LXXVII

pline cenſuram. Ea ꝓpter om̄is cui hocopus incumbit: oportet ferueat zelo illo qͦaccenſus p̄cipuus ille emulator ſpōſe domini aiebat. Emulor. vos dei emulatōnedeſpondi enī vos vni viro virginē caſtaꝫexhibere xp̄o. Iam quomō in paſcua diuinoꝝ educet eloquioꝝ greges dn̄icos paſtor idiota? Sed ⁊ ſi doctus quidē fueritnō ſit aūt bonus. verendū ne nō tā nutriat doctrina vberi qͣꝫ ſterili vita noceat Temere itaqꝫ ⁊ in hac parte hoc onus ſubit̉abſqꝫ ſciētia pariter vitaqꝫ laudabili. Sꝫecce qd̓ non laudamus. Finis indicitur:vbi nō erat finis. Euocamur in materiaꝫalterā: ⁊ cui hāc cedere indignum. Angorvndiqꝫ ⁊ qd̓ egrius ferā ignoro: auelli abiſta. an diſtendi in illa. niſi ꝙ vtrolibet ſimul vtrūqꝫ moleſtius. O ſeruitutē. O neceſſitatē. Nō quod volo hoc ago. ſꝫ quododi illud facio. Notate tamen vbi deſiuimus. vt qͣꝫ cito in id redire libeꝝ erit. indemox ordiamur in noīe ſponſi eccleſie Ieſu xp̄i dn̄i noſtri qͥ eſt ſuꝑ om̄ia deus bn̄dictus in ſecula Amen.Sermo. lxxvij.Ya expediti ſue Imus. Diximus heſterno ſermonę quales in via hac qua ambulamus vellemꝰ habere duces non qualeshabemꝰ. Longe diſſimiles exꝑimur. Nōom̄es ſunt amici ſponſi quos hodie ſpōſe hincinde aſſiſtere cerniſ. ⁊ qui. vt vulgoaiunt. eā quaſi addextrare vident̉. Pauciadmodū ſunt qͥ nō que ſua ſunt querāt exom̄ibꝰ caris eiꝰ. Diligūt munera: nec poſunt pariter diligere xp̄m. quia manꝰ dederūt māmone. Intuere quomō incedūtnitidi ⁊ ornati circūamicti varietatibus:tanqͣꝫ ſpōſa ꝓcedens d̓ thalamo ſuo. Nōne ſi quēpiam taliū repente eminus ꝓcedentē aſpexeris: ſpōſam potiꝰ putabis qͣꝫponſe cuſtodē? Unde v̓o hanc illis exuberare exiſtimas reꝝ affluētiā: veſtiū ſplēdorem. menſaꝝ luxuriē. cōgeriē vaſorumargenteoꝝ ⁊ aureoꝝ: niſi de bonis ſponſe.Inde eſt ꝙ illa pauꝑ ⁊ īops ⁊ nuda relinquitur: facie miſerāda. inculta. hiſpida. exſanguis. Propter hoc nō eſt hoc tempore ornare ſpōſam: ſed ſpoliare. nō eſt cuſtodire: ſed ꝑdere. nō eſt defendere ſꝫ exponere. nō eſt inſtituere ſed ꝓſtituere. non eſt pa

ſcere gregem: ſed mactare ⁊ deuorare. dicēte de illis dn̄o. qui deuorant plebem meaꝫvt cibū panis. ⁊ quia comederūt Iacob:⁊ locū eius deſolauerunt. Et in alio ꝓpheta. Peccata populi mei comedent. qͣſi dicat. Peccatoꝝ precia exigūt. ⁊ peccantibꝰdebitā ſollicitudinē nō impendūt. Queꝫ Ꝙdabis mihi de numero p̄poſitoꝝ qui nonplus inuigilet ſubditoꝝ vacuandis marſupijs qͣꝫ vicijs extirpandis? Ubi qͥ orando flectat ira. qui p̄dicet annū placabileꝫdn̄o? Leuiora loquimur. grauiora grauius manet iudiciū. Sine cauſa tamen velhis vel illis immoramur. quia nō audiūtnos. Sed ⁊ ſi litteris forſitan mandēturiſta que dicimus: dedignabāt̉ legere. autſi forte legerint mihi indignabunt̉. qͣꝫuisrectius ſibi hoc facerēt. Propterea derelīquamus iſtos nō inuētores ſponſe: ſꝫ vēditores. ⁊ inquiramus potius illos a quibus ſponſa ſe inuentā loquit̉. Et quidemilloꝝ iſti ſortiti ſunt miniſterij locū ſꝫ nonzelum. Succeſſores omnes cupiunt eſſeimitatores pauci. O vtinā tam vigiles reperirent̉ ad curā qͣꝫ alacres currunt ad cathedrā. Uigilarent vtiqꝫ: ſollicite ſeruantes ab illis īuentā. ſibi creditā. Immo ꝟoeuigilarent ꝓ ſemetip̄is: nec ſinerent d̓ ſe dici. Amici mei ⁊ ꝓximi mei aduerſum meappropinquauerūt ⁊ ſteterūt. Iuſta omnino querimonia. nec ad vllam iuſtius qͣꝫad noſtrā referenda etatē. Parū eſt noſtrꝭvigilibus ꝙ nō ſeruāt nos niſi ⁊ perdantAlto quippe demerſi obliuionis ſomnoad nullū dominice cōminatōnis tonitruum expergiſcunt̉. vt vel ſuū ipſoꝝ periculum expaueſcāt. inde eſt vt nō parcant ſuis: qui nō parcunt ſibi: perimētes pariter⁊ pereuntes. Sed enī qui nā illi ſunt vigiles a quibꝰ ſe inuentā perhibet ſponſa?Nēpe apoſtoli atqꝫ apoſtolici viri. Uerehi ſunt qui cuſtodiunt ciuitatē. id eſt. eaꝫipſam quā inuenerūt eccleſiā. eoqꝫ vigilātius quo nūc tꝑis grauius periclitantemcōſpiciunt: a malo vtiqꝫ domeſtico ⁊ inteſtino: ſicut ſcriptū eſt. ⁊ inimici hominisdomeſtici eius. Neqꝫ enim ꝓ qua vſqꝫ adſanguinē reſtiterūt: ſuo derelinquunt patrocinio deſtitutā: ſed protegūt ⁊ cuſtodiunt eam die ac nocte. hoc eſt. in vita et inmorte ſua. Et ſi precioſa eſt in ꝯſpectu domini mors ſanctoꝝ eius. nō ambigo ego