LXII.
multitudo. alterū de regis ip̄iꝰ maieſtate.eternitate. diuinitate. Illa ī maceria. iſta īpetra. Sꝫ hͦ qͣꝫto difficiliꝰ cauat̉: tāto ſuauiuſ qd̓ inde erius ſapit. Nec verearꝭ illd̓qd̓ ſcriptura minat̉ ſcrutatoribꝰ maieſtatis: tm̄ affer puꝝ ⁊ ſimplicē oculū. Nō opprimerꝭ a gl̓ia: ſꝫ admitteris. niſi nō d̓i: ſꝫtuā queſieris gl̓iam. Alioqͥn ſua qͥſqꝫ opprimit̉. nō dei gloria. dū ꝓcliuꝰ in iſtam:ad illā leuare ceruicē nō ſinit̉. nimiꝝ gͣueꝫcupiditate. Hac excuſſa ſecure ſcrutemurin petra in qͣ theſauri abſcōditi ſapīe ⁊ ſcientie ſunt. Si adhuc dubitas: audi ip̄aꝫpetrā. Qui oꝑant̉ (inqͥt) in me nō peccabūt. Quis dabit mihi pēnas ſicut columbe: ⁊ volabo ⁊ reqͥeſcā? Ibi requiē inuenitmāſuetꝰ ⁊ ſimplex: vbi doloſus opprimit̉vl̓ elatus ⁊ cupidꝰ inanis gl̓ie. Eccl̓ia columba eſt. ⁊ iō reqͥeſcit. Colūba: qꝛ innocens qꝛ gemēſ. Colūba (inqͣꝫ) qꝛ in māſuetudine ſuſcipit inſitū v̓bū. Et reqͥeſcit inꝟbo. hͦ eſt. in petra. nā petra eſt v̓bum. Eccleſia gͦ in foramībꝰ petre ꝑ quā ītroſpicit⁊ videt gl̓iam ſpōſi ſui. nec opprimit̉ tn̄ agl̓ia. qm̄ nō ſibi vſurpat eā. Nō opprimitur qꝛ nō ſcrutatrix maieſtatꝭ eſt: ſꝫ voluntatis. Nā qd̓ maieſtati attinet: interdū qͥdem ⁊ ī ip̄am intēdere audet. ſꝫ qͣſi admirans: nō qͣſi ſcrutās. Sꝫ ⁊ ſi qn̄ ꝑ exceſſūrapi ī illā ꝯtingat: digitꝰ dei eſt iſte: dignāter leuās hoīem. nō hoīs temeritas inſolēter dei alta ꝑuadēs. Cū enī apl̓s raptūſe cōmemoret. vt auſum excuſet: qͥſnā alt̓p̄ſumat mortaliū huic ſe diuīe maieſtatishorrēdo ſcrutinio ꝓprijs intricare conatibus: ⁊ importunꝰ ꝯtēplator pauēda irrūpere in archana? Scrutatores ꝓinde maieſtatis tāqͣꝫ irruptores dici reor. nō qͥ ſcꝫrapiunt̉ in eā: ſꝫ q̄ irruūt. Ip̄i itaqꝫ opprimūt̉ a gl̓ia. Ergo formiduloſa ſcrutatiomaieſtatꝭ. at volūtatꝭ tā tuta qͣꝫ pia. Quidni tota diligētia ſcrutādo inſtē ſacr̄o gl̓ievolūtatis: cui mihi ꝑendū ꝑ omnia ſcio?Suauis gl̓a q̄ nō aliūde qͣꝫ de ip̄iꝰ ſuauitatꝭ ꝯtēplatiōe ꝓcedit qͣꝫ de diuitiaꝝ bonitatꝭ ac ml̓te miſeratōis intuitu. Deniqꝫ vidimꝰ gl̓iaꝫ hāc: gl̓iam qͣſi vnigeniti a pr̄eTotu nēpe benignū ⁊ v̓e pr̄nū qd̓ apparuit gl̓ie ī hac ꝑte. Nō me oppͥmet gloriaiſta. totꝭ licꝫ viribꝰ intēdētē in ſe: ego potiꝰimpͥmar illi. Etenī reuelata facie ſpeculātes ī eandē imaginē trāſformamur de cla
ritate ī claritatē tāqͣꝫ a dn̄i ſpū. Tranſformamur cū ꝯformamur. Abſit āt vt ī maieſtatꝭ gl̓ia: ⁊ n̄ magꝭ ī volūtatꝭ modeſtia:dei ab hoīe ꝯformitas p̄ſumat̉. Gl̓a meahec ē ſi vnqͣꝫ de me audiero. Inueni hoīeꝫẜm cor meū. Cor ſpōſi: cor pr̄is ſui. Ip̄ꝫqͣle? Eſtote (ait) miſericordes ſicut ⁊ pr̄ vr̄miſericors ē. Hec forma quā videre deſiderat: cū eccl̓ie dic̄. on̄de mihi faciē tuamforma pietaꝭ ⁊ māſuetudīs. Hāc cū oī fiducia leuat ad petrā cui ſil̓is ē. Accedite.(inqͥt) ad eū ⁊ illumīamini: ⁊ facies vr̄e nōꝯfundēt̉. Quo pacto hūilis ab hūili con Afundet̉. a pio ſctā. ⁊ a manſueto modeſta?Nō plane abhorrebit a puritate petre pura facies ſpōſe. nō magꝭ qͣꝫ a v̓tute v̓tuſ. alumīe lumē. Sꝫ qꝛ non ex oī ſe īterim ꝑteadhuc ad petrā forādā eccl̓ia accedere p̄tneqꝫ eī oīm eſt qͥ in eccl̓ia ſūt ſacr̄a diuinevolūtatꝭ inſpicere: aut app̄hēdere ꝑ ſemetip̄os ꝓfunda dei. iō nō ſolū ī foraminibꝰpetre ſꝫ ⁊ ī cauernis macerie hītare on̄ditur Ergo ī ꝑfectꝭ qͥdē qͥ rimari ac penetrare archana ſapīe: ⁊ puritate ꝯſcīe audēt: etintelligētie acumīe pn̄t: habitat ī foraminibꝰ petre. De reliqͦ in cauernis macerie.vt qͥ in petra ꝑ ſemetip̄os fodere: aut n̄ ſufficiūt: aut nō ꝑſumūt: in maceria fodiantꝯtēti vl̓ gl̓iam ſctōꝝ mēte ītueri. Si cuine hͦ qͥdē poſſibile ſit: huic ſane ꝓponet ieſum: ⁊ hūc crucifixū. vt ⁊ ip̄e abſqꝫ ſuo labore habitet ī foramībꝰ petre. ī qͥbꝰ nō laborauit. Iudei ī his laborauerūt. ⁊ ip̄e inlabores infideliū ītroibit vt ſit fidel̓. Necferēdū qd̓ patiat̉ repulſaꝫ. qͥ ⁊ vocat̉ vt intret. Ingredere (inqͥt) ī petrā: ⁊ abſcōderein foſſa humo a facie timoris dn̄i ⁊ a gl̓iamaieſtatꝭ eiꝰ. Infirme adhuc ⁊ inerti aīe(q̄ iuxta qd̓ ī euāgelio qͥdā de ſemetip̄o ꝯfitet̉. fodere n̄ valꝫ: mēdicare erubeſcit) foſſaon̄dit̉ humꝰ vbi lateat: donᶜ ꝯualeſcat ⁊ ꝓficiat: vt poſſit ⁊ ip̄a ꝑ ſe cauare ſibi foraīaī petra. ꝑ q̄ ītret ad īteriora v̓bi: aī vtiqꝫ vigore ⁊ puritate. Et ſi ītelleximꝰ foſſaꝫ humū: illā q̄ ait. Foder̄t manꝰ meas ⁊ pedeſmeos: n̄ erit ābigēdū d̓ ſanitate in ea citiꝰadipiſcēda aīe vulnerate q̄ ī ea d̓morabit̉Quid eī tā efficax ad curāda ꝯſcīe vulnera: necn̄ ad purgādā mētꝭ aciē qͣꝫ xp̄i vulnerum ſedula meditatio? Uerum donecpurgata et ſanata perfecte fuerit: non video qualiter illi aptari poſſit quod dicit̉.