LXXVIII

enim inſuete ſatis verbū inuentionis poſuiſſe videtur. Nā ita hoc dicit. ac ſi vno d̓loco eccleſia venerit. Uenit enim ab oriēte ⁊ occidente: iuxta verbū domini ⁊ a cūctis finibus terre. Sed neqꝫ aliquādo cōgregata eſt in vnū locū. vbi ab apoſtolisſeu ab angelis inueniretur: deducenda vl̓dirigenda ad eū quem diligit anima ſua.Fuit ne prius inuenta qͣꝫ collecta? Non.quia nec erat. Quāobrem ſi collectā. ſi cōgregatam. ſi certe (quod magis vocabuloeccl̓ie competit) cōuocatā a predicatoribꝰſe dixiſſet. tranſiſſem ſimpliciter. minime īaliquo cunctabūdus. Coadiutores eniꝫdei ſunt quē ⁊ audiere loquenteꝫ. qui noncolligit mecū: diſpergit. Sed neqꝫ hͦ mihi ab re videbitur. ſi dixerit qͥs ab eis fundatam ſiue edificatā. Siquidē hoc fecer̄tvno cum illo qui in euangelijs loquitur.⁊ ſuper hanc petrā edificabo eccl̓iam meam. ⁊ quia fundata eſt ſupra firmā petraꝫNunc vero nihil horū loquens: ſed p̄terſolidū quidē perhibēs ſe inuentam: cunctari aliquantū nos facit: atqꝫ in ſuſpitionem adducit latere loco quod ſit diligentius intuendū. Uolebam fateor p̄terire. meqꝫ ſubducere huic ſcrutinio: cui ſufficerenon ſentirem. Ceteꝝ reminiſcēs in quantis eque dubijs ⁊ obſcuris nobis quideꝫſurſum corda leuantibus. etiā ſupra ſpeꝫmeam adiutū me ſenſerim. pudet diffidētie: ⁊ rep̄hendens timorē meū adorior nōquidē temere quo timide refugiebā. Aderit (vt cōfido) ſolitū adiutoriū. qd̓ ſi minuſ. apud beniuolos tn̄ auditores nō eritocioſum quod volui. Uerū hic habebitſequens ſermo principiū. nam preſentemhic claudimus. Ipſe autē det vobis ea q̄dicunt̉ nō ſolum tenere memoriter. ſed etardenter diligere ⁊ efficacit̉ adimplere ſpōſus eccleſie Ieſus chriſtꝰ dominus noſterqͥ ē ſuꝑ oīa deꝰ bn̄dictꝰ ī ſecula Amē.¶ Sermo. lxxviij.O verbum inuentionis ſi bene memini. illicſtetimus ⁊ heſimus ſcrupuloſius. Adeucer audientes ꝙ ſpōſa a p̄dicatoribus ſuis ſe inuentā dixerit. Porro cauſe nr̄e cūctationis ⁊ dubitatōis a nob̓ expreſſe ſunt. ⁊ viſum eſt a nobis aliqͥd eē q̄-

rendum. ſꝫ nō in calce ẜmonis. qͦ iaꝫ artabamur. qd̓ q̄ſitū ē potuit̉ explicari. Quidreſtat niſi vt debitu iā ſoluamꝰ? In explicatione ſacr̄i magni illud loqͦr qd̓ doctorgentiū interp̄tatꝰ eſt in xp̄o ⁊ in eccl̓ia: ſanctū caſtūqꝫ ꝯnūbiū. ip̄m ē opꝰ nr̄e ſalutisIn eo (inqͣꝫ) tres ſibi inuicē cooꝑant̉. deꝰ.angelꝰ. hō. Et deꝰ qͥdē qͥd ni oꝑet̉: ⁊ curaꝫgerat nuptiaꝝ dilecti filij ſui. Ip̄e vero actota voluntate ⁊ vtiqꝫ ꝑ ſe ip̄e ſufficeret ⁊abſqꝫ āminiculo hoꝝ. hi aūt ſine ipſo pn̄tfacere nihil. Ergo qd̓ ex illis aſciuit ī opꝰmīſterij huiꝰ: nō ſibi ſolatiū. ſꝫ ꝓfectū q̄ſiuit in illis. Nā hoībꝰ qͥdē merita locauit īoꝑe. ẜm illd̓. Dignꝰ ē oꝑariꝰ mercede ſuaEt qꝛ vnuſqͥſqꝫ ẜm ꝓpriū laborē accipietſiue qͥ in fide plantat ſiue qͥ rigat qd̓ plātatū fuerit. Angeloꝝ aūt cū ad ſalutē hūanigenerꝭ mīſterio vtit̉. nōne fac̄ vt ab hoībꝰangeli diligant̉? Nā qꝛ ab angel̓ homīesdiligāt̉: īde vl̓ maxīe aduerti p̄tꝙ antiquaſue ciuitatꝭ dāna ex hoībꝰ reſarcitū iri āgeli nō ignorāt. Nec alijs ꝓfecto legibus regnū caritatꝭ regi decebat qͣꝫ pijs ip̄oꝝ quiparit̓ regnaturi ſunt mutuiſqꝫ amoribꝰ etpuris affectōibꝰ ī inuicē ⁊ in deū. Eſt aūtī mō oꝑandi differētia ml̓ta. ꝓ cuiuſqꝫ nimiꝝ oꝑarij dignitate. Deꝰ nepe fac̄ quodvult ſola ip̄a facilitate volēdi. ſine eſtu. ſine motu. ſine p̄iudicio loci vl̓ tꝑis vl̓ cauſe vl̓ ꝑſone. Eſt enī deꝰ ſabaoth. qͥ cū tranqͥllitate iudicat oīa. Eſt ſapīa diſponensoīa ſuauiter. Porro angelꝰ nō abſqꝫ motuoꝑat̉: tā locali qͣꝫ tꝑali. ſine eſtū tn̄. Homoaut nec ab eſtu animi: nec a motu corꝑisanimiqꝫ liber eſt ī oꝑando. Deniqꝫ cuꝫ timore ⁊ tremore ſuā iubet̉ oꝑari ſalutē: atqꝫ in ſudore vultꝰ ſui comedere panē ſuuꝫ¶ His ita explicitꝭ ītuere nūc mecū ī hͦ tā Amagnifico oꝑe nr̄e ſalutꝭ tria eſſe q̄dā q̄ ſibi vēdicat aucͣtor deꝰ: p̄uenitqꝫ ī illis oēsauxiliatores ⁊ cooꝑatores ſuos. p̄deſtinationē. creatiōꝫ. inſpiratiōꝫ. Quaꝝ p̄deſtinatio. nō dico ab exortu eccl̓ie. ſiue a mūdi pͥncipio quidē pͥncipiū habuit ſane ſiue a tꝑe illo vl̓ illo. an̄ tꝑa ē. Porro creatōcū tꝑe. inſpiratio iā ī tꝑe fit vbi ⁊ qn̄ vultdeꝰ. Sane ẜm p̄deſtinatōꝫ nūqͣꝫ eccīa electoꝝ penes deū nō ſint. Si mirat̉ hͦ infidelis. audiat qd̓ magꝭ miret̉. nūqͣꝫ nō gͣtaextitit. nunqͣꝫ nō dilecta. Quid ni audact̉loquar archanū. qd̓ mihi de corde dei ꝓm