illis ſaluabit̉ iuda. et Iſrahel habitabit ꝯfident̓. Et hoc eſt nomē qd̓ vocaibūt eū: dn̄s iuſtꝰ noſter. Propterhoc ecce dies veniūt dicit dn̄s. ⁊ nondicent vltra viuit dn̄s. qͥ eduxᵗ filiosiſrahel de terra egipti. Sed viuᵗ dominꝰ. qͥ eduxᵗ et adduxᵗ ſemē domꝰ iſrl̓de terra aqͥlonis et decūctis t̓ris. adqͣs eiecerā eos illuc. et habitabūt inberra ſua. Dicit dn̄s omnipotēs.PoſtillaEce dies veniūt ⁊cͣ. An̄ initiū iliꝰ ꝓphetie locutꝰ eſt dominꝰ deꝰꝑ ꝓph̓etā Iheremiā di. Ve paſtoribꝰqͥ diſpergūt adilacerāt gregē paſcuemee dicit dominꝰ Iō hec dicit dn̄s deus Iſrahel ad paſtores qͥ paſcūt populū meū. Vos diſpſiſtis gregē meū⁊ eieciſtis eos ⁊ nō viſitaſtis eos Ecce ego viſitabo ſuꝑ vos maliciā ſtudiorū vr̄oꝝ dic̄ dominꝰ. Ecce ꝯgregaboveliqͥas gregis mei de oībꝰ terris adqͣs eiecero eos. Pꝰ hͦ ſeqͥt̉ epl̓a hodierna q̄ eſt vltima dn̄ica anni. Pro qͦnoͣndū ꝙ in prīa ⁊ vltima dominicaeccleſia agᵗ de aduētu xp̄i. in ſignumꝙ ipſe eſt alphaa o. primꝰ ⁊ nouiſſimꝰ. Primꝰ in dignitate. Nouiſſimꝰin ſeruitute. vn̄ Bern̄. Nemo illi ſublimior. nemo illi humilior. Itē in fignū ꝙ cūcta noſtra oꝑatio ab ipō ſꝫincipit ⁊ per ip̄m cepta finit̉ (Ecce dies veniūt dicit dn̄s) Ly .ſ. xp̄i veri dei⁊ hominis. (⁊ ſuſcitabo dauid germen iuſtū) id eſt xp̄um qui factꝰ eſtex ſemine dauid ẜm carnē (⁊ regnabit vex). vn̄ Mat. xxviij. Data eſt mͥom̄is ptās in celo ⁊ in terra (⁊ ſapienis erit) ſapientia increata ⁊ creata.(⁊ faciet iudicium) diſcretionis in p̄ſenti diſcernēdo fideles ab infidelibꝰ.vocando aliquos ad fidem. ⁊ aliosdimittendo ſuo iuſto iudicio licꝫ nobis occulto (et iuſticiam in terra) ſcꝫdando legē euangelicā que ꝯtinet ꝑfectā iuſticiā ( In diebꝰ illiſ ſaluabit̉iuda) .. quicūqꝫ veraciter ꝯfitet̉ cordee ore nomē domini (a Iſrahel habitabit confidenter) Iſtud refert̉ adſtatū eccīe triumphātis vbi eſt ſumma ſecuritas (Et hoc eſt nomē quodvocabūt eū dn̄s iuſtꝰ noſter) j. iuſtificās nos (ꝓpter hoc ecce dies veniūtdicit dominꝰ ⁊ nō dicēt vltra viuit dominꝰ qͥ eduxᵗ filios Iſrahel de t̓ra egipti) .ſ. per moyſen. qꝛ ſicut ad preſentiā maioris lumīs minꝰ offuſcat̉. ſicadueniente beneficio incarnationisIheſu xp̄ia vedēptionis noſtre ꝑ euꝫfacteꝫ offuſcata ſunt omnia beneficiaq̄ fuerūt in veteri lege tanꝙͣ modicaaut nulla reſpectiue (Sed viuit dn̄squi eduxit ⁊ adduxit) Glo. or. ꝑ xp̄ꝫ(ſemē domꝰ Iſrahel de t̓ra aqͥlonis ade cunctis terris ad qͣs eieceram eosilluc) Ly. Iſta adductio intelligiturde vocatōe ad fidē xp̄i quia de omnibꝰ terre ꝑtibꝰ ſunt aliqͥ vocati. ⁊ iſtafiniindovocatio mayor eſt ⁊ excellentior incōparabilit̓ omnibꝰ bn̄ficijs veteristeſtamenti (⁊ habitabūt in t̓ra ſua)in eccleſia militante ⁊ poſtea in triūphante que eſt terra viuentiū prori ſui ſixp̄i tt audiu māmiſſa fidelibꝰ in p̄mium (dicit dominꝰ omni potens)Eccr alatnauullū daEuangelium.Nillo tempore Cum ſubleuaſſet ocubitabit ūū islos Iheſus ⁊ vidiſſꝫ qꝛ multitudo maxima venit ad eum ⁊cͣ. De hoc euangelio require in medio qͣdrageſime1 ſ. Letave. Et incipit ante medium ilStīa pla aiſns ded ad. vn̄.liꝰ euangelij.In feſto dedicatōis ecc̄e Apoc̄. xxjN diebꝰ illis. Vidi ciuitatemſanctā Iheruſalē nouā deſcendentē de celo a deo paratā: ſicꝭſponſam adornatā viro ſuo. Et audiui vocem magnā de celo dicētem. Ec&e tabernaculū dei cum hominibꝰ. ethabitabit cum eis. Et ipſi populuseius erūt ⁊ ipſe deꝰ cū eis erit eorumdeus. Et abſterget deꝰ omnē lachrymā ab oculis eoꝝ. ⁊ mors vltra nonerit. neqꝫ luctus neqꝫ clamor. neqꝫ dlor erit vltra. que pͥma abierunt. Etdixit qui ſedebat in throno. ecce nouo facio omnia.Poſtilla.
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten