Sermo

id magnificētiꝰ eſſe nō dubiū eſt. Sed nehoc quidē eminētiꝰ eſſe qͥs abnuat. ꝙ cuꝫa deo huic. illi ⁊ de deo vtrūqꝫ ſit .i. d̓i ſubſtātia. Eſt enī ꝯſubſtātial̓ deo imago ſua⁊ om̄e qd̓ eidē ſue imagini īpartiri videt̉:ambobꝰ eſt ſubſtātiale nō accidētale. Adhuc vnū attēde in qͦ imago non paꝝ eminet. Magnū ⁊ rectū. iſta duo natura a ſeſe diſcrepare qͥs neſciat? In imagine vnūſunt. Neqꝫ hͦ ſolū. vnū ſunt ⁊ cū imagine.Imagini enī nō mō id rectū eſt eſſe quodmagnū eſſe: ſꝫ etiā id magnuꝫ rectūqꝫ eſſeqd̓ eſſe. aīe nō ita. Et magnitudo eiꝰ et rectitudo ip̄iꝰ. diuerſe ab ea. diuerſe ab inuicem ſūt. Si enī (vt ſupra docui) eo animamagna eſt qͦ capax eternoꝝ. eo recta qͦ appetēs ſuꝑnoꝝ. q̄ nō querit nec ſapit qͥ ſurſum ſunt: ſꝫ q̄ ſuꝑ terrā. nō plane ē recta: ſꝫcurua. cū tn̄ ꝑ hmōi magna eſſe nō d̓ſinatmanēs vtiqꝫ etiā ſic eternitatꝭ capax. Neqꝫ enī illiꝰ aliqn̄ nō capax erit: etiā ſi nūqͣꝫcapiēs fuerit. vt ſit quō ſcriptū ē. veꝝ tn̄ inimagine ꝑtrāſit hō. Ex ꝑte tn̄. vt eminentia vbi appareat de ip̄a ītegritate. Quo eīa magno recto ve v̓bū cadat. qd̓ ſic ea vtiqꝫ habꝫ vt ſit q̄ habet. Uel iō ex ꝑte. ne ſitoto pͥuaret̉: nō ſuꝑeſſet ſpes ſalutis. Naꝫſi deſinat magna eſſe ⁊ capax. Quippe decapacitate (vt dixi) eſtimat̉ aīme magnitido. Quid v̓o ſperare poſſꝫ cuiꝰ capax nōforet? Itaqꝫ ꝑ magnitudinē quā retentatetiā ꝑdita rectitudine: ī imagine ꝑtranſithō. vno qͣſi claudicās pede. ⁊ factꝰ filiꝰ alienus. De talibꝰ enī reor dictū. Filij alienimētiti ſunt mihi. filij alieni inueterati ſūt.⁊ claudicauerūt a ſemitꝭ ſuis. Pulcre appellati ſunt filij alieni. nā filij ꝓpt̓ retētammagnitudinē. alieni ꝓpt̓ amiſſam rectitudinē. Nec dixiſſet claudicauerūt ſꝫ corruerūt aūt quippiā ſil̓e ſi ex toto hoīs imaginē exuiſſent. Nūc ꝟo ẜm magnitudinē qͥdem ī imagine ꝑtranſit hō. qͣntū ꝟo ad rectitudinē veluti claudicās ꝯturbat̉ ⁊ deturbat̉ ab imagīe: ſcpͥtura ita dicēte. Uerūtamē in imagine ꝑtrāſit hō: ſꝫ ⁊ fruſtraꝯturbat̉. Fruſtra oīno. Nā ſeqͥt̉. Theſauriſat ⁊ ignorat cui ꝯgregabit ea. Cur ignorat niſi qꝛ inclinās ſe ad hec infima ⁊ terrena theſauriſat ſibi terrā? Prorſus ignoratde his q̄ terre ꝯmittit cui ꝯgregabit ea. tinee ne demoliēti. an furi effodiēti. hoſti diripiēti. an igni deuoranti. Et inde miſero

hoī incuruāti ſe ⁊ incubāti his q̄ in terraſunt. flebilis vox illa de pſalmo. Miſer factus ſum ⁊ curuatꝰ ſum vſqꝫ ī finem: totadie ꝯtriſtatꝰ ingrediebar. In ſemetip̄o ſiquidē exꝑit̉ veritatē illiꝰ ſnīe ſapiētis. Deus rectū hoīeꝫ fec̄. ip̄e aūt ſe implicuit doloribꝰ multis. Et ꝯtinuo vox ludibrij adeū. incuruare vt trāſeamꝰ. Sꝫ vn̄ venimꝰhuc? Nēpe inde cū docere vellemꝰ. rectuꝫmagnūqꝫ qͦ gemino bono diffinieramusimaginē: nec ī aīa eſſe vnū: nec cū aīa quēadmodū in ꝟbo ⁊ cū verbo ea vnū eſſe fidelieq̄ aſſertione docuimꝰ. Et de rectitudine quidē ex his q̄ dicta ſunt liquet ꝙ diuerſa ⁊ ab aīa ſit ⁊ ab aīe magnitudine. qn̄quidē ea etiā nō exiſtēte: ⁊ aīa manet ⁊ magna. Ueꝝ magnitudinis aīeqꝫ diuerſitaſvn̄ docebit̉? Non enī inde pōt vn̄ rectitudinis aīeqꝫ mōſtrata eſt. cū nō ſic̄ rectitudine ita ⁊ magnitudine ſua pͥuari aīa poſſit. nō eſt tn̄ ſua magnitudo aīma. Nā ⁊ ſiaīa nō inuenit̉ abſqꝫ magnitudīe ſua. ip̄atn̄ ⁊ extra aīam reꝑit̉. Queris vbi? In angelis. Inde qͥppe magni ſunt angeli: vn̄aīe magnitudo cōprobat̉. ex captu videlicet eternitatꝭ. Ꝙ ſi eo ꝯſtitit aīam diſcrepare a rectitudine ſua: ꝙ ea carere poſſit.qͥd ni eque liqueat eſſe diuerſa ⁊ a ſua magnitudine: quā ſibi ꝓpriā vendicare nonpoſſit? Cū itaqꝫ nec illa in om̄i nec iſta inſola ſit aīa: patet vtrāqꝫ indifferēter differre ab ea. Itē. Nulla forma eſt id cuius eſt ꝑforma. Eſt aut magnitudo forma animenec enī ideo nō forma qꝛ inſeꝑabilis ē illi.Hec ſiquidē ſunt ſubſtātiales differentieom̄es. hec nō mō ꝓprie ꝓpria ſꝫ ⁊ ꝓprie q̄dam. hec etiam alie īnumerabiles forme.Nō igit̉ ſua magnitudo aīa. nō magis qͣꝫſua nigredo coruꝰ. qͣꝫ ſuꝰ cādor nix. qͣꝫ ſuariſibilitas ſeu rōnalitas hō. cū tn̄ nec coruum ſine nigredine. nec ſine cādore niuē.nec hoīem qͥ nō ⁊ riſibilis ſit ⁊ rationalisvnqͣꝫ reꝑias. Ita ⁊ aīa ⁊ aīe magnitudo.⁊ ſi inſeꝑabiles: diuerſe tn̄ ad inuicē ſunt.Quō nō diuerſe. cū hec ī ſubiecto. illa ſubiectū ⁊ ſub̓a ſit? Sola ſūma ⁊ increata natura q̄ eſt trinitas deꝰ: hāc ſibi vēdicat meram ſingularēqꝫ ſue eſſentie ſimplicitateꝫ.vt nō aliud ⁊ aliud. nō alibi qͦꝫ ⁊ alibi. ſedne mō quidē ⁊ mō inueniat̉ in ea. Nēpeīſemet manēs qd̓ habet eſt. ⁊ qd̓ eſt: ſemprvno mō eſt. In ea ⁊ ml̓ta in vnū ⁊ diuerſa