XIII

prudēs viꝝ vxorē fortiter tāqͣꝫ ꝓpriā zelare gl̓iam. ſibiqꝫ ip̄i retinuiſſe ſeruandā. nōalij credidiſſe: ⁊ manū ad nō ꝯceſſum extendere non p̄ſumpſit. Quid gͦ? homo zelat gl̓iam ſuā. ⁊ deū audet velle fraudared̓ ſua quaſi nō zelantē? Sꝫ audi qͥd dicatGloriā inqͥt meā alteri nō dabo. Quid gͦdabis nobis dn̄e qͥd dabis nobis? Pacēinquit do vobis: pacem relinquo vobis.Sufficit mihi. Gratāter ſuſcipio qd̓ relīquis. ⁊ relinquo qd̓ retines. Sic placet.ſic mea intereſſe nō dubito. Abiuro gl̓iaꝫꝓrſus: ne forte ſi vſurpauero nō ꝯceſſumꝑdā merito ⁊ oblatū. Pacē volo. pacē deſidero. ⁊ nihil amplius. Cui non ſufficitpax: non ſufficis tu. Tu es enī pax noſtraqui feciſti vtraqꝫ vnū. Hoc mihi neceſſarium. hoc ſatis eſt: recōciliari tibi. recōciliari mihi. Nā exqͦ poſuiſti me ꝯtrariū tibifactꝰ ſum etiā mihi metip̄i grauis. Cautus ſum nec ingratꝰ fore bn̄ficio date pacis: nec ſacrilegus inuaſor gl̓ie tue. Tibidn̄e tibi gl̓ia tua maneat illibata. mecumbn̄ agit̉ ſi pacē habuero. Golia ꝓſtrato letatus eſt populꝰ pace recepta. ſed Dauidſingulariter extitit gl̓ioſus. Ioſue. iepte.gedeon. ſamſon. Iudith quoqꝫ qͣꝫqͣꝫ femina: glorioſe in diebꝰ ſuis triūpharūt d̓ hoſtibꝰ. ſed pace cū gaudio fruētibꝰ ceterꝭ: nemo eis cōmunicauit in gl̓ia. Iudas machabeꝰ multis ⁊ ip̄e inclitꝰ victorijs: cuꝫfrequēter exultāti populo pacē fortit̉ pugnando tribuiſſet: nunqͥd gl̓iam qn̄qꝫ eſtpartitꝰ alicui? Deniqꝫ ⁊ facta eſt (inqͥt) nōgloria: ſꝫ leticia magna in populo. Quicminꝰ ab his om̄ibꝰ cōditor oīm fecit quominus ⁊ ip̄e debeat gl̓iari ſingularit? Solus cūcta creauit. ſolꝰ de hoſte triumphauit. ſolꝰ captiuos liberauit: ⁊ ſociuꝫ habebit in gloria? Et brachiū inquit meū auxiliatū eſt mihi. Itē. Corcular calcaui ſelus: ⁊ de gentibꝰ nō eſt vir mecum. Quidmihi gͦ cū victoria ſi nec in p̄lio fui? Impudētiſſime mihi arrogo vel gl̓iam abſqꝫvictoria: vel victoriā ſine pugna. Sed ſuſcipite mōtes pacē populo. paceꝫ ſuſcipite vobis. nō gl̓iam. ip̄i ſoli eam ſeruantesqͥ ſolꝰ ⁊ pugnauit ⁊ vicit. Ita queſo ita ſitgloria in excelſis deo: ⁊ in terra pax hoībꝰbone volūtatis. At ꝟo nō bone ſed planeinique volūtatis eſt: qͥ nequaqͣꝫ pace ꝯtētus: ſuꝑbo oculo ⁊ inſatiabili corde inqui

etus anhelat ad gl̓iam dei. nec pace̓ ꝓinde retinens nec gl̓iaꝫ apprehēdēs. Quiscredat parieti ſi ſe dicat parturire radiumquē ſuſcipit ꝑ feneſtrā? Aūt ſi glorient̉ nubes ꝙ imbres genuerint: qͥs nō irrideat?Mihi liquido ꝯſtat nec de canalibꝰ oriririuos aquaꝝ: nec de labijs vel dentibꝰ v̓ba prudētie. ⁊ ſi ſenſus vltra corporeꝰ nōattingat. Si qua ſane ī ſanctis digna laude vel admiratione intueor: clara luce veritatis diſcutiēs: ꝓfecto reꝑio laudabileꝫſiue mirabilē aliū apparere. atqꝫ aliuꝫ eſſe⁊ laudo deū in ſanctis eiꝰ. ſiue ſit helyſeꝰ.ſiue ille magnꝰ helyas mortuoꝝ vtiqꝫ ſuſcitatores. ip̄i quidē ſuo nō imperio ſꝫ miniſterio foris exhibēt nobis noua ⁊ inſueta. Deus ꝟo ī ip̄is manens ip̄e facit oꝑa.inuiſibilis ⁊ inacceſſibilis ī ſe: in ſuis ſpectabilis atqꝫ mirabilis eſt. ⁊ ſolus mirabilis qui facit mirabilia ſolus. Nec eſt lauscalami. laudabilis eſt pictura ſiue ſcpͥtura: nec gloria lingue aūt labioꝝ ſermo bonus. Tempus eſt vt ⁊ ꝓpheta loquatur. CNūquid gloriabit̉ inqͥt ſecuris ꝯtra eumqͥ ſecat in ea. aut exaltabit̉ ſerra ꝯtra euꝫ aquo trahit̉? Quomō ſi eleuet̉ ꝟga ꝯtra eleuantē ſe: ⁊ exaltet̉ baculꝰ: qͥ vtiqꝫ lignū eſtſic ꝯtra dn̄m om̄is qͥ gloriat̉: ſi nō in dn̄ogloriet̉. Si glorianduꝫ eſt Paulꝰ me docuit vnde ⁊ in quo. Gloria inquit noſtrahec eſt: teſtimoniū ꝯſcīe nr̄e. Securꝰ glorior: ſi teſte ꝯſciētia d̓ gl̓ia cōditoris nihilmihi vſurpo. Secū plane. qꝛ iam nō ꝯͣdn̄m ſed in dn̄o. Hec nobis gloriatio nōſolū nō ꝓhibet̉: ſꝫ ⁊ ſuadet̉ cū d̓r. Gloriaꝫab inuicē q̄ritis. ⁊ gl̓iam que a ſolo deo ēnō vultis? Reuera gloriari in ſolo deo: nōniſi a ſolo deo eſt. Nec mediocris iſta gl̓aquippe tā vera qͣꝫ de veritate ⁊ in veritatetam rara vt vix vel paucitas ꝑfectoꝝ ꝑfecte gloriet̉ in ea. Eant gͦ vani filij hominūmēdaces filij hominū. eant ⁊ decipiāt ip̄ide vanitate in idipſum. Nā ſapiēs gloriator ꝓbabit opus ſuū. atqꝫ ad lume veritatis diligēter examinabit. ⁊ ſic habebit īſemetipſo gl̓iam: ⁊ nō in ore alteriꝰ. Stultus ſum ſi ciſtelle labioꝝ tuoꝝ gl̓iam meam credidero: ⁊ cepero mendicare eā abste cū habere voluero. Nōne nempe ī tuoarbitrio eſt ꝓbare me vel improbare ꝓutvolueris. Sꝫ ſi retineo penes me: ipſe fidelius ſeruo mihi. Immo nec mihi eam