Sermo

putabo in poſſeſſione lilioꝝ. Rex ſuꝫ autem ſi tertiā his adiūgere potero patīam.Et quidē poſſunt ſufficere ille. ſꝫ qꝛ ⁊ deficere in tēptatōnibꝰ poſſunt. ſiquidē temptatio eſt vita homīs ſuꝑ terrā: opus ꝓfecto patientia eſt que vtriuſqꝫ ſit qͣſi nutrixquedā ⁊ cuſtoſ. Puto ſi venerit amator ille liliorū. ⁊ ita inuenerit ꝙ nō dedignabit̉iam paſci apud nos ⁊ apd̓ nos facere paſca. vbi illi ⁊ multa ſuauitas in duabus. ⁊magna erit ſecuritas ꝓpter tertiā. Ueꝝ qͦpacto dicat̉ paſci qͥ paſcit om̄ia: poſtea vtdebitur. Nūc vero apparet ſpōſum n̄ modo apparere inter lilia. ſed minime omninō extra lilia poſſe aliquādo inueniri. cuꝫom̄e quod de eo eſt ⁊ ip̄e ſit liliū ſpōſus eccleſie Ih̓s xp̄s dn̄s nr̄ qͥ eſt ſuꝑ om̄ia deꝰbn̄dictꝰ in ſecula Amen.Sermo. lxxi.Inis precedetis ſermōis: pͥncipiū huiꝰ. Eſtergo liliū ſpōſus. ſed nō liliuminter ſpinas. qm̄ nō habet ſpinā qui peccatū non fecit. Deniqꝫ ſpōſam ꝓteſtatꝰ eſtliliū inter ſpinas. qm̄ ſi dixerit vel ip̄a qͥaſpinā nō habeat: ſeip̄am ſeducit: ⁊ ꝟitasin ea nō eſt. Se vero florē quidē ⁊ liliumꝓfeſſus eſt. nō tn̄ inter ſpinas. Magꝭ aūtego (inquit) flos campi ⁊ liliū conualliuꝫ.⁊ nō eſt ſpinaꝝ mentio ꝙ ſolus ſit hoīumqui opus nō habeat dicere. cōuerſus ſuꝫin erumna mea dū cōfigitur ſpina. Ergoabſqꝫ lilijs nunqͣꝫ eſt qͥ abſqꝫ vicijs ſemꝑeſt. quia totꝰ ⁊ ſꝑ eſt cādidꝰ: ſpecioſus forma pͦ filijs hominū. Tu gͦ qui hec audisvel legis cura hr̄e lilia penes te ſi vis habere hūc habitatorē lilioꝝ habitantē ī te.Opus tuū. ſtudiū tuū. deſideriū tuum. lilia eſſe ꝓteſtet̉ moralis quidā reꝝ ipſaruꝫcandor atqꝫ odor. Habent ⁊ mores colores ſuos: habēt ⁊ odores. Neqꝫ enī in ſpiritualibꝰ idipſum eſt color ⁊ odor. nō magis qͣꝫ in corꝑibꝰ. Ergo de colore ꝯſciētiacōſultetur. de odore fama. Fetere feciſtisodorē noſtꝝ corā Pharaone ⁊ ſeruis eiꝰ.Aiunt illi: dicētes de opinione. Porro colorem oꝑi tuo dat cordis intētio ⁊ iudicium cōſcientie. Nigra ſunt vicia. virtꝰ candida eſt. Inter hāc atqꝫ illa cōſcientia cōſulta diſcernit. Stat ſentētia dn̄i de ocl̓onequā ⁊ lucido. que inter candidū ⁊ nigꝝ

certos fixit limites. ⁊ diuiſit lucem a tenbris. Quod ergo de corde puro ⁊ ꝯſciētiaegreditur bona: candidū eſt. ⁊ eſt virtus.Si aūt ⁊ bona fama ſecuta fuerit: ⁊ liliuꝫeſt. qͥppe cui nec cādor lilij deſit nec odor.Porro virtus ⁊ ſi nō ꝓpterea maior. pulcrior tamē illuſtriorqꝫ efficit̉. Ꝙ ſi in ꝯſcientia neuus fuerit: nec qd̓ ex ea prodierit:carebit neuo. Nam ſi radix in vicio. et ramus. ac ꝑ hoc qͥcquid illd̓ ſit qd̓ radix viciata nō abſqꝫ traduce vicij ex ſe ꝓducat.verbi gratia. ſermo. actio. oratio. etiam ſifama applaudere videatur. non eſt quoddebeat liliū dici. quia ⁊ ſi odor conuenirevidetur. ſꝫ nō color. Quo pacto enī liliuꝫcū impuritatis neuo? Nec ſane fama valebit vendicare vtuti quod eſſe viciū conuicerit cōſcientia. Arit quidē virtus ꝯtentacandore cōſcientie: vbi ſequi non poteritodor fame. ceterū odor fame nec excuſareſufficiet viciū cōſcientie decoloris. Prouidebit tamē ſemꝑ (quod in ſe eſt) homovirtutis bona. nō tm̄ corā deo: ſed etiā coram hominibꝰ: vt vere ſit liliū. Sed ē etiam candor anime indulgētia dei. ipſo dicente ꝑ ꝓph̓aꝫ. Si fuerint peccata veſtravt coccinū: quaſi nix dealbabunt̉. ⁊ ſi fuerint rubra quaſi vermiculus velut lana alba erunt. Et eſt candor quē ſibi induit is hqui miſeretur in hilaritate. Etenim ſi ītuaris illū: quē propheta depingit. iocūdūhominē: qui miſeret̉ ⁊ cōmodat. nōne istibi videbitur de ip̄a animi iocunditate īduiſſe candorē quendam pietatis vultuipariter ⁊ operi ſuo? Sicut e regione ſi extriſticia ⁊ veluti ex neceſſitate quis tribuat: non candidū plane: ſed tetrū p̄fert manū ⁊ fronte colorē. Et ideo hilarē datoreꝫdiligit deus. Nunqͥd ⁊ triſtē? Profecto qͥreſpexit ad abel ob alacritatis candorem.auertit faciē a cayn. qꝛ ⁊ ꝯciderat facieſ eiꝰvtiqꝫ triſticia ⁊ liuore. Aduerte qͣlis color Etriſticie ſeu īuidie ſit: qͥ dei a ſe auertit aſpectum. Pulcre ⁊ elegāter in colorando bn̄ficio candor iocunditatis laudatus ē voce illa poete. ſuꝑ omīa vultꝰ acceſſere boniNec mō hilarꝭ dator. ſꝫ ⁊ qͥ tribuit ī ſimplicitate diligit̉ a d̓o: ⁊ ſimplicitas cādore.Probāꝰ a ꝯͣrio. nā neuꝰ duplicitas. Paꝝdixi. macula eſt. Quid duplicitas niſi dolus? Sed qui doloſe egit in conſpectudei: inuenta eſt iniquitas eius ad odium