Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

iſta inſtātis eſt tꝑis. Uidetis iſtos nouicios? Nuꝑ venerūt. nuꝑ ꝯuerſi ſunt. nonpoſſumꝰ de ip̄is dicere. qꝛ vinea nr̄a floruit. Floret enī. Interim qd̓ in eis apparere videtis flos eſt. fructuū tꝑs nōduꝫ aduenit. Flos nouella ꝯuerſatio ē. flos formula recēs vite emēdatioris eſt. Induerūt ſibi faciē diſciplinatā ⁊ bonā: totiꝰ corporis cōpoſitōem. Placēt fateor q̄ ī facieſunt. negligētior vtiqꝫ is qͥ foris apparetcorpoꝝ cultꝰ ⁊ veſtiū. ſermo carior. vult̓hilarior. aſpectꝰ verecūdior. inceſſus maturior. Ueꝝ qꝛ hͨ nouit̓ ceꝑe: ip̄a ſui nouitate flores cēſenda ſunt ⁊ ſpes fructuū magis qͣꝫ fructꝰ. Uobis filioli nō timemꝰ afraude vulpiū. q̄ fructibꝰ magis qͣꝫ floribꝰinuidere noſcunt̉. Ueſtꝝ aliude ꝑiculū ē.Uſtionē certe metuo floribꝰ: nō ſubreptionē ſꝫ vſtionē a frigore. Aqͥlo mihi ſuſpectus eſt ⁊ frigora matutina q̄ in tempeſtiuos flores ſolēt ꝑdere. fructꝰ p̄riꝑe. Itaqꝫab aqͥlone pandit̉ veſtꝝ malū. A facie frigoris eiꝰ qͥs ſuſtinebit. Hoc frigꝰ ſi ſemelaīam. aīe quidē (vt aſſolet incuria ſpū dormitante ꝑuaſerit. ac neminē deinde (quodabſit) inhibēte ad interiora eiꝰ ꝑuenerit: d̓ſcenderit in viſcera cordis ⁊ ſinū mētꝭ. cōcuſſerit affectōes. occupauerit ꝯſilij ſemitaſ. ꝑturbauerit iudicij lumē. libertatē addixerit ſpūs. mox vt in corꝑe ſolet euenire febricitātibꝰ: ſubit quidā aī rigor. et vigor lenteſcit. languor fingit̉ viriū. horrorauſteritatis intēdit̉. timor ſollicitat pauꝑtatis. ꝯtrahit̉ animꝰ. ſubtrahit̉ gr̄a. ꝓtrahitur longitudo vite. ſopit̉ rō. ſpūs extinguit̉. deferueſcit nouiciꝰ feruor. īgraueſcittorpor faſtidioſus. refrigeſcit fraterna caritas. blandit̉ voluptas. fallit ſecuritas. reuocat ꝯſuetudo. Quid plura? Diſſimulatur lex. abdicat̉ ius. fas ꝓſcribit̉. derelinqͥtur timor dn̄i. Dant̉ poſtremo impudentie manꝰ. p̄ſumit̉ ille temerariꝰ: ille pudendus. ille turpiſſimꝰ. plenꝰ ille ignominia⁊ ꝯfuſione ſaltꝰ de excelſo ī abyſſum. d̓ pauimēto in ſterqͥliniū. de ſolio in cloacā. decelo in ſcenū. d̓ clauſtro ī ſeculū. de ꝑadiſoin infernū. Principiū ⁊ originē hꝰ peſtis⁊ vel qua arte vitet̉ vel qͣ ſuꝑet̉ virtute: nōeſt huiꝰ tꝑis d̓mōſtrare. Alias erit hͦ. nūccepta ꝓſequamur. Ad ꝓuectiores ⁊ firmiores ſermo eſt retorquēdꝰ ad vineā q̄ iamfloruit. cui qͥdē ⁊ ſi nō eſt qd̓ floribꝰ formi

det a frigore: ſꝫ nō fructꝰ ſecuri ſūt a vulpibus. Dicendū aꝑtiꝰ qͥd ſint ſpūaliter hevulpes. cur puſille dicant̉. cur iubeāt̉ potiſſimū capi. ⁊ nō abigi vl̓ occidi. etiā introducēda diuerſa genera haꝝ beſtiaꝝ admaiorē audientiū noticiā ⁊ cautelā. nō ſane ẜmone iſto. vt faſtidio cōſulamꝰ. ⁊ nr̄edeuotōis alacritas ꝑpeiuet̉ in gr̄a ⁊ ꝯfeſſione gl̓ie magni eccl̓ie ſpōſi dn̄i noſtri ieſu xp̄i. qui eſt ſuꝑ om̄ia deus benedictꝰ inſecula Amen.Sermo. lxiiij.Oſum promiſſioni veſtre. Capite nob̓ vulpesparuulas q̄ demoliunt̉ vineas.na vinea nōſtra floruit. Uulpes tēptationes ſunt. Neceſſe eſt vt veniāt tēptatōes.Quis enī coronabit̉ niſi qͥ legitime certauerit? Aut quō certabūt ſi deſit qui impugnet? Tu gͦ accedēs ad ſeruitutē dei: ſta ītimore: ⁊ p̄para aīam tuā ad temptatōemcertꝰ om̄es qͥ pie volūt viuere in xp̄o: ꝑſecutionē paſſuroſ. Porro tēptatōes diuerſe ſunt ꝓ tēpoꝝ diuerſitate. Et initijdem nr̄is tāqͣꝫ nouellaꝝ teneris florplātationū in euidēti vis algoris inculꝰ meminimꝰ in ent naltero. ⁊tes ab hac peſte cautos reꝟo ꝓficientiū ſanctioribꝰ ſtudijsrdem ſeſe opponere ꝯtrarie v̓tutesdent. ſꝫ ſolēt ex occulto inſidiari qͣfraudulēte vulpecule: ſpecie qͥdeꝫre āt vicia. Quātoſ (vbi gr̄a) īgreſſovite. ꝓgreſſos ad meliora. ſuꝑ ſerſticie bn̄ ſecureqꝫ ꝓficiſcētes ⁊ ꝓfraude ꝓcpudor vulpiū haꝝ turpitplātatos exꝑtꝰ ſuꝫ. ⁊ ſero in ſe v̓tutūcatos plāgere fructꝰ Uidi go hoīeꝫ currētem bn̄. ⁊ ecce cogitatio. Quid ī vulpecl̓afuit? Quātis (inqͥt) bonū qͦ ſolꝰ fruor. fi eſſem ī patria: poſſem vtiqꝫ imꝑtiri fratribꝰ⁊ cognatꝭ. notis ⁊ amicꝭ. Amāt me: ⁊ facile acqͥeſcerēt ſuadēti. Ut quid ꝑditio hec?Uado illuc ⁊ ſaluo multos ex ill̓ ⁊ mepariter. Nec verēdū in loci mutatiōe. Etenīdū bn̄ faciā. qͥd intereſt vbi. niſi ꝙ illic ꝓculdubio ſatiꝰ vbi fructuoſiꝰ degā? Quidplura? It ⁊ perit miſer. nō tā exul ad patriam qͣꝫ canis reuerſus ad vomitū. Et ſeꝑdidit infelix. ⁊ ſuoꝝ acqͥſiuit neminē. Envna vulpecula iſta. videlicet fruſtratoria