Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

delectant: niſi pͥus recepto lumīe ꝯſolationis de reatibꝰ qͥ ꝯturbant. Nō eſt gͦ pauperum hoc vnguentū. Sꝫ videte qͥ namde eiꝰ copia nō immerito glorient̉. Ibātgaudētes apl̓i a cōſpectu ꝯcilij. quoniaꝫdigni habiti ſunt ꝓ noīe Ieſu ꝯtumeliaꝫpati. Multū ſibi ꝓfecto inſtillauerant depinguedine ſpūs. quoꝝ lenitas non dicoverbis: ſꝫ nec v̓beribꝰ ceſſit. Erāt enī diuites in charitate. q̄ nullis exhaurit̉ expenſis. et de ip̄a facile holocauſta medullataofferre ſufficiebāt. Fundebāt paſſim ſudantia pectora liquorē ſanctū quo imbuta pleniꝰ erāt. quādo loquebāt̉ varijs linguis magnalia dei: ꝓut ſpūſſanctꝰ dabateloqui illis. Nec dubiū quin ⁊ illi abundarent iſdē vnguentis quibꝰ apoſtolꝰ teſtimoniū ꝑhibebat dicēs. Gr̄as ago deomeo ſemꝑ ꝓ vobis in gratia dei q̄ data eſtvobis in chriſto ieſu. qꝛ in om̄ibꝰ diuitesfacti eſtis in illo. in omī v̓bo ⁊ in om̄i ſcientia. ſicut teſtimoniū chriſti ꝯfirmatumeſt in vobis. ita vt nihil vobis deſit ī vllagr̄a. Utinā ⁊ ꝓ vobis ego has ip̄as gratias referre poſſim. vt videā vos diuitesin virtutibꝰ. alacres in laudibꝰ dei ſpūalihac pinguedine abundantius redundantes in chriſto ieſu domino noſtro.SSSero xi.Ixi in fine ſerd monis nec me iterare piget. ꝙcupiā vos om̄es fieri ſacre vnctiōis participes. illiꝰ videlicet in qua deibn̄ficia cū leticia ⁊ gr̄aꝝactiōe recolit ſancta deuotio. Hoc enī bonū eſt. tū ꝓpt̓ releuādos vite p̄ſentis labores. qͥ vtiqꝫ tollerabiliores nobis fiūt exultātibꝰ ī laudedei. tū qꝛ nihil ita ꝓprie quendā terris rep̄ſentat celeſtis habitatōnis ſtatū ſicut alacritas laudantiū deum. ſcriptura dicenteBeati qui habitāt in domo tua dn̄e: in ſecula ſeculoꝝ laudabūt te. De hͦ p̄cipue vnguento puto dixiſſe ꝓph̓am. Ecce qͣꝫ bonum ⁊ qͣꝫ iocundū habitare frēs in vnū.ſicut vnguētū in capite. Neqꝫ enī pͥori videt̉ ꝯgruere poſſe. Illud enī ⁊ ſi bonuꝫ ſitnō eſt tamē iocundū. qꝛ recordatio pctōrū amaritudinē facit nō iocunditatē Sꝫnec qͥ illud faciūt in vnū habitāt. cū qͥſqꝫpctā ꝓpria lugeat atqꝫ deploret. Qui ꝟo

in gr̄aꝝactiōe verſant̉: deū ſolū intuent̉ ⁊cogitāt. ac ꝑ hoc ip̄i v̓e habitāt in vnum.Bonū eſt aūt qd̓ faciūt. qꝛ ſeruāt ei iuſtiſſime gl̓iam cuiꝰ eſt. ⁊ nihilominꝰ iocūduꝫqꝛ delectat. Quāobreꝫ ſuadeo vob̓ amicꝭmeis reflectere interduꝫ pedē a moleſta ⁊anxia recordatōe viaꝝ vr̄aꝝ: ⁊ euadere initinera planiora ſerenioris memorie beneficioꝝ dei. vt qͥ in vobis ꝯfundimini: ip̄ius intuitu reſpiretis. Uolo vos expeririillud qd̓ ſanctꝰ ꝓpheta ꝯſulit dicēs. Delectare in dn̄o ⁊ dabit tibi petiones cordistui. Et quidē neceſſariꝰ dolor ꝓ pctīs: ſꝫſi non ſit ꝯtinuꝰ. Sane interpolet̉ letiorirecordatōe diuine benignitatꝭ: ne fortep̄triſticia induret̉ cor. ⁊ deſperatōe plꝰ pereat. Miſceamꝰ abſintheo mel. vt ſalubrisamaritudo ſalutē dari tūc poſſit: cum mixto tꝑata dulcore bibi poterit. Audi deniqꝫ deū quomō ip̄e ꝯtriti cordis temperatamaritudinem? quomō puſillanimē a deſperationis baratro reuocat? quō blāde ⁊fidelis ꝓmiſſionis melle merentē ꝯſolat̉?erigit diffidentē? Ait per ꝓph̓am. Ego īfrenabo os tuū laude mea ne intereas. hͦeſt. ne intuitu facinoꝝ tuoꝝ nimiā incurras triſticiā: atqꝫ inſtar effrenis eqͥ deſperatꝰ in p̄ceps ruas ⁊ pereas. Freno te (inqͥt) inhibebo indulgētie mee. ⁊ meis laudibꝰ erigā. reſpirabiſqꝫ in bonis meis qͥ d̓tuis ꝯfunderꝭ malis. dū me ſane benigniorē qͣꝫ te culpabiliorē inuenies. Hoc trenō ſi infrenatꝰ fuiſſet Cayn: neqͣqͣꝫ deſperādo dixiſſet. Maior eſt iniqͥtas mea qͣꝫvt veniā merear. Abſit abſit. Maior enīeſt eiꝰ pietas qͣꝫ q̄uis iniqͥtas. Iō iuſtusnō ꝯtinue ſꝫ tm̄ in pͥncipio ẜmonis accuſator eſt ſui. Porro aūt in dei laudes extrema ẜmonis claudere ꝯſueuit. Uidete deniqꝫ iuſtū hͦ ordine ꝓcedenteꝫ. Cogitaui(ait) vias meas: ⁊ ꝯuerti pedes meos ī teſtimonia tua. vt videlicꝫ qͥ ꝯtritōꝫ ⁊ infelicitatē in vijs ꝓprijs ꝑpeſſus fuerat: ī viateſtimonioꝝ dei delectaret̉ ſic̄ in oībꝰ diuitijs. Et vos igit̉ exēplo iuſti ſi de vobis īhūilitate ſentitꝭ. ſentite ⁊ de dn̄o ī bonitateSic̄ enī legitꝭ apud ſapiētē. Sētite d̓ domino ī bonitate: ⁊ ī ſimplicitate cordis q̄rite illū. hͦ autē facile mēti ꝑſuadet diuinemunificētie freq̄ns īmo ꝯtinua recordatio. Alioqͥn quō īplebit̉ apl̓icū illd̓. in oībus gr̄as agētes. ſi ea ꝓ qͥbꝰ gr̄e debent̉ a