Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Einzelbild herunterladen
 

C ale p̨̄cipue ꝯuōͣit. iō lagi da eꝰatfaptione .ſ. maria optimā ꝑtē elegᵗ ⁊cͣIn feſto ſancti Bartholomei.Nillo tꝑe. Dixit Iheſus diſcipul̓ ſuis. Hoc ē p̄ceptū meū ⁊cͣ Hoc euāgetiū cū ſua epl̓a q̄ve in ꝯmuni ſcōꝝ.In feſto natiuitatis glorioſe virginis Marie.Eccle. xxiiij.uitatē oporus ⁊ ſſones mai ſucGo qͣſi vitis fructificaui fuactꝰ honoris ⁊ honeſtatis Egomater pulchre dilectōis ⁊ timoris. ⁊agnitionis ⁊ ſcē ſpei. In me grā oīsvie ⁊ veritatis. in me oīs ſpes vite etvirtutis. Trāſite ad me oēs qͥ ꝯcupiſcitis me. ⁊ a gn̓atōibꝰ meis adīplemini. Spūs em̄ meꝰ ſuꝑ mel dulcis.⁊ hereditas mea ſuꝑ mela fauū Memoria mea in generatōes ſeculorū.Qui edūt me adhuc efuriēt. ⁊ qͥ bibūt me adhuc fitiēt Qui audit me n̄ꝯfundet̉. ⁊ qͥ oꝑāt̉ in me:n̄ peccabūtQui elucidāt me: vitā et̓naꝫ hēēbūt.PoſtillaGo quaſi vitis fructificaui. ⁊cͣIn natītate btē mai̓e vginis legit̉ ꝓ epl̓a lectō illa. ⁊ ſūpta ē de eccleſiaſtico. xxxiiij. q̄ pn̓cipal̓r expoīʳde xpō filio btē v̓gīs Honor aūt filijeſt honor mr̄is ⁊ ecōuerſo. honor matrꝭ ē honor filij Vn̄ dic̄ btā v̓go (Egoqͣſi vitis) Hic cōꝑat ſe btā v̓go vitiPrīo ꝓpt̓ vmbrā Nā ſic̄ vitis gͣtā vnibrā facit ſic btā v̓go obūbrando nosꝓtegᵗ. vn̄ psͣ. Sub vnibr alaꝝ tuarūꝓte. nos. Scdō ꝓpt̓ florē Flos ſiqͥdeꝫvitis odoe̓ ẜpentes fugat. ſic nonbtēvirgīs fugat deōnes (fructificaui ſuauitatē odorꝭ) qꝛ fic̄ ſine leſiōe vitꝭ devite ꝓcedit odorꝭ ſuauitas ⁊ idē odorlōge lateqꝫ diffundỉ ſic de btā v̓ginomaria ſine leſiōe pudorꝭ ꝓceſſit filiꝰcꝰ ptās ⁊ bonitas replet orbē t̓raruꝫ(⁊ flores mei fructꝰ honoris ⁊ honeſtatꝭ) ⁊ abūdātie ⁊ opulentie. (Egomr pulcre dilcōis) Hec ē cai̓tas qͣ dilexit dn̄ꝫ. quā n̄ macl̓auit aliqd̓ pcc̄iꝯtāgiū (atīoris) In tīore ſigͣt̉ hūibtas. naꝫ ex hūilitate extimuit ad excellētiā ſalutatōis angl̓ice. vn̄ āgelꝰ ad eā. Ne tīeas mai̓a (⁊ agnitionis) In agnitōe fides ītelligỉ. namꝑ fide agnouit qd̓ credidᵗ. vnide Ęlizabeth dixᵗ ad eaꝫ Gtā q̄ credidiſti qm̄ꝑficiē̉ ea q̄ dicta ſūt tibi a dn̄o (⁊ ſcēſpei. In me grā oīs vie a v̓itatꝭ) acſidicat. ī me ē ille ꝑ carnis aſſūptōꝫ aqͦ eſt via ⁊ v̓itas (in me oīs ſpes vite⁊ virtutꝭ. Tn̄ſite ad me oēs qͥ ꝯcupiſcitis me) acſi dicat Oēs qͥ deſideratꝭme hr̄e fautricē ⁊ adiutrice: tranſitead me i. ad ſil̓itudinē ⁊ cōformitatēmeā. ut ſitꝭ imitatores hūilitatꝭ meecaſtitatꝭ ⁊ pauꝑtatꝭ. (⁊ a gn̓atōibꝰmeis īplemī) hec ſūt ille gn̓atōes deqͥbꝰ dicit̉ Emiſſiōes tue ꝑadiſus maloꝝ punicoꝝ ⁊ct Seq̄ns clauſula illiꝰ⁊pl̓e exponit̉ de filio virginis marie(Spus eī meꝰ) .ſ. ſpūſſcūs. qͥ ꝓ ordᵗ apr̄e ⁊ filio ⁊ qͥ hic dat̉ in via ꝑ inſpiratōem grāꝝ (ſuꝑ mel duldꝭ̓ ⁊ he̓ditasmea ſuꝑ mele fauū) .ſ. incōꝑabilit̓(mēoria mea ī gn̓atōe ſecl̓oꝝ) qꝛ ſapiētiaꝫ dei hoīes ⁊ angl̓i ſn̄ fine laudabūt (Qui edūt me adhuc eſuriēt ⁊ qͥbibūt me adhuc fitiēt) edamꝰ eī deiſapīaꝫ ⁊ bibamꝰ. qꝛ in ip̄a plena eſt⁊ ꝑfecta refectō. Siqͥdē ī corꝑalibꝰ rebꝰ appetitꝰ placꝫ. exꝑiētia diſplicet.ſꝫ ſpūalis delectato tāto plꝰ a comedente eſurit̉. quāto plus ab eſuriētecomedit̉. eterna em̄ ſacietas augetdeſideriū. Econtrario mundana refectio deſideriū extinguita tediuꝫ facitvnde ⁊ de angelis dictuꝫ ē. fruunturnec faſtidiunt ſed magis frui fitiunt(Qui audit me) obediēdo mandatꝭmeis (non ꝯfundẻ) ſꝫ et̓na mercedecoronabit̉ (et qͥ oꝑanʳ ī me) i. qͥ ſic operāʳ ut maneat in me⁊i ego in eis (nonpeccabūt) Qui em̄ manet in deo nonpeccat mortalit̓ Qui elucidant meſcꝫ predicādo verbo ⁊ exēplo (vitā et̓nam habebūt) ut ſicut dicit̉ Daniel̓xij. Qui aūt docti fuerīt: fulgebūt qͣſi ſplēdor firmēti. ⁊ qͥ ad iuſticiaꝫ erudiut multos: qͣſi ſtelle in ꝑpetuas etnitates.