Sermo
eſſe inciperet ⁊ apud hoīes. ſic nihilominus ī principio ſapiētia erat. erat iuſticia.erat ſanctificatio ⁊ redemptio: ſꝫ angelis.vt eſſet ⁊ hominibꝰ. fecit eū hec om̄ia pat⁊ fecit qd̓ pater. Deniqꝫ qͥ factus eſt (inquit) nobis ſapiētia a deo. ⁊ nō ait ſimpliciter. qͥ factus eſt ſapiētia. ſed qͥ factus eſtnobis ſapiētia. qm̄ qd̓ erat angelis factꝰC eſt ⁊ nobis. Et angelis (inquis) quomodo redemptio fuerit: nō video. Nec enimauctoritas ſcripturaꝝ vſpiā aſſentire vid̓tur eos aliquando aut peccato extitiſſe captiuos: aut morti obnoxios vt neceſſariam haberēt redemptōem. exceptis dumtaxat illis qͥ ſuperbie lapſu irremediabilicorruētes: redimi deinceps nō merenturSi itaqꝫ angeli nunqͣꝫ redempti ſunt. alijvtiqꝫ nō egentes. alij nō ꝓmerentes. illi qͥdem qꝛ nec lapſi ſunt. hī aūt quia irreuocabiles ſunt. quo pacto tu dicis dn̄m ieſum xp̄um eis fuiſſe redemptionē? Audibreuiter. Qui erexit hoīem lapſum. deditſtanti angelo ne laberet̉. ſic illū de captiuitate eruens. ſicut hūc a captiuitate defendens Et hac rōne fuit eque vtriqꝫ redemptio. ſoluēs illū: ⁊ ſeruēs iſtum. Liquet gͦſanctis angelis dn̄m xp̄um fuiſſe redēptionem. ſicut iuſticiā. ſicut ſapīam. ſicut ſāctificatōem. Et nihilominꝰ tn̄ hec ip̄a qͣttuor eſſe factū ꝓpter homīes. qͥ inuiſibiliadei nō niſi ꝑ ea que facta ſūt intellecta cōſpicere poſſunt. Sic gͦ om̄e qd̓ erat angeD lis: factus eſt nobis. Quid ſapiētia. iuſticia. ſanctificatio. redemptio. Sapientiain p̄dicatione. iuſticia in abſolutōe pctōꝝſanctificatio in ꝯuerſatiōe quā habuit cūpeccatoribꝰ. redemptio in paſſione: quaꝫſuſtinuit ꝓ peccatoribꝰ. Ubi ergo hͦ a deofactus eſt: tūc eccl̓ia odorē ſenſit: tunc cucurrit. Uide iam quadrifariā vnctiōemvide affluentiſſima atqꝫ ineſtimabilē ſuauitatem eiꝰ: quē vnxit pater oleo leticie p̄cōſortibꝰ ſuis. Sedebas o homo ī tenebroſis ⁊ in vmbra mortis: ꝑ ignorātiamveritatis. ſedebas vinctus cathenis delictoruꝫ. Deſcendit ad te in carcere̓: non vttorqueret: ſed vt erueret de poteſtate tenebraꝝ. Et primo quidē veritatis doctor d̓pulit vmbrā ignorātie tue: luce ſapīe ſue.Per iuſticiā deinde que ex fide ē ſoluit funes peccatoꝝ. gratis iuſtificās pctōrem.Quo gemino beneficio impleuit ſermōꝫ
illum ſancti Dauid. Dominꝰ ſoluit compeditos. dn̄s illumīat cecos. Addidit qͦꝫſancte inter peccatores viuere. ⁊ ſic tradere formā vite: tanqͣꝫ vie qua redires ad patriam. Ad cumulū poſtremo pietatis tradidit in mortē animā ſuam. ⁊ de propriolatere ꝓtulit p̄cium ſatiſfactionis quo placaret patrē. ꝑ quod illū plane ad ſe ꝟſiculum traxit. Apd̓ dn̄ꝫ miſericordia: ⁊ copioſa apud eū redemptio. Prorſus copioſa. quia nō gutta ſed vnda ſanguinis largiter ꝑ quinqꝫ partes corporis emanauitQuid tibi debuit facere ⁊ nō fecit? Illu Eminauit cecum. ſoluit vinctum. reduxiterroneū. recōciliauit reū. Quis nō poſt illum libenter atqꝫ alacriter currat. qͥ et aberrore liberat: ⁊ errata diſſimulat: qui deinde merita viuēdo tradit. premia moriēdocōquirit? Quā excuſatōem habet qͥ ī odore hoꝝ vnguentoꝝ nō currit: niſi ad queꝫforte odor minime ꝑuenit. Sedenim inomnē tertā exiuit odor vite: quoniā miſericordia dn̄i plena eſt terra: ⁊ miſeratiōeseius ſuꝑ om̄ia oꝑa eius. Ergo qui vitalēhanc ſparſam vbiqꝫ fragrantiā nō ſentit.⁊ ob hoc non currit aut mortuꝰ eſt. aut putidus. Fragrantia fama eſt. p̄uenit opinionis odor. excitat ad currendū. perducitad vnctionis experimentū. ad brauiū viſionis. Uox vna letantiū: omniū ꝑueniētium. Sicut audiuimꝰ: ſic vidimus ī ciuitate dn̄i virtutū. Om̄ino ꝓpter māſuetudineꝫ que ī te p̄dicatur currimꝰ poſt tedn̄e ieſu: audientes ꝙ nō ſpernas pauperem. peccatorē nō horreas. Nō horruiſtiꝯfitentē latronē. nō lachrimantē peccatricem. nō chananeā ſupplicantē. non dep̄heniam in adulterio. non ſedentē in theloneo. non ſupplicantē publicanū. non negantē diſcipulū. non ꝑſecutorē diſcipulorum. nō ipſos crucifixores tuoſ. In odore horū currimꝰ. Porro ſapiētie tue odorem ex eo ꝑcipimus qd̓ audimus. quia ſiquis indiget ſapiētia: poſtulet eam a te: etdabis ei. Aiūt ſiquidē ꝙ des om̄ibꝰ affluenter: ⁊ non improperes. At vero iuſticie Ftue tanta vbiqꝫ fragrantia ſpargitur. vt n̄ſolum iuſtꝰ: ſed etiā ip̄a dicaris iuſticia: etiuſticia iuſtificans. Tam validus deniqꝫes ad iuſtificę̓dū: qͣꝫ multus ad ignoſcendum. Quāobrem qͥſquis ꝓ peccatis cōpunctus eſurit ⁊ ſitit iuſticiā credat ī te qͥ