quia cor ꝯtritū ⁊ humiliatū deus non deſpiciet. Nō eſt om̄ino ſpernēda nec viliseſtimāda huiuſcemodi vnctio. cuiꝰ odornon ſolū hoīes ꝓuocat ad correctionem:G ſed ⁊ angelos ad exultatiōꝫ īuitat. ¶ Sedeſt vnguentū tāto iſto ꝓfecto p̄cioſiꝰ. qͣꝫtode melioribꝰ cōpoſitū ſpeciebꝰ. Huiꝰ ſiqͥdem ſpecies ne longe q̄rant̉. penes nos ⁊abſqꝫ difficultate reperimꝰ. ac de nr̄is ortulis taliū ꝑfacile copiā tollimꝰ quotienſcūqꝫ neceſſitas poſcit. Quis enī nō ſatisde ꝓprio cū vult ad manū hꝫ iniquitates⁊ peccata ſi nō diſſimilat̉? He aūt ſunt ſicut recognoſcitꝭ ſpecies vnguenti primiqd̓ iam deſcripſimꝰ. At ꝟ̓o ſecūdi hꝰ aromata terra noſtra nequaqͣꝫ ꝓfert. ſed ꝓcul⁊ de vltimis finibꝰ ea nobis ꝯquirimus.Nempe om̄e datū optimū: ⁊ om̄e donuꝫꝑfectū deſurſum eſt deſcēdēs a pr̄e luminum. Fit enī vnguentū iſtud de diuiniscollatis humano generi bn̄ficijs. Felix qͥip̄a ſibi ſtudioſe colligere ⁊ an̄ mentis ſueoculos digna cū grarūactione reducerecurāt. Profecto cū fuerint in vaſculo pectoris piſtillo crebre meditatiōis cōtuſa:atqꝫ ꝯtrita deindeqꝫ igne ſancti deſiderijſimul decocta om̄ia. ⁊ demū impinguataoleo leticie: erit vnctio longe p̄cioſior: ex:cellentiorqꝫ pͥore. Sufficit ad ꝓbandumeiꝰ teſtimoniū qͥ ait. Sacrificiuꝫ laudishonorificabit me. Nec dubiū quin excitet ad laudandū bn̄ficiorum recordatio.Porro cū ſcriptura hoc ſolū teſtet̉ de illoalio quia nequaqͣꝫ deſpicit̉: liquet ampliꝰeſſe cōmendatū qd̓ ⁊ honorificat̉. Deniqꝫ illud pedibꝰ apponit̉. hͦ capiti. Si enīin chriſto caput ad diuinitatē referēdumeſt. dicēte Paulo. caput chriſti deꝰ. ꝓculdubio caput vngit qͥ gr̄as agit. qm̄ deuꝫtangit: nō hominē. Nō qꝛ nō ſit homo qͥdeus eſt. ſiquidē deꝰ ⁊ homo vnꝰ eſt chriſtus. ſꝫ qꝛ om̄e bonū a deo: nō ab hoīe eſtetiā ip̄m qd̓ ꝑ hominē miniſtrat̉. Profecto enī ſpūs eſt qͥ viuificat. caro nō ꝓdeſtquicqͣꝫ. Propterea ⁊ maledictus qui ſpeꝫſuā ponit in homīe. qm̄ ⁊ ſi ſpes nr̄a totamerito pendet ex hoīe deo. nō tn̄ quia hōſed qꝛ deꝰ ē. Itaqꝫ illd̓ pedibꝰ. hoc capitiexhibet̉. qm̄ ⁊ humiliatio contriti cordishumilitati ꝯgruit carnis. ⁊ maieſtatē decet glorificatio. En quale vnguentū ꝓpoſui vobis. quo ſe nimiꝝ tangi caput illud
tremendū pͥncipatibꝰ nō ducit indignuꝫimmo ⁊ honoris inſigne indicat. dicens.Sacrificium laudis honorificabit me.Quāobrem nō eſt pauꝑis ⁊ īopis ſeu puſilli cordis anīe cōficere iſtiuſmodi vnctionem. nempe cuiꝰ aromata ⁊ ſpecies ſolaꝯfidentia poſſidet. que tn̄ de libertate ſpiritus ⁊ cordis puritate deſcēdat. Que eīpuſillanimis eſt ⁊ modice fidei mens: reiſue familiaris tenuitate ꝯſtringit̉. nec valet p̄ inopia ociari ad vacandū diuīs laudibus ſeu his q̄ laudes pariūt in tuēdisbeneficijs. Et ſi quādo certe conat̉ aſſurgere: ꝯfeſtim domeſticaꝝ neceſſitatum curis vrgentibꝰ reuocat̉ ad ſua: ⁊ in ſe cōprimi ꝓpria egeſtate cōpellit̉. Ꝙ ſi huiꝰ mi Hſerie queritur a me cauſa. dicā ꝙ ip̄i in vobis (niſi fallor) aut eſſe aut fuiſſe recognoſcetis. Duabꝰ de cauſis videtur mihi huiuſcemodi animi egritudo ⁊ diffidētia ſolere cōtingere. aut de nouitate videlicꝫ cōuerſionis. aut certe de ꝯuerſationis tepore. etiā ſi in cōuerſione longū tempꝰ habuerit. Utrūqꝫ ꝓfecto humiliat ⁊ deijcit cōſcientiā ⁊ inquietam facit. dum ſiue ꝓ tēpore ſiue ꝓ tēpore antiquas animi paſſiones nec dū in ſe emortuas ſentit. ⁊ neceſſeꝓinde habens reſecandis intēdere de cordis ortulo ſpinis iniquitatū ⁊ vrticis cupiditatū: longius a ſemetipſa euagari nōſinit̉. Quid enim? Qui laborat in gemituſuo. poterit ne ſimul ⁊ indei laudibꝰ exultare? Quonā modo in ore gementis ⁊ plāgentis ſonabit pariter illud Eſaie. gratiarum ſcꝫ actio ⁊ vox laudis? Nam ſicut aſapiente accepimꝰ. Muſica in luctu importuna narratio eſt. Deniqꝫ gr̄arūactiobeneficiū ſequit̉: non p̄cedit. Que autemadhuc in triſticia eſt anima. beneficio nōgaudet: ſed indiget. Habet gͦ vnde p̄cesofferat. nō aūt vn̄ referat grates. Quō enīrecolet beneficiū qd̓ nō accepit? Meritoꝓinde dixi. nō eſſe anime pauꝑis cōficerehoc vnguentū. qd̓ de recolēdis diuīs beneficijs componi debet. quoniā non pōtvidere lucē donec tenebras intuet̉. Nempe in amaritudine eſt. occupatqꝫ memoriam triſtis recordatio peccatorū. nec libetletū quippiā ſimul admittere. Idcirco talibꝰ denūciat ſpūs ꝓpheticus dicēs. Uanum eſt vobis an̄ lucē ſurgere: Quod eſt.Fruſtra ſurgitis ad intuēda beneficia q̄