vnnicul̓ ꝓ euāgelio patiēdo (a ī defenſione euāgelij) ⁊. dū euāgeliū ꝯͣ īfideles defendo (et ꝯfirmatōe) ⁊. dū infirmos in doctrina euāgelij cōfirmo. tn̄in oībꝰ hijs iā enūeratꝭ mēor vr̄i ſumdeſiderans (vos oēs eē ſocios gaudijmei) ⁊ future venūeratōis. qꝛ quanto pl̓os ſocij tāto maiꝰ gaudiū ¶Teſtis em̄ mihi ē deꝰ) Vin. i. p̄bet teſtimoniū (quō cupiā vos oēs inviſceribus Ih̓u xp̄i) j. ī intimo amore Ih̓uxp̄i (et hͦ oro ut cai̓tas vr̄a magis acmagꝭ abūdet) Ly. qꝛ caritas creſcerep̄t (in oī ſcīa) .ſ. diſcretōis ut amētisꝓxīos ⁊ vitia eoꝝ nō ametꝭ (et in ōniſenſu) .ſ. diligēter. qꝛ oībus bonis q̄videt in eo quē amat ꝯgaudet. ⁊ malis eꝰ ꝯpatit̉ (ut ꝓbetis potiora) Vīꝓbare poſſitis nō ſolū boͣ ſed eccpotiorā .i. meliora ea ſequendo (ut ſitisſinceres) .i. puri⁊ mūdi ī vob̓ (⁊ ſineoffenſa) .ſ. ꝓxīs vr̄is (in dieꝫ xp̄i) .i.vſqꝫ ad fine vite (vepleti fructu iuſticie) i. bonis oꝑibꝰ q̄ ſūt fructꝰ iuſticie(ꝑ Ih̓m xp̄m) a cuiꝰ grāvenit oē meritu (in laudē ⁊ gl̓am dei) Vin. ut digne poſſitis deū laudare ⁊ gl̓ificareEuangelium.N illo tꝑe. D. I. d. .ſ. Sil̓e eſt regnūceloꝝ hoī regi. qͥ volūᵗ rōꝫ pone̓ cū ſeruis ſuis Et cū cepiſſꝫ rōeꝫ pone̓. oblaAtꝰ ē ei vnꝰ qͥ debebat ei decēmilia talēta. Cū āt nō hr̄et vn̄ vedde̓t: iuſſit eūdn̄s eꝰ venūdaria vxorē eꝰ ⁊ filios ⁊oīa q̄ hēbata veddi. Procidēs āt ẜuꝰille. orabat eū dicēſ. patīam habe inme ⁊ oīa veddā tibi. Mīẜtꝰ āt dn̄s ẜui illiꝰ dimiſit eū ⁊ debitū dimiſit eiĘgreſſus āt ẜuꝰ ille. īuenit vnū de cōſeruis ſuis qͥ dēbat ei cētū denarios ⁊tenēs: ſuffocabat eū di. Redde qd̓ debes Et ꝓcidēs ꝯẜuꝰ eꝰ rogabat eū diPatīaꝫ habe ī me ⁊ oīa veddā tibi Ille āt nolūᵗ ſꝫ abijt ⁊ miſit eū ī carcerēdonec vedde̓t debitū Vidētes aūt ꝯẜuieiꝰ q̄ fiebāt: ꝯt̓ſtati ſūt valde. ⁊ venerūt et narrauer̄t dn̄o ſuo oīa q̄ factafuerāt Tūc vocauit illū dn̄s ſuꝰ ⁊ aiſilli. Serue neꝙͣ: oē debituꝫ dimiſi tibiqm̄ rogaſti me Nōne ergo oportuʳ ⁊de miſeveri ꝯẜui tui ſicut ⁊ ego tui miſertꝰ ſū? Et iratꝰ dn̄s eiꝰ tradidit euꝫbortoribꝰ qͦaduſqꝫ redderet vniu̓ſumdebitum. Sic ⁊ pater meꝰ celeſtis faciet vobis ſi nō remiſeritis vnuſqͥſqꝫfratri ſuo de cordibus veſtris.Poſtilla.Imile eſt regnū celorū ho. ⁊ccͣ.Math̓. xviij. Hiſtoria huiꝰ eūangelij facta eſt anno xp̄i. xxxij. vj.kal̓. ſeptēbris. luna. xij. feria. v. īdictōe. v. Ante initiū illiꝰ euangelij dixit ſanctꝰ Petrꝰ ad Iheſum. Dominoquotiēs peccabit in me frater meꝰ etdimittā ei vſqꝫ ſepties? Dic̄ illi Ibeſus Non dico tibi vſqꝫ ſeptiēs ſꝫ vſqꝫſeptuagies ſepties (Ido aſſimilatuꝫeſt regnū celoꝝ) Ly. id eſt ſtatꝰ ecc̄emilitantis (homini regi.) .i. xpō quieſt verꝰ hō ⁊ vorus deꝰ rex regū ⁊ dn̄sdn̄antiū (qͥ voluit rōeꝫ ponere cū ſeruis ſuis) .i. rationem exigere de factis humanis (Et cū cepiſſet ratōnēponere oblatus eſt ei vnus qui debebat ei decemmilia talenta). Lyra. i.obligatꝰ ad magnam penā ꝓpt̓ multa peccata Cū aūt nō haberet vn̄ vedderet) Gorra. i. cum viribus ſuis ſatiſfacere nō valeret. hō em̄ ꝑ ſe p̄t ruere ſed n̄ reſurgere (Iuſſit eū dn̄s eꝰvenūdari) q̄ntū ad aīaꝫ (⁊ vxorē eꝰ)quātū ad corpus (et filios) quātumad oꝑa (et om̄ia q̄ habebat) ꝙͣtū adtꝑalia (⁊ reddi) nā iſta om̄ia venundantur .i. per pctm̄ mortale auferuntur (ꝓcidēs aūt ſeruꝰ ille rogabat eūdicens Patīam habe in me) dādo locū ⁊ tp̄us penitētie (⁊ omnia veddaꝫtibi) ꝑ oꝑa penitētie ſatiſfaciēdo iuxͣpoſſe (Miſertꝰ aūt dn̄s ſerui illius)qꝛ miſericors ⁊ miſerator dn̄s (dimiſit eum) Gor. libeꝝ a captiuitate culpe (⁊ debitum dimiſit ei) vn̄ Criẜ. vlde miſericordiam dei. petierat dilatisnē ⁊ accepit omniū peccatoꝝ remiſſionē. (Egreſſus autē ſeruus ille j .ſ. afacie dn̄i ſui ꝑ recidiuū pcc̄i (inuenitvnū de ꝯſeruis ſuis) Ly. i. de homībꝰ
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten