Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Einzelbild herunterladen
 

Qui potuᵗ trāſgredi a nō ē trāſgreſſus. ⁊ face̓ mala ⁊ non fecit. Iō ſtabilita ſūt bona illiꝰ ī dn̄o. et elcōſinasilliꝰ enarrabit oīs eccīa ſcōꝝ.Poſtillacatꝰ vir qͥ inuē ⁊ct. An̄ initiū illiꝰ lectōis hr̄ Qui auꝝ diligᵗ nōiuſtificabit̉. Tūc pꝰ hͦ ſeqͥt̉ pn̄s lectōBtūs vir) .ſ. diues in acqͥſitōe iuſta(qͥ inuētꝰ ē ſine macula) ſupple cupiditatꝭ ⁊ auai̓cie (⁊ qͥ pꝰ auꝝ n̄ abijt)Ly. ꝑ ꝯcupiſcentiā malā. ſed magisauꝝ ſecutū eſt eū cuius obſeqͥo vſuseſt in oꝑibꝰ pijs ⁊ honeſtis (nec ſperauit in pecunia ⁊ theſauris) ibi conſtituendo finē ſuum (Quis eſt hiclaudabimus eum?) q. d. rarus eſt ⁊laude dignꝰ (Fecit em̄ mia̓bilia in vita ſua) illa em̄ q̄ rara ſūt mirāʳ homines (Qui probatꝰ eſt in illo) .. auro(et perfectꝰ inuentus eſt) in operibꝰliberalitatis ⁊ miſericordie (⁊ erit illa gloria eterna) vn̄ Math̓. xxv. Venite benedicti patrꝭmei ⁊cͣ (Qui potuit tnͣſgredi) Nā diuitie dant oportunitatē ⁊ occaſionē mabefaciendi (anō eſt tnͣſgreſſus ⁊ facere mala ⁊ nōfecit.) per ſtabilitatam volūtatis eiꝰin bono (Ideo ſtabilita ſunt bona illus in dn̄o) nā pro tēporalibꝰ recepitet̓na. (et eleōſinas illiꝰ enarrabᵗ oīseccīa ſcōꝝ) ſupple ad inforͣtōeꝫ alioꝝItē alia epl̓a de vno mrͣe ꝓu̓. iijCatꝰ hō qͥ inuenit ſapiētiā. etaffluit prudētia elior ē acqͥſitō eiꝰ negociatōne auri ⁊ argeti: pͥmi ⁊ puriſſimi fructꝰ eiꝰ Precioſior ē cūctis oꝑibꝰ ſapīa. et oīa q̄ defiderāt̉: huic nō valēt ꝯꝑari. Lōgitudo dioꝝ ī dexͣ eiꝰ. ⁊ ī ſiniſtra illiꝰ diuitie ⁊ gloīa Vie eiꝰ vie pulchre. ⁊ oēsſemite eiꝰ pacifice. Lignū vite ē hijsqͥ apprehēderint eā. ⁊ qͥ tenuerint eaꝫbtī. Dn̄o ſapīa fundauit derrā. ſtabiliuit celos prudentia. Sapīa illiꝰ eruperūt abiſſi. ⁊ nubes rore ꝯcreſcūt.Eatus hō qͥ inue. c. An̄ initiūPoſtilla.illiꝰ lectōis hr̄ Quē eī diligᵗ deꝰcorripit ⁊ qͣſi pr̄ in filio ꝯplacꝫ ſibi Tiſtatī ſeqͥt̉ pn̄s epl̓a. Btūs hō qͥ inuenit ſapīam) Ly .. noticiā de d̓inis (⁊qͥ affluit prudētia) in agibilibꝰ hūanis (Melior ē acqͥſito eiꝰ negociatōoauri ⁊ argēti) qͣnto meliora ſūt ſpūalia bona corꝑalibꝫ (pͥmi ⁊ puriſſimifructꝰ eꝰ) Et notāt̉ dicit pͥmi. qꝛ nullū opꝰ hoīs bonū eſt niſi virtute prudētie dirigat̉. Et puriſſimi. quia bona ſpūalia non habent aliquod malum admixtū. ſicut frequēter habētbona corporalia. ſicut aurum argentum ⁊ ſimilia: habēt annexā mentisſolicitudineꝫ: eleuatōeꝫ mētis in deūimpedientē. ideo ſb̓dit̉ (Precioſior ēcunctis oꝑibꝰ. ⁊ oīa que defideran̉:huic nō valent comparari. Longitudo dierum in dextera eius) qꝛ talis pͥmō ⁊ pn̓cipaliter habet aſpectuꝫ adceleſtia ⁊ eternā (⁊ in ſiniſtra illiusdiuitie ⁊ gl̓ia) quia ſecundario ⁊ excōſequenti habet aſpectū ad temporalia bene adminiſtranda (vie eiusvie pulcre. ⁊ omnes ſemite eius pacifice) quia nullam turpitudinē admittit. ⁊ ad decorē virtutum inducit⁊ ſic hominē pacificū reddit. redigēdo vires inferiores in obſeqͥum rationis (Lignū vite eſt hijs qui app̄henderint ea) Ly. ſicut em̄ per lignū vitecōtinuabat̉ vita. ut ſic homo manēsin ſtatu innocentie: devitāa natue̓ trāfiſſet ad vitam glorie ſine morte media. ſic ſapiētia ⁊ prudētia devitā grēducit hominē ad vitam glorie. ſinemorde mortal̓ culpe intermedia. duꝫtamē homo in eis ꝑſeueret (⁊ qui tenuerit eam btūs) quia oertitudinabiter ad beatitudinem veducetur. Dominus ſapiētia fundauit terram) ideſt ꝑ ſapiētiam ſuam (ſtabiliuit celos prudētia) qꝛ ſūt incorruptibilesSapīa illiꝰ eruperunt abyſ) et hoctꝑe diluuij ut hēēt̉ Gen̄. vij. Rupti ſt̓oēs fōtes abiſſi magne. (⁊ nubes rove concreſcūt) qꝛ calore ſolis eleuanˢexhalatōes humide et condenſant innubes.p. iiij.