Sermo
¶ Sermo. xvi.Uid ſibi ergovult ſeptenariꝰ iſte? Neſcio enīan ita ſimplex qͥſpiā in vob̓ ſitqͥ ocioſas eſſe has viceſ: ⁊ numeꝝ hūc putet eſſe fortuitū. Ego nec illd̓ vacare reorꝙ ꝓph̓a incūbens ſuꝑ mortuū: ad mēſura puerilis corꝑis ſeſe ꝯtraxit. os ſuū oriilliꝰ ꝯiūxit: oculiſqꝫ oculos. ⁊ manibꝰ manus. Spūſſanctꝰ ſic oīa fieri: ⁊ ſic ſcribifecit. ad eruditionē ꝓculdubio illoꝝ ſpirituū qͦs corrupti corꝑis circūuenit infidaſocietas: ac ſtulta mūdi ſapīa deſipere docuit. Corpꝰ qͥppe qd̓ corrūpit̉ aggrauataīam. ⁊ depͥmit terrena inhabitatio ſenſūmulta cogitantē. Propterea nemo miret̉ac moleſte accipiat ſi in his ſcrutādis tāqͣꝫ quibuſdā ſpūſſancti apothecis curioſus exiſto. cū ſciam qꝛ ſic viuit̉: ⁊ in talibꝰvita ſpūs mei. Dico tn̄ his qͥ p̄uolātes ingenio: in om̄i ẜmone an̄ pene flagitant finē qͣꝫ pͥncipiū teneāt. debitorē me etiā tardioribꝰ eſſe: ⁊ maxīe. Sꝫ nec ſtudiū tā eēmihi vt exponā v̓ba qͣꝫ vt imbuaꝫ corda.Et haurire ⁊ ꝓpinare me oꝑtet. qd̓ nō fitcelerit̓ ꝑcurrēdo. ſꝫ tractādo diligēter ⁊ exhortādo frequēter. Quāqͣꝫ ⁊ p̄ter ſpem qͦꝫmeā diu nos diſcuſſio detinuit ſacr̄oruꝫ.Putaui fateor vnū ad hͦ ẜmonē ſufficere.ſiluāqꝫ iſtā vmbroſam latebroſamqꝫ allegoriaꝝ ꝑtrāſire nos cito. ⁊ ad planiciemmoraliū ſenſuū itinere diei qͣſi vniꝰ ꝑuenire. Sꝫ ſecꝰ ꝯtigit. Biduū qͥppe iā in eo expēdimꝰ. ⁊ adhuc reſtat via. Ictꝰ ocl̓i eminus ſūmitates ramoꝝ ⁊ motiū cacumīaꝑuolabat. ſꝫ valliū ſubteriacēs vaſtitas ⁊dēſitas dumetoꝝ fruſtrabat̉ obtutꝰ. Nūqͥd (vbi gr̄a) helyſei miracl̓m p̄uidere valebā. qꝛ nob̓ videlicꝫ de gentiū vocatōe ⁊repulſione iudeoꝝ diſſerētibꝰ: ita d̓ ſubitoin mediū ꝓſiliret?. Et nūc qn̄qͥdē īcidimꝰnō pigeat nos paululū īmorari: ꝯſequēt̓ad id qd̓ intermittimꝰ poſtea reuerſuros.Siqͥdē aīaꝝ cibꝰ nihilominꝰ ē iſte. Canibus qͦꝫ ac venatoribꝰ plerūqꝫ ꝯtingit a beſtia quā aggreſſi erāt deſiſtere: ⁊ ſeqͥ aliā q̄inopinātibꝰ forte occurrerit. Nō ꝑuū fiducie robur p̄ſtat mihi. ꝙ magnꝰ ille virꝓpheta potēs ī oꝑe ⁊ ẜmōe d̓ excelſo mōteceloꝝ deſcēdēs viſitare dignatꝰ ē me cumſim cinis ⁊ puluis: miſereri mortuo: īcli-
clinare ſe iacēti. ꝯtrahi ⁊ coeqͣri ꝑuo: cecopartiri lumē ocl̓oꝝ ſuoꝝ. ⁊ os mutū orisꝓprij oſculo ſoluere. debileſqꝫ manꝰ: ſuaꝝroborare ꝯtactu. Suauit̓ rumino iſta. etreplent̉ viſcera mea. ⁊ īteriora mea ſaginātur. ⁊ oīa oſſa mea germināt laudeꝫ. Hocſemel ꝯtulit vniuerſitati. hͦ qͦtidie ſinguliin nob̓ actitari ſentimꝰ. ⁊ cordi ſcꝫ tribui ītelligētie lumē. ⁊ ori edificatōis ꝟbum. etmanibꝰ opꝰ iuſticie. Dat ſentire fideliter.dat ꝓferre vtilit̓. dat efficacit̉ adimplere.Et ē funiculꝰ triplex qͥ difficile rūpit̉. adextrahēdas aīas d̓ carcere diaboli. ⁊ trahēdas poſtea ad regna celeſtia: ſi recte ſentias. ſi digne ꝓloqͣris. ſi vinēdo ꝯfirmes.Ocul̓ ſuis tetigit meoſ. īteriorꝭ hoīs frōtēclarꝭ lumīaribꝰ ornās: fide ⁊ ītellectu. Orimeo iūxit ſuū: ⁊ mortuo ſignū pacꝭ imp̄ſſit. qm̄ cū adhuc pctōres eſſemꝰ recōciliauit nos d̓o: iuſticie mortuos. Os ori applicuit: iterato inſpirās ī faciē meā ſpiraculū vite. ſꝫ ſanctiorꝭ qͣꝫ pͥmo. Nā pͥmo qͥdē in aīam viuētē creauit me. ſcd̓o ī ſpūmviuificātē reformauit me. Manus ſuasmeis ſuꝑpoſuit exēplū p̄bēs bonoꝝ opeꝝformā obediētie. Aut certe manꝰ ſuas miſit ad fortia. vt doceret meas ad p̄liū. ⁊ digitos meos ad belluꝫ. Et oſcitauit (inqͥt)puer ſepties. Sufficiebat ad gl̓iaꝫ manifeſtādi miraculi oſcitaſſe ſel̓. ſꝫ multiplicitas ⁊ inſignis numerꝰ myſterij admonētSi illd̓ īgēs vniuerſi hūani generꝭ pͥmūqͥdē exanime corpꝰ attēdas. vides vbiqꝫeccl̓iam (ex qͦ vitā ꝓph̓a incūbēte recepit)qͣſi ſepties oſcitare. qꝛ ſepties ī die laudeꝫdicere ꝯſueuit. Si teip̄ꝫ aduertas: in hͦ tenouerꝭ vita viuere ſpiritali: ac miſticū hūcīplere nūeꝝ. ſi ſenſualitatꝭ tue qͥnariū. charitatꝭ binario ſubijcꝭ. exhibeſqꝫ iuxta apl̓ꝫmēbra tua ẜuire iuſticie ī ſcīficatōꝫ. q̄ pͥuſexhibuiſti ẜuire iniqͥtati ad iniqͥtatē. Autcerte ſi eūdē qͥnariū ꝓximoꝝ ſaluti īꝑtiēsad ꝑficiēdū ſeptenariū duo hͨ adijciaſ. miſcd̓iā .ſ. ⁊ iudiciū cātare d̓o. ¶ Habeo ⁊ alias ſeptē oſcitatōes. ſeptē vicꝫ exꝑimēta. ſine qͥbꝰ ꝟa ⁊ certa ſalꝰ rediuiui ſpūs mīmeꝯſtat. qͣttuor ad ſenſum cōpūctiōis. triaad ꝯfeſſionis ſonū ꝑtinētia. Si viuis. ſivox. ſi ſenſus ē. tu qͦꝫ eadē in te recognoſcꝭPorro ſenſum ex ītegro recuꝑaſſe te ſciasſi tuā ꝯſcīam qͣdruplici ſentꝭ ꝯpunctionemord̓ri. pudore gemīo. ⁊ gemīo metu. nā