Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XXIII

familiarius ꝓ vite meritis ac mētis puritate appropiat. Tāto eū arbitror recentiorum aromatū ⁊ vnctionis ſuauioris ſenZ tire fragrantiā. Porro ī hmōi non capit ītelligētia: niſi quantū experientia attingitEgo v̓o haud temere mihi arrogarī ſpōſe p̄rogatiuā. Nouit ſpōſus qͥbꝰ delicijsſpūs foueat dilectā: quibꝰ ſingulariter refocillet ſenſus eius inſpirationibꝰ. ⁊ mulceat odoramētis. Sit ſibi fons ꝓpriꝰ in qͦei nō cōmunicet alienꝰ. nec indignꝰ bibatex eo. Eſt quippe ortus ꝯcluſus fons ſignatus. Ceteꝝ deriuant̉ aque inde ī plateas. eas me habere ad manū fateor. dumtn̄ nemo mihi moleſtꝰ ſit aut ingratus: ſide publico haurio ⁊ ꝓpino. Nā vt pauliſper miniſteriū meū in hac ꝑte cōmendemNō nulliꝰ ꝓfecto fatigatōis eſt atqꝫ laboris. qͦtidie ſcꝫ exire ⁊ haurire etiā de manifeſtis riuulis ſcripturaꝝ. ⁊ ex eis ſinguloruꝫ neceſſitatibꝰ inſeruire. vt abſqꝫ ſuo labore quiſqꝫ veſtꝝ p̄ſto habeat aquas ſpirituales ad om̄e opꝰ. v̓bi gr̄a. ad lauādūad potandū. ad cibos coquēdos. Eſt nimiꝝ aqua ſapiētie ſalutaris ſermo diuinꝰnō modo potās: ſed ⁊ lauās. dicēte domino. Et vos mūdi eſtis ꝓpter ſermonemquē locutꝰ ſum vobis. oꝫ ⁊ crudos carnis cogitatꝰ. igne ſpūſſancti accendente:coquit diuinū eloquiū. ac vertit ī ſenſusſpūales ⁊ cibos mētis. ita vt dicas. Concaluit cor meū intra me: ⁊ in meditationemea exardeſcet ignis. Qui mēte ſane puriori ꝑ ſeipſos app̄hēdere ſublimiora ſufficiunt qͣꝫ ꝑ nos ꝓferant̉: nō ſolū nō ꝓhibeo. ſꝫ ⁊ multū ꝯgratulor. dum ⁊ ip̄i nospatiant̉ ſimpliciora ſimplicioribꝰ mīſtrare. Quis dabit mihi vt om̄es ꝓphetent?Utinā mihi neceſſe nō eſſet in his occupari. Utinā aūt alteri cura incūberet iſtaaut certe. qd̓ mallē. nemo in vobis eſſet qͥea indigeret. eſſentqꝫ om̄es docibiles dei.⁊ ego poſſem vacare ⁊ videre qm̄ ſpōſuseſt deꝰ. Nūc vero. quē minime interim nōdico intueri ſꝫ ne inqͥrere quidē licet. qd̓ ſine lachrymis nō loquor. regem in decoreſuo ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſum ⁊ eleuatuꝫ.in ea forma qua equalis patri in ſplēdoribꝰ ſanctoꝝ ante luciferū genitꝰ eſt. ī qua⁊ ſemꝑ deſiderāt angeli eū ꝓſpicere: deuꝫapud deū. ip̄m ſaltē hoīem. (homo hoībꝰloquor) ẜm eā formā in qua vt ſe manife-

ſtum nimia ſua dignatōe ⁊ dilectōne p̄beret: minoratꝰ ab angelis in ſole poſuit tabernaculū ſuū: tāqͣꝫ ſpōſus ꝓcedēs d̓ thalamo ſuo. Suauē magis qͣꝫ ſublimem. ⁊vnctū nō altū loquor. qualē deniqꝫ ſpūsdn̄i vnxit. ⁊ miſit euangelizare pauꝑibusmedere ꝯtritis corde. p̄dicare captiuis indulgentiā. ⁊ clauſis apertionē. predicareannū placabilem dn̄o. Saluo igit̉ cuiqꝫqd̓ forte ſubmiliꝰ ſubtiliuſqꝫ de ſpōſi vnguētis ſpeciali munere ſentire ſibi ⁊ experiri donatū eſt. ego qd̓ de cōmuni accepiꝓfero in cōmune. Ip̄e ſiquidē fons vite:ipſe fons ſignatꝰ. de intra ortū cōcluſumerumpēs ꝑ os pauli. fiſtulā ſuā tanqͣꝫ ꝟeilla ſapiētia que iuxa beati Iob ſapiētiaꝫtrahit̉ de occultis. in qͣttuor ſeſe riuos diffudit. ⁊ deriuauit in plateas. vbi videlicꝫ⁊ aſſignat nobis eū factū a deo ſapiētiā ⁊iuſticiā ⁊ ſanctificatōem ⁊ redemptiōem.Ex his vtiqꝫ qͣttuor riuis tanqͣꝫ ꝓcioſiſſimis vnguētis. nil enī obſtat vtrūqꝫ intelligi. ⁊ aquā ⁊ vnctionē. aquā qꝛ mūdant.vnctionē qꝛ fragrant. Ex his inqͣꝫ qͣttuorp̄miſſis tanqͣꝫ vnguētis p̄cioſiſſimis ſuꝑmōtes aromatū de celeſtibꝰ ſpeciebꝰ cōfectis: tāta eccl̓ie nares odoris ſuauitas repleuit: vt mox a qͣttuor mūdi ꝑtibꝰ excitata illa dulcedine: ſuꝑnū ꝓperaret ad ſponſum: tāqͣꝫ vere illa regina auſtri: feſtinansa finibꝰ terre audire ſapīam Salomonisſui ſalomonis: quouſqꝫ is qͥ ab eterno expatre ſapiētia erat. factꝰ eſt ei in temporea pr̄e ſapīa: quo ipſiꝰ odorē ꝑciꝑe poſſet.Sic iuſticia. ſic ſanctificatio. ſic ⁊ redemptio nihilominꝰ ei factꝰ eſt. vt hoꝝ quoqꝫin odore currere poſſet: cū hec eque om̄iain ſe ante om̄ia eſſet. Nā ⁊ in principio qͥdem erat verbū. ſed tūc demū ad vidēdūip̄m paſtores venerūt feſtinātes cū nunciatū eſt factū. Deniqꝫ ⁊ loquunt̉ ad inuicem. Tranſeamꝰ vſqꝫ bethleē ⁊ videamꝰhoc verbū quod factū eſt. quod fec̄ dn̄s:⁊ oſtendit nobis. Et ſequit̉. qꝛ venerūt feſtinantes. Prius nō ſe mouebāt: dū verbum erat tm̄ apud deū. At vbi verbū qd̓erat: factum eſt. vbi hoc dn̄s fecit ⁊ oſtendit. tūc venerūt feſtinātes: tūc cucurrerūtQuomodo gͦ in pͥncipio erat verbum: ſꝫverbū erat apud deū: factū eſt aūt qͣtinus