉. Lectulꝰ noſter floridꝰ: Qui cōmunis eſt: floridꝰ eſt: vetuſtatis nil habēsnil corruptionis. Quando v̓o ꝓpriū ſuūlectulū dicit nulla ibi fit mētio floris. ſuꝰſponſe hic eſt: ſed inſuauis eſt: nō floriduſ:ſed horridus illi videt̉. Dura ſatis ꝯditōſi vel ſola corruptio foret: nūc ꝟo ad infirmitatē accedit aduerſitaſ. duplicatum incōmodū: lectulꝰ ⁊ nox: infirmitas ⁊ aduerſitas. Sꝫ magna vis amoris quē neutraꝯpeſcit: nec ille minata. nec iſta illata. Nōenī lectulo tenet̉: vel terret̉ nocte. ſꝫ ī lectulo ſuo ꝝ ꝑ noctes querit quē diligit animaeius. Clauſtraliū videt̉ nox iſta: maximefratrū qͥ ⁊ quieti a ſollicitudine ⁊ qͣſi ꝑditiabſconditi ſunt ī multitudine: habētes inaltero lectulū: in altero noctis obſcurum.Qd̓am modo enī abſcōdit̉ cuiuſlibet qͣꝫlibet excelſa ꝯuerſatio: vbi in equalē altitudinē tota ſe fratrū numeroſitas attollit: iuxta illā de ſaluatore ꝓph̓iam. Ambulāt intenebris: ⁊ nō eſt eis lumen. ſed fugiūt humane laudis lumē: vt liberiꝰ ſperēt in nomine dn̄i / ⁊ innitātur ſuꝑ diē tuū. Quorūabſcōditus eſt vultus eoꝝ. Unde nec reputamus eos immo qͥ ſeipſos intus nōreputant. qui ſe mūdi ad vſus foris nonaptant: qui nec hominū ab ore gloriā exoptant. ſꝫ illā que ex ſolo deo eſt: iuxta qd̓legitur. Ego gloriā meā nō quero: eſt quiquerat ⁊ iudicet. Et qui gloriat̉ in domino glorietur. hoc eſt. non ꝓ donis dominiA 3