Sermo
d̓leo legis: quo vtiqꝫ puluis pigmentorūinfunditur vt vnguenta fiant. Aromatanon modo grata ſuauitate odoris: ſed viquoqꝫ medendi vtilia ſunt. Merito ſe introductam illuc exultat ſpōſa: vbi tāta redūdat vbertas gratie. Sed habeo ⁊ alianomina: puto ⁊ euidentioreꝫ ſui gerentierationem. Et vt ſuo ordine nominentur.primā nuncupauerim diſcipline. ſecūdaꝫnature. poſtremā gratie. In priori diſcisiuxta ethyce partis rōnem inferior eſſe. inſequenti par. in poſteriore ſuperior: hͦ eſt.ſub alio. cū alio. ſuper aliū. Ul̓ ſic. Subeſſe. coeſſe. preeſſe. Primo ergo diſcis eſſediſcipulus. ſecundo ſocius: tertio et magiſter. Equidem om̄es homines naturaequales genuit. At quoniaꝫ bono naturein moribus ſuperbia deprauato: facti ſūthomines equalitatis impatientes: cōtendentes inuicem ſuperiores conſtitui. atqꝫalterutrum ſupergredi cupiētes. ⁊ inanisglorie cupidi: inuicē inuidentes. inuicemprouocātes. Primo omniū in cella priori iugo diſcipline inſolentia morū domāda eſt. quouſqꝫ duris ac diutinis ſeniorūattrita legibꝰ humilietur ⁊ ſanetur ceruicōſa voluntas. bonūqꝫ in ſe nature quodſuperbiendo amiſerat: obediendo recipiat: dū ſolo iam naturali affectu. nō metudiſcipline cum vniuerſis nature ſue ſocijſid eſt. cū omnibꝰ hominibꝰ ſocialiter qͣntum in ſe eſt: quieteqꝫ ſeſe habere didiceritin cellam tandē nature tranſiens experiēſqꝫ quod ſcriptū eſt. Ecce qͣꝫ bonum et qͣꝫiocundū habitare fratres in vnum. ſicutQ vnguentū in capite. Accedit nimirum diſciplinatis moribus tanqͣꝫ tritis ſpeciebꝰoleum leticie bonū nature. ⁊ fit vnguentūbonum atqꝫ iocundū. Quo quaſi vnctuſredditur homo ſuauis ⁊ mitis. homo ſine querela. neminē circumneniens. neminem concutiēs. neminē ledens. nemini ſeſuperextollens aut preferēs. inſuper et libenter cōmunicans in ratione dati et accepti. Puto ſi bene intellexiſti vtriuſqꝫ cele proprietates: nō incongrue me hāc vnguentariā: illam aromaticā appellaſſe teſtaberis. In illa deniqꝫ ſicut pigmentoꝝvires atqꝫ fragrantiā piſtilli extorquet etexigit violenta contuſio. ſic rectoꝝ moruꝫelicit quodāmodo ⁊ exprimit naturalemvim vis magiſterij ⁊ diſtrictio diſcipline
In hac aūt voluntarie ⁊ tanqͣꝫ innate affectionis grata manſuetudo ſponte officioſa currit inſtar plane vnguenti quod ēin capite: ad leuem caloris tactū deſcendētis ac diffluentis per totū. Itaqꝫ in celladiſcipline tanqͣꝫ ſicce ac ſimplices aromatum ſpecies cōtinent̉. ⁊ inde aromaticameam denominandā putaui. In ea vero q̄nature dicta eſt. quoniā iam quaſi confecta reponunt̉ ⁊ ſeruātur vnguenta: nihilominus ex re nomen ⁊ ipſa accepit vt vnguentaria nūcupetur. Nam vinariā quoqꝫ cellam nō aliā ſane in ſui nominis arbitror ferre rōnem: niſi ꝙ in ea vinuꝫ zeli incharitate feruentis recondit̉. Nec debetomnino preeſſe alijs qui in eā necduꝫ meruit introduci. Oportet prorſus hoc vino eſtuet qui alijs preſidet. quemadmodum doctor gentiū eſtuabat quando dicebat. Quis infirmat̉ ⁊ ego nō infirmor?Quis ſcandalizatur ⁊ ego non vror? Alioquin improbe ſatis p̄eſſe affectas: quibꝰprodeſſe non curas: ⁊ quorū non zelas ſalutem. ſubiectionē nimis ambitioſe vendicas tibi. Hanc ego cellam quoqꝫ gratie nominaui. non ꝙ abſqꝫ gratia vel reliquas duas obtinere om̄ino quis poſſit:ſed ob plenitudinē: que ſingulariter ī iſtapercipit̉. Deniqꝫ plenitudo legis eſt charitas: ⁊ qui diligit fratreꝫ legem impleuitUidiſti rōnem vocabuloꝝ: vide ⁊ differē Rtiam cellaꝝ. Nec enī paris facilitatis ſeufacultatis eiuſdeꝫ eſt petulantes vagoſqꝫſenſus atqꝫ intēperantē carnis appetituꝫmagiſtri comprimere metu: ac rigida diſcipline cohibere cenſura ⁊ ſpontaneo affectu bene cum ſocijs conuenire: caſtigatis ſub ferula viuere moribꝰ: ⁊ ſola magiſtra voluntate gratū paribus gerere morem. Nam neqꝫ vniꝰ rurſum quis dicateſſe meriti vniꝰ ve virtutis: ſocialiter viuere ⁊ vtiliter preeſſe. Quāmulti deniqꝫ ſubpreceptore quieti viuunt: quos ſi iugo abſoluas videas non poſſe quieſcere: nec ſevllo modo equalibus ſeruare innoxios.Itemqꝫ innumeroſ cernes ſimpliciter acſine querela inter fratres conuerſari. ſuꝑfratres: non ſolum inutiliter? ſed ⁊ inſipiēter ⁊ nequiter. Quadā ſiquidem bona mediocritate ꝯtenti ſuntiqͥhmōi ſunt: ſic̄ eismenſuram gratie partitus eſt deus. minime quidem egentes mgr̄o: nec tn̄ idone-