Ratheꝰ ſe noīat ꝓpt̓ hūilitatem (Etait illi. Seq̄ve me) Ly. Matheū āt talibꝰ occupatum vocauit. ut de grā deinullꝰ deſperet qͣntūcūqꝫ fuerit in vilibꝰ occupatꝰ (Et ſurgēs ſecutꝰ ē eū) ſine aliqͣ dilatione qꝛ ſicut poterat mōuere aure exteriꝰ v̓bo ita etiā interiꝰmētē inſpirādo. Sicut em̄ paſſiōi ꝓpinquꝰ illos qͥ ad capiēdū ip̄m venerātſolo verbo ꝓſtrauit dicēs. Ego ſū. uthª Ioh̓ .xviij. ita ſolo verbo poteratqͦſcūqꝫ ad ſe trahere ⁊ ī hͦ apparebatvirtꝰ d̓mitatꝭ ī eo (Et factuꝫ ē diſcūbēte eo in doº) ꝓut lu. v. d̓r. et fec̄ ei ꝯuiuiū magnū leui in doº ſua (ecce multi publicaī et pctōres vōiētes diſcūbebāt cū Iheſu) Ly. fuerāt em̄ ſocij mathei. et iō recedēſ ab eis ⁊ volēs ſeqͥ xᵐfecit eis ꝯuiuiū (Et vidētes phaiſei)Ei. phariſei ī ppl̓o iudoꝝ reputabāt̉veligioſi vn̄ ec ī hītu ab alijs qͦdāmēdiſticti erāt Vidētes g̓ xp̄m cū publicanis ⁊ pctōribꝰ māducātē: indigneferebāt ⁊ m̉mua̓bāt (dicebāt diſcipulis eiꝰ) Gor. ꝯſuetudo detrͣctoꝝ ē loqͥde alio nō in facie eiꝰ vn̄ qͣndo diſcipuli eiꝰ videbāt̉ eis peccare alloq̄bāturmagiſtrū. utꝫ ath̓ .xij. Abijt Ih̓sſabbato ꝑ ſata. diſcipuli at eiꝰ eſurientes ceper̄t vellere ſpicas ⁊ māduuij ira. ijnlncare. phariſei āt vidētes dixer̄t ei. Ecce diſcipuli tui faciunt qd̓ nō licet eisfacere ſabbatꝭ. Qn̄do vero magiſtervidebat̉ eis peccare. alloquebāt̉ diſcip̄itus in latiꝰ anipulos ut hic (Quare cū publicanis⁊ pctōribus manducat magiſter veſterꝰ At iheſus audiēs) ſuppleverbaphariſeoꝝ (ait) ꝓ ſe ⁊ diſcipul̓ (Nōeſt opꝰ) 7neceſſariꝰ (valentibꝰ) xſanis (medicꝰ ſed male habētibꝫ) lyvidemꝰ em̄ ꝙ medicꝰ familiariꝰ ſe debet hr̄e ad īfirmū qͥ eo indiget ꝙͣ adſanū Cū igit̉ xp̄s ſit verꝰ medicꝰ animaꝝ. ut dr̄ in psͣ. Cvj Miſit verbumſuū ⁊ ſanauit eos. iō familiarit̓ ſe debuit hr̄e ad pctōres qͥ ſūt infirmi infirmitate ſpūali. Secūdo reſpōdet eisꝑ auctoritatē q̄ hēt̉. Oſee. vj. Euntes āt diſcite. qͥd eſt. miſericordiā volo a nō ſacrificiū) Ly. q. di. ſi hāc ſcpͥturā ꝯfideretis inuenietꝭ me face̓ ẜmipſā. Gor. miẜicordiā volo ꝑ pctōrūdimiſſionē. ⁊ nō ſacrificiū. ꝑ olocauſtoꝝ oblatōꝫ ꝓuer. xij. Facere mīamet iudicium magis placet deo ꝙͣ victime (Nō em̄ veni vocare iuſtos) gor.ſcꝫ ad penitētiā (ſed pctōres) ſupplevoni vocare ad penitētiā ut corrigāt̉In feſto ſancti ichael̓ ⁊ omniūangelorum.Apoc̄. primo.N diebꝰ nll̓. Significauit deꝰ q̄ oportet fieri cibo. loq̄n̄s ꝑ āgelū ẜuo ſuoIoh̓i. Qui teſtīoniū ꝑhibuit v̓bo dei⁊ teſtīoᵐ Ih̓u xp̄i q̄cūqꝫ vidᵗ. Btūsqͥ legit ⁊ qͥ audᵗ v̓ba ꝓphetie hꝰ. et ẜuat ea q̄ in ea ſcpͥta ſūt Tp̄s eī ꝓpe ē.Ioh̓es ſeptē ecc̄ijs q̄ ſūt in afia Grāvob̓ ⁊ pax. ab eo qͥ ē ⁊ qͥ erat ⁊ qͥ vēturus eſt. ⁊ a ſeptē ſpitibꝫ qͥ in ꝯſpectuthroni eiꝰ ſūt. ⁊ a Ih̓u xp̄o. qͥ ē teſtisfidelis pͥmogenitꝰ mortuoꝝ. ⁊ princeps regū terre. Qui dilexᵗ nos. ⁊ lauit nos a pctīs nr̄is: ī ſanguine ſuo.PoſtillaIgnificauit deus que opor ccͣAnbe mitiū illiꝰ lectōnis ſcribᵗſanctus Ioh̓es in principio illius libri: di. Apocalypſis Iheſu xp̄i quaꝫdedit illi deꝰ pat̓ palā face̓ ſeruis ſuisque oportet fieri cito. Tūc ſtatī ſeqͥt̉pn̄s epiſtola. In diebꝰ illis. Significauit deꝰ que oꝑtet fieri cito. Exquohodie ꝑagit̉ feſtū oīm angeloꝝ. tūcin illa lectōne q̄ hodie ī miſſa ꝓ epl̓alegitur on̄dit̉ qͣliter dn̄s miniſterioangeloꝝ ſua veuelat miſteria ⁊ ſecreta. qͣliter ad beatū Iohānem euāgeliſta quē xp̄s ſpecialiter dilexᵗ ꝑ angelum veuelatio ꝑuenit. Dicit itaqꝫbeatus Iohānes (Significauit deꝰ q̄oportꝫ fieri cito) v. ea que ſue ecc̄ie futura erant ſiue ꝓſpera fiue adu̓ſa (loquēs ꝑ angeluꝫ ſuū ſeruo ſuo Iohāni) Angelꝰ enim apparebat in ſimilitudīe hominis loquēſ Ioh̓i (qͥ teſtīoniuꝫ perhibuit verbo dei) in principioſui euangelij cū dixᵗ In principio ea̓tvarbum (et teſtimoniū iheſu xp̄i) .