Sermo

factus eſt: ſpiritualis ſue ſeruande rectitudinis admoneret. et decor limi deformitatem argueret animi. Quid enim indecētius qͣꝫ curuū recto corpore gerere animū?Peruerſa res eſt ⁊ feda: luten vas quod ēcorpus de terra. oculos habere ſurſum: celos libere ſuſpicere. celorūqꝫ luminaribuoblectare aſpectus: ſpiritualē vero celeſtēqꝫ creaturā ſuos econtrario oculos. id eſtinternos ſenſus atqꝫ affectuſ. trahere ī terram deorſum: ⁊ que debuit nutriri in croceis herere luto tanqͣꝫ vnā de ſuibus amplexariqꝫ ſtercora. Erubeſce anima meadiuina: pecorinā cōmutaſſe ſimilitudinē.Erubeſce volutari in ceno que de celo esErubeſce anima ait corpus: in mei conſideratione. Creata ſimilis creāti recta: mequoqꝫ accepiſti adiutoriuꝫ ſimile tibi. vtiqꝫ ẜm liniamenta corporee rectitudinis.Quocunqꝫ te vertas: ſiue ad deum ſurſūſiue ad me deorſum: (nemo ſiquidem carnem ſuā vnqͣꝫ odio habuit) vbiqꝫ occurrit tibi ſpecies decoris tui. vbiqꝫ pro ſtatu tue dignitatis habes de magiſterio ſapientie familiarē admonitionē. Me ergomeam quā tui gratia accepi retinente ⁊ ẜuante prerogatiuā. tu quomodo non cōfunderis amiſiſſe tuam: Cur ſuaꝫ in te cōditor intuetur abolitā ſimilitudineꝫ cumtuam in me tibi conſeruet aſſidueqꝫ repreſentet? Iam om̄e adiutoriū quod tibi exme debebatur vertiſti tibi in confuſioneꝫ:abuteris obſequio meo. īdigne humanūcorpus inhabitas. brutus ⁊ beſtialis ſpiritus. Iſtiuſmodi ergo curue anime nonpoſſunt diligere ſponſam: quoniam nonſunt amice ſponſi. cū ſint mūdi. Qui vult(inquit) amicus eſſe huius mūdi: inimicꝰdei conſtituit̉. Ergo querere ⁊ ſapere queſunt ſuper terrā. curuitas anime eſt: ⁊ e regione meditari ac deſiderare que ſurſumſunt: rectitudo. Et hanc rectitudinem vtſit perfecta in omnibꝰ inueniri neceſſe eſtſenſu atqꝫ conſenſu. Illū vero rectuꝫ corde dixerim: qui ⁊ recte in omnibꝰ ſentiat ⁊a recto qd̓ ſenſetit in nullo diſſentiat. Ecce de quibꝰ dicitur ad ſponſam: recti diligunt te. Qui videlicet in om̄ibꝰ ⁊ recte etrecto acquieſcūt. Rectū reuera te dixerim:ſi recte in om̄ibꝰ ſentias ⁊ factis non diſſentias. Inuiſibilis animi ſtatū nūciet fides ⁊ actio. Rectū iudica: ſi fide catholi-

cum ⁊ iuſtum opere ꝓbaueris. Si qͣ minus: curuū cenſere nō dubites. Sic nempe habes: Si recte offers ⁊ recte non diuidis. peccaſti. Recte quidē quodcunqꝫhorū offers. recte autē ab alterutro ea nōdiuidis. Noli eſſe rectus oblator: ⁊ prauꝰdiuiſor. Quid diuidis actū a fide. iniquediuidis: fidem perimēs tuam. Nā fidesſine operibꝰ mortua eſt. Munus mortuum offers deo. Si enī quedam anima fidei ipſa deuotio eſt: quid fides que n̄ operatur ex dilectione niſi cadauer exanime?Bene honoras deū munere fetido: beneplacas tue fidei interfector. Quomodohoſtia pacifica. vbi tam ſeua diſcordia ē?Non mirum ſi Cayn inſurrexit in fratrē.qui ſuam prius occiderat fidē. Quid miraris o Cayijſi ad tua non reſpicit munera qui te deſpicit? Nec hoc mirum ſi nonreſpicit ad te: qui ita es diuiſus in te. Simanū deuotōni. quid animū das liuori?Non concilias deū tibi: diſcors tecū. Nōplacas ſed peccas: ⁊ ſi nondū quidem impie feriendo. ſed tamen diuidendo non recte. Et ſi necdū fratricida: iam tamē fideicida teneris. Nunquid rectus vel quādo Lmanū porrigis deo. cuiꝰ cor in terraꝫ trahit liuor ⁊ fraternū odiuꝫ? Quomodo rectus: cuius fides mortua. cuiꝰ opꝰ mors.cuius nulla deuotio. amaritudo multa?Erat quidem in offerente fides: ſed nonin fide dilectio. Recta oblatio: ſed crudelis diuiſio. Mors fidei eſt ſeparatio charitatis. Credis in chriſtū: fac chriſti oꝑavt viuat fides tua. Fideꝫ tuā dilectio animet: probet actio. Non incuruet terrenuꝫopus: quem fides celeſtiuꝫ erigit. Qui tedicis in chriſto manere: debes ſicut ipſeambulauit ⁊ tu ambulare. Ꝙ ſi propriaꝫgloriam queris: florenti inuides. abſentidetrahis. reponis ledenti te: Hoc chriſtꝰnon fecit. Confiteris te noſſe deum: factꝭautem negas Non recte. plane. ſed impielinguam chriſto: animam dediſti dyabolo. Audi ergo quid dicat: Homo iſte labijs me honorat, cor auteꝫ eius longe eſta me. Non es profecto rectus: qui tā nonrecte diuidis. Non potes attollere caputpreſſum dyaboli iugo. Non te ſurrigerepreuales: cui dominat̉ iniquitaſ. Iniquitates tue ſupergreſſe ſunt caput tuum: et