Sermo

vt iteꝝ fluant. Remittat̉ ad ſuū pͥncipiuꝫceleſte ꝓfluuiū qͦ vberius terre refundaturQualiter inqͥs? qualiter dicit apoſtolus.In om̄ibꝰ gratias agētes. Quicqͥd ſapīeqͥcqͥd te v̓tutis habere ꝯfidis. dei virtuti⁊ dei ſapiētie reputa xp̄o. Et qͥs tam inſanus (ais) vt aliūde p̄ſumat? Nemo planeadeo vt ⁊ phariſeus gr̄as agat: cuiꝰ tn̄ iuſticie nō eſt laus a deo. Nec enī illa gr̄arūactio ſi bn̄ recolis euāgeliū gratiore eū facit. Quare? Quia quicqͥd in ore deuotuꝫſonuerit: cordis nō ſufficit excuſare tumorem apud eum qui alta a longe cognoſcitDeus o phariſee nō irridet̉. Putas tu habes aliqͥd qd̓ nō accepiſti. Nihil (inquit)⁊ ideo gratias refero largitori. Si omnino nihil. gͦ nec meritū p̄ceſſit in te vllū. vtilla de quibꝰ gloriaris acciꝑes. Qd̓ ſi ⁊ fateariſ. primo quidē fruſtra inflaris aduerſus publicauū. qui ideo nō habꝫ quod tuquia nō accepit vt tu. Deinde vide etiamne nō integre ſua dona reſignes deo. et tibi inflectēs aliqͥd de gl̓ia ⁊ honore ipſiusfraudis merito arguaris: ⁊ fraudis ī deūSi enī de his que iactas ex te: tibi qͥppiāforte arrogares: falli te magꝭ qͣꝫ velle fraudare crederem ⁊ errorē corrigerē. Nūc vero quia gr̄as agēdo ꝓbas te tibi nihil tribuere: ſed dei eſſe dona tua merita prudēter agnoſce. certe ceteros aſpernēdo ꝓdiste ꝙ in corde ⁊ corde locutus ſis. altero cōmodans linguā mēdacio. altero ꝟitatisvſurpans gl̓am. Nō enī iudicares publicanu ꝯtemnendū p̄ te ſi nō pre illo te honorandū cenſeres? Sed qͥd rn̄des apl̓op̄ſcribenti ⁊ dicēti. ſoli deo honor et gl̓ia?Quid angelo diſtinguēti ⁊ docēti qͥd ſibretinere placeat deo. ⁊ quid partiri dignetur hominibꝰ? Nam gl̓ia (inquit) in excelſis deo. ⁊ in terra pax hominibꝰ bone voluntatis. Cernitis ne phariſeū agentē gͣtias. labijs quidē honorare deū: cordis autem ſentētia ſe? Sic vſu quodā magis qͣꝫſenſu vel affectu ꝑſonare in ore multoruꝫgratiaꝝ actionē aduertere eſt. intm̄ vt homines qͦqꝫ ſceleratiſſimi ad queq̄ flagicia⁊ facinora ſua ſoleāt gr̄as deo agere ꝙ bn̄ꝓſpereqꝫ vt quidē ip̄i ſapiūt ceſſerit ſibi inadimpletiōe ꝑuerſaꝝ voluntatū ſuarum.Audias (vbi gr̄a) furē cū impie machinationis male cupitū manipulū reportaritexultantē clam ⁊ dicentē. Deo gratias. nō

inanes vigilias feci. nocturnū laborē meum nō ꝑdidi. Similit̓ qui hoīem interfecit. nōne gloriat̉ ⁊ refert gratias ꝙ p̄ualuit aduerſus emulū. aut de hoſte ſe vindicauit? Et nihilominꝰ adulter tripudiansgeſtit in dei laudes ꝙ diu optato ꝯcubitutandē potitus ſit. Nō gͦ omīs gr̄aꝝactioaccepta eſt deo. niſi q̄ de cordis pudica etmera ſimplicitate ꝓcedit. Pudica ſane dixerim: ꝓpter eos qͥ ⁊ de malis actibꝰ ſuisgloriātes deo gr̄as dicere ſolēt. quaſi deꝰmore ipſoꝝ letet̉ cū male fecerint ⁊ exultētin rebꝰ peſſimis. Audiet qͥ hmōi eſt. Exiſtimaſti inique ꝙ ero tui ſil̓is: arguā te etſtatuā ꝯtra faciē tuā. Mera ꝟo adiunxi ꝓpter hypocritas qͥ deū quidē de bonis ſuis ſꝫ verbotenꝰ glorificātes: corde retinētqd̓ ore p̄buerant. ⁊ qm̄ doloſe agūt in cōſpectu eiꝰ. inuenit̉ iniquitas eoꝝ ad odiūIlli impie mala ſua d̓o. iſti dei bona fraudulenter intorquēt ſibi. Et quidē pͥmumilld̓ tā ſtultū tāqꝫ ſeculare ac qd̓am modoetiā beſtiale eſt: vt neceſſe nō habeā de ip̄omonere vos. Ceteꝝ ſequēs: religioſis maxime ⁊ ſpūalibꝰ viris inſidiari ſolet. Ma Zgna ⁊ rara virtus ꝓfecto eſt: vt magna licet operantē magnū te neſcias ⁊ manifeſtā omnibꝰ tuā te ſolū latere ſanctitatem.Mirabilē te apparere ⁊ ꝯtēptibilē reputare hoc ego ipſis v̓tutibꝰ mirabiliꝰ iudico. Fidelis reuera famulꝰ es ſi de multagloria dn̄i tui: ⁊ ſi nō exeūte ex te: tn̄ trāſeunte ꝑ te nil tuis manibꝰ adherere cōtingat. Cunc iuxta ꝓph̓am ꝓijcis auariciāex calūnia. ⁊ excutis manꝰ tuas ab oī munere. Tūc iuxta mandatū dn̄i: lux tua lucet corā hominibꝰ. ad glorificandū nō teſed pr̄em qui in celis eſt. Sed et imitatorpauli fideliūqꝫ p̄dicatoꝝ nō p̄dicantiū ſemetipſos: eque nec tu q̄ tua ſunt q̄ris. ſedque Ih̓u chriſti. Quāobrem audies ⁊ tuEuge ſerue bone ⁊ fidelis. qꝛ ſuꝑ paucafuiſti fidelis: ſupra multa te ꝯſtituā. Ioſeph cū domuꝫ ⁊ om̄ia bona egyptij dn̄iſui ſibi credita ſciret. dn̄am nō ignorauitexceptā. ⁊ ob hoc nō acquieuit ꝯtingere.Nō eſt (inquit ex omnibꝰ bonis dn̄i meiqd̓ nō in mea poteſtate ſit vel nō tradiderit mihi p̄ter te: que vxor eiꝰ es. Mulierēnouerat gloriā eſſe viri. ⁊ iniquū ſibi iudicauit vite ꝯtraria ingloriū facere eū qui ſefecerat glorioſum. Aduertit hō dei ſapīa